Кіріспе
Люксембургтің премьер-министрі 1867 - 1874 жылдар Ламберт Жозеф Эммануэль Сервайс (lɑ̃bɛʁ ʒozɛf emanɥɛl sɛʁvɛ; 11 сәуір 1811 - 17 маусым 1890) - Люксембургтің саясаткері. Ол ұлттық маңызы бар көптеген лауазымдарды атқарды, олардың ішіндегі ең бастысы Люксембургтің бесінші премьер-министрі ретінде жеті жыл бойы, 1867 жылдың 3 желтоқсанынан 1874 жылдың 26 желтоқсанына дейін қызмет етті. Премьер-министр болғаннан кейін ол ұзақ уақыт Люксембург қаласының мэрі болды, ол 1875 жылы премьер-министрлік қызметтен кеткеннен кейін, 1890 жылы қайтыс болғанға дейін қызмет етті. Сервайс сонымен қатар кезекті түрде Мемлекеттік кеңестің президенті (1874-1887) және Депутаттар палатасының президенті (1887-1890) болды. Осы төрт лауазымның үшеуін де басқа ешкім атқарған жоқ.
Lambert Joseph Emmanuel Servais (lɑ̃bɛʁ ʒozɛf emanɥɛl sɛʁvɛ; 11 April 1811 – 17 June 1890) was a Luxembourgish politician. He held numerous offices of national importance, foremost amongst which was in serving as the fifth prime minister of Luxembourg, for seven years, from 3 December 1867 until 26 December 1874. After being Prime Minister, he was a long serving Mayor of Luxembourg City, holding office from soon after his departure from the premiership, in 1875, until his death, in 1890. Servais was also successively President of the Council of State (1874–1887) and President of the Chamber of Deputies (1887–1890). No other person has held even three of these four positions.
Білім
Сервайс Люксембургтің Афинасында білім алды, ол мектепте соңғы екі жылында сыныптың біріншісін аяқтап, академиялық жағынан үздік болды. 1828 жылы Афинеядан шыққаннан кейін Гент университетінде заңгерлік білім алды. Алайда, ол бір жылдан кейін, 1830 жылы Бельгиялық революция салдарынан болған толқудан кейін кетуге мәжбүр болды. Сервайс газетті өзінің саяси мүдделерін, әсіресе, көлік байланыстарын жақсарту үшін қолданды, оның мысалы Этельбрук пен Бастонье арасындағы тұрақты жол салу. Шарт бойынша Ұлы герцогтіктің үштен екі бөлігі Бельгияға берілді, Мерш Арлон мен Бастоньдан бөлініп, екіге бөлінді. Алайда Сервайстың күш-жігері бекерге кетті, өйткені Шартты Өкілдер палатасы да, Сенат та қабылдады. Сервайс (кемделген) ұлы герцогтікте қалды, 1839 жылдың тамызында адвокаттық қызметке шақырылды. Осыған байланысты ол "Ок тажы" орденінің командирінің атағын алды. Жаңа тәртіп бойынша билік 1842 жылы алғашқы сессиясын өткізген Мемлекеттік Ассамблеяға берілді. Сервайс тағы да Теодор Пескатор мен Клод Клементпен бірге Мерштің атынан өнер көрсетті. Сол сияқты, орта білім беру мәселесі талқыланғанда, Сервайс 1801 жылғы Конкорд және Органикалық баптар 1831 жылғы Бельгия Конституциясымен жойылған деп мәлімдеді, сондықтан Люксембург үкіметі Католик шіркеуімен ешқандай міндеттемелерде емес.
Жеке өмір
Сервайс 1841 жылы 16 қарашада өзінің туысы Анн Юстин Элиса Бохқа (18191860) үйленді. Бохтар және Аннаның анасының отбасы (Ричардтар) арқылы Сервайс Thilges, Pescatore, Northomb, d'Huart және de Prémorel отбасыларын қамтитын саяси желіге үйленді. Оның ұлы Эмиль 1919 жылы 9 қаңтарда коммунистердің сәтсіз көтерілісіне басшылық етті.