Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Футболдағы ойыншы - футболшы, команданың ойын ағынын бақылайтын және көбінесе өздерінің көзқарасы, техникасы, допты басқаруы, шығармашылығы және өткізу қабілеті арқылы голға әкелетін пас беру әрекеттерін шабуылдау және қорғаныспен ойнауға қатысатын футболшы. Ағылшын футболында бұл термин шабуылдаушы жартылай қорғаушымен бір-біріне біршама сәйкес келеді, бірақ екі жартылай қорғаушы бірдей емес, өйткені ойыншыларды бір ғана позициямен шектеуге болмайды. Бірнеше ойыншы қанатта немесе шығармашылық, қолдаушы шабуылшы ретінде жұмыс істей алады; кейбіреулері орталық ортаңғы рөлде жұмыс істей алады, көбірек шабуылдаушы рөлдерде ойнау мен ортаңғы алаңдағы ойнауларға қатысу арасында ауысып отырады. Басқа ойыншылар әлі де терең жатқан ойыншы ретінде, еркін рөлде, ортаңғы алаңның артында қызмет етеді. Плеймейкерлер әдетте қорғаныс қабілеттерімен танымал емес, сондықтан оларды көбінесе қорғаныс ортасында қолданады. Көптеген жартылай қорғаушылар мен форвардтар жоғарыда аталған шығармашылық және техникалық атрибуттарға ие болғандықтан, олар команданың ойыншылары болып табылады.
Playing role in association football
an association football term
In association football, a playmaker is a footballer who controls the flow of the team's play, and is often involved in offensively and defensively playing passing moves which lead to goals, through their vision, technique, ball control, creativity and passing ability. In English football, the term overlaps somewhat with an attacking midfielder, but the two types of midfielders are not necessarily the same, as playmakers are not necessarily constrained to a single position. Several playmakers can also operate on the wings or as a creative, supporting striker; some can also function in a more central midfield role, alternating between playing in more offensive roles and participating in the build up plays in the midfield. Other players still function as deep lying playmakers, in a free role, behind the midfield line. Playmakers are not usually known for their defensive capabilities, which is why they are often supported by a defensive midfielder. As many midfielders and forwards have the aforementioned creative and technical attributes, they tend to be the playmakers of a team.
Қалыптасқан ойыншықтар
Ең толық және көпжақты ойыншыларды көбінесе озық ойыншы немесе еркін рөлді ойыншы деп атайды, өйткені олар орталық, шабуылдаушы орта алаңдағы позицияларда және қанаттардағы кең позицияларда жұмыс істей алады. Шабуылдаушы ойыншыларды кейде команданың "No 10" деп атайды, өйткені олар көбінесе No 10 футболка киеді. Шабуылдаушы орта алаң ойыншысының орта алаң мен шабуылшылардың арасында еркін рөлде, алаңның ортасында немесе екі жағында да отырады. Бұл шабуылдаушы ойыншылар көбінесе қанаттыларға немесе форвардтарға өткір үгіт береді, оларды қақпаға немесе өлтіруші айқыштарды жеткізуге, сондай-ақ өздері гол соғып отырады. Олар әдетте жылдам, шапшаң және өте техникалық ойыншылар, жақсы көру, ату, өткізу, өтуге және дриблингке қабілетті; олар гол соғумен қатар, доптар арқылы және шабуылдау ойынын бастаумен көмек көрсетумен танымал. Италия футболында шығармашылық, техникалық, озық ойыншылар бір ғана позицияға сақталмайтыны белгілі, оларды көбінесе "фантазист" немесе "трекварт" деп атайды. Бразилияда шабуылдаушы ойыншы "meia atacante" деп аталады, ал Аргентинада "enganche" деп аталады. Ағылшын тілінде бұл позиция кейде "тозаңда" ойнау деп аталады, өйткені бұл ойыншылар көбінесе қарсыластың орта алаң мен қорғаныстың арасындағы бос орында жұмыс істеу арқылы орта алаң мен шабуылды байланыстырады. Диего Марадона, Зико, Мишель Платини, Марта, Пеле, Зинедин Зидан, Кака, Роберто Баджио, Руи Коста, Майкл Лаудруп, Георге Хаги, Джей Джей Окоча, Шунсуке Накамура және Франческо Тоти - карьералары бойына озық орта алаң ойыншылары ретінде алаңға шыққан футболшылардың мысалдары.
The most complete and versatile playmakers are often known as advanced playmakers, or free role playmakers, as they can operate both in central, attacking midfield positions, and in wider positions on the wings. The attacking playmakers are sometimes called the "number 10" of the team, as they often wear the number 10 jersey. The attacking midfield playmaker will sit in a free role between the midfield and the forwards, either in the centre of the pitch or on either flank. These offensive playmakers will often make incisive passes to the wingers or forwards, seeing them through on goal or to deliver killer crosses, as well as scoring goals themselves. They are also usually quick, agile, and highly technical players with good vision, shooting, passing, crossing and dribbling ability; they are known for scoring goals as well as providing assists, through balls, and initiating attacking plays. In Italian football, as creative, technical, advanced playmakers are known not to be reserved to a single position, they are often described as the "fantasista" or "trequartista". In Brazil, the offensive playmaker is known as the "meia atacante", whereas in Argentina, it is known as the "enganche". In the English language, this position is sometimes colloquially referred to as playing "in the hole", as these playmakers often link the midfield and attack by essentially operating in the gap between the opposition's midfield and defence. Diego Maradona, Zico, Michel Platini, Marta, Pelé, Zinedine Zidane, Kaká, Roberto Baggio, Rui Costa, Michael Laudrup, Gheorghe Hagi, Jay Jay Okocha, Shunsuke Nakamura, and Francesco Totti are some examples of footballers who have been fielded as advanced midfield playmakers throughout their career.
Терең ойнатушылар
Терең жатқан ойыншылар, көбінесе 8, 6 немесе 5 нөмірлі футболка киетін (әсіресе Оңтүстік Америка футболында), терең позицияда, негізгі ортаңғы сапта немесе тіпті оның артында, орталық немесе қорғаныс ортаңғы рөлде жұмыс істейді. Олар топтағы орын мен уақытты қолдана алады. өз командасының ойын темпін таңдай алады және бүкіл команданың қимылдарын ұйымдастырады, тек қақпаға шабуыл жасамайды. Терең ойнаған ойыншылар көбінесе өздерінің көзқарастары, техникасы және өткізуімен танымал. Көптеген ойыншылар ойынды ауыстырып, ұзын паспен шабуылдаушыларды анықтай алады, сондай-ақ қашықтықтан соққы беру қабілетімен танымал. Бірнеше терең жатқан ойыншыларды талқандау, жұмыс жылдамдығы немесе қорғаныс қабілеттерімен танымал болмаса да, Yaya Touré сияқты жақсы өткізу, техника, көру және допты жеңу қабілеті бар жартылай қорғаушы үшін осы рөлде ойнау жиі кездеседі, өйткені бұл қорғаныс жартылай қорғаушысына ұқсас, ал рөл оларға ойынды бұзып, кейіннен ұпай жинауға мүмкіндік береді. иелігін қайтадан жеңгеннен кейін. 2013 жылы The Guardian журналында жазған мақаласында жазушы Джонатан Уилсон бұл бірегей шығармашылық орта алаң рөлін "жаратқыш" ретінде сипаттады, бұл жағдайда жұмыс істейтін ойыншының үлгісі ретінде Xabi Alonso-ны келтірді, ол былай деп атап өтті: "Xabi Alonso, tackles жасауға қабілетті болса да, допты қозғалтуға бағытталған, кейде қанатқа ұзын паспен соққы бұрышын өзгертуге арналған. Ал Бразилияда оны "мея армадор" деп атайды. Хави, Андреа Пирло, Тони Крус, Лука Модрич, Майкл Каррик, Пол Скоулз, Миралем Пьянич, Йоргиньо, Маркос Сенна, Санди Олисех және Пеп Гвардиола - бұл өздерінің мансабында терең жатқан ойыншы ретінде жұмыс істеген ойыншылардың тағы бірнеше мысалы.
Deep lying playmakers, who often wear jersey numbers 8, 6 or 5 (particularly in South American football), operate from a deep position, in or even behind the main midfield line in a seemingly central or defensive midfield role, where they can use space and time on the ball to dictate the tempo of their team's play and orchestrate the moves of the whole team, not just attacks on goal. Deep lying playmakers are often known for their vision, technique and passing. Many are also known for their ability to switch the play or provide long passes that pick out players making attacking runs, as well as their striking ability from distance. Although several deep lying playmakers are not known for their tackling, work rate, or defensive skills, it has become more common for a box to box midfielder with good passing, technique, vision and ball winning ability, such as Yaya Touré, to play in this role, since it is in a similar position to that of a defensive midfielder, and the role allows them to break down plays and subsequently create scoring opportunities themselves after winning back possession. In a 2013 article for The Guardian, writer Jonathan Wilson described this unique creative holding midfield role as that of a "creator," citing Xabi Alonso as a typical example of player who operated in this position, noting that: "Xabi Alonso, although capable of making tackles, focused on keeping the ball moving, occasionally raking long passes out to the flanks to change the angle of attack like an old style regista." whereas in Brazil, it is known as a "meia armador". Xavi, Andrea Pirlo, Toni Kroos, Luka Modrić, Michael Carrick, Paul Scholes, Miralem Pjanić, Jorginho, Marcos Senna, Sunday Oliseh, and Pep Guardiola are some more examples of players, who operated as deep lying playmakers throughout their careers.
Басқа нұсқалар
Плеймейкерлер міндетті түрде бір ғана позициямен шектелмейді; қазіргі заманғы футболдағы көптеген шабуылдаушы плеймейкерлер осы әртүрлі шабуылдау рөлдерінің комбинациясын ойнайды, көбінесе еркін позицияда жұмыс істейді. Кейбір ойыншылар орталық жартылай алаңдағы рөлде жұмыс істей алады немесе тіпті жаулаушы шығармашылық рөлдерде ойнау мен құрастыру ойынына қатысу және команданың темпін терең орта алаңдағы позицияда басқару арасында ауыспалы еркіндік беріледі, мысалы Зинедин Зидан, Несиб немесе Хуан Роман Риквелме. Шығармашылық, шеберлік, көрегендік, техника, тактикалық ұқыптылық және жақсы өткізу қабілеті - жақсы ойыншы талаптары. Қазіргі заманғы футболдың физикалық және спорттық талаптарының артуымен орта алаңдағы ойыншыларда, әсіресе олардың динамикасы, ойынды оқу қабілеті және жұмыстың жылдамдығымен танымал болғандар, шығармашылық міндеттеріне қоса, терең рөлдерде ойнау және қорғаныс жауапкершілігін көбірек алу жиі кездеседі: Бастиан Швайнштейгер, Тони Крус және Пол Погба сияқты орта алаңшылар жиі алаңның ортасында ойнайды және бірнеше рөлдерді атқарады, әрқайсысы орта алаңдағы және құрастырушы ретінде жұмыс істейді, әдетте кері шегіну және қарсыластарды қысымға түсіріп, иеленуді қайтаруға көмектеседі, содан кейін кейін топты алға алып жүреді немесе ойынды диктант етеді және өздерінің көзқарасымен, техникасымен және өткізумен шабуылға бастайды. Ол "Реал Мадридтің" 4231 жүйесінде терең ортада ойнауға жалғасты. Алайда, Уилсон Модричтің ойыншыны ұстап тұрған орта қорғаушы ретінде ойнағанына қарамастан, ол "толықтай деструктивті немесе шығармашылық емес", бірақ "кездейуді немесе допты аяғына дейін алып жүруге қабілетті" "тасымалдаушы" екенін атап өтті, бірақ оның жағдайында "регистаның белгісі бар".
Playmakers are not necessarily constrained to a single position; many attacking playmakers in modern football play a combination of these different attacking roles, often operating in a free position. Some playmakers can also function in a more central midfield role, or can even be given the freedom to alternate between playing in more offensive creative roles and participating in the build up plays and controlling the team's tempo in a deeper midfield position, such as Zinedine Zidane, Nécib, or Juan Román Riquelme. Creativity, skill, vision, technique, tactical awareness and good passing ability are the true requirements of a good playmaker. With the increasing physical and athletic demands of modern football, it has also become increasingly common for midfield playmakers, in particular those who are known for their dynamism, ability to read the game, and work rate off the ball, to play in deeper roles and be given more defensive responsibilities, in addition to their creative duties: midfielders such as Bastian Schweinsteiger, Toni Kroos, and Paul Pogba often play in the centre of the pitch and occupy multiple roles, functioning both as box to box midfielders and creators, usually dropping back and helping to press opponents and win back possession, and then subsequently either carrying the ball forward, or dictating play and starting an attack with their vision, technique, and passing. He continued to play in a deeper midfield role in Real Madrid's 4–2–3–1 system. However, Wilson has noted that, although Modrić seemingly plays as a holding midfielder, he is "neither entirely destructive or creative", but a "carrier" who is "capable of making late runs or carrying the ball at his feet", but in his case "with a hint of regista".
Қанат
Алдын-ала ойыншылар қанатта, кең жаулау позициясында, жартылай қанатта, кері қанатта, немесе 433 немесе 4231 формациясында сыртқы форвард ретінде жұмыс істей алады. Бұл позиция соңғы жылдары шабуылдаушы ойыншыларды орындау үшін жиі кездеседі, өйткені 4312/41212 сияқты таза шабуылдаушы ойыншыны пайдаланған құрамалар, иелік жоғалған кезде командаларға қорғаныс проблемаларын туғыза алады, өйткені шабуылдаушы жартылай қорғаушылар әдетте қорғаныс үлесімен танымал емес, бірақ қазіргі заманғы ойыншы ойыншылары бұл жағынан классикалық ойыншылардан гөрі көбірек тактикалық жауапты. Бұл позиция ойыншыларға фланг бойымен бір-бірден жағдайларды алып, доппен алаңның ортасына дейін кесіп, қақпаға күшті аяғымен атуды немесе шайқалатын доппен өтуді немесе айқыштарды қамтамасыз етуге мүмкіндік береді. Кейбір ойыншылар, мысалы Дэвид Бекхэм, тіпті 442 кең орта қорғаушы ретінде жұмыс істейді, олар өздерінің көзқарастарын команда мүшелерін табу үшін пайдаланады, содан кейін олар ұзақ паспен және керлингпен өтетін кресттермен қамтамасыз ете алады, дегенмен "таза қанатты" бұл позиция қазіргі формацияларда аз таралған.
Advanced playmakers can also operate on the wings, in more of a wide offensive position, as a half winger, inverted winger, or also as an outside forward, in a 4–3–3 or a 4–2–3–1 formation. This position has become more common for offensive playmakers to carry out in recent years, as formations that employ a purely attacking playmaker, such as the 4–3–1–2/4–1–2–1–2, can often cause teams defensive problems when possession is lost, as attacking midfielders are not usually renowned for their defensive contribution, although modern playmakers are often more tactically responsible in this respect than classical playmakers. This position also allows players to take on defenders in one on one situations along the flank, cut inside to the centre of the pitch with the ball, and either shoot on goal with their stronger foot, or provide in swinging lobbed passes or crosses. Some playmakers, such as David Beckham, even operate as a wide midfielder in a 4–4–2, using their vision to find teammates making runs, to whom they can then deliver long passes and curling crosses, although this position of a "pure winger" has become less common in modern formations.
Жалған тоғыз
Терең жатқан алға, көбінесе "жалған 9" деп аталатын, жалған 9 ойыншы шабуылдаушы жартылай қорғаушы рөлімен кейбір ұқсастықтар бар, бірақ жалған 9 ойыншы шабуылдаушы жартылай қорғаушы ретінде емес, орталық алға ойнайды. Жалған 9 - бұл тез, тез, аздап, шығармашылық және техникалық ойыншы, жақсы көру, қозғалыс, орналасу және өткізу қабілеті, сондай-ақ гол соғу қабілеті бар. Жалған 9-шы, жалғыз шабуылшы ретінде ойнайтын сияқты, орта алаңдағы 10-шы рөлге терең түсіп, қорғаушыларды өзіне тартады және басқа команда мүшелеріне шабуылдау үшін орын жасайды. Бұл жалған 9 кеңістікті долингке жіберуге және ұпай жинауға немесе басқа ойыншыларға өздері жасаған кеңістікке ассистпен жүгіруге мүмкіндік береді. Жалған 9-ға мысалдар: Лионель Месси Пеп Гвардиола, Тито Виланова және Герардо Мартино Барселонада, Сеск Фабрегас Испанияда Висенте дель Боске, Франческо Тоти Ромада Лучано Спаллетти мен Руди Гарсияның басшылығымен және Роберто Фирмино Юрген Клопптың басшылығымен. Бұл позиция 460 формациясында 433 немесе 4231 формациясына ұқсаған. Италиялық футбол жаргонында бұл рөл "centravanti di manovra" (сөзбе-сөз "орталық алға маневр жасау" деп аударылады) деп аталады.
A variation upon the deep lying forward, more commonly known as a "false 9" also shares some similarities with the attacking midfielder role, although the false 9 player appears to be playing as a centre forward rather than as an attacking midfielder. A false 9 is often a quick, nimble, diminutive, creative, and technical player, with good vision, movement, positioning, and passing ability, as well as a penchant for scoring goals. The false 9, seemingly playing as a lone striker, will drop deep into the midfield number 10 role, drawing defenders with them, and creating space for other teammates to make attacking runs. This allows the false 9 space to dribble with the ball and score, or to provide other players running into the space they created with assists. Examples of false 9s are Lionel Messi under Pep Guardiola, Tito Vilanova and Gerardo Martino at Barcelona, Cesc Fàbregas with Spain under Vicente del Bosque, Francesco Totti at Roma under Luciano Spalletti and Rudi Garcia, and Roberto Firmino under Jurgen Klopp. This position is most common in a 4–6–0 formation disguised as a 4–3–3 or 4–2–3–1 formation. In Italian football jargon, this role is known as the "centravanti di manovra" (which literally translates to "manoeuvring centre forward").
Жалған он
Қазіргі заманғы ойын кезінде, игергіш ойыншыларға иелік ету кезінде олардың шығармашылық жауапкершіліктеріне қоса, бұрынғыға қарағанда, доптан тыс міндеттер беріледі және қорғаныс жұмысының жоғары деңгейіне ие болу қажет; Соңғы жылдары 10 санының рөлі өзгерді, және дәстүрлі доп жасаушыны пайдаланатын құрамалар аз таралған. Алайда, әлі де шабуылдаушы жартылай қорғаушыны қолданатын құрамаларда 10-шы рөл "жалған 10" рөлі ретінде сипатталады (немесе кейде ол "орталық қанатты" ретінде сипатталады). Жалған 10 жалған 9 сияқты қасиеттерді бөліседі және көбінесе 4231 формациясында қолданылады. Жалған 10 - бұл әдетте жылдам, шабуылдаушы, техникалық және шығармашылық ойыншы, ол, әрине, жалған 9-ға қарағанда терең рөлде ойнайды, әдетте шабуылдаушы жартылай қорғаушы позициясынан басталады. Осылайша, жалған 10 көбінесе статикалық емес, динамикалық ойыншы болып табылады, оған қарсыластарды қозғалысымен позициядан шығару міндеті жүктеледі; шын мәнінде, жалған 10 көбінесе қорғаушыларды позициядан шығып, кеңінен, қанатқа қарай жылжып, басқа ойыншыларға, әсіресе толық арқалар мен жартылай қорғаушыларға шабуылдау үшін орын жасайды. Жалған 10 кейін фланг бойымен алға жылжиды және команда мүшелеріне қоршауға жеткізуді қамтамасыз етеді немесе жаңадан құрылған кеңістікті пайдаланып, қанатқа немесе ортаға шығатын еркін командаға допты береді. Қорғау жағынан, олар көбінесе өз командасының басқыншылық ойынына қатысу үшін иелігін қайтаруға көмектеседі; оларға қарсыластардың қорғанысындағы олқылықтарды табу және айыппұл қорына кешіктіріп жүгіру міндеті жүктелуі мүмкін. Жалған 10 кейде жалған 9мен қатар 433 (460) немесе 4231 формациясында жұмыс істей алады. Басқа форвардтар немесе жалған 9-дар қорғаушыларды жалған 10-дардан алыстатып, алаңның ортасында орын құрғаны үшін жалған 10-дар тағы да позициядан шығып, жалған 10-ды таң қалдырады, көбінесе шабуылға қарсы дриблинг жүгіреді немесе жалған 9-дан өткізеді, бұл мақсаттар мен көмекке әкеледі.
In addition to their creative responsibilities while in possession, in the modern game, advanced playmakers are also given more duties off the ball than in the past, and are also required to have a higher defensive work rate; as such, the role of the number 10 has changed in recent years, and formations that utilise a traditional advanced playmaker have become less common. In formations that still do employ an attacking midfielder, however, the number 10 role has instead been described as the "false 10" role (or sometimes it is even described as that of a "central winger"). The false 10 also shares similar attributes to a false 9, and is often used in a 4–2–3–1 formation. A false 10 is also usually a quick, offensive, technical and creative player, who is apparently playing in deeper role than a false 9 however, usually starting in the attacking midfielder position behind the striker, or occasionally as a winger, as the role is often interpreted by players who naturally play in these positions. As such, the false 10 is often a more dynamic rather than static player, who is tasked with pulling opponents out of position with their movement; indeed, the false 10 will often surprise defenders by moving out of position, drifting out wide, onto the wing, creating space for other players, in particular the full backs and midfielders, to make attacking runs, either by overloading the flanks, or by drawing opponents out of position. The false 10 will then advance along the flank and provide deliveries into the box for teammates, or pass the ball to a free teammate who is exploiting the newly created space, either on the wing or in the centre. Defensively, they will often participate in their team's pressing game in order to help win back possession; they may also be tasked with finding gaps in the opposing defence and making late runs into the penalty box themselves. The false 10 can also function alongside a false 9 on occasion, in a 4–3–3 (4–6–0) formation, or in a 4–2–3–1 formation. When other forwards or false 9s draw defenders away from the false 10s, creating space in the middle of the pitch, the false 10 will then also surprise defenders by moving out of position once again, often undertaking offensive dribbling runs forward, or running on to passes from false 9s, leading to goals and assists.
Жалған қанатты
"Жалған қанатты" немесе "жеті және жарты" - бұл әдетте орталықта ойнайтын, бірақ қағаз жүзінде кең таралған ойыншының шығармашылық түрін сипаттау үшін қолданылатын таңба. Ойын барысында олар ішкі алаңға кіріп, қорғаушыларды позициядан шығарып, орта алаңды тығыздап, өз командасына сандық артықшылық беру үшін осы аймақта ойынды өздерінің өтуімен таңдай алады, алаңның ортасында иелік етеді және қарсылас команда мүшелеріне шабуыл жасауға мүмкіндік береді; бұл позиция толық қорғаушыларға флангқа шабуыл жасау үшін орын қалдырады. Самир Насри бұл рөлді "аксиалды емес ойыншы" ретінде сипаттады.
The "false winger" or "seven–and–a–half" is instead a label which has been used to describe a creative type of player who normally plays centrally, but who instead is deployed out wide on paper; during the course of a match, however, they will move inside and operate in the centre of the pitch, in order to drag defenders out of position, congest the midfield and give their team a numerical advantage in this area, so that they can dictate play with their passing, dominate possession in the middle of the pitch, and create chances for their attacking teammates; this position also leaves space for full backs to make overlapping attacking runs up the flank. Samir Nasri, who has been deployed in this role, once described it as that of a "non axial playmaker."
Тазалаушы
Сонымен қатар, шайқаушы (немесе "либеро", итальян тілінде) команданың екінші пламейкері ретінде жұмыс істеуі мүмкін; бұл позиция жиі Франц Беккенбауэр, Франко Барези, Рональд Коман, Фернандо Иеро, Алдайр және Гаэтано Скирея сияқты жақсы доп дағдыларына, көрегендігіне және ұзақ өткізу қабілетіне ие болған бұрынғы орталық қорғаушылармен байланысты. Бұл позиция қазіргі заманғы футбол құрамаларында ескіргенімен, аймақтық таңбалауды қолданудан кейін Даниэле Де Росси, Жером Боатенг, Матс Хуммельс, Леонардо Бонуччи және Дэвид Луиз секілді ойыншылар үш адамнан тұратын қақпаның ортасында ойнайды. Олардың техникасы мен доппен ойнау қабілеті орта алаңға көтеріліп, қарсыластардың негізгі терең жатқан орта алаң ойыншысына қатты әсер еткенде, гол салу мүмкіндіктерін жасау үшін команданың екінші ойыншы ретінде жұмыс істеуге мүмкіндік береді.
It is also possible for a sweeper (or "libero", in Italian) to operate as a team's secondary playmaker; this position is often associated with former central defenders, such as Franz Beckenbauer, Franco Baresi, Ronald Koeman, Fernando Hierro, Aldair and Gaetano Scirea, who possessed good ball skills, vision, and long passing ability. Although this position has become largely obsolete in modern football formations, due to the use of zonal marking, players such as Daniele De Rossi, Jérôme Boateng, Mats Hummels, Leonardo Bonucci, and David Luiz have played a similar role as a ball playing centre back in a three man back line. Their technique and ball playing ability allow them to advance into midfield and function as a secondary playmaker for the team, in order to create goal scoring chances when their team's primary deep lying midfield playmaker is being heavily marked by the opposition.
Тазалаушы-бақылаушы
Біраз шектелген деңгейде, жақсы доп шеберлігі, көру қабілеті, өткізу, ұзақ лақтыру және тепкілеу қабілеті бар қақпашылар қарсы шабуылдар жасауға және ұтыс мүмкіндіктерін жасауға болады; Рене Хигуита, Фабиен Бартез, Эдвин ван дер Сар және соңғы уақытта Мануэль Нойер, Клаудио Браво, Марк Андре тер Стеген, Алиссон Беккер және Эдерсон Мораес сияқты қақпашылар, мысалы, өздерінің аяқтарында допты ұстай білуі және қақпаға соққы берудің ұзақ уақытқа дейінгі дәлдігімен танымал; олардың ойын стилі бірнеше сарапшыларды "свиперлер" немесе плеймейкерлер деп атауға әкелді.
To some limited extent, it is also possible for goalkeepers with good ball skills, vision, passing, long throwing, and kicking ability to launch counter attacks and create scoring opportunities; goalkeepers such as René Higuita, Fabien Barthez, Edwin van der Sar and most recently Manuel Neuer, Claudio Bravo, Marc André ter Stegen, Alisson Becker and Ederson Moraes for example, among others, are known for their adeptness with the ball at their feet, and their long passing accuracy from goal kicks; their playing style has led several pundits to dub them as "sweeper keepers" or playmakers.
Жақсы ойыншы қасиеттері
Бәлкім, ойыншы құрастырушының ең маңызды қасиеті - ойынды көру және оқу қабілеті, және шарды тиімді қабылдау мен тарату үшін жақсы позицияларға түсу. Интуиция мен шығармашылық - бұл ойыншы ойынның басқа негізгі элементтері, өйткені олар допқа көп уақыт бөлемей, әр түрлі ойыншылардың әр түрлі уақытта қайда екенін білулері керек. Жақсы ойыншы жақсы доппен, тепе-теңдікпен, техникалық қабілетімен және дриблингтік дағдыларымен танымал және көбінесе допты ұстап, басқа команда мүшелеріне шабуылдауды жүргізуге мүмкіндік береді. Ойыншы ойыншысының рөлі - голға әкелетін соңғы паспен қамтамасыз ету немесе жеңілдету. Футбол терминологиясында бұл жиі "қатерлі" немесе "соңғы" деп аталады және ресми түрде ассист ретінде тіркеледі. Алдын-ала ойыншылар гол соғу қабілетімен, сондай-ақ техникалық дағдыларымен, өткізу қабілетімен және мүмкіндіктермен танымал. Олар жиі, бірақ әрқашан емес, жылдам, шапшаң және мобильді ойыншылар, жақсы тактикалық интеллектке ие; олардың доппен қозғалысы доппен қозғалысы сияқты маңызды, өйткені олар қосымша шабуылдау ойындары үшін орын құруы керек. Көптеген ойыншыларды соққыдан, айыппұлдан және өлі доптармен айналысатын мамандар, олар допты қораптан қорапқа түсіріп, команда мүшелеріне қосымша жеткізілімдер жасай алады, бірақ бұл ойыншы болу үшін міндетті түрде талап етілетін қасиет емес. Осыған байланысты, бұрын Англияда ойыншы роліне ойнау үшін жақсы көру қабілеті, күресу, тактикалық интеллект, өткізу және техникалық қабілеті бар жартылай қорғаушылар үшін кең таралған болды. Бұл жерде Пауль Скоулз, Стивен Джеррард, Франк Лэмпард, Яя Туре және Кэби Алонсо сияқты ойыншыларды жұмысқа алған түрлі жаттықтырушылар көрсеткендей. 442 формациясында ойыншы, әдетте, команданың шабуылға ұшырамайтынына көз жеткізу үшін қорғаныс ортасында ойнайды. Алайда, әр түрлі формациямен команда бірнеше ойыншымен ойнай алады. Көптеген ағылшын командалары қорғаныстағы әлсіздіктерді азайту үшін, сондай-ақ, бірден көп пайдалану әр ойыншының ойын стилін тежеуі мүмкін. Бұл тәсілдің кемшілігі - команда қорғаныстағы қарсыласқа тап болғанда қажетті шығармашылыққа ие емес. Кейбір қазіргі командалар 4231, 4411, 451, және 41212/4312 сияқты формацияларды пайдаланады, бірнеше ойыншы бар. Бұл позициядағы бірнеше елеулі ағылшын ойыншыларының кейбір мысалдары - Пол Гаскойн және Гленн Ходдл, ал ойыншылардың көпшілігі Премьер-лигада шетелдіктер болып табылады.
Perhaps the most important quality of a playmaker is the vision and ability to read the game, and to get into good positions making for effective reception and distribution of the ball. Intuition and creativity are other key elements of a playmaker's game, as they need to know where different players are at different times, without taking too long to dwell on the ball. A good playmaker possesses good ball control, balance, technical ability, and dribbling skills, and will often hold possession, allowing other team members to make attacking runs. The ostensible role of the playmaker is to then provide or facilitate the final pass which leads to a goal. In football terminology, this is often known as a killer ball or the final ball, and is officially recorded as an assist. Advanced playmakers are often known for their ability to score goals as well as their technical skills, passing, and chance creation ability. They are often – but not always – quick, agile, and mobile players, with good tactical intelligence; their movement off the ball is just as important as their movement on the ball, as they must create space for further attacking plays. Many playmakers are also free kick, penalty, and dead ball specialists, who are also capable of curling the ball into the box from set pieces, providing further deliveries for teammates, although this is not necessarily a trait that is required to be a playmaker. Because of this, it became common in the past for box to box midfielders with good vision, tackling, tactical intelligence, passing and technical ability to play in the playmaker role in England, as shown by various coaches employing players such as Paul Scholes, Steven Gerrard, Frank Lampard, Yaya Touré and Xabi Alonso in this position. In a 4–4–2 formation, a playmaker will usually play alongside a defensive midfield player to ensure that the team is not vulnerable to attack. With different formations, however, a team may play with multiple playmakers. Most English teams usually use only one playmaker to minimize defensive frailties and also because using more than one may inhibit each playmaker's playing style. The downside to this approach is that a team lacks the necessary creativity when faced with a defensive opponent. Some contemporary teams using formations such as 4–2–3–1, 4–4–1–1, 4–5–1, and 4–1–2–1–2/4–3–1–2, have multiple playmakers. Some examples of the few notable English players in this position are Paul Gascoigne and Glenn Hoddle, while most playmakers have tended to be foreigners in the Premier League.
Италия футболы
Карло Маццоне мен Карло Анчелотти әртүрлі ойыншыларды бастапқы құрамына енгізуге мүмкіндік беретін формацияларды қабылдағаны үшін белгілі болды. Брессияда Маццоне бастапқыда шабуылдаушы жартылай қорғаушы болған Андреа Пирлоны жартылай қорғаушының артында терең жатқан рөлге ауыстырды, ал Роберто Баджио шабуылдаушы жартылай қорғаушы рөлін ойнады. Миланның орта алаңдағы күшінің арқасында Анчелотти бірнеше отандық және халықаралық титулдарды жеңе алды. Марчелло Липпи Италияның 2006 жылғы ФИФА әлем чемпионатында екі ойыншыны пайдаланды. Франческо Тоти форвардтардың артында алдыңғы қатарлы шығармашылық рөлде, ал Пирло терең ойнаған ойыншы рөлінде болды. Екі ойыншы ойынды Daniele De Rossi, Gennaro Gattuso және Simone Perrotta сияқты орта қорғаушылар қорғаншылықпен қолдайды; Пирло мен Тоти екеуі де турнирдің ең үздік көмек берушілері болды. Алайда Италияның бұрынғы бас бапкері Ферруччо Валькареги мүлдем басқаша стратегияны ойлап тапты, бұл оған 1970 жылғы әлем чемпионатының финалына дейін екі ойыншыны пайдалануға мүмкіндік берді, онда Италия Бразилиядан қатты жеңілді. Қорғаудағы тұрақтылыққа, сондай-ақ екі таза, нәтижелі гол соғушы шабуылшылардың, Джиджи Рива мен Роберто Бонинсегнаның болуына байланысты, Валькарегги Италияның сол кездегі ең құрметтелген екі озық ойыншысын, Джанни Ривера мен Сандро Маццоланы бір-бірімен қатар қою мүмкін емес деп ойлады. Ол екі шығармашылық ойыншыны бір-бірімен үйлеспейтін деп санайды, себебі олардың клубтары арасындағы бәсекелестікке байланысты және ол екі ойыншыны да форвардтармен бірге орналастыру бастапқы құрамдағы тепе-теңдікті жояды деп санайды, әсіресе Ривера, Маццоладан айырмашылығы, өзінің спорттық қабілеті немесе қорғаныс жұмысының жылдамдығымен танымал емес. Сондықтан ол атақты "стаффетта" (эстафета) ойын жоспарын ойлап тапты, ол негізінен Маццола әр матчтың бірінші жартысын ойнаса, Ривера екінші жартысын ойнайды; Валькареггидің Италиямен сегіз жылдық қызметінде ұлттық команда тек алты матчта жеңілді. Италияның 1968 жылғы УЕФА чемпионатында жеңіске жетуіне және 1970 жылғы әлем чемпионатында екінші орынға ие болуына қарамастан, бұл тактика БАҚ-та кеңінен сынға алынды, әсіресе Италияның топтық кезеңдегі және финалдағы нашар көрсеткіштеріне байланысты, Батыс Германияға қарсы жартылай финалда Риверамен бірге шабуылдаушы, қызықты ойын стилін сәтті қолдана алу қабілетін көрсеткеніне қарамастан. 1998 жылғы әлем чемпионатында Италияның бас бапкері Чезаре Малдини Роберто Баджио мен Алессандро Дель Пьеро арасындағы 1970 жылғы "стаффеттаны" еске түсіретін стратегияны қолданғаны үшін бұқаралық ақпарат құралдарында осындай сынға ұшырады. Олар 442 формациясында сыртқы және сыртқы шабуылшы немесе орталық форвардпен (әдетте Кристиан Виери немесе кейде Филиппо Инзаги) қатар шығармашылық екінші шабуылшы рөлін алмастыра отырып, бірін-бірімен алмастырды. Бас бапкер Джованни Трапатони де 2002 жылғы әлем чемпионатында плеймейкерлер Франческо Тотти мен Дель Пьероны бір-бірімен қатар өткізбегені үшін сынға ұшырады. 2012 жылғы Еуропа чемпионатының финалына және 2013 жылғы ФИФА Конфедерациялар кубогының жартылай финалына барған кезінде Италияның бұрынғы жаттықтырушысы Чезаре Пранделли өз құрамында бірнеше ойыншыларды қолданды. Ол жиі Риккардо Монтоливо, Альберто Аквилани, Даниэле Де Росси, Антонио Ноцерино немесе Тиаго Моттаны жалған 10 ойыншы рөлінде, сондай-ақ басқа да жартылай қорғаушы позицияларында 4312 формациясында пайдаланды. Бұл формация шынайы шабуылдаушы жартылай қорғаушыдан айырылып, жартылай қорғаушылар үнемі позицияларды ауыстырып отырады. Пранделлидің орта алаңын Андреа Пирло мен Монтоливоның терең жатқан ойыншы және жалған шабуылдаушы орта алаң рөлдеріндегі шығармашылық ойынға бағытталған. Пирло қорғаныс алдында қорғаныс орта алаңшысы ретінде орналастырылған, сонда "аяқ асты" орта алаңдағы алмаз (4132) шарда көбірек уақыт қалды. Пирло қорғаныста Клаудио Марчизио мен Де Росси сияқты динамикалық қоршаудан қоршауға жартылай қорғаушылармен қолдау тапты, себебі оның қарқыны немесе айқын қорғаныс қабілеті жоқ еді. Монтоливоның жалған 10 ретінде қозғалысы арқылы құрылған кеңістік, Марчизио сияқты жылдам, шабуылға бейім жартылай қорғаушыларға, Пирло мен Монтоливоның ортадан ұзақ өтулерін алу үшін шабуылдауды жасауға мүмкіндік берді, ал екінші шабуылшы Антонио Кассано шабуыл мен орта алаң арасындағы ойынды байланыстыру үшін қанатқа немесе шабуылшы жартылай қо�...
Carlo Mazzone and Carlo Ancelotti were known for having been able to adopt their formations to allow them to implement various playmakers into their starting formation. At Brescia, Mazzone moved Andrea Pirlo, originally an attacking midfielder, into the deep lying role behind the midfield, whilst Roberto Baggio played the attacking midfielder role. Due to the strength of Milan's midfield during his tenure with the club, Ancelotti was able to win several domestic and international titles. Marcello Lippi also utilised two playmakers during Italy's victorious 2006 FIFA World Cup campaign, fielding Francesco Totti in the advanced creative role behind the forwards, and Pirlo in the deep lying playmaking role. The two playmakers were supported defensively by box to box midfielders, such as Daniele De Rossi, Gennaro Gattuso and Simone Perrotta; both Pirlo and Totti finished as two of the joint top assist providers of the tournament. Former Italy manager Ferruccio Valcareggi, however, devised a different strategy altogether, which allowed him to use two playmakers during his run to the 1970 World Cup final, where Italy was ultimately heavily defeated by Brazil. Due to his focus on defensive stability, as well as the presence of two pure, prolific goalscoring strikers, Gigi Riva and Roberto Boninsegna, Valcareggi felt that it would not be possible to field Italy's two most revered advanced playmakers at the time, Gianni Rivera, and Sandro Mazzola, alongside each other. He believed the two creative players to be incompatible with each other, due to the rivalry between their respective clubs, and as he felt that deploying both players alongside the forwards would offset the balance within the starting line up, in particular as Rivera, unlike Mazzola, was not renowned for his athleticism or defensive work rate. He therefore conceived the infamous "staffetta" (relay) game plan, which essentially consisted of Mazzola playing the first half of each match, whilst Rivera would play the second half; during Valcareggi's eight year tenure with Italy, the national side only lost six matches. Despite Italy's victory at UEFA Euro 1968 and their second place finish at the 1970 World Cup, the tactic was widely criticised by the media, in particular due to Italy's poor performance during the group stage and in the final, despite demonstrating their ability to successfully apply a more offensive, exciting style of play with Rivera in the semi final against West Germany. During the 1998 World Cup, Italy manager Cesare Maldini underwent similar widespread media criticism for employing a strategy reminiscent of the 1970 "staffetta" between Roberto Baggio and Alessandro Del Piero, who alternated occupying the creative second striker role, alongside an out and out striker or centre forward (usually Christian Vieri or occasionally Filippo Inzaghi) in a 4–4–2 formation; manager Giovanni Trapattoni was also initially criticised for not fielding playmakers Francesco Totti and Del Piero alongside each other during the 2002 World Cup. During his run to the Euro 2012 final and the 2013 FIFA Confederations Cup semi finals, the former Italy coach Cesare Prandelli also used several playmakers in his squad; he often deployed either Riccardo Montolivo, Alberto Aquilani, Daniele De Rossi, Antonio Nocerino or Thiago Motta in the false 10 playmaking role, as well as in other midfield positions, in his 4–3–1–2 formation; this formation was devoid of an authentic attacking midfielder, and was centred on the midfielders constantly switching positions. Prandelli's midfield was focussed on the creative playmaking of Andrea Pirlo and Montolivo in their deep lying playmaker and false attacking midfield roles, with Pirlo seemingly being deployed as a defensive midfielder in front of the defense, in order to be left with more time on the ball, in an "inverted" midfield diamond (4–1–3–2). Pirlo was supported defensively by dynamic box to box midfielders, such as Claudio Marchisio and De Rossi, due to his lack of pace or notable defensive ability. The space created by the movement of Montolivo as the false 10 allowed quicker, more offensive minded midfielders, such as Marchisio, to make attacking runs in order to receive Pirlo and Montolivo's long passes from the midfield, whilst the second striker Antonio Cassano would drop out wide onto the wing or into the attacking midfielder position to link up the play between the attack and midfield. As well as functioning as a playmaker, and creating space, in the false 10 role, Montolivo was also able to alleviate the pressure placed upon Pirlo in the deep lying playmaker role, by supporting him defensively and providing Pirlo and the team with a secondary creative option. creative playmakers played a fundamental part in Inter Milan's success during this period. Herrera and former Grande Inter players, including Mazzola and Facchetti, would state that they felt the Grande Inter side to be more offensive than it was often made out to be, and that imitators of Herrera's catenaccio tactics had often replicated his pragmatic style of football imperfectly. Luis Suárez (formerly an offensive playmaker who had first flourished under Herrera's more fluid, offensive tactics at Barcelona) was the primary creative force of Herrera's Inter side, functioning as a deep lying playmaker, due to his ball skills, vision and passing range. Sandro Mazzola, in the role of a winger, attacking midfielder, inside right or supporting striker, and Armando Picchi in the Libero or sweeper position, would also function as secondary playmakers at times, as well as left winger Mario Corso. Aside from the strength of the almost impenetrable defence, some of the key elements of Herrera's Inter side were the use of vertical football and very quick, efficient and spectacular counter attacks, which would lead to goals being scored with very few touches and passes. This was made possible due to Herrera's use of very quick, energetic, offensive, two way full backs to launch counter attacks, such as Giacinto Facchetti, and Tarcisio Burgnich. Under Herrera, most frequently during away matches in Europe, the highly organised and disciplined Inter players would usually defend by sitting patiently behind the ball, often leading to very closely contested victories. Upon winning back possession, Picchi, usually a traditional and defensive minded sweeper, would often advance into the midfield, and occasionally play long balls to the forwards, or, more frequently, carry the ball and play it towards Luis Suárez, whose playmaking ability played a crucial role in Inter's adeptness at counter attacking football. Due to Suárez's outstanding vision and passing ability, he could quickly launch the forwards or full backs on counter attacks with quick long passes once he had received the ball, usually allowing the fullbacks to advance towards goal and score, or to help create goal scoring chances.
Испания футболы
Барселонаның бас бапкері ретінде өте сәтті жұмыс істеген кезінде Пеп Гвардиола өзінің командасына бірнеше шебер ойыншыларды, мысалы, Хави, Андрес Иниеста, Серхио Бускец, Сеск Фабрегас және Лионель Мессиді, өзінің жеке түрлерін қолдану арқылы қосуға мүмкіндік алды. Тики-така тактикасы, командаға допты айналдыруға, позицияларды ауыстыруға, шабуылдау арқылы орын жасауға мүмкіндік береді. Оның 433 формациясындағы ауыр прессингті қолдануы әр ойыншыға иелік жоғалған кезде қорғаныс жауапкершілігін берді. Гвардиола Мессиді жиі жалған 9 рөлінде орналастырды, бұл Барселона ойыншыларының шабуылдау жиілігі, сондай-ақ олардың тәртіпті орналасуы, командалық жұмыс, көзқарас, техникалық дағдылары, шығармашылығы және өткізу қабілеті, Мессиге бірнеше гол жасауға және ұтып алуға мүмкіндік берді. Висенте дель Боске Испанияның жаттықтырушысы ретінде 2010 және 2013 жылдар аралығында үш рет халықаралық финалға жетудің сәтті жүрісі кезінде ұқсас тактиканы қолданды (мысалы, тики-така, ауыр басу және жалған 9 433 немесе 460 формациясында). Оның тактикасы бірнеше ойыншыларды, мысалы, Ксаби Алонсо, Серхио Бускец, Ксави, Андрес Иниеста, Давид Сильва, Хуан Мата және Сеск Фабрегас сияқты ойыншыларды тиімді жұмыс істеуге мүмкіндік берді.
During his highly successful spell as the head coach of Barcelona, Pep Guardiola was able to incorporate several skillful players with playmaker qualities into his team, such as Xavi, Andrés Iniesta, Sergio Busquets, Cesc Fàbregas and Lionel Messi, through the use of his personal variation on tiki taka tactics, allowing the team to move the ball around, switch positions, create space by making attacking runs, and retain possession. His use of heavy pressing in his 4–3–3 formation gave each player defensive responsibilities when possession was lost. Guardiola also frequently deployed Messi in the false 9 role, which was particularly effective due to the frequency of attacking runs made by the Barcelona players, as well as their disciplined positioning, team work, vision, technical skills, creativity, and passing ability, which allowed Messi to create and score several goals. Vicente del Bosque also incorporated similar tactics (such as the use of tiki taka, heavy pressing and the false 9 in a 4–3–3 or 4–6–0 formation) during his successful run of reaching three consecutive international finals as Spain's manager, between 2010 and 2013, winning the 2010 World Cup and UEFA Euro 2012. His tactics allowed several playmaking midfielders, such as Xabi Alonso, Sergio Busquets, Xavi, Andrés Iniesta, David Silva, Juan Mata and Cesc Fàbregas, to function together effectively.