Кіріспе

Американың Флоридадағы Кейп-Канаверал ғарыш күштері станциясындағы ғарышқа ұшыру орны, АҚШ-тың 41-ші ғарыш ұшыру кешені (SLC 41), бұрын 41-ші ұшыру кешені (LC 41), Кейп-Канаверал ғарыш күштері станциясындағы белсенді ұшыру орны. 2024 жылдан бастап бұл сайтты Atlas V және Vulcan Centaur ұшырулары үшін United Launch Alliance (ULA) пайдаланады. Бұрын оны АХӘҚ Titan III және Titan IV ұшыруларында қолданған.

Атлас V

Соңғы Titan ұшырылысынан кейін кешен Atlas V-ді қолдау үшін жаңартылды. SLC 41 2002 жылы 21 тамызда Atlas V-ді алғашқы рет іске қосу орны болды, ол Hot Bird 6, Spacebus 3000B3 автобусының айналасында салынған Eutelsat геостационарлық байланыс ғарыш кемесі болды. Atlas V зымырандары платформаның оңтүстігінде орналасқан Вертикальдық интеграция қондырғысында жылжымалы ұшыру платформасына (MLP) тігінен құрастырылады. MLP ұшыру алаңына ұшырудан бір күн бұрын рельстермен тасымалданады.

Адамды ғарышқа ұшуды қолдау үшін жасалған өзгерістер

2015 жылдың қыркүйегінде Boeing CST 100 Starliner-мен адаммен бірге ғарышқа ұшуды қолдау үшін модульді өзгертулер басталды. Өзгерістерге "Starliner-ді платформадан эвакуациялау қажет болған жағдайда, ұшыру алдындағы өңдеу, экипажға кіру және қауіпсіздік шығу жүйелері үшін" капсулаға кіруді қамтамасыз ететін ұшыру қызметіндегі мұнараны қосу кіреді. және Марс марсоходы миссиясы; Марс ғылыми зертханасы 2011 жылдың қарашасында және Марс 2020 жылдың шілдесінде.

Титан III

CCAFS-те Titan III ұшыру қондырғылары жылдам ұшыру жылдамдығын қамтамасыз ету үшін Integrated Transfer Launch әдісінің бөлігі ретінде салынған. Titan көліктері жеке ғимараттардағы жылжымалы платформаларда жиналып, олардың пайдалы жүктерімен біріктірілді, содан кейін теміржолмен екі ұшыру алаңдарының біріне жылжытылды. Titan III нысандарына LC 40, LC 41, құрастыру ғимараттары, оның ішінде Вертикальды интеграция ғимараты және Кейптегі алғашқы темір жол желісі кірді. Құрылыстар 1964 жылы аяқталды, ал LC 41-тен алғашқы ұшыру 1965 жылы 21 желтоқсанда төрт бөлек жүк тасымалдайтын Titan IIIC болды. 41-комплекстегі Титан III қондырғысы 1977 жылдың соңында өшірілді.

Титан IV

1986 жылы қолданыстағы мобильді қызмет мұнарасы (MST) және көпіршік мұнарасы (UT) екі негізгі құрылымдық компоненттеріне дейін бөлінді, содан кейін олар қайта жаңартылды, өзгертілді және қосылды, бұл Мартин Мариеттаның "жарып тастау және жаңарту" келісімшарттарының бөлігі ретінде өзгертілді және дайындалды. Титан IV зымыранның ұшыру алаңшасы.