Кіріспе

Винслоу Гомердің суреті Гольфстрим - Винслоу Гомердің 1899 жылғы майлы суреті. Бұл суретте кішкентай, рульсіз балық аулайтын қайықтағы адам дауылға қарсы күресіп жатқан адам бейнеленген. Осы тақырыпты зерттеген кезінде Гомер Нью-Англияда Флорида, Куба және Кариб теңіздеріне жиі қайықпен баратын.

Өмірбаян

Гомер Гүлф стрим арқылы бірнеше рет өтті; оның 1885 жылы Кариб теңізіне жасаған алғашқы сапары сол жылы жасалған бірнеше байланысты жұмыстарға, соның ішінде құлаған қайықтың қарындашпен суретіне, үлкен акварельді суретке "Жайлау" (Акулалар) және қайықтың алдыңғы бөлігінің үлкен акварельді суретіне, "Гүлф стрим" үшін зерттеу. Кейінгі сурет зерттеулері 1889 жылы "Гальфстрим" болып табылады, онда мүгедек қайыққа теңізші мен шапшаң акула кіреді. Сонымен қатар, басқа да байланысты акварельдер бар; Акула балық аулаудағы акула 1885 жылы кейіннен 1889 жылы "Гальфстрим" үшін иеленді, ал 1899 жылы "Ауғаннан кейін" (Ол сондай-ақ, "Ауғаннан кейін, Багамаларда" деп аталады) акварель, онда сурет өзінің жағаға жақындаған қайығының жанында ес-түссіз жатыр, толқындар мен аспан дауылдың салдарын білдіреді, адам табиғаттың акварельдік баяндамасының финалын білдіреді. Акварель сериясы мен Гольфстримнің тағы бір мүмкін әсері 1814 жылы ұрылар тонаған британдық капитан МакКейб туралы багамдық аңыз болды, жақын аралдағы аралға жету үмітімен кішкентай қайық жалдады, бірақ дауылға ұшырап, кейін Нассауда сары қызылшадан қайтыс болды; Гомер оқиғаның есебін сақтап, оны саяхат нұсқаулығына жапсырды. Гомер 1899 жылдың қыркүйегінде суретке жұмыс істей бастады, ол кезде ол былай деп жазды: "Мен өткен қыста Нассауда үш ай сурет салдым, және қазір кейбір зерттеулерден сурет салуды бастадым". Хронологиялық тұрғыдан Гомердің өмірінің соңғы онжылдығында суреттелген ірі шығармаларының біріншісі, "Гальфстрим" ғасырдың соңғысы алдындағы жылы, әкесі қайтыс болғаннан кейінгі жылы суреттелген және оның тастап кету немесе осалдық сезімін ашады деп қаралған. Шын мәнінде, картинаның ертедегі фотосуретімен салыстыру Гомердің мұхитты қайта өңдегенін ғана емес, оны сындырып, оң жақтағы оқ-дәрілерді өзгерткенін, желкенді және су сызығына жақын қызыл түсті қосқышты қосқандығын, қайықтың атын (Анна Кей-Уэст) анық оқылатынын және сол жақ жоғарғы көкжиектегі кемеде суреттелгенін көрсетеді. Жұмыстың газеттік шолулары аралас болды; Музей картинаны сол жылы сатып алды.

Түсіндіру және әсерлері

Гомердің "Голфстрим" үшін ниеттері анық емес. Бұл сурет "әсіресе құпия әрі қызықты оқиға, шешілмеген құпиялар аймағында мәңгі жүретін теңіз жұмбағы" деп сипатталған. Метрополитен мұражайының бұрынғы кураторы Брайсон Берроуз бұл суреттің "егер адам қаласа, үлкен аллегорияның мөлшерін қабылдайды" деп атап өтті. Оның драмалық романтикалық және батырлық сипаты бар, адам тағдырға шошынып, Гомердің ертедегі көркем шығармаларын еске түсіретін анекдоттық егжей-тегжейлі қоршауда. Сурет Джон Синглтон Коплидің 1778 жылғы композициясына, Уотсон мен акулаға, сондай-ақ 19 ғасырдың бірнеше драмалық теңіз суреттеріне сілтеме жасайды. XIX ғасырдағы басқа суреттерге, соның ішінде Евгений Делакруаның "Данте кемесі", Дж. М. В. Тернердің "Кұл кемені" және Томас Коулдың "Өмір сапары" суреттеріне сілтеме жасалды. Өнер тарихшысы Николай Чиковскийдің айтуынша, Гомердің теңіздегі тікелей тәжірибелеріне қарағанда, "Голф стрим" осы көркемдік алдыңғылардан көбірек ақпарат алады. Ал Гомердің "Желдің соғатын желін" (1876) суретіне салыстырған кеменің бұрышында үміттің символы ретінде зәкір бар. Сидни Капланға қара американдық мәдениеттің ғалымы, "Голф стрим" - "қара образдың шедеврі - өлмейтін негр, су тасқыны мен аққұйрықты акуланың арасында өзінің ақырын тосып, Гомерлік күту". Сурет романның бір өлеңінде, "Бұл билеуші" деп аталады. Кітапта бұл американдық мектептердегі мұғалімдердің қиын жағдайына аллегория ретінде берілген. Сурет Дерек Уолкоттың "Омерос" шығармасында айтылады, онда поэманың баяндаушысы аталмаған мұражайға барған кезде суретке тап болады және суреттегі адамды өзінің кейіпкері Ахиллмен сәйкестендіреді, суретшіні "басқа Гомер" деп атайды.