Кіріспе
Американдық құл Шадрак Минкинс (шамамен 1814 жылы 13 желтоқсан 1875 жылы) - Вирджиниядан 1850 жылы қашып, Бостонға жеткен африкалық-америкалық құл. Ол Фредерик Уилкинс және Фредерик Дженкинс деген псевдонимдерді де қолданған. Ол Бостондағы сот залынан 1850 жылғы қашқан құл туралы заң бойынша АҚШ маршалдары ұстағаннан кейін босатылғандығымен танымал. Бостондық бақылау комитетінің мүшелері оны жасырып, Канадаға жетуге көмектесті. Минкинс Монреальда тұрып, отбасын тәрбиеледі. Бостон қаласында оны босатуға көмектескен екі адам сотталды, бірақ олар қазылар алқасы арқылы ақталды.
Shadrach Minkins (c. 1814 – December 13, 1875) was an African American fugitive slave from Virginia who escaped in 1850 and reached Boston. He also used the pseudonyms Frederick Wilkins and Frederick Jenkins. He is known for being freed from a courtroom in Boston after being captured by United States marshals under the Fugitive Slave Act of 1850. Members of the Boston Vigilance Committee freed and hid him, helping him get to Canada via the Underground Railroad. Minkins settled in Montreal, where he raised a family. Two men were prosecuted in Boston for helping free him, but they were acquitted by the jury.
Ерте өмір
Минкинс 1817 жылы Вирджиния штатының Норфолк қаласында құлдықта дүниеге келген.
Қашу және тұтқындау
1850 жылы мамыр айында 33 жасында құлдықтан қашып, Бостонға (Массачусетс штаты) жетіп, ол жерде официант болып жұмыс істеді. Сол жылы Конгресс қашқан құл туралы заң қабылдады, ол федералды агенттерге еркін штаттарда тұратын қашқан құлдарды ұстап, иелеріне қайтаруға мүмкіндік берді. Ол барлық штаттардағы құқық қорғау органдарының осы федералды заңды орындау үшін ынтымақтасуын талап етті. Америка Құрама Штаттарының маршалдары Микинс жұмыс істейтін Тафттың Корнхилл кофеханасында клиенттер ретінде көрінген оны 1851 жылдың 15 ақпанында тұтқындады.
Хабеас корпус туралы жарлық
Минкинс Бостонның федералды сотына сотталуға әкелінді. Сэмюэл Э. Сеуолл, Эллис Грей Лоринг, Роберт Моррис және Ричард Генри Дана-күллі адвокаттар Минкинстің мүддесін қорғауға өз қызметтерін ұсынды. Микинсті полициядан босатуды көздеп, олар Жоғарғы Сотта habeas corpus туралы өтініш берді, оны Бас судья Лемуэль Шоу қабылдамады. Хейден бастаған белсенділер тобы сот залына кіріп, Минкинсті полиция қызметкерлерінің қолынан күшпен алып кетті. Топ әртүрлі сипаттамаларға ие болды: "африкалық америкалық белсенділер"; "қаһарлы қара ерлер тобы"; "қара бостондықтар тобы" және "қаралар мен ақтардың тобы". Бір куәгер кейінірек бұл кісілердің "түйелерін шаштарын бетін жауып, жағаларын жауып, киімдерін түйіп, бет-әлпеттерін жасырып, жасырынған" екенін айтқан. Бірнеше ерекше жағдайларды қоспағанда, Гари Ли Коллисонның айтуынша, Бостондық сақтық комитетінің ақ мүшелері қара мүшелерге қарағанда сақ болуды жөн көреді, олар заңдық және қаржылық көмек көрсетуді артық көреді, ал қара мүшелер күш қолдануды жөн көреді. Минкинс Бикон Хиллдегі төбешікте жасырылған. Ол Джон Дж. Смит, Льюис Хейден және басқалардың көмегімен Массачусетстен қашып кетті. Бұл оқиға бойынша тоғыз аболиционист айыпталды, бірақ кейбір адамдар үшін айыптар алынып тасталды. Моррис пен Хейден сотталып, ақталды. Джон П. Хейл соттың қорытындысында қорғаушы ретінде қызмет етті. Бұл оқиға оның туған штатында Мемлекеттік хатшы Дэниел Вебстерді қатты ұялтты, ол 1852 жылы оңтүстік қолдаумен президенттікке сайлануды үміттенді.
Канада
Бостоннан белсенділер Минкинске жер асты теміржолының аялдамалары арқылы Канадаға жетуге көмектесті. Ол Монреальде, қаланың "Ескі Монреаль" деп аталатын бөлігінде қоныстанды. Ол алдымен официант болып, кейін өзінің жеке мейрамханасын ашады, ақырында шаштараз болып жұмыс істеді. Ол 1853 немесе 1854 жылы үйленді.
Мұра
Top Eye Open, 2016 жылы Дилон Бастиннің пьесасы, Шадрак Минкинстің оқиғасын драмаға айналдырады. 2023 жылдың 17 қазанында Маунт-Роял қорымының достары оның есіне арналған тақтаны ашты.