Кіріспе

Нейтрондық тереңдік профилін (NDP) алу - бұл кез-келген субстраттағы белгілі бір технологиялық маңызды жарық элементтерінің тереңдігіне байланысты концентрация профилін алу үшін жиі қолданылатын бет маңындағы талдау әдісі. Бұл әдісті алғаш рет Зиглер және басқалар ұсынған. Силицидті субстраттардағы бор қоспаларының концентрация профилін анықтау үшін, кейіннен Биерсак пен оның әріптестері оның көптеген мүмкіндіктерін жетілдірді.

Нейтрондық тереңдік профилін құру

НДП-да жылулық немесе суық нейтрон сәулесі материалдан өтеді және нейтронды сіңіру кезінде моноэнергетикалық зарядталған бөлшектерді шығаратын изотоптармен өзара әрекеттеседі; протон немесе альфа және кері қайту ядросы. Зарядталған бөлшектердің кез келген бағытта шығарылуы бірдей, сондықтан реакция кинематикасы қарапайым. Аз энергиялы нейтрондар пайдаланылғандықтан, нейтрон сәулесінен субстратқа елеулі импульс берілуі болмайды және талдау іс жүзінде қиратушылық емес. Зарядталған бөлшектер бетке қарай қозғалғанда, олар, негізінен, субстраттың электрондарымен өзара әрекеттесу арқылы тез баяуланады. Энергия жоғалту мөлшері бөлшектің енген қалыңдығына тікелей байланысты. Реакция орнының тереңдігін токпен қоректенуді тоқтату арқылы табуға болады.

Профильдеу

Әдетте зарядталған бөлшектердің және кері қайту ядроларының қалдық энергиясы кремний зарядталған бөлшектер детекторымен өлшенеді; көбінесе беттік кедергі детекторы (SBD) немесе пассивтелген имплантацияланған жазық кремний (PIPS) детекторы. Бұл конфигурацияда жартылай өткізгіш детекторы талданатын сынаманың бетінің қарама-қарсы жағына орналастырылады және нейтрондық реакциядан шығарылатын зарядталған бөлшектердің энергия спектрі алынады.