Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Фриц Мориц Хайхельхайм (6 мамыр 1901 - 22 сәуір 1968) - Германияда туған ежелгі тарихшы, Гизен университетінде ежелгі экономикалық тарихқа маманданған және Торонто университетінде грек және рим тарихы профессоры. Фриц Мориц Хейхелхейм банкир Альберт пен оның әйелі Бертаның (Симонсфельд) ұлы болды. 1942 жылы нацистер оны өлтірді. Хайхельхайм ежелгі тарихшы Ричард Лакурдың оқушысы болды. Ол 1925 жылы докторлық дәрежесін және 1929 жылы габитациясын алды. Докторлық диссертациясы "Птолемей империясының шетелдік тұрғындары" деп аталса, габитациялық диссертациясы "Александрдан Августқа дейінгі экономикалық ауытқулар" деп аталды. Докторлық және габитациялық білімінің арасында орта мектепте мұғалім болып жұмыс істеді. Ол жерде төрт жылға жуық дәріс оқығаннан кейін, ол, Гизендегі әріптесі Маргарет Бибер сияқты, 1933 жылы университеттерді "тазалау" бойынша босатылды (Кәсіби мемлекеттік қызметті қалпына келтіру туралы заңға қараңыз). Алайда, шын мәнінде, ол бірнеше ай бұрын Рим Палестинасы мен Сириядағы яһудилер туралы сын лекция оқығандықтан жұмыстан шығарылды. Көптеген неміс ғалымдары сияқты ол да шетелге көшіп кетуге мәжбүр болды. Ол көп жылдар бойы Кембридждегі жеке ұстаз ретінде тұрақты жұмыссыз және Кембридж университетінен стипендиясыз өмір сүрді. Сол жылы ол әйелі Гертке (туған аты Оппенгеймер) үйленді. 1938 жылы ол "Ежелгі экономикалық тарих" атты еңбегінің неміс тіліндегі нұсқасын жариялады. Бірге өмір сүру шарттары жақсарғаннан кейін, ол әйелімен бірге 1939 жылы дүниеге келген және Петерді есімдеген балалы болуға шешім қабылдады. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ол британдық армияның азамат еместерге арналған бөлімшесіне ерікті түрде қосылды, бірақ жасы бойынша қабылданбады. 1940 жылы Гейшельхаймды ағылшындар неміс шетелдік ретінде интернациялады. Екі жылдан кейін ол Ноттингем университетінде ассистент оқытушы болып жұмысқа қабылданды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол дереу британдық азаматтығын алды. Ол Крос-Хиллдегі (Ноттингем) римдік ескерткіштің қазбасына басшылық етті. Сол кезде ол неміс университеттерімен байланыс орнатуға тырысты. 1948 жылы ол қысқа уақытқа экономикалық тарихтың құрметті профессоры болып сол жерге барды. 1948 жылы Канадаға Торонто университетінде оқытушы болып барады. Ол алдымен профессордың көмекшісі, содан кейін доцент болды. Ақырында ол 1962 жылдан өлімге дейін Торонто университетінің профессорлық лауазымына ие болды. 1961 жылы Берлиндегі еркін университетте қонақ профессор ретінде Германияға қысқа уақытқа барды. 1966 жылы Канада Корольдік қоғамының мүшесі болып сайланды. Ол Торонтодағы Хабоним қауымының алғашқы мүшелерінің бірі болды. Бұл либералды синагоганы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Канадаға келген Холокосттан аман қалғандар мен Орталық Еуропадан келген босқындар құрды. 1968 жылы 22 сәуірде Торонтода қайтыс болды. Қиындықтарға қарамастан, ол екі кітап пен 600-ден астам мақала жариялады. "Рим халқының тарихы" әлі күнге дейін басылып жатыр. Бұл өнімділікті оның студент кезінен бері түнде төрт сағат қана ұйықтағанымен түсіндіруге болады. Кеймбридж университетінде Фицвильям мұражайындағы грек монеталарын каталогтауға кірісті. Бұл еңбектердің нәтижесі "Sylloge Nummorum Graecorum", том. 4, 16-бөлім (Лондон, 1940-1965). Ол сонымен қатар Э.Н. Адлер, Ф.Л. Гриффит және Дж.Г. Тайтпен бірге "Адлер папирустары" (Лондон, 1939) басылымында жұмыс істеді. Хайхельхайм Гиссен мен Торонто университеттерінің арасындағы тығыз қарым-қатынасты дамытуға тырысты. Оның бастамасымен екі институт бірлесіп Гиссен университетінің кітапханасында сақталған грек, копт және кейбір латын папирустарын редакциялау мен басып шығаруды қолға алды. Әсіресе, 1952 жылы жарық көрген "Исландиядағы римдік монеталар" деген мақала қызықты болды. Ол Исландияда табылған римдік монеталар Рим империясы кезінде Исландияға барған немістерден болған деп болжады. Қазіргі заманғы талқылауды Дэвид Бярни Хейдарссонның "Исландиядағы римдік монеталар" деген кітабынан таба аласыз http://skemman. is/stream/get/1946/5084/15120/2/Badbh. pdf. Хайхельхаймнің еңбегі 20-бетте қарастырылған. Ол кезде ғалымдар ғана емес, сонымен қатар "Нью-Йорк Таймс" газетінде де қызығушылық танытты.
Fritz Moritz Heichelheim (May 6, 1901 – April 22, 1968) was a German born ancient historian, who specialized in ancient economic history, at the University of Gießen and as Professor of Greek and Roman History at the University of Toronto. Fritz Moritz Heichelheim was the son of a banker, Albert and his wife Bertha ( Simonsfeld). She was murdered by the Nazis in 1942. Heichelheim was a pupil of the ancient historian Richard Laqueur at Gießen where he took his doctorate in 1925 and his habilitation in 1929. His doctoral thesis was "Foreign Inhabitants of Ptolemaic Empire" while his habilitation thesis was "Economic Fluctuations from the time of Alexander to that of Augustus". He worked between his doctorate and habilitation as a high school teacher. After lecturing there for nearly four years, he, like his colleague at Gießen, Margarete Bieber, was dismissed in 1933 in accordance with the National Socialists’ "cleansing" of the universities (see Law for the Restoration of the Professional Civil Service). However, in fact he was dismissed a few months earlier because of a defiant lecture on Jews in Roman Palestine and Syria. Like many German scholars, he was forced to emigrate abroad. He lived for many years without a steady job as a private tutor in Cambridge, England and the receipt of a fellowship from the University of Cambridge. In that year, he married his wife Gerta (née Oppenheimer). In 1938, he published the German version of An Ancient economic history. With an improvement of the terms of his fellowship, he and his wife decided to have a child who was born in 1939 and named Peter. On the outbreak of the Second World War he volunteered to join the branch of the British Army for noncitizens but was refused because of age. In 1940 Heichelheim was interned by the British as a German alien. Two years later he was hired at as an assistant lecturer at the University of Nottingham. He received British Citizenship immediately following the Second World War. He directed the excavation of a Roman Site at Cross Hill, Nottingham. Also at that time, he tried to make contact with the German universities. In 1948 he went there for a short time as an honorary professor of economic history. In 1948 he went to Canada as a lecturer at the University of Toronto. He was promoted at first to assistant professor and to associate professor. Finally he was made full professor at the University of Toronto from 1962 to his death. He went briefly to Germany as visiting professor to the Free University of Berlin in 1961. He was elected Fellow of The Royal Society of Canada in 1966. He was one of the early members of Congregation Habonim Toronto, a liberal synagogue founded by Holocaust survivors and refugees from Central Europe, who arrived in Canada after World War II, and one of the first Holocaust refugee/survivor congregations to develop in Canada. On April 22, 1968, he died at Toronto. In spite of the difficulties he had, he published two books and over 600 articles. A History of the Roman People is still in print. This productivity can be explained partially by the fact that since his student days, he slept only four hours at night. At the University of Cambridge, he began cataloguing the Greek coins in the Fitzwilliam Museum. The results of these labours can be seen in Sylloge Nummorum Graecorum, Vol. 4, Parts 1 6 (London, 1940–65). He also collaborated with E. N. Adler, F. L. Griffith, and J. G. Tait in the publication of The Adler Papyri (London, 1939). Heichelheim tried to foster closer relations between the Universities of Giessen and Toronto. It was through his initiative that the two institutions embarked on a cooperative project, that of editing and publishing the Greek, Coptic, and certain Latin papyri preserved in the university library at Giessen. A particularly interesting article was Roman Coins from Iceland from 1952. He theorized that the Roman coins found in Iceland were from Germans at the time of the Roman Empire who travelled to Iceland. A modern discussion is found in Roman Coins in Iceland by David Bjarni Heidarsson on http://skemman. is/stream/get/1946/5084/15120/2/Badbh. pdf. Heichelheim's contribution is discussed on page 20. At the time there was interest not only by scholars, but in the public press including The New York Times.
Әдеби шығармалары
Александр бис Августтың заманындағы экономикалық ауытқулар, Йена 1930 (Александр мен Августтың заманындағы экономикалық ауытқулар). Птолемей империясындағы шетелдік халық, Лейпциг 1925 (Птолемей империясының шетелдік тұрғындары). Адлер папирустары (Лондон, 1939). Силлоге Нумморум Грекорум, том. 4, 16-бөлім (Лондон, 1940 65). Исландиядан римдік монеталар, Антика 26, 43-бет 45. Античная экономическая история, 2 том., Лейден, бірінші басылым 1938, екінші басылым 1968. Рим халқының практика залының тарихы, бірінші басылым 1962, екінші басылым 1984, үшінші басылым 2003.
Wirtschaftliche Schwanklungen der Zeit von Alexander bis Augustus, Jena 1930 (Economic Fluctuations from the time of Alexander to that of Augustus). Die auswärtige Bevölkerung im Ptolemäerreich, Leipzig 1925 (Foreign Inhabitants of Ptolemaic Empire). The Adler Papyri, (London, 1939). Sylloge Nummorum Graecorum, Vol. 4, Parts 1 6 (London, 1940 65). Roman Coins from Iceland, Antiquity 26, pp.43 45. An Ancient economic history, 2 vols., Leiden, first edition 1938, second edition 1968. A History of the Roman People'' Prentice Hall, first edition 1962, second edition 1984, third edition 2003.