Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд дәрігері және гомеопаты сэр Джон Уэйр (19 қазан 1879 - 17 сәуір 1971) - шотланд дәрігері және гомеопаты. ХХ ғасырдағы бірнеше монархтардың корольдік дәрігері болды.
Scottish physician and homeopath
Sir John Weir (19 October 1879 – 17 April 1971) was a Scottish physician and homeopath who served as Physician Royal to several twentieth century monarchs.
Ерте өмір және білім
Уир Ренфруширдегі Пейсли қаласында туған, ол Шығыс Килбрайдтің слесарь Джеймс Уирдің және Агнес Бэйрдтің ұлы. Ол Глазгодағы Аллан Глен мектебінде оқыды, ол ғылымға баса назар аударған мектеп, содан кейін медицина білімін алғанға дейін инженер болып жұмыс істеді, алдымен Глазго университетінде (MB ChB 1906), содан кейін ол Глазго батыс ауруханасында бірнеше лауазымдарды атқарды. Ол 1908-1909 жылдары Херинг медициналық колледжінің Джеймс Тайлер Кент, Х. Ферги Вудс (1883-1961) және Дуглас Борланд (1885-1961) сияқты Чикаго клиникасында гомеопатияны зерттеу үшін Тайлер стипендиясын алды.
Weir was born in the town of Paisley, in Renfrewshire, son of joiner James Weir, of East Kilbride, and Agnes, née Baird. He attended Allan Glen's School in Glasgow, a school noted for its emphasis on science, and subsequently worked as an engineer until embarking on his medical education, first at Glasgow University (MB ChB 1906), following which he held several positions at the Glasgow Western Infirmary. He was awarded a Tyler scholarship to study homoeopathy at the Chicago clinic James Tyler Kent, of Hering Medical College during 1908 9, along with H. Fergie Woods (1883–1961) and Douglas Borland (1885–1961).
Мансап
1910 жылы Уир Лондон гомеопатиялық ауруханасының кеңесші дәрігері болып тағайындалды, 1911 жылы Materia Medica Комптон Бернетт профессоры болып тағайындалды; ол 1923 жылы гомеопатия факультетінің президенті болды. Вейр король Георг V-ге (басқару 191036; 1918 жылдан оның дәрігері), король Эдуард VIII-ге (басқару 1936), король Георг VI-ге (басқару 193652), королева Елизавета II-ге (дәрігер 195268) және король Хакон VII-ге (18721957) Норвегияның королі болды, оның әйелі Мод (18691938) король Эдуард VII-дің кіші қызы (18411910). Уир гомеопатия туралы алғаш рет Глазго гомеопатиялық ауруханасының басшысы доктор Роберт Гибсон Миллермен (1862-1919) қарым-қатынас арқылы білген, ол болашақ Корольдік дәрігерге маңызды әсер етті, оны қайнағаннан емдеді және гомеопатияға айналдырды [Бодман, 1971]. "Джон Вейрге АҚШ-қа баруды кеңес берген доктор Гибсон Миллер болды". Бұл әсерлер кейіннен жалғасып кетті: Д. Дуглас Гибсон (1888-1977) " 1936 жылы сэр Джон Вейрмен кездесу арқылы гомеопатияға қызығушылық танытты" [Гибсон некрологы, 1977, 225]. Ол 1932 жылы Корольдік медицина қоғамы алдында гомеопатия туралы сөйледі және сол жылы король Георг V оны рыцарь атағына ие етті. Манчестер гомеопатиялық институты мен диспансерін 1939 жылы мамыр айында сэр Джон Вейр Оксфорд көшесінде ашты. Уэйр "Хомёпатия - бұл дін емес, секта емес, мода емес, ешқандай жалған дәрілер ауруларға тікелей әсер етпейді; олар тек науқастың өмірлік реакцияларын ынталандырады, ал бұл оны өзін-өзі емдеуге мәжбүрлейді" деді. [Сэр Джон Вейр, 1931, 200 201] Корольдік Виктория орденінің барлық деңгейлерін өткергеннен кейін, ол 1949 жылы сирек кездесетін ерекшелік ретінде Корольдік Виктория шынжыршасына ие болды, мүмкін ол ауру Георг VI патшаға берген медициналық көмегінің белгісі ретінде.
Weir was appointed Consultant Physician at the London Homeopathic Hospital in 1910, and was appointed the Compton Burnett Professor of Materia Medica in 1911; he would become President of the Faculty of Homeopathy in 1923. Weir became Physician Royal to King George V (reigned 1910–36; Weir his physician from 1918), King Edward VIII (reigned 1936), King George VI (reigned 1936–52), Queen Elizabeth II (physician 1952–68), and King Haakon VII (1872–1957) of Norway, whose wife Maud (1869–1938) was the youngest daughter of King Edward VII (1841–1910). Weir reputedly first learned of homeopathy through his contact with Dr Robert Gibson Miller (1862–1919) head of the Glasgow Homeopathic Hospital, who had an important influence on the future Physician Royal, who he treated for boils and converted to homeopathy [Bodman, 1971]. "It was Dr Gibson Miller who advised Sir John Weir to go to the United States." [Stewart, 1967, p. 260] This influence tended to be passed on: Dr Douglas Gibson (1888–1977) "became interested in homeopathy in 1936 through a meeting with Sir John Weir," [Gibson obit, 1977, 225]. He spoke on homeopathy before the Royal Society of Medicine in 1932, and was knighted by King George V that same year. The renovated Manchester Homoeopathic Institute and Dispensary was opened in Oxford Street by Sir John Weir in May 1939. Weir said in an "address: homeopathy is no religion, no sect, no fad, no humbug remedies do not act directly on disease; they merely stimulate the vital reactions of the patient, and this causes him to cure himself." [Sir John Weir, 1931, 200 201] Having advanced through all levels of the Royal Victorian Order he was, as a rare distinction, awarded the Royal Victorian Chain in 1949, possibly as a mark of the medical care he gave to the ailing King George VI.