Кіріспе

Американдық дін қызметкері (16961772) американдық дін қызметкері және педагог Сэмюэл Джонсон (14 қазан 1696 6 қаңтар 1772) колониялық Америкадағы дін қызметкері, педагог, лингвист, энциклопедист, тарихшы және философ болды. Ол колонияларда англиканизмнің және Уильям Уолластон мен Джордж Берклидің философиясының басты қолдаушысы болды. Америка революциялық соғысынан кейін Колумбия университеті деп аталатын англикандық Король колледжінің бірінші президенті болды.

Ерте өмір және білім

Джонсон Гилфордта, Коннектикут штатында, сол кездегі колониялық дәуірдегі Коннектикут колониясында дүниеге келді. Ол толып жатқан диірменші Сэмюэл Джонсон ағаның ұлы және Коннектикут штатындағы Нью-Хейвен колониясының негізін қалаушы Роберт Джонсонның немересі. Джонсонға оның бабасы Уильям Джонсонның ықпалы зор болды. Ол мемлекеттік ассамблея мүшесі, ауыл клеркі, грамматика мұғалімі, карта жасаушы, отаршылдар басшысы, судья және шіркеу діяқоны болды. Оның ата-бабасы оны төрт жасында ағылшын, бес жасында еврей тілінен үйретті; ол жас Сэмюэл Джонсонды қала бойынша достарына қонаққа алып жүрді және жас балаға үлкен жазба орындарын жаттап алып, мақтанышпен айтып берді. Жергілікті дін қызметкерлері мен мектеп мұғалімдерімен, соның ішінде Джаред Элиотпен, Гилфордта, Клинтон мен Миддлтоннан кейін Джонсон 13 жасында Гилфордтан кетіп, 1710 жылы Сейбруктегі колледжге, кейіннен Йель колледжі деп аталды, ол жерде Петрус Рамустың реформация логикасын және Иоганн Вольлеб (Воллебиус) мен Уильям Эймстің ортодоксалды пуритандық теологиясын зерттеді. 1714 жылы бакалавр дәрежесін алып, сыныптың үздік оқушысы болды; үш жылдан кейін, 1717 жылы, оған магистр дәрежесі берілді.

Мұғалім және жазушы

Джонсон 1713 жылы Коннектикут штатының Гилфорд қаласында грамматикалық мектепте сабақ бере бастады және Йельдегі студент кезінде және өмірінің қалған бөлігінде мұғалім ретінде 60 жылға жуық уақыт өткізді. 1714 жылы ол "Философиялық естелік" (Synopsis Philosophiae Naturalis) атты қысқаша еңбек жаза бастады. Ол бұл жұмысты аяқтамай қалдырып, оның орнына латын тілінде Technologia Sive Technometria немесе Ars Encyclopaidia, Manualis Ceu Philosophia; Systema Liber Artis деп аталатын "барлық білімнің энциклопедиясы" деген тақырыпта үлкен мақсатпен жұмыс істей бастады. Бұл Джонсонға қолжетімді барлық білімді реформация логигі Петрус Рамустың әдістері негізінде жүйелі түрде зерттеу болды. Оның Пуритандық Жаңа Англияның ақыл-ойының логикалық зерттеуі бойынша жұмысы ақырында 1271 иерархиялық түрде ұйымдастырылған тезистерге әкелді. Норман Фиринг оны "Рамистік әдісті студенттердің бүкіл адамзаттық білімге қолдануының ең жақсы сақталған американдық үлгісі" деп атады. Оның Энциклопедиядағы жұмысы 1714 жылдың соңында колониялық агент Джеремая Даммер жинаған 800 кітаптан тұратын сыйлық Йельге жіберілген кезде үзілді. Ол Фрэнсис Бэконның "Оқудың алға басуы" атты еңбегін, Джон Локк пен Исаак Ньютонның және басқа да Ағарту дәуірінің авторларын тапты. Олар Пюритандық Йель мен Гарвардтың ұстаздары мен түлектеріне таныс емес. Джонсон өзінің автобиографиясында "Бұл бәрі оның төменгі күйіне күннің тасқыны сияқты болды" деп жазды және "Ол өзін бірден түнек жарқырауынан ашық күннің толық күн сәулесінде пайда болғандай сезінді". Латындық рамистік диссертациясын аяқтағанымен, ол Йельде үйренгендерін - енді көшеде қолданылмайтын бірнеше ағылшын және голланд жүйелерінің оқулық жұлдыздарын ғана қарастырды. Ол келесі екі жылда үйренгендерін ағылшын тілінде Философияның қайта қаралған энциклопедиясын (1716 ж.) жазу үшін қолданды. Ол барлық білімнің жиынтығын сипаттайтын интеллектуалды әлемнің иерархиялық кестесі немесе картасымен алдын ала жасалды. Бұл "білім жиынтығын" әрқашан күрделі кестелерге жіктеу кестелерінің біріншісі болады, олар кітапханалар үшін білімді жіктеу үшін де, мектептердегі оқу бағдарламаларын анықтау үшін де қолданылады. Егер ол бұл еңбегін жариялаған болса, онда ол алғашқы ағылшын тіліндегі толық энциклопедиядан, Ефрем Чемберстің 1728 жылғы Cyclopaedia немесе Universal Dictionary of Arts and Sciences он екі жыл бұрын шыққан болар еді.

Йель колледжі

1716 жылы Джонсон Йель колледжінің аға оқытушысы болып тағайындалды. 1701 жылы құрылған Йель университеті Коннектикут штатының Сайбрук қаласында орналасқан. 1716 жылы Сейбрук Пойнт өсіп келе жатқан мектептің қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін тым кішкентай болып саналды. Коннектикут губернаторы Гурдон Солтонсталл және Йельдің жеті аманатты мүшесі колледжді Нью-Хейвенге (Коннектикут штаты) көшіруді ұсынды. Оларға қарсылық білдірген үш аманатты адам болды, олардың екеуі колледжді бөліп, Коннектикут штатының Уэтерсфилд қаласында студенттердің жартысын және Йельдің кіші оқытушысын алып, сцизматикалық филиал ашты. Екі жылдан астам уақыт бойы Джонсон Йель факультетінің жалғыз мүшесі және Нью-Хейвендегі колледждің жалғыз әкімшісі болды. Ол Ель университетіне ағартушылық идеяны енгізу мүмкіндігіне ие болды. Джонсонның жақын досы Дэниел Браун 1718 жылы Хопкинс грамматикалық мектебінің ректоры лауазымын тастап, ресми түрде екінші оқытушы болып жұмысқа орналасқанда, Джонсон Йельдің кеңейтілген кітапханасының алғашқы каталогын жасауға уақыт тапты. 1717 және 1719 жылдар аралығында Йельдің алғашқы тарихы Collegiate School туралы тарихи ескертулер. Джонсонның алғашқы басылымы 1718 жылы Йель университеті бастамасы үшін шығарылған, онда латын тіліндегі дипломдық жұмыс жазылған. Ол Джонсонның Локка, Ньютонға, Коперниктің астрономиясына, заманауи медицина мен биологияға, ал Америка колледжінде алғаш рет алгебраға үйреткенін көрсетеді. Келесі жылы дау-дамайлар болды. 1718 жылдың қарашасында губернатор Солтонсталл схизматикалық Ведэрсфилд студенттерін, оның ішінде жас Джонатан Эдвардсты Нью-Хейвенге келуді мәжбүр етті. Уэзерсфилд студенттері қатал және бүлікшіл болды. Джонсон оларға өзінің ағартушылық оқу бағдарламасын үйретуге тырысты, ал схизматикалық студенттер оның нашар мұғалімі екеніне шағымданды. Олар 1719 жылдың қаңтарында Уэзерсфилдке оралды. 1719 жылдың көктемгі сайлауы Солтонсталды губернатор ретінде бекіткеннен кейін, схизматикалық сеніп тапсырылғандар мен студенттер беріліп, Нью-Хейвенге оралды. Тарихшы Джозеф Эллистің айтуынша, "Джонсонның қатысуы оның қайта бірігуіне кедергі жасады", сондықтан ол "колледждің бірлігі үшін құрбан болды" және оқытушы лауазымынан айырылды. Жұмыссыз қалған ол Йель университеті үшін жаңа оқу бағдарламасын жасады, оны қазір оның досы ректор Тимоти Катлер мен оқытушы Дэниел Браун басқарады, дін мен философияны зерттеді және логика туралы кітап жазды (1720), ол Йельде сынып жазбалары ретінде қолданылған болуы мүмкін, бірақ оның өмірінде жарияланбаған.

Конгрегационалистік дін қызметкері

1720 жылы Джонсон Коннектикут штатының Вест-Хейвен қаласындағы қауымның қызметшісі болды. "Ол әлдеқайда жақсы ұсыныстар алған" болса да, ол "колледж мен кітапханаға жақын болу үшін" осы лауазымға орналасты. Ол жерде ол, Йель ректоры Тимоти Катлер, Йель оқытушысы Дэниел Браун және тағы алты Коннектикут діни қызметкері, соның ішінде Rev. Клинтонның Джаред Элиот және Джонсонның досы, ақсақал. Сол себепті ол "Англикан шіркеуінің ілімдері мен фактілерін" зерттеуге арналған топ құрды. Оқығандары мен талқылаулары оларды өздерінің діни қызметіне тағайындаудың дұрыстығына күмән келтіруге итермеледі, ал кітап тобының мүшелері 1722 жылы бір кездері діни қызметіне тағайындау туралы пресвитериандық саясатты қабылдаудан епископтыққа айналды. 1722 жылы 13 қыркүйекте Йель университеті түлектерінің түлектерінің түлектерінен тұратын тоғыз мүшелік топ епископтық қызметке үміткер екенін мәлімдеді. Губернатордың, олардың отбасы мен достарының күшті қысымынан кейін тоғыздың бесеуі өз пікірлерін қайталады, бірақ Джонсон, Катлер, Браун және Уетмор өз шешімдерін өзгертпеді және Йельдегі лауазымдарынан және қауымдық қызметтерінен шығарылды. Джонсон басқалармен бірге Англия шіркеуінде діни қызметке тағайындалу үшін колониядан кетті. Ол қазір атақты Ұлы жолдан тайғандардың бірі ретінде шіркеу мен университет мекемелері тарапынан жылы қабылданады. 1723 жылы 31 наурыздағы жексенбі күні Сент-Мартин шіркеуінде "Кентербери архиепискобы Уильям мен Лондон епискобы Джонның қалауы бойынша, бізді Норвич епискобы Томас діни қызметкерлікке тағайындады". Ол Оксфорд университетінде де, Кембридж университетінде де құрметті магистр дәрежесін алған алғашқы американдық болды. Ол 1723 жылы Коннектикут штатына миссионерлік діни қызметкер ретінде, Ізгі хабарды шет елдерде тарату қоғамының қолдауымен оралды. Ол 1724 жылы Коннектикут штатының Стратфорд қаласында колонияда салынған алғашқы англикан шіркеуін ашты. Ол колонияда Англикан шіркеуін таратуды міндеттеп, бүкіл колонияда приходтар құрды және үй шіркеулерін ашты, содан кейін оларды шәкірттерімен қамтыды, содан кейін қалада нақты шіркеулер салды. Ол 1752 жылы колонияда 25 шіркеу құрды, сондықтан оны "Коннектикуттағы епископ шіркеуінің атасы" деп атады. 1730 жылдары бастап ол Жаңа Англия пуритандарымен ұзақ уақыт бойы жүргізілген памфлет соғысына қатысты. "Джонсон өз сенімдерін үш кітапшадан тұратын серияда" өз сенімдерін ерікті түрде және ынтамен қорғады. Хаттар оның қарсылық білдірген қауым мүшелеріне (1733-1737), ал келесі онжылдықта оған шабуыл жасалды, содан кейін оның ең үлкен пуритандық қарсыласына, Принстон президенті Джонатан Дикинсонға шабуыл жасады. Бұл тек теологиялық емес, саяси және құқықтық пікірталас болды. Конгрегационалистік қалыптасқан шіркеу мемлекетіндегі азшылықтағы англикан ретінде ол өз халқын пуритандық шіркеу салықтарынан және англикандық ғибадатты шектеу заңдарынан босату үшін күресіп, Коннектикут Ассамблеясына үстемдік еткен Ескі жарық және Жаңа жарық пуритандарына қарсы англикандық жақты басқарды. Ол өзінің американдық англикандық іс-әрекеттерін күшті қорғады және Америкада англикандық епископты қолдады. Бұл Епископқа деген өтінішке Жаңа Англияның пуритандары мен олардың Англиядағы қолдаушылары ғана емес, өз тәуелсіздігін сақтағысы келген Оңтүстік англикандықтар да қарсы болды. Джонсон бұл әрекеті сәтсіз болды: Англия шіркеуінің ешбір епискобы Америкаға жіберілмеді, ал Шотландия епископ шіркеуі Самуэль Сибериді (епископ) тағайындағанға дейін епископтық епископ болған жоқ. 1723 жылдан бастап күшті Ескі жарықтармен күресуден басқа, 1740 жылдан кейін ол Жаңа жарықтың танымал уағыздаушысы және Англияның басқа да дін қызметкері Джордж Уайтфилд және оның шығарған Ұлы оянуымен байланысты евангелистік жарылыспен күресуге тура келді. Ол 1723 жылы келгеннен кейін көп ұзамай Стратфордта табысты жалпы мектеп ашып, Нью-Йорктегі танымал отбасылардың ұлдарын колледжге дайындауға үйретті. Ол сонымен қатар Йель студенттерін Стратфордтағы пасторханасында англикандық қызметке оқытты, олардың көпшілігін пуритандық ағымдардан қайтарып, англикандықтарды шағын семинарияда оқытты. 1724 және 1772 жылы қайтыс болған Джонсон Англияның діни ордені алуды көздеген 63 Йель түлектеріне тәлім берді. Оның шәкірттері Революция кезінде 13 штаттың және Канаданың барлық аймақтарында тұратын.

"Әдептің жаңа жүйесін" құру

Джонсон американдық философияның негізгі тұлғасы болды. Ол уағыз ісімен, білім берумен, отбасын асырап-бағумен айналысқанмен, ешқашан оқуды, жазуды тоқтатқан жоқ. 1729 жылдың ақпан айында Джонсон өзінің автобиографиясында "ол ерекше дарынды епископ Беркли, содан кейін Дерри деканы Америкаға келді және екі жарым жыл Род-Айлендте тұрды" деп жазды. Джонсон оған және оның Род-Айлендтегі тобына, оның ішінде суретші Джон Смибертке барғысы келді. Бір кездері Берклидің шәкірті болып, Берклидің идеалистік философиясын талқылап, жылдар бойы философпен көптеген хаттар алмасты. 1731 жылдың қыркүйегінде Беркли Америкадан кетер алдында Джонсон Берклиге Йель университетіне көптеген кітаптар, 500 фунт стерлинг және колледждегі үш ғалымды қаржыландыратын 100 фунт стерлинг жылдық табысы бар 100 акрлық ферманы тартуға көндірді. Джонсон "Философияны зерттеуге кіріспе, барлық өнер мен ғылымдардың жалпы көрінісін көрсету" атты эссесін 1731 жылдың мамыр айында Лондондағы "The Present State of the Republick of Letters" (172836) журналында жариялады. Ол өзінің екі Николл өгей ұлдарын Йель университетіне жібермекші болғанда жазылған, бұл жас жігіттерге этика мен моральдық философияны үйрету үшін нұсқаулық болды, бұл Ұлы жолдан таюдан кейін пуритандық оқу бағдарламасына оралған Йельде оқытылмаған нәрселер; бұл британдық журналға америкалық жариялаған алғашқы еңбек болды. 1740 жылдары Джонсонның ұлы Уильям Сэмюэл Джонсон Йель университетіне оқуға барғанда, Джонсон ректор Томас Клэппен бірлесіп жаңа оқу бағдарламасын жасады, ол үшін өзінің моральдық философиясы мен барлық білімнің қосындысы туралы кестелерін қайта қарады. Ол оны "Философияны зерттеуге кіріспе" (1743) атты оқулық ретінде жариялады. Ол бұрынғы эсседен үш есе ұзын болды. Алғашқы беттің бетінде ол үлкен қалың әріптермен "Әдептің жаңа жүйесі" деп жариялады. Бұл еңбек "алғашқыда Йель колледжінің Нью-Хейвендегі кітапханасының 1743 жылғы кітапхана каталогы президенті Клэппен бірге болуы тиіс еді". Бұл еңбекте моральдық философияның оқулығы бар, сонымен қатар оның барлық білімнің жиынтығы туралы кестесі қайта қаралды, оны Клап өзінің кітапхана каталогын индекстеуге қолданды, ал Джонсон оқулықтың қосымшасы ретінде енгізілген Йель студенттері оқитын кітаптардың ұсынылатын оқу тізімін тапсырды. Джонсон пуритандықтардың тағдыр мен күнә туралы идеяларын 1715 жылы өзінің уағыздарынан бастап бақытқа ұмтылу туралы американдық ағартушылық идеясымен алмастыра бастаса да, жаңа жүйе бақытқа ұмтылуды өзінің бастауы ретінде қабылдайды. Оның алғашқы абзацында Уильям Волластон мен Берклидің ықпалын көрсетіп, ол философияны "Шынымен қандай екендігін білудегі және осы Білімге сәйкес әрекет етудегі немесе іс-әрекет етудегі шынайы бақытты іздеу" деп анықтайды. Уолластон мен Берклиден тыс "Джонсон осы адамдардың құрылыстарын өзінің іс-әрекетке бағытталған, ерекше тәжірибеге бағытталған, іс-әрекетке әкелетін қабылдау идеяларымен және бақытқа ұмтылуға бағытталған құндылық жүйесі бар адамдардың еркін ерік моделімен кеңейтті". Оның Джонсонның схемасынан алынған кітапхана каталогының схемасын басқа колледждер қабылдады және "Мелвил Дьюи 1876 жылы өзінің Дьюи ондық жіктеу схемасын жариялағанға дейін кез-келген нәрседен жоғары болды". Джонсон 1719 жылы Йель кітапханасын каталогтаған, оның кітаптары Сейбруктан Нью-Хейвенге көшірілген кезде, және Берклидің кітаптардың үлкен сыйлығын алған, бай философтың үлкен жинағынан Йельге қай томдар баратынын таңдаған, оны "Америкалық кітапхананың классификациясының атасы" деп атаған. 1743 жылы ол өзінің сәтті миссионерлік жұмысы мен Америкадағы Англикан шіркеуін қорғағаны үшін Оксфордтан құдайшылықта құрметті докторлық дәрежесін алды. Ол осы құрметке ие болған үшінші америкалық болды. Сол жылы ол Стратфордтағы екінші Христос шіркеуін салып, пуритандық көршілерін готика стилімен сәулет элементтерімен, жылытумен, органмен және алтын қола әтешпен шағылған сағаты мен қоңыраулы сараймен таң қалдырды. Джонсон өзінің моральдық философиялық оқулығын Ethices Elementa: немесе Моральдық философияның алғашқы қағидалары деп атады. Білімді Генри Барнардтың айтуынша, "Бұл еңбек басылған кезде жоғары беделге ие болды және кең көлемде сатылды". Ол оны 1752 жылы Филадельфияда және 1754 жылы Лондонда жарық көрген басылымдармен қайта қарады. Профессор Марк Гарет Лонгакер бұл кітапта "философиялық идеализмге негізделген адамгершілік жүйесі" бар екенін, ал "бұл тұтас жүйенің (адамгерш�...

Нью-Йорктегі Кингс колледжі

Джонсон 1749 жылдан бері Нью-Йорктегі колледжді қарастырып келді. 1750 жылы Джонсон Бенджамин Франклинмен "жаңа модельді" немесе "ағылшын" колледжін құру туралы хат алмаса бастады. Франклин Джонсонның моральдық философиясына таңданып, оны Филадельфия колледжінің басшылығына шақырды. Джонсон бұл ұсыныстан бас тартты, оның орнына әйеліне туыстарымен, оның өгей ұлдарымен, бұрынғы студенттерімен және Нью-Йорктегі Троица шіркеуінің ректорымен және жәшікшілерімен бірге колледж құрды. 1751 жылы Нью-Йорк колониялық ассамблеясы Нью-Йорк қаласындағы колледж үшін лотереяда жиналған ақшаны басқару үшін сенімгерлер кеңесі тағайындалды. 1752 жылы Джонсон оның президенті үшін логикалық таңдау ретінде ұсынылды. Олар оны Король колледжі деп атауға шешім қабылдады, бұл оларға король Георг II-ден ресми корольдік жарғыны алуға көмектеседі. Джонсон жақында шотланд иммигранты Уильям Смитпен Нью-Йорктегі лейтенант Дэнсидің әйелі Де Лансидің салонында кездесті. Губернатор Джеймс Де Ланси. Джонсон Смитке "Мирания колледжінің жалпы идеясы" (1753) атты колледж білім беруінің утопиялық кітабын жазуды ұсынды және үйретті. Джонсон жас Уильям Смитті Франклинге қайтадан ұсынды. Колониялық дәуірде "Әдеп философиясы кафедрасы маңыздылығы мен беделі жағынан басқа факультеттердегі барлық лауазымдардан жоғары болды". Сондықтан, колледж құру кезінде моральдық философияны таңдау өте маңызды мәселе болды. 1752 жылы Франклиннің үндеуімен Джонсон өзінің философиялық оқулығын қайтадан қарастырып, жаңа модельдік колледждерге арналған философияны жасады. Франклин "Elementa Philosophica" (1752) кітабын отандық басып шығаруды өзін-өзі қаржыландырудың (оның үшін) ерекше қадамын жасады.

Жеке өмір

1725 жылы Джонсон жесір әйелге, Charity Floyd Nicoll-ке үйленді, ол үш жас баланың анасы болды, олардың бірі Уильям Николл, Нью-Йорк штатының Сайвилл қаласында орналасқан Islip Grange кең меншігінің мұрагері болды, ол кезде Матиас Николл отбасына тиесілі Лонг-Айлендтегі 100 шаршы мильлік меншіктің бөлігі болды. Джонсон Нью-Йорк провинциясының отаршылдық дәуіріндегі жетекші саудагер, заңгер және саяси отбасылармен тығыз байланыс орнатты, олардың көбі өз ұлдарын колледжге дайындалу үшін Стратфордқа жіберді. Оның бірінші баласы Чарти Уильям Сэмюэл Джонсон 1727 жылы 14 қазанда дүниеге келді; екінші баласы Уильям "Билли" Джонсон 1731 жылы 9 наурызда дүниеге келді. Джонсон 1756 жылы 60 жасқа толды. Сол жылы ол тұңғыш немересінен айырылды. Сол жылы оның сүйікті ұлы Уильям "Билли" Англияға арнайы сапарға шыққанда, талмадан қайтыс болды. Оның әйелі Чарти екі жылдан кейін, 1758 жылы, талмадан қайтыс болды. 1759 жылы оның өгей қызы Анна және оның оқушысы және әйелі немере інісі Гилберт Флойд қайтыс болды. Оның күйеу баласы Бенджамин Николл, ең жақсы ұстазы Дэниел Тредуэлл және оның серігі Ұлы Жолдан тайған Рев. Уетмор 1760 жылы қайтыс болды. 1761 жылы 18 маусымда Джонсон өзінің ескі досы Уильям Бичтің жесірі Сара Бичке және оның ұлының енесіне үйленді, және ол қысқа уақыт бойы "өте бақытты" болды. 1762 жылы Джонсон мен Губернаторлар кеңесі Оксфорд университетінде оқыған министр Майлс Куперді, Кентерберий архиепискобы ұсынған жас жігітті, Купер бір күні оған мұрагер болады деп күтіп, моральдық философия профессоры ретінде жалдады. Джонсон Купермен тез арада жақын қарым-қатынас құрды, ол "онымен баладай" қарым-қатынаста болды. 1763 жылы 9 ақпанда Джонсон екінші әйелі Сараны талмадан жоғалтты, ал бірнеше аптадан кейін, оның зейнетақысын қаржыландыру туралы губернаторлар кеңесімен жағымсыз дау-дамайлар болған кезде, "оның істерін қамқорлықпен Мистер Куперге тапсырды" және қар дауылы кезінде санамен Коннектикут штатының Стратфорд қаласына оралды.

Беделі

Джонсон өзінің шәкірті және үлкен бәсекелесі пуритандық теолог Джонатан Эдвардстың назарын аударған жоқ; мысалы, ол Джонатан Эдвардс туралы он алты бетке қарағанда, Сидней Ахлстромның классикалық еңбегінде екі бетті ғана алды. Бірақ ол өзінің миссионерлік қызметі, білім беру идеялары мен философиясы үшін ерекше құрметке ие болды. Джонсонды "колониалды Американың биік зиялысы, үлкен қызығушылық пен философиялық қызығушылық танытқан адам", "он сегізінші ғасырдың ең білімді колониалды англикандық теологы", "Америкалық философияның негізін қалаушы", "колониалды Американың алғашқы маңызды философы және онда жарияланған алғашқы философиялық оқулықтың авторы", "оның отандастары білім беруді жалғастырған ой мен назарды бірінші берген", "Коннектикуттағы епископальдық шіркеудің атасы" және "Америкадағы бірінші психологиялық автор". Оның еңбектері мен 1719 және 1755 жылдар аралығында оқыған кітаптарының тізімі Норман Фиринг пен Джозеф Эллис Америка отаршылдық санасының эволюциясын анықтау үшін пайдаланылды. Ол 19 ғасырдағы екі өмірбаянның тақырыбы болды, олардың әрқайсысы екі басылымға шықты; 21 ғасырдағы үш кітап; кітап ұзындығы бойынша бірнеше диссертация; және 21 ғасырдағы екі кітаптың басты тақырыбы.

Ықпал

Джонсон Ұлыбританияда мәдени және интеллектуалдық жетістіктерімен танылған бірнеше американдық колониялардың бірі болды. Ол епископ Джордж Берклидің де, оның ұлы, преподобный Берклидің де досы болды. Джордж Беркли кіші Ағылшын сөздігінің авторы, Лондондық Сэмюэл Джонсон, оның ұлы Уильям Сэмюэлдің жақын досы болды және басқа Атлантикадан өтіп кеткен доктор Джонсонды "білген". Америкалық доктор Джонсон ағылшын архиепископтарымен, епископтармен, колониялық губернаторлармен, Англия мен Америкадағы колледж басшыларымен және Ізгі хабарды шет елдерде тарату қоғамының хатшыларымен үнемі хат алмасып тұратын. Оның британдық америкалық колониялардағы ықпалы одан да зор болды. Ол Йельде танымал болды, онда ол 1730 жылдары Беркли стипендиялық бағдарламасын бастағаннан бері басқарып, 1740 жылдары президент Клэппен бірге ағартушылық оқу бағдарламасын жасап, колледжді реформалады. Ол Коннектикут штатында 1723 жылы Нью-Хейвен, Норт-Хейвен және Вест-Хейвенде құрылған приходтармен және 1724 жылы Стратфордта салынған шіркеумен басталған Англикан шіркеуін құрды. 1772 жылы ол қайтыс болған кезде колонияда қырық үш шіркеу болды. Оның ағылшын шәкірттері 1776 жылы он үш колония мен Канаданың барлық жеріне тарады. Джонсон 1752 жылы Бенджамин Франклинге жазған хатында "олардың кейбіреулерін тек Коннектикут штатында ғана емес, Бостон мен Йорк қалаларында және басқа да елдегі алғашқы орындарда бірінші аулаларда көрудің үлкен қанағаттануын" атап өтті. Джонсонның жаңа үлгідегі колледж реформалары тез тарады. Род-Айленд колледжі, қазіргі Браун университеті, 1764 жылы Джонсон Берклимен философиялық серуендескен жерден алыс емес "жаңа модель" стилімен құрылған, конфессиялық емес колледж ретінде ашылды. 1774 жылы Уильям және Мэри колледжінің қамқоршылар кеңесінің мүшелері, соның ішінде Бенджамин Харрисон, Томас Джефферсон, Пейтон Рэндольф, Джордж Уайт және Томас Нельсон, кейін Филадельфиядағы Екінші континенттік конгрессте Ли резолюциясын және Тәуелсіздік декларациясын қабылдаған, колледжді Джонсон, Франклин және Смиттің жаңа үлгілік жоспарына реформалауды ұсынды, олар оны 1777 жылы орындады. Революциялық соғыс кезінде Джонсонның қорғауында болған проваст Уильям Смит Мэриленд штатында тағы екі колледж ашты: шығыс жағалаудағы Вашингтон колледжі және батыс жағалаудағы Сент-Джеймс колледжі. Джонсонның моральдық философиясы 1740-шы жылдардың басынан бері Йельде оқытылып келсе, оның философия бойынша ең ықпалды оқулығы 1752 жылғы "Elementa Philosophica" болды, бұл оның 1731, 1743 және 1746 жылғы моральдық философия бойынша оқулықтарының қайта қаралуы мен кеңейтілуі, Бенджамин Франклиннің өтініші бойынша жасалған метафизика мен ғылымды қамтиды. 1752 жылы Франклин Филадельфияда жақсы, бірақ қымбат бірінші басылымын басып шығарды, ал 1754 жылы Лондонда басылған арзан екінші басылым Джонсонның түзетулері мен Филадельфия колледжінің проректоры доктор Уильям Смиттің кіріспесімен пайда болды. 1743 - 1776 жылдар аралығында америкалық студенттердің жартысына жуығы Джонсонның моральдық философиясын үйренген. Колониалды колледж тарихшысы Дж. Дэвид Хойвелердің айтуынша, "XVIII ғасырдың ортасында жаңа модельді колледждердің идеяларын зерттеген коллегиандар Америка ұлтының жаңа құжаттарын жасады". Тәуелсіздік декларациясын редакциялаған Бес адам комитетінің үш мүшесі Джонсонмен байланысты: оның білім беру серіктесі, промоутері және баспашысы Бенджамин Франклин Пенсильваниядан; оның оқушысы Роберт Р. Ливингстон Нью-Йорктен; және оның ұлының заңдық және саяси қорғауы және Йель қазынашысы Роджер Шерман Коннектикут штатынан. 1775 жылдың 5 қыркүйегі мен 1776 жылдың 4 шілдесі аралығында Тәуелсіздік декларациясын жасақтағандардың 54 пайызы, ал оны талқылап, 28 маусым мен 4 шілде аралығында қабылдап алғандардың 50 пайызы Джонсонның немесе оның моральдық философиясының жақтастары болды. Джонсон өзінің 59 жылдық ұстаздық мансабында Коннектикут пен Нью-Йоркте көптеген студенттерге сабақ берді. Оның ең маңызды шәкірті Америка Республикасын құрушылардың бірі болды: Джонсон АҚШ-тың негізін қалаушы аталарының бірі доктор Уильям Сэмюэл Джонсонның әкесі болды. Ол мөртаңба актінің конгресінде, Континенттік конгресінде, АҚШ Федералды Конституциялық конвенциясында және Коннектикут штатынан бірінші АҚШ сенаторы болды. Ол әкесі жолын қуып, Йель университетіне оқуға түсіп, Колумбия колледжінің президенті болды. Мемлекетаралық дауларда жиі дауласқан және 1767 - 1772 жылдар а�...

Мұра

Джонсонның Коннектикут штатындағы миссионерлік еңбектері өркендеп, кеңейді. Крайст Чирк, Стратфорд белсенді және табысты шіркеу болып қала береді. Үшінші шіркеу ғимараты 1858 жылы Джонсонның 1743 жылғы ғимаратының орнына Карпентер готика стилімен салынған; бірақ Джонсон 1743 жылғы екінші шіркеуге сыйлаған алтын "мұз" әтеш ауа райының шаңырағы мен алтын "мұз" әтеш ауа райының шаңырағы оның сағанасына орнатылды және әлі күнге дейін адамдарды ғибадатқа шақырады. Осы бір шіркеуден Джонсон Коннектикут колониясында 26 шіркеудің негізін қалады, ол штатта барлығы қырық үш шіркеудің құрылуын көрді, оның ішінде 1772 жылы өлімге дейін оның шәкірттері тағы он жеті шіркеудің негізін қалады. Бүгінде штатта жүз жетпістен астам епископальдық приходтар бар, олар шамамен алпыс мың адамға қызмет көрсетеді. Джонсон 1752 жылы Стратфорд ортақ мектебін жапты, бірақ оның есімі Стратфорд академиясының Джонсон үйінде, үшінші (3) -тен алтыншы (6) сыныптарға арналған нысанда ескерткіш ретінде сақталған. Оның ұраны - "Tantum eruditi sunt liberi" ("Білімділер ғана еркін" деп аударылады). Ол құрған колледж, Кингс колледжі, революциялық соғыстан кейін Нью-Йорк Ассамблеясы қайта атады, ал қазір Колумбия университеті. 200 жылдан астам уақыт бойы "Колумбия елімізде және бүкіл әлемде жоғары білім беру саласында көшбасшы болды". 2008 жылы бір рейтингте ол басқа екі университетпен қатар ең жоғары американдық университет болып табылды. Нобель сыйлығының иегері, Колумбия университетінің президенті және американдық философ Николас Мюррей Батлер Джонсонның педагог және философ ретінде әсерін былай деп қорытты: "Бұл жерде Сэмюэл Джонсон өзінің барлық айқын шектеулеріне қарамастан өте ерекше адам болған деп айту жеткілікті. 1754 жылдың жаз айларында Троица шіркеуінің ғибадатханасында жарық шаққан кішкентай шамның арқасында бүкіл әлемге нұр шалынуын көрген бір ғана ерекше адам ғана осындай мансапка ие бола алды, сондай-ақ, осындай қызмет атқарды". 1999 жылы Джонсонның "Интеллектуалдық әлемге қатысты уағызы" Майкл Уорнердің "Америкалық уағыздары: Мартин Лютер Кингке келген зыяратшылар" атты антологиясында жарық көрді. 2006 жылы Колумбия университетінің инженерлік түлектер қауымдастығы (CEAA) ғылым немесе инженерлік саладан тыс ерекше жетістіктер үшін Сэмюэл Джонсон медалін құрды. Медаль Сэмюэл Джонсонның өмірін еске алуға және өзінің білімін ресми білімнен тыс салаларда қолданатын жан-жақты адамға баса назар аударуға бағытталған. Сэмюэл Джонсон медалі - ғылым мен техниканың дәстүрлі салаларынан тыс жерде қатаңдық пен әдістемелік ойлау мен іс-әрекеттер қолданылған кез келген жерде адамзаттың барлық аракетине қол жеткізген ең жоғары жетістіктерін марапаттау. Мұндай салаларға білім беру, құқық, қоғамдық істер, бизнес, әлеуметтік ғылымдар, сәулет және өнер, сауда, мемлекеттік қызмет немесе академиялық салалар кіруі мүмкін. Джонсонның моральдық философиясы колледждердегі сыныптарда Революциядан ұзақ уақыт бойы сақталмады, өйткені "Шотланд реализмі американдық жоғары білім берудің академиялық тірегі болды" "он сегізінші ғасырдың ортасы" бойы. Алайда, Джонсонның "Элемента Философия" атты оқулығында "Біздің ең жоғары бақытымызды іздену өнері" деп түсіндірілген моральдық философиясы Америка Республикасының негізгі құжаттарына әсер етті, сондықтан оның жұмысы әлі күнге дейін белсенді болып табылады. Доктор Сэмюэл Джонсон, доктор Бенджамин Франклин және доктор Уильям Смитпен бірге "Бақыт іздену" идеалистік моральдық философиясын алғаш жасаған, содан кейін оны американдық колледждерде Құрылтайшы аталар болатындарға үйреткен" "Құрметті аталардың" бірі болып саналуы мүмкін. Бүгінгі таңда бақыт философиясы туралы тағы да көптеген ақыл-ой белсенділігі бар.