Лайман Дж. Эбботт: Теолог, редактор және жазушы өмірі мен қызметі

Кіріспе

Теолог, редактор, автор Лайман Дж. Эбботт (18 желтоқсан 1835 – 22 қазан 1922) – американдық конгрегационалист дін танушысы, редактор және жазушы.

Алғашқы жылдар

Эбботт 1835 жылдың 18 желтоқсанында Массачусетс штатының Роксбери қаласында дүниеге келді. Ол жақсы жазылған шығармаларымен, педагогтық және тарихшылық қызметімен танымал Джейкоб Эбботттың ұлы, ал анасы Харриет Вон болды. Эбботт Мэн штатының Фармингтон қаласында, содан кейін Нью-Йорк қаласында өсті. Эбботтың ата-тектері Англиядан келген, және олар Плимут-Роктан кейін шамамен жиырма жылдан соң Америкаға қоныстанды. Ол 1853 жылы Нью-Йорк университетін бітірді, онда ол Евклеиан қоғамының мүшесі болды, құқық тағылымдарын оқыды және 1856 жылы адвокаттық алқаға қабылданды. Бірақ Эбботт заңгерлік мансабын көп ұзамай тастап, ағасы Джон Стивенс Кэбот Эбботттан дінтануды оқығаннан кейін 1860 жылы Конгрегациялық шіркеудің пасторы болып тағайындалды. Ол 1857 жылдың 14 қазанында Бостон қаласының тұрғыны, Ханнибал Хамлиннің қызы Эбби Ф. Эбботтқа үйленді және оның редакторы болып алты жыл қызмет етті. Сонымен қатар, ол 1876 жылдан 1881 жылға дейін Генри Уорд Бичермен бірге «Христиандық одақ» журналын редакциялады. Кейіннен 1888 жылы Бруклиндегі Плимут шіркеуінің пасторы болып, Бичердің орнын басты. Эбботт Бичердің ресми өмірбаянын жазды және оның еңбектерін өңдеді. Ол шамамен 20 жыл бойы Теодор Рузвельттің прогрессивизмін қолдады. Содан кейін ол либералды діни көзқарастарды қабылдады. Ол христиандық эволюционист те болатын. Эбботт өзінің «Христиандықтың эволюциясы» және «Эволюционистің дінтануы» атты екі кітабында эволюция тұжырымдамасын христиандық теологиялық тұрғыдан қарастырды. Дарвинизмді қолдаушы деп аталуына қарсы болғанымен, ол эволюцияның оптимистік жақтаушысы болды және «Иса көрген нәрсеге адамзат айналып келеді» деп ойлады. Эбботт белгілі бір қоғамдық беделге ие діни тұлға болды және 1897 жылдың 30 қазанында Нью-Йорк қаласында экономист Генри Джорджтың қосылу рәсімінде сөз сөйлеуге шақырылды. Ақырында ол 1898 жылдың қараша айында пасторлық қызметтен кетті, себебі ол журналдың редакторы болды және Армия мен Әскери-теңіз лигасының мүшесі болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол үкіметтің соғыс саясатын ынталы түрде қолдады. Ол 1879 жылы Нью-Йорк қаласы университетінен D. D. дәрежесін алды, 1891 жылы Гарвардтан, 1903 жылы Йельден және 1900 жылы Батыс резервтен LL. D. дәрежесін алды. Бұл басылымда оған қысқаша құрмет көрсетілді, бірақ 8 қарашадағы басылымда ресми еске алу және құрмет көрсету жарияланды. Бұл басылымның он бес беті Эбботқа арналды, онда «Абботтың жақын туыстарынан жазылған бірнеше ұзын мақалалар, достары мен бұрынғы әріптестерінен қысқа құттықтаулар, сондай-ақ көптеген американдық баспасөз компанияларынан алынған материалдар» жарияланды. Көптеген түрлі және танымал авторлардың құттықтаулары «Лайман Эбботтың американдық діни және интеллектуалды мәдениетке тигізген әсерінің ауқымын көрсетті». Мысал ретінде, АҚШ-тың бұрынғы президенті Теодор Рузвельттің 1915 жылы қайта жарияланған құттықтауы және «The New York Times» және «New York Herald» сияқты беделді газеттердегі мақалаларды келтіруге болады. Рузвельт Эбботты «өзінің еңбегі мен өмірі осы елге сенетін баршаға күш беретін адамдардың бірі» деп бағалады, ал «New York Herald» Эбботтың «өзінің құнды пікірлерін бүкіл интеллектуалды қоғамға жеткізе білу қабілетін» еске алды. Кейінірек өткен еске алу рәсімінде доктор Генри Слоан Коффин: «Адамдарға жеткен саны бойынша доктор Эбботт сөзсіз осы буынның ең ұлы дін мұғалімі болды» деді. Эбботтың ұзаққа созылған ықпалы мен кең таралған қызығушылығы оның өміріне жасалған кейінгі бағалауларда анық көрінеді. Эбботтың өмірбаянын жазған Ира В. Браун Эбботтың маңыздылығын «көптеген куәліктер арқылы» растады және Эбботтың «пастор, оқытушы, автор және редактор ретінде» «бірнеше жүз мың адамға тікелей жеткенін» қосты. Эбботт өмірден өткен кезде «ұлттық патриархтың бір түрі» болды және Браунның сөзіне сүйенсек, ол мыңдаған ізбасарлары үшін «қазіргі заманғы оракулдан кем емес» болды. Журнал «АҚШ-тың барлық аймақтарындағы протестант дін қызметкерлері мен дінге жатпайтын адамдар үшін маңызды жаңалықтар көзі болды, бұл Эбботтың ықпалының ұзаққа созылатынын көрсетеді».

Abbott was born at Roxbury, Massachusetts, on December 18, 1835, the son of the prolific author, educator and historian Jacob Abbott, and his mother being Harriet Vaughan. Abbott grew up in Farmington, Maine, and later in New York City. Abbott's ancestors were from England, and came to America roughly twenty years after Plymouth Rock. He graduated from the New York University in 1853, where he was a member of the Eucleian Society, studied law, and was admitted to the bar in 1856. Abbott soon abandoned the legal profession, however, and after studying theology with his uncle, John Stevens Cabot Abbott, was ordained a minister of the Congregational Church in 1860. He was married October 14, 1857, to Abby F., daughter of Hannibal Hamlin of Boston, Mass. which he edited for six years. He was also the co editor of The Christian Union with Henry Ward Beecher from 1876 to 1881. Abbott later succeeded Beecher in 1888 as pastor of Plymouth Church, Brooklyn. He also wrote the official biography of Beecher and edited his papers. and was an advocate of Theodore Roosevelt's progressivism for almost 20 years. He would later adopt a pronouncedly liberal theology. He was also a pronounced Christian Evolutionist. In two of his books, The Evolution of Christianity and The Theology of an Evolutionist, Abbott applied the concept of evolution in a Christian theological perspective. Although he himself objected to being called an advocate of Darwinism, he was an optimistic advocate of evolution who thought that "what Jesus saw, humanity is becoming." Abbott was a religious figure of some public note and was called upon on October 30, 1897, to deliver an address in New York at the funeral of economist, Henry George. He ultimately resigned his pastorate in November 1898. which he edited, and because he was a member of the Army and Navy League. During the World War I he was a strong supporter of the government's war policies. He received the degree D. D. from the University of the City of New York in 1879; from Harvard in 1891, from Yale in 1903, and LL. D. from Western Reserve in 1900. A brief tribute appeared in that issue, but the November 8th edition contained the official remembrance and tributes. Fifteen pages in that issue dealt with Abbott, and the publishers included "several long essays in Abbott's honor from close relatives, shorter tributes from friends and past associates, and blurbs from many American press companies." The many diverse and prominent author who contributed tributes "demonstrated the scope and magnitude of Lyman Abbott's influence within American religious and intellectual culture during his long career." Prominent examples include a re published 1915 tribute from former United States president Theodore Roosevelt and articles from prestigious newspapers such as The New York Times and the New York Herald. Roosevelt praised Abbott for being "one of those men whose work and life give strength to all who believe in this country," and the New York Herald recalled Abbott's ability to "convey his valuable opinions to the entire intellectual public." Dr. Henry Sloane Coffin noted at a later memorial service, "Measured by the number of people he reached, Dr. Abbott was unquestionably the greatest teacher of religion of this generation." Abbott's lasting influence and widespread appeal is readily apparent in later evaluations of his life. Abbott's one biographer, Ira V. Brown, confirmed Abbott's importance via "testimonials by the dozen," and added that Abbott "directly reached several hundred thousands of people" through his work as a "minister, lecturer, author, and editor." Abbott was "something of a national patriarch" by the time of his death, and according to Brown, he was "no less than a modern oracle" to thousands of followers. The magazine "was a prominent news source for Protestant ministers and laypeople all over the United States, demonstrating Abbott's lasting influence."