Кіріспе
Американдық комедиан Патрик Дж. Тухи (26 ақпан 1865 - 10 қаңтар 1923) - Уиллеан трубасының әйгілі орындаушысы. Оның инновациялық техникасы мен сөз тіркесі, Американы аралап, әртүрлі және водевиль сахналарында ойнау, оның жазбалары оның стилін ирландтық американдық флейташылар арасында ықпалды етті. Ол ерекше американдық құбыр стиліне ең үлкен үлес қосқан деп қарауға болады. Туохидан 1900 жылдары жасалған жазбалар цифрландырылып, ITMA веб-сайтында қол жетімді болды.
Patrick J. Touhey (26 February 1865 – 10 January 1923) was a celebrated player of the uilleann pipes. His innovative technique and phrasing, his travels back and forth across America to play on the variety and vaudeville stage, and his recordings made his style influential among Irish American pipers. He can be seen as the greatest contributor to a distinctive American piping style. Recordings made of Tuohy in the 1900s have been digitised and made available on the ITMA website.
Өмір
"Пэтси" Тухи 1865 жылы 26 ақпанда Ирландияның Галвей графтығының Лугрея маңында дүниеге келген. Капитан Фрэнсис О'Ниллдің "Ирландиялық музыканттар мен музыканттар" атты еңбегінде жазылғандай, Тухи өзінің ата-бабасы Майкл Тухиллден (алғашқы жазуы б.з.б. 1800), әкесі Джеймс (д. 1839 ж.) және оның ағасы Мартин, олар жетістіктерге жеткен ойыншылар деп саналды. Отбасы Бостонға 1868 жылы келді, ал оның әкесі Тоухидің Мейо округі Бартли Мерфиден білім алуын қамтамасыз етті. Алайда он жасында Пэтси әкесі қайтыс болды және біраз уақыттан кейін құбырларды бір жағына қойды. Жасөспірім шақта ол Боуридің музыка залына кірді, онда Джон Иган, Галвейдің "Ақ пердесі" тұрмысқа шықты. Иганның виртуоздығына таңғалған ол қайтадан аспапты қолына алды және Филадельфиядан келген Иган мен Билли Тейлордың нұсқауымен тез арада шебер болды. Тухи мен Иган 1885 және 1886 жылдары "Харриганның қос гиберниялық компаниясы, ирландтық және американдық туристер"мен бірге АҚШ-тың солтүстік-шығысын аралады. Бұл Тухидің театр өміріне кірісуі болды. Харриганның компаниясында кейіннен әйгілі әнші-күйші және шоумен Джордж М. Коханның әкесі Джерри Кохан ойнады. Тұрақты аңызға қарамастан, Тоухидің сол кезде жеті-сегіз жаста болған Джордж М. Коханның қадам биі үшін көпшілік алдында ойнағаны туралы ешқандай дәлел жоқ. 1886 және 1895 жылдар аралығында Тоухи бірнеше театр қойылымдарында, соның ішінде "Inshavogue" және "The Ivy Leaf" қойылымдарында ойнады. 1893 жылы Чикагода өткен Колумбиялық дүниежүзілік көрмеде ол Ирландияның екі бәсекелес павильонының бірі - Ирландияның ауылында ойнады, ал кейіннен 1904 жылы Сент-Луистегі дүниежүзілік көрмеге (Луизиана сатып алу көрмесі) қатысты. 1896 жылдан 1921 жылға дейін ол водевильдік скетс ойнады, әйелі Мэримен және олардың кейде серіктесі Чарльз Генри Беркпен әзіл-аңыз айтып жүрді. Шоулар slapstick, төмен маңдай шалаңдары, ирландтық ностальгия және Мэри Тухи билеген құбыр финалы болды. Чикаго полициясының бастығы Фрэнсис О'Нилл, ирландтық би күйлерін жинаған көрнекті композитор, оны "ирландтық сазгерлердің керемет сиқыршысы" деп атады. Оның қызғанышпен таныспауы, оның пікірлері ешқашан әзіл-сықақ немесе мейірімсіз емес, сондай-ақ басқа музыканттар болған кезде компанияда назар аударуға бейім емес. Ол Мэримен бірге 1908-1919 жылдары Коннектикут штатының Шығыс Хадам ауылында, содан кейін 1919-1922 жылдары Нью-Йорк штатының Фрипорт қаласында өмір сүрді. 1922 жылы ол Бронксқа қайта оралды. 1923 жылы 10 қаңтарда қайтыс болды және Бронкстағы Сент-Реймонд қорымында жерленді.
Touhey lived on Bristow Street in the Bronx, New York City, from at least 1900 until 1908. He and Mary lived in rural East Haddam, Connecticut 1908–1919, then in Freeport, New York 1919–1922. In 1922 he moved back to the Bronx. He died on 10 January 1923, and is buried in St. Raymond's Cemetery in the Bronx.
Ойын стилі
Тухи сол қолмен ойнады, ол әдеттегі позицияның айнасы. Ол Филадельфиядағы Тейлор ағайындылары жасаған концерттік аспаптарды қолданды. Би-музыкасын орындағанда жылдам ойнайтын, бірақ әуеннің сипатын көрсету үшін қатаң темптен ауытқыған. Ол реттегіштерді (қолдың өкшесі астында жатқан үш түймелі құбыр) ырғақты ұстауға емес, шығарманың кең құрылымын атап көрсетуге қолданды. Ол legato жолдарын "жапсырма" (стаккато) әшекейлермен біріктірді - ұшқыштар, үштіктер және артқы тігістер, сондай-ақ крандар, барлығы жоғары шеберлікпен орындалды. Алайда ол музыканың дыбысын көтеру үшін, мысалы, қоңырауды тізеден көтеріп қою сияқты, бүгінде жиі қолданылатын әшекейлерді қолданбаған. Осылайша оның стилі Ирландияда қалған қазіргі құбырларға әсер еткен көрнекті адамдармен қарама-қайшы келеді - Уили Клэнси, Джонни Доран, Сеймус Эннис, Джон Поттс және Лео Роусом. Көптеген Uilleann құбырларында үш дрон және үш реттеуші бар. Тохидің ортаңғы ұшқышын бір ғана кілті бар реттегішпен ауыстырды, ол Е нотасын естіді, әйтпесе ол қол жетімді болмас еді. Олардың қазіргі иесі Шон МакКирнан оларды ойнайды. Кейбір сақталған жазбалар Тухидің жиі жүгіруден немесе баяу ауадан катушкаға қалай тегіс ауысқанын көрсетеді. Тағы бір ерекше орындау құралы - "Turkey in the Straw" атты танымал американдық шығарманы бис ретінде ойнату. "Ол аудиторияны дауылмен алып кетеді, - деп жазды капитан Фрэнсис О'Нилл, - тіпті аралас ұлттардан құралған кезде де. Оның музыкасын Виктор 1919 жылы жазған 78rpm үш жағында естуге болады: екі барабан және бір жіптің қосындысы. Төртінші медлей, оның ішінде Stack of Barley және басқа да торналар жазылған, бірақ шығарылмаған. Оның 78-ден екі жазбасын екі томдық The Wheels of the World CD-де тыңдауға болады, ол ирландтық америкалық музыканттардың алғашқы жазбаларына назар аударады. Эдисонмен бұрынғы келіссөздер ақшаға байланысты сәтсіз аяқталды, бірақ 1901 жылы Тухи 150 әннің тізімін жарнамалады және цилиндрлерді үйде бір-бірінен жазып, тапсырыстарды ондық үшін 10 доллардан орындады. Оның бірнеше ондаған түрі сақталып қалды, ал оның ойнауының тағы бірнеше үлгісін капитан О'Нилл жасаған цилиндрлерде естуге болады. Екі көзді бір-бірінен ажыратуға болады, өйткені Тоухи немесе О'Нилл дауысы ойнағыш пен шығарманы таныстырады. Ол О'Ниллдің цилиндрлерінің бірі болды, бұл ғалым Ричард Хеннебридің: "[Тоухидің орындауы] катушканың өмірі мен кауиннің қорқынышты пафосына ие. Бұл маған адам баласының өркениетті биіктерге көтеріліп, сәттілікке жақындап, кейін құлап, тозаққа құлап, өзінің мәңгілік сәтсіздік сезімін жол бойы білдіретінін білдіреді. Гомердің баладалары мен Бруклин көпірінің жаңа нұсқасы өте жақсы, бірақ Пэтси Тухидің "Шаскин ролик" шығармасын орындау әлдеқайда үлкен жетістік. Кейбіреулер, әсіресе Керридің ағасы Гилдас О'Шиа, Тухидің стилін дәстүрден тыс деп қаралады. Гилдастың өз ойын Тоухидің жазбалары әсер еткен-емегенін сұрағанда, ол: "Жоқ, мен сол кезде түтік ойнауды үйреніп жүрдім", - деп жауап берді. Алайда, жалпы, аспапшылар Тоухидің ойнауына таңғалды; Семус Эннис Дублин скрипачигі Томми Поттстың Лиффи Бэнкс LP-нің жазбаларында ол және оның әкесі Тоухидің ойнауын "гипер феноменальдық" деп санағанын және ол Тоухиді "әкемнен бұрын келгендердің ішіндегі ең жақсысы" деп санағанын айтты. Тухи бала қалдырмады, бірақ бірнеше оқушы, соның ішінде Майкл Карни мен Майкл Моррис. Оның стилі көптеген басқалардың ойнауында естіледі, олардың көпшілігі Америка Құрама Штаттарында туылған немесе едәуір уақыт өткізген, соның ішінде Майкл Галлахер, Пэдди Левин, Том Бусби, Том Эннис, Хью МакКормик, Эдди Муллани, Джо Шаннон және Энди Конрой. Том Бусби Карнидің оқушысы болды және бұл флейташылардың стилін На Пиобайри Уиллеаннның An Píobaire, жаңалықтары басылымында басылған әртүрлі мақалалар мен хаттарда сипаттады. Бұл тығыз саусақты ойынды Басби әрқашан Коннатттың сурет салу стилі деп сипаттаған. Марқұм Томас Стандевен басқалармен қатар Басбимен бірге оқыды, ал ол өз кезегінде өзінің білімін көптеген студенттерге берді, олардың кейбіреулері құбыр шеңберлерінде танымал болды, ал олар өз кезегінде басқаларға үйретті. Бұл америкалық ойыншылардың стилі Ирландияда жазылған ойыншылардан әртүрлі жолдармен ерекшеленеді, бірақ америкалық стильдің бірегей ерекшеліктерін қазір анықтау қиын, өйткені жазылған дәлелдер жоқ.
Some surviving recordings show how Touhey often switched smoothly from a jig or slow air to a reel. Another unusual performance device was to play as an encore the well known American piece "Turkey in the Straw", performed in piping style. "He takes the audience by storm," wrote Captain Francis O'Neill, "even when composed of mixed nationalities.”
His music can be heard on three 78rpm sides recorded by Victor in 1919: two medleys of reels and one of jigs. A fourth medley comprising the Stack of Barley and other hornpipes was recorded but not released. Two of his 78 recordings may be heard on the two volume CD The Wheels of the World, which focuses on early recordings of Irish American musicians. An earlier negotiation with Edison had fallen through over money, but as early as 1901 Touhey advertised a list of 150 tunes and recorded the cylinders one by one at home, filling orders at $10 per dozen. Several dozen of these survive, and more examples of his playing can be heard on cylinders made by Captain O'Neill. The two sources can be differentiated as either Touhey or O'Neill's voice introduces the player and the piece
It was one of O'Neill's cylinders that prompted the Gaelic scholar Father Richard Henebry to declare, "[Touhey's performance] has the life of a reel and the terrible pathos of a caoine. It represents to me human man climbing the empyrean heights, and when he had almost succeeded, then tumbling, tumbling down to hell, and expressing his sense of eternal failure on the way. The Homeric ballads and the new Brooklyn Bridge are great, but Patsy Touhey's rendering of 'The Shaskeen Reel' is a far bigger achievement.”
Some others, notably Brother Gildas O'Shea of Kerry, disdained Touhey's style as outside the tradition. Asked whether Touhey's recordings had influenced his own playing, Gildas replied, "No, I was learning the pipes at the time." However generally pipers were in awe of Touhey's playing; Séamus Ennis, writing in the liner notes of Dublin fiddler Tommy Potts's Liffey Banks LP, said that he and his father considered Touhey's playing "hyper phenomenal," and that he considered Touhey "the best of the men who came before my father." Touhey left no children but several pupils, including Michael Carney and Michael Morris. His style can be heard in the playing of many others, most of whom were either born in or spent considerable time in the United States, including Michael Gallagher, Paddy Lavin, Tom Busby, Tom Ennis, Hugh McCormick, Eddie Mullaney, Joe Shannon and Andy Conroy. Tom Busby was a student of Carney's and described the style of these pipers in various articles and letters printed in An Píobaire, the newsletter of Na Píobairí Uilleann. This close fingered way of playing Busby always described as the Connaught style of piping. The late Thomas Standeven studied with Busby, among others, and he in turn passed on his learning to many students, some of whom are well known in piping circles, and who went on to teach others in their turn. The style of these American based players differs in various ways from that of players recorded in Ireland, but the possibly unique features of an American style are hard to discern now, due to the lack of recorded evidence.