Elongated labia

Кіріспе

Африка әйелдерінің анатомиялық ерекшелігі Ұзын шашы (синус пудорис немесе макронимфа деп те аталады, ал кең таралған хоикхой фартугы немесе готтентот фартугы) - кейбір хоикхой және басқа африкалық әйелдердің ерекшелігі, олар табиғи немесе жасанды созылу арқылы салыстырмалы түрде ұзын шашы кіші, олар тік тұрған кезде вульваның қалған бөлігінен төрт дюймге дейін ілігуі мүмкін.

Тарих

"Апрон" аталуы, көрініп тұрғандай, ертедегі еуропалық сипаттамалардың жалған жұптың жалғандығынан пайда болды. Бұл қасиеттің ерекшеліктері 1680 жылдары белгілі болды, бұл тақырыптағы алғашқы еуропалық жазбаны Андерсон мен Айверсон жасаған, олар 1644 жылы Ізгі Үміт Мысығына барған, бұл аймақтың "оттеноттарына" қатысты, бірақ 18-ші ғасырдың соңы мен 19-шы ғасырда кеңінен құжатталған. Сара Бартманның жағдайы маңызды болды. Көп жылдар бойы Баартманның жеке басын анықтау мәселесі күмән тудырады, өйткені ол осы ерекшелікті көрсетті. Тарихи тұрғыдан алғанда, ұзын иық сөзі "негро" бейнесі деп саналады. Сондықтан да Баартман осы қасиетінің арқасында "жекерек нәсілдің" мүшесі болып саналды. Капитан Джеймс Кук 1771 жылы алғашқы сапарының соңында Кейптаунга жеткенде, ол "табиғи тарихшылар арасындағы үлкен сұрақты анықтауға деген ықыласын мойындады, бұл елдің әйелдері синус пудорис деп аталатын ет тәрізді жапсырмасы немесе алжапқышы бар ма, жоқ па"; ақырында бір дәрігер пациенттерді жарты дюймнен үш немесе төрт дюймге дейінгі жапырақты емдегенін сипаттады. Шығыс Африкада Моника Уилсон 1930 жылдары Ньякуса халқымен далалық жұмыс барысында осы әдет-ғұрыпты жазды, ал Оңтүстік Африкада Исаак Шапера хоихоилардың ішіндегі ең үлкен топ - Нама халқымен жұмыс істеді. Шапераның айтуынша, кейбір әйелдердің ұзын кіші тілінің кейде тұрғанда еркек жамбастан 10 см төмен шығатыны байқалды. Осы ерте антропологтар арасында ұзын иықтарды физиологиялық ерекшелік деп санауға бола ма, әлде жасанды манипуляция нәтижесінде пайда болу керек пе, қандай жағдайда болуы керектігі туралы пікірталас болды. Бірақ 2008 жылы Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы бұл практиканы денені өзгерту процедурасы деп қайта санады, себебі зиянды емес және оны жүзеге асыратын әйелдердің жыныстық қатынасына оң көзқараспен қарайды.

The "apron" designation was apparently gained from the tendency of early European descriptions to misidentify the pair of labia as a single, wide organ, which they called, in French, a tablier, or "apron". The characteristics of this trait were known as early as the 1680s, the first European note on the subject being made by Anderson and Iverson, who visited the Cape of Good Hope in 1644, in relation to the "Hottentots" of that region, but became extensively documented in the late 18th and 19th century. The case of Sarah Baartman was significant. For many years, the identification of Baartman was questioned because she demonstrated this feature. Historically, elongated labia minora were said to be portrayed by a "Negro." So it is because of this trait that Baartman was considered to be part of the so called "inferior race". When Captain James Cook reached Cape Town in 1771, towards the end of his first voyage, he acknowledged being "very desirous to determine the great question among natural historians, whether the women of this country have or have not that fleshy flap or apron which has been called the sinus pudoris"; eventually a physician described treating patients with labia ranging from half an inch to three or four inches long. In Eastern Africa, Monica Wilson recorded the custom through her fieldwork with the Nyakyusa people in the 1930s, and in Southern Africa Isaac Schapera worked with the Nama people, the largest group amongst the Khoikhoi, also discussed labia stretching in The Khoisan Peoples of South Africa (1930). According to Schapera, some females were observed to exhibit elongated labia minora which sometimes projected as much as 10 cm below the vulva when standing. There was debate among these early anthropologists as to whether and in what circumstances such instances of elongated labia should be considered a physiological feature or the result of artificial manipulation. but in 2008 the World Health Organization reclassified the practice as a body modification procedure due to a perceived lack of harm and a reported positive perception of women's sexuality by those who practice it.