Кіріспе
Телесериалдың гипотезалық анатомиялық ерекшелігі – G нүктесі, сондай-ақ Грейфенберг нүктесі деп аталады (неміс гинекологы Эрнст Грейфенбергтің құрметіне), ол қынаптың эрогендік аймағы ретінде сипатталады. Стимуляцияланғанда, ол күшті сексуалдық қозғыштыққа, қуатты оргазмға және әйелдердің эякуляциясына әкелуі мүмкін. Әдетте ол қынаптың кіреберісі мен зәр жолының арасындағы алдыңғы қынап қабырғасында орналасқан және әйелдердің простатасының бөлігі болуы мүмкін сезімтал аймақ. G нүктесінің бар екендігі дәлелденбеген, сондай-ақ әйелдердің эякуляциясының көзі де дәлелденбеген. G нүктесі 1940 жылдан бері зерттеліп келе жатқанмен, ол клитордың жалғасы болуы мүмкін, және олар бірге қынап арқылы сезілетін оргазмның себебі болуы мүмкін. Сексологтар мен басқа да зерттеушілер әйелдер G нүктесін стимуляциялауды сезінбесе, өздерін дисфункционалды деп санауы мүмкін деп алаңдайды және оны сезінбеудің қалыпты екенін атап көрсетеді. G нүктесінің орналасқан жері әдетте қынаптың алдыңғы қабырғасында 50-80 мм (2-3 дюйм) тереңдікте болады. Кейбір әйелдер үшін бұл аймақты стимуляциялау клиторды стимуляциялауға қарағанда күшті оргазмға әкеледі. Бұл аймақты жыныстық қатынас арқылы стимуляциялауға тырысу, әсіресе миссионерлік позада қиын, себебі қажетті ену бұрышы ерекше. Әйелдер әдетте оргазмға жету үшін клиторды тікелей стимуляциялауды қажет етеді, ал G нүктесін стимуляциялауға қолмен стимуляция мен қынапқа енудің үйлесімі қажет болуы мүмкін. G нүктесін стимуляциялауға арналған секс-жабдықтар бар. Бір кең таралған жабдық – арнайы жасалған G нүктесі вибраторы, ол қисық ұшы бар фалликалық вибратор және G нүктесін стимуляциялауды жеңілдетуге арналған. G нүктесі вибраторлары қатты пластик, резеңке, силикон, желе немесе олардың кез келген комбинациясы сияқты қалыпты вибраторлармен бірдей материалдардан жасалған. 1983 жылы жүргізілген тағы бір зерттеуде 11 әйелдің бүкіл қынабын сағат тілімен бағытта ұстап, төрт әйелдің алдыңғы қынап қабырғасын стимуляциялауға ерекше жауап бергені анықталды, нәтижесінде бұл аймақ G нүктесі деген қорытындыға келді. 1990 жылы АҚШ және Канадада 2350 кәсіби әйелге анонимді сауалнама таратылды, содан кейін 55% жауап қайтарылды. Сауалнамаға жауап бергендердің 40% оргазм кезінде сұйықтық шығарылғанын (эякуляция) хабарлады, ал сезімтал аймақты (Грейфенберг нүктесін) байқаған әйелдердің 82% оргазм кезінде эякуляцияны да байқады. Әйелдердің эякуляциясының сезілуімен бірнеше факторлар байланысты. Кейбір зерттеулер G нүктесі мен клиторлық оргазмның бірдей бастауға ие екенін ұсынады. Мастерс және Джонсон клиторлық құрылымдардың лабиаларды қоршап, олардың ішінде кеңейетінін алғаш анықтады. Әйелдердің әртүрлі стимуляцияларға сексуалдық жауап беру циклын зерттегеннен кейін, олар клиторлық және қынаптық оргазмдардың физиологиялық жауаптың бірдей кезеңдерінен өтетінін байқады және олардың көпшілігі тек клиторлық оргазмға жете алатынын, ал азы қынаптық оргазмға жете алатынын анықтады. Осы негізде Мастерс және Джонсон клиторлық стимуляция екі түрдегі оргазмның да көзі болып табылады деп мәлімдеді, клитордың қаптамасына қарсы үйкеліс арқылы ену кезінде стимуляцияланатынын атап өтті. Л'Акуила университетінің зерттеушілері ультрадыбыстық зерттеулерді қолдана отырып, қынаптық оргазмды сезінетін әйелдердің алдыңғы қынап қабырғасындағы тіндердің қалыңдығы көбірек болуы мүмкін екенін көрсетті. Генетикалық эпидемиология профессоры Тим Спектор G нүктесінің бар екендігіне күмән келтіретін зерттеуді бірлесіп жүргізді және оны 2009 жылы аяқтады, сондай-ақ G нүктесі аймағындағы тіндердің қалыңдығын болжайды; ол бұл тіндер клитордың бөлігі болуы мүмкін және жеке эрогендік аймақ емес деп мәлімдеді. Спектордың қорытындысын 2005 жылы жарияланған клитордың мөлшерін зерттейтін зерттеу растайды, ол клиторлық тіндердің қынаптың алдыңғы қабырғасына дейін созылатынын көрсетеді. Зерттеулердің бас зерттеушісі, австралиялық уролог Хелен О'Коннелл, бұл өзара байланыстың G нүктесі мен қынаптық оргазмды сезінудің физиологиялық түсіндірмесі екенін, қынапқа ену кезінде клитордың ішкі бөліктерінің стимуляциясын ескере отырып мәлімдейді. МРТ технологиясын қолдана отырып, О'Коннелл клитордың тамырлары мен "клиторлық шамдар" мен корпустардың эректильді тіндері, сондай-ақ дистальді зәр жолы мен қынап арасындағы тікелей байланысты байқады. "Қынап қабырғасы, шын мәнінде, клитор", - деді О'Коннелл. "Егер қынаптың қабырғасындағы терісін алып тастасаңыз, клитордың шамдары – үшбұрышты, ай тәрізді эректильді тіндердің массаларын көресіз". 2009 жылы жарияланған зерттеуде "перінеалды жирылған кездегі короналды жазылымдар және саусақпен ену клитордың тамыры мен алдыңғы қынап қабырғасы арасындағы тығыз байланысты көрсетті". Буиссон мен Фольдес "қынапқа ену кезінде клитордың тамырының қысымы мен қозғалысынан төменгі алдыңғы қынап қабырғасының ерекше сезімталдығы түсіндірілуі мүмкін" деп болжады. Бұл ресми түрде еркектердің G нүктесі деп аталды, өйткені оны эрогендік аймақ ретінде де пайдалануға болады. Регние де Грааф 1672 жылы қынаптағы эрогендік аймақтың секрециясы (әйелдердің эякуляциясы) жыныстық қатынас кезінде "жағымды жағдаймен майлайтынын" байқады. G нүктесінің сезімталдығын әйелдердің эякуляциясымен байланыстырған қазіргі ғылыми гипотезалар Скеннің безінен әйелдердің зәр емес эякуляты шығатыны туралы идеяға әкелді, Скеннің безі мен еркектердің простатасы простатаға тән антиген және простатаға тән қышқыл фосфатаза зерттеулері тұрғысынан ұқсас әрекет етеді, бұл Скеннің бездерін әйелдердің простатасы деп атауға әкелді. Осы факторларға байланысты, G нүктесі қынаптың алдыңғы (алдыңғы) қабырғасында орналасқан бездер мен өзектер жүйесі екені жөнінде пікірлер айтылды.
the TV series
The G spot, also called the Gräfenberg spot (for German gynecologist Ernst Gräfenberg), is characterized as an erogenous area of the vagina that, when stimulated, may lead to strong sexual arousal, powerful orgasms and potential female ejaculation. It is typically reported to be located up the front (anterior) vaginal wall between the vaginal opening and the urethra and is a sensitive area that may be part of the female prostate. The existence of the G spot has not been proven, nor has the source of female ejaculation. Although the G spot has been studied since the 1940s, The G spot may be an extension of the clitoris, which together may be the cause of orgasms experienced vaginally. Sexologists and other researchers are concerned that women may consider themselves to be dysfunctional if they do not experience G spot stimulation, and emphasize that not experiencing it is normal. The location of the G spot is typically reported as being about 50 to 80 mm (2 to 3 in) inside the vagina, on the front wall. For some women, stimulating this area creates a more intense orgasm than clitoral stimulation. Attempting to stimulate the area through sexual penetration, especially in the missionary position, is difficult because of the particular angle of penetration required.]] Women usually need direct clitoral stimulation in order to orgasm, and G spot stimulation may be best achieved by using both manual stimulation and vaginal penetration. Sex toys are available for G spot stimulation. One common sex toy is the specially designed G spot vibrator, which is a phallic vibrator that has a curved tip and attempts to make G spot stimulation easy. G spot vibrators are made from the same materials as regular vibrators, ranging from hard plastic, rubber, silicone, jelly, or any combination of them. Another study, in 1983, examined eleven women by palpating the entire vagina in a clockwise fashion, and reported a specific response to stimulation of the anterior vaginal wall in four of the women, concluding that the area is the G spot. In a 1990 study, an anonymous questionnaire was distributed to 2,350 professional women in the United States and Canada with a subsequent 55% return rate. Of these respondents, 40% reported having a fluid release (ejaculation) at the moment of orgasm, and 82% of the women who reported the sensitive area (Gräfenberg spot) also reported ejaculation with their orgasms. Several variables were associated with this perceived existence of female ejaculation. Some research suggests that G spot and clitoral orgasms are of the same origin. Masters and Johnson were the first to determine that the clitoral structures surround and extend along and within the labia. Upon studying women's sexual response cycle to different stimulation, they observed that both clitoral and vaginal orgasms had the same stages of physical response, and found that the majority of their subjects could only achieve clitoral orgasms, while a minority achieved vaginal orgasms. On this basis, Masters and Johnson argued that clitoral stimulation is the source of both kinds of orgasms, reasoning that the clitoris is stimulated during penetration by friction against its hood. Researchers at the University of L'Aquila, using ultrasonography, presented evidence that women who experience vaginal orgasms are statistically more likely to have thicker tissue in the anterior vaginal wall. Professor of genetic epidemiology, Tim Spector, who co authored research questioning the existence of the G spot and finalized it in 2009, also hypothesizes thicker tissue in the G spot area; he states that this tissue may be part of the clitoris and is not a separate erogenous zone. Supporting Spector's conclusion is a study published in 2005 which investigates the size of the clitoris – it suggests that clitoral tissue extends into the anterior wall of the vagina. The main researcher of the studies, Australian urologist Helen O'Connell, asserts that this interconnected relationship is the physiological explanation for the conjectured G spot and experience of vaginal orgasms, taking into account the stimulation of the internal parts of the clitoris during vaginal penetration. While using MRI technology, O'Connell noted a direct relationship between the legs or roots of the clitoris and the erectile tissue of the "clitoral bulbs" and corpora, and the distal urethra and vagina. "The vaginal wall is, in fact, the clitoris," said O'Connell. "If you lift the skin off the vagina on the side walls, you get the bulbs of the clitoris – triangular, crescental masses of erectile tissue." In their 2009 published study, the "coronal planes during perineal contraction and finger penetration demonstrated a close relationship between the root of the clitoris and the anterior vaginal wall". Buisson and Foldès suggested "that the special sensitivity of the lower anterior vaginal wall could be explained by pressure and movement of clitoris's root during a vaginal penetration and subsequent perineal contraction". it has been unofficially called the male G spot because it can also be used as an erogenous zone. Regnier de Graaf, in 1672, observed that the secretions (female ejaculation) by the erogenous zone in the vagina lubricate "in agreeable fashion during coitus". Modern scientific hypotheses linking G spot sensitivity with female ejaculation led to the idea that non urine female ejaculate may originate from the Skene's gland, with the Skene's gland and male prostate acting similarly in terms of prostate specific antigen and prostate specific acid phosphatase studies, which led to a trend of calling the Skene's glands the female prostate. Because of these factors, it has been argued that the G spot is a system of glands and ducts located within the anterior (front) wall of the vagina.
Клиникалық маңызы
G нүктесін күшейту (сонымен қатар G нүктесін ұлғайту немесе G Shot деп аталады) – жыныстық белсенділігі қалыпты және жыныстық функциясы бұзылмаған әйелдерде ләззатты уақытша арттыруға бағытталған процедура. Бұл процедура G нүктесінің мөлшері мен сезімталдығын арттыруға көмектеседі. G нүктесін күшейту кезінде G нүктесін анықтауға тырысып, болашақта салыстыру үшін өлшемдері тіркеледі. Ауданды жергілікті анестезиямен ұюдан кейін, адам жасаған коллаген G нүктесі деп саналатын жердегі шырышты қабаттың астына тікелей енгізіледі. 2007 жылы Америка акушерлік-гинекологиялық колледжі жариялаған мәлімдемеде бұл процедураны орындауға ешқандай негізді медициналық себеп болмайды, ол колледж тарапынан қалыпты немесе қабылданбаған процедура саналады; сондай-ақ, оның қауіпсіз және тиімді екені дәлелденбеген. Мүмкін болатын қауіптерге жыныстық дисфункция, инфекция, сезімнің өзгеруі, диспаруния, жабысулар және тыртықтар жатады. Бұл процедура АҚШ-тың Азық-дәрі басқармасы мен Америка медициналық қауымдастығы тарапынан да бекітілмеген, сонымен қатар осы емдеудің қауіпсіздігі мен тиімділігін растайтын рецензияланған ешқандай зерттеу қабылданбаған.
Жалпы күмән
Гиннекологтар, сексологтар және басқа зерттеушілер арасында G нүктесінің бар екендігіне қатысты жалпы күмәнмен қатар, ол зерттеудің бір себебі G нүктесі жоқ деп қорқатын әйелдердегі "жетілмеушілік немесе сәтсіздік" сезімін жою екенін айтты. Зерттеуші Беверли Уиппл бұл тұжырымдарды жоққа шығарып, егіздердің әртүрлі жыныстық серіктестері мен техникалары болатынын, ал зерттеу лесбиянка және бисексуал әйелдерді тиісінше ескермегенін мәлімдеді. G нүктесі туралы пікірталасқа кеңінен жазған британдық ғалым Петра Бойнтон, G нүктесін насияттау әйелдерді оны сезінбесе "бұзық" сезінуге алып келуі мүмкін деп алаңдайды. "Біздің барлығымыз әртүрліміз. Кейбір әйелдерде қынаптың белгілі бір бөлігі өте сезімтал болады, ал кейбіреулерінде болмайды, бірақ бұл міндетті түрде G нүктесі деп аталатын аймақта бола бермейді", - деді ол. "Егер әйел өзінің қалыпты екендігіне, немесе G нүктесі бар ма, жоқ па деген уайыммен уақытын өткізсе, ол тек бір салаға ғана назар аударады және қалғанның бәрін елемейді. Бұл адамдарға жыныстық қатынасқа түсудің жалғыз дұрыс жолы бар екенін айтумен тең, ал бұл дұрыс емес".
Жүйке аяқтары
G нүктесін қолдайтындар анекдоттық деректерге тым көп сенуі және күмәнді зерттеу әдістері үшін сынға ұшырайды; мысалы, нақты орналасқан G нүктесінің бар екенін көрсететін зерттеулерге қатысушылардың аз саны қатысқан. Кейбір вагинальды қабырғаның жүйкеленуін зерттеулерде, аса көп мөлшерде жүйке ұштары бар бірде-бір аймақ табылған жоқ. Дегенмен, G нүктесі деп болжанатын зәр шығару жолының губкасында сезімтал жүйке ұштары және эректильді тіндер бар. G нүктесіне қарсылар, вагинада тактильді жүйке ұштары өте аз болғандықтан, G нүктесі болуы мүмкін емес дейді, ал G нүктесін қолдайтындар вагинальды оргазм қысымға сезімтал жүйкелерге байланысты деп санайды. Пуппоның вагина мен клитор арасында анатомиялық байланыс жоқ деген пікірі, зерттеушілер арасындағы вагинальды оргазм клиторлық стимуляцияның нәтижесі деген жалпы пікірмен қайшы келеді; олар клиторлық тіндердің кеңейетінін, немесе кемінде клиторлық түйіндермен стимуляцияланатынын, тіпті G нүктесі деп ең көп айтылатын аймақта да айтады. Әйелдердің ұрықтық дамуы ерлер гормондарының күшті әсері болмаған жағдайда "стандартты" бағыт екендігін ескере отырып, және сондықтан жыныс мүшесі негізінен осы гормондардың әсерінен үлкейген клитор болғандықтан, Кильчевский әйелдерде оргазм тудыруға қабілетті екі бөлек құрылым болуының эволюциялық себебі жоқ деп санайды және порноиндустрияны және "G нүктесін жарнамалаушыларды" "ерекше G нүктесі туралы мифті тарату" үшін айыптайды. Иан Кернер G нүктесі "зәр шығару жолының губкасымен кесілісетін клитор тамырларынан басқа ештеңе болуы мүмкін" деді. "Менің ойымша, көптеген деректер G нүктесінің нақты бір нәрсе емес екенін көрсетеді", - деді зерттеу нәтижелерінің жетекшісі Барри Комисарук. "Бұл "Қалқанша без деген не?" деген сұраққа жауап берумен бірдей емес. G нүктесі Нью-Йорк сияқты нәрсе. Бұл - көптеген құрылымдардың жиылысқан жері".
Тарих
Дәрігерлер сұйықтықтардың шығарылуының денсаулыққа пайдалы екенін қабылдады. Осы контексте ғасырлар бойы "әйелдік тұқымды" шығарудың әртүрлі әдістері қолданылды (вагинальді майлау немесе әйелдік эякуляция арқылы) – тұқымнан кейін туындаған (жатырдың тұншығуы), әйелдер гистериясы немесе жасыл ауруды емдеу үшін. Әдістердің бірі – акушердің вагина қабырғасын уқалауы немесе жыныс мүшесін немесе жыныс мүшесіне ұқсас заттарды вагинаға енгізуі. "V тарихы" кітабында автор әйел простатасына (Скене безі) қатысты деп санайтын ежелгі терминдерді тізімдейді, соның ішінде "кішкентай ағын", Қытайдағы "инь сарайы" және "қара інжу-маржан", Жапониядағы "құрт терісі" және Үндістандағы "Ананга Ранга" жыныстық нұсқаулықтағы "саспанда нади". 17 ғасыр голланд дәрігері Регнье де Граф әйел эякуляциясын сипаттап, оны еркек простатасымен гомологты байланыстырған вагинадағы эрогенді аймаққа сілтеме жасады; бұл аймақты кейін неміс гинекологы Эрнст Графенберг хабарлады. "G нүктесі" термині 1981 жылы Addiego және авторлар тобына, сондай-ақ 1982 жылы Элис Кан Ладасқа және Беверли Уипплге және авторлар тобына жатқызылды. Алайда, Графенбергтің 1940 жылдардағы зерттеулері зәр жолының стимуляциясына арналған; Графенберг былай деді: "Эрогенді аймақты әрқашан вагинаның алдыңғы қабырғасында, зәр жолы бойымен көрсетуге болады". G нүктесі туралы түсінік 1982 жылы Ладас, Уиппл және Перридің "G нүктесі және адамның сексуалдығы туралы басқа да жаңа жаңалықтар" атты кітабының жарық көргенімен танымал мәдениетке енді. Олардың кейбіреулері оның бар екенін жоққа шығарды, себебі қозбау оны байқауды қиын етіп, ал труптарды зерттеуде оның бар екені анықталған жоқ.