Кіріспе
Батыс Австралияның өсімдік түрлері Банксиа сессилис, көбінесе попугай бұтасы деп аталады, бұл Proteaceae тұқымдасының Banksia өсімдіктер тұқымдасына жататын бұта немесе ағаш түрі. 2007 жылға дейін ол Dryandra sessilis деп аталды, ол кезде Dryandra туысы Banksia-ға батып кетті. Нунгар халқы бұл өсімдікті буджан немесе бутяк деп атайды. Батыс Австралияның оңтүстік-батысында кең таралған, ол латерит немесе әк тасты құмды топырақтарда, көбінесе ашық орман, орманды немесе бұталы жерлерде жерасты өсімдігі ретінде кездеседі. Бұл бұта немесе биіктігі 5 см-ге дейінгі кішкентай ағаш, тікенді қара жасыл жапырақтары мен күмбез тәрізді сары гүлдері бар. Қыстан бастап көктемге дейін гүлдейді, ол суық айларда бал жейтіндер үшін негізгі азық көзі болып табылады. Бірнеше тұқымдағы бал жегіштер, жергілікті бал араларының кейбір түрлері және еуропалық бал арасы нектарды іздеп тауып жейді, ал ұзын құйрықты қара какаду мен австралиялық сақиналы құс тұқымын жейді. Banksia sessilis тіршілік циклы тұрақты орман өрттеріне бейімделген. Өрттен қырылып, кейін тұқым арқылы қалпына келтірілген әр бұта әдетте көптеген гүлдер мен тұқымның үлкен мөлшерін береді. Ол бұзылған жерлерді қайта отарлай алады және бұталарда өсіп-өнеді. Banksia sessilis-тің біршама күрделі таксономиялық тарихы бар. Ол 1801 жылы Король Джордж саундтан жиналды және Роберт Браун 1810 жылы Dryandra floribunda деп сипаттады, бұл атаумен ол көп жылдар бойы белгілі болды. Алайда, Джозеф Найт 1809 жылы Джозефиа сессилис деген атау жариялаған, ол оның ертерек күніне байланысты басымдыққа ие болды, ал нақты атау 1924 жылы ресмиленді. Төрт сорт танылған. Бұл тікенді өсімдік, бау-бақшада аз әлеуетті; оның ешқайсысы өсіруде жиі кездеспейді. Нектардың мол өндірушісі B. sessilis ара шаруашылығы үшін өте құнды.
Banksia sessilis, commonly known as parrot bush, is a species of shrub or tree in the plant genus Banksia of the family Proteaceae. It had been known as Dryandra sessilis until 2007, when the genus Dryandra was sunk into Banksia. The Noongar peoples know the plant as budjan or butyak. Widespread throughout southwest Western Australia, it is found on sandy soils over laterite or limestone, often as an understorey plant in open forest, woodland or shrubland. Encountered as a shrub or small tree up to in height, it has prickly dark green leaves and dome shaped cream yellow flowerheads. Flowering from winter through to late spring, it provides a key source of food—both the nectar and the insects it attracts—for honeyeaters in the cooler months, and species diversity is reduced in areas where there is little or no parrot bush occurring. Several species of honeyeater, some species of native bee, and the European honey bee seek out and consume the nectar, while the long billed black cockatoo and Australian ringneck eat the seed. The life cycle of Banksia sessilis is adapted to regular bushfires. Killed by fire and regenerating by seed afterwards, each shrub generally produces many flowerheads and a massive amount of seed. It can recolonise disturbed areas, and may grow in thickets. Banksia sessilis has a somewhat complicated taxonomic history. It was collected from King George Sound in 1801 and described by Robert Brown in 1810 as Dryandra floribunda, a name by which it was known for many years. However, Joseph Knight had published the name Josephia sessilis in 1809, which had precedence due to its earlier date, and the specific name was formalised in 1924. Four varieties are recognised. It is a prickly plant with little apparent horticultural potential; none of the varieties are commonly seen in cultivation. A profuse producer of nectar, B. sessilis is valuable to the beekeeping industry.
Сипаттама
Banksia sessilis тік бұта немесе биікке дейін шағын ағаш ретінде, лигнотуберсіз өседі. Көптеген сорттарда жаңа сабақтар жұмсақ, ұсақ түкпен жабылған, олар жетілу кезінде жоғалады; бірақ B. sessilis var жаңа сабақтары. Флабеллифолиялар әдетте түксіз болады. Жапырақтары көк жасыл немесе қою жасыл. Олардың пішіні әртүрлі болып келеді: in var. cygnorum және var. flabellifolia олар тісті пішінді, тістері тек шыңырауға жақын; var. Кордаталар олар тісті пішінді, бірақ тістері бар барлық шетінде; және ВАР. Олар негізінен біршама кең, кейде ұзын пішінде болады. Жапырақтың көлемі ұзындығы мен ені бойынша әртүрлі болады. Олар сессильді (яғни, сабақтан тікелей өсіп, сабақсыз) немесе сабақта ұзын болуы мүмкін. Гүлжапырақтары қаймақ немесе сары түсті, сабағының соңында орналасқан, кең, күмбезді басында болады. Әр басында 55 - ден 125 - ге дейін гүл бар, ал оның түбінде қысқа инвульватральды брактерден тұратын орам бар. Протеацеялардың көпшілігі сияқты, жеке гүлдері төрт біріктірілген тепалдан және бір ұзын сымдық стильден тұратын түтікшелі перианттан тұрады. Стилдің соңы бастапқыда жоғарғы периантты бөліктердің ішінде қамалады, бірақ антезисте босатады. B. sessilis-тің перианты тік, ұзын және ашық сары түсті. Стилі сәл қысқа, сонымен қатар тік және крем түсті. Осылайша, B. sessilis-те, басқа банксия түрлерінен айырмашылығы, антездегі стильдің босатылуы гүлдің көрнекті түсі өзгеруіне әкелмейді. Мензиестің журналынан оның кең аумақты жинағанын, 29 қыркүйек пен 8 қазан аралығында күн сайын басқа жерге барып тұрғанын байқаймыз. B. sessilis-тен басқа, Мензиес B. pellaeifolia өсімдіктерінен және кем дегенде төрт Banksia түрінің тұқымдарын жинады. Сондықтан бұл тұқым үшін маңызды ерте жинақ болды, бұған дейін оның жеті түрі ғана жиналған болатын. 1793 жылы Мензистің тұқым үлгілері Сиднейден Англияға жіберілді, бірақ оның өсімдіктері сапары барысында қалады, оның ішінде кейбір материалдар жоғалады. 1795 жылы Англияға оралғаннан кейін, тірі қалған үлгілер сэр Джозеф Бэнкстің гербариясына жіберілді, онда олар көптеген жылдар бойы сипатталмаған. Бірақ Браунның да, Гудтың да күнделігі олардың түрді тапқан жерін немесе күнін нақты белгілеу үшін қолданыла алмайды. Гуд сонымен қатар жеке тұқым жинағын жасады, оның ішінде B. sessilis болды, ал түрді Бауэр тартты. Бауэрдің Proteaceae-дің барлық суреттері сияқты, B. sessilis-тің бастапқы суреті де 1945 жылы Хофбургтегі өртте жойылған. Алайда, Лондонның Табиғи тарих мұражайында сол суреттің негізінде жасалған сурет сақталған. 1805 жылы Англияға оралған Браун өзінің австралиялық өсімдік үлгілері туралы есеп дайындауға кірісті. 1808 жылдың қыркүйегінде Браунның есебі әлі аяқталмаған кезде швед ботаник Джонас Дриандер одан Протеацеялар туралы жеке қағаз дайындауын сұрады, сонда ол Браунның жаңа басылымында пайдаланған тұқымдарды қолдана алады. Браун дереу Протеакрвет тұқымдасын зерттеуді бастады, ал 1809 жылдың қаңтар айында Лондонның Линнеев қоғамына "Жусььедің Протеакрвет тұқымдасы" атты отбасы туралы монография оқыды. 18 жаңа тұқымның біріне Браун Бенкстің құрметіне Жозефия деп ат қойды. Браунның газеті 1809 жылдың мамыр айында баспаға шығарылды, бірақ келесі жылдың наурызына дейін басылымда пайда болмады. Осы аралықта Джозеф Найт "Протеялардың табиғи кезеңіне жататын өсімдіктерді өсіру туралы" атты еңбегін жариялады, ол Браунның жарияланбаған материалдарына рұқсатсыз және көбінесе атрибуциясыз қатты сүйенген көрінеді. Ерекше эпитеттің этимологиясы нақты айтылмаған, бірақ оның латын тіліндегі sessilis (sessile, stalkless) сөзінен шыққандығы жалпыға бірдей қабылданды. Ол кезде жарияланымның басымдылығына қатысты нақты ережелер болмағандықтан, Браунның есімі қабылданды және бір ғасырдан астам уақыт бойы қазіргі аты болып қалды. Тағы бір маңызды ерте жинақ 1827 жылы Суан өзенінде түрдің ашылуы болды. Сол жылы Жаңа Оңтүстік Уэльстің колониялық ботаник Чарльз Фрейзер Джеймс Стирлингтің экспедициясының бөлігі ретінде осы аймаққа барды. Фрейзер өзеннің кіреберісінің оңтүстік жағында өсіп жатқан өсімдіктердің арасында "Дриандраның әдемі түрі" болды, бұл осы түр болуы мүмкін. 19 ғасырдың барысында атау берудегі басымдық принципі біртіндеп ботаниктер тарапынан қабылданды, сонымен қатар қазіргі қолданыстағы атауларды архаикалық немесе түсініксіз бұрынғы атауларға қарсы сақтау механизміне қажеттілік болды. 1920 жылдары Дриандра Р. Б. Жозефия Найтқа қарсы тиімді сақталды; 1933 жылы ресми сақтау механизмі енгізілді. Алайда, Браунның нақты атауы сақталмады, және Карел Д...
Жалпы атаулар
Бұл түрдің алғашқы жалпы атаулары ғылыми атаулардың тура аудармасы болды. 1809 жылы "Josephia sessilis" деп жарияланғанда, оған "Sessile Josephia" деген жалпы атау берілді. Австралияда 1921 жылы Эмили Пеллоу тікенді банксиа мен қырқылатын қылшық гүлін ұсынды, өйткені "бұтақта гүл қырқылатын қылшыққа өте ұқсайды". Шаш қылқалам гүлін 1950 жылдары әлі де қолданыста болған. 1933-1934 жылдары "Western Mail" газетінде мақалалар сериясының бір бөлігі ретінде пайда болған кезде "Holly leaved dryandra" атауы қолданылған. 1954 жылы Уильям Блэколл оны қабылдады, ал 1970 жылға дейін әлі де қолданылып келді. Сонымен қатар, Гарднер 1959 жылы атауды қолданды, бұл түрдің "аары қораларға жақсы танымал" екендігі. Бұл атау кеңінен қолданылды және 1970 жылдан бастап тек қана қолданылуда. Алайда, Эбботт бұл атауларды Джордж Флетчер Мурдың 1842 жылғы "Аборигендер тілінің сипаттамалық сөздіктеріне" сілтейді, бұл атауларды шын мәнінде Dryandra fraseri (қазіргі Banksia fraseri) түріне жатқызады. Эбботтың Мурдың қателігін түзегені немесе өзінің қателігін енгізгені белгісіз.
Инфрагендік орналасу
Браунның 1810 жылғы монографиясында Дриандраның инфрагенерикалық жіктелуі қамтылмаған, алайда 1830 жылы ол Дриандраның алғашқы таксономиялық орналасуын енгізді, D. floribunda-ны басқа түрлермен бірге Dryandra verae бөлімінде орналастырды, өйткені оның фолликулдарында бір тұқымдық бөлгіш бар. Дриандра верае 1845 жылы Карл Мейснермен Еудриандра деп аталды. Он бір жылдан кейін Мейснер жаңа ретке келтіріп, D. floribunda-ны D. секциясында қалдырды. Еудриандра, және оны қатарланбаған § Ilicinae кіші тобына орналастырды, өйткені оның жапырақтары Ilex (холи) жапырақтарына ұқсас. 1870 жылы Джордж Бентам өзінің Flora Australiensis еңбегінде қайта қаралған нұсқасын жариялады. Бентам Эудриандра бөлімін сақтады, бірақ Майснердің барлық топтарын, соның ішінде § Ilicinae-ді тастап кетті. Оның орнына D. floribunda D. ser-ге орналастырылды. Floribundae басқа төрт түрмен бірге кішкентай, көбінесе соңғы гүлдері бар, әдеттегідей қысқа гүл жапырақтары бар. Бентамның құрылымы жүз жылдан астам уақыт бойы сақталып, ақыр соңында 1996 жылы Алекс Джордждың құрылымымен алмастырылды. Секция Эудриандра подгенестік дәрежесіне көтерілді, бірақ автономды D. subg. Дриандра. D. sessilis, бұл түр қазір аталған, D. ser-де сақталды. Флорибундалар, бірақ жалғыз, өйткені серия тек гүлдік бракталар мүлдем жоқ деп саналатын таксондарды ғана қамтиды деп қайта анықталды. және 2005 жылғы өзгерістері бойынша мынадай қорытынды жасауға болады: Dryandra (қазір Banksia ser. D. subg. Дриандра Д. сер. Floribundae D. sessilis (қазіргі B. sessilis) D. sessilis var. sessilis (қазіргі B. sessilis var. D. sessilis var) деп аталады. flabellifolia (қазіргі B. sessilis var. F. flabellifolia) D. sessilis var. cordata (қазіргі B. sessilis var. D. sessilis var) деп аталады. cygnorum (қазіргі B. sessilis var. cygnorum) Д. сер. Арматай Д. сер. Маргината Д. сер. Фолликулоза D. ser. Акродонта Д. сер. Капитолла Д. сер. Илицина Д. сер. Дриандра Д. сер. Фолиоза Д. сер. Декурентес Д. сер. Тенуифолия Д. сер. Рунцинат D. сер. Үшбұрыш D. сер. Афрагма Д. сер. Ионтокарпалар D. ser. Инсутата D. сер. Субуляте Д. сер. Д. сер. Плумоза Д. сер. Кончина Д. сер. Айналасындағы D. ser. Пектинат D. ser. Акуминате Д. сер. Niveae D. subg. (қазақша) Гемиклидия D. subg. Диплофрагма Джорджның аранжировкасы 2007 жылға дейін, Остин Маст пен Кевин Тиле Дриандраны Банксиаға көшіргенге дейін сақталды. Олар сондай-ақ B. subg. Банксия таксоны үшін қасық пішінді котиледондары бар Spathulatae, осылайша B. subg. Банксия - бұл жоқтарды қамтитын. Алайда олар Dryandra-ны қамтитын инфрагенерлік келісімді тендерлеуге дайын емес еді, сондықтан уақытша шара ретінде Dryandra-ны Banksia-ға сериялық деңгейде көшірді. Бұл трансферттің номенклатуралық бұзылуын азайтты, сонымен қатар Джорджтың бай инфрагенерлік құрылымын бір жағына қалдырды. Осылайша, Mast and Thiele компаниясы жүзеге асырған уақытша келісім бойынша B. sessilis B. subg. Банксия, мырза. Dryandra.gadgadusalt=Банксиа сессилистің таралу аймағын көрсететін Батыс Австралияның биогеографиялық аймақтарының картасы. Ол Австралияның оңтүстік-батыс бұрышын алып жатыр. Banksia sessilis Батыс Австралияның оңтүстік-батысындағы биологиялық әртүрлілікпен танымал Флористикалық провинция, Оңтүстік-Батыс Ботаникалық провинциясында эндемик болып табылады. Бұл аймақта Жерорта теңізі климаты, қысы ылғалды, ал жазда ыстық, құрғақ болады. B. sessilis провинцияның көп бөлігінде, солтүстіктегі Калбарриден бастап, оңтүстіктегі Лиувин мысығына дейін, шығыста оңтүстік жағалау бойымен Бремер шығанағына дейін, ал ішкі аймақта Вонган тауларына және Кулинге дейін кездеседі. Оның таралуына әсер ететін жағдайлар туралы ештеңе белгісіз, өйткені оның биогеографиясы әлі зерттелмеген. Климаттың өзгеруінің осы түрге әсер ету мүмкіндігін бағалау нәтижесінде оның кеңістігі қатты өзгеру жағдайында жартылай азаюы мүмкін, бірақ аздап ауыр сценарийлер жағдайында көп өзгермеуі мүмкін.
Dryandra (now Banksia ser. Dryandra)
D. subg. Dryandra
D. ser. Floribundae
D. sessilis (now B. sessilis)
D. sessilis var. sessilis (now B. sessilis var. sessilis)
D. sessilis var. flabellifolia (now B. sessilis var. flabellifolia)
D. sessilis var. cordata (now B. sessilis var. cordata)
D. sessilis var. cygnorum (now B. sessilis var. cygnorum)
D. ser. Armatae
D. ser. Marginatae
D. ser. Folliculosae
D. ser. Acrodontae
D. ser. Capitellatae
D. ser. Ilicinae
D. ser. Dryandra
D. ser. Foliosae
D. ser. Decurrentes
D. ser. Tenuifoliae
D. ser. Runcinatae
D. ser. Triangulares
D. ser. Aphragma
D. ser. Ionthocarpae
D. ser. Inusitatae
D. ser. Subulatae
D. ser. Gymnocephalae
D. ser. Plumosae
D. ser. Concinnae
D. ser. Obvallatae
D. ser. Pectinatae
D. ser. Acuminatae
D. ser. Niveae
D. subg. Hemiclidia
D. subg. Diplophragma
George's arrangement remained current until 2007, when Austin Mast and Kevin Thiele transferred Dryandra into Banksia. They also published B. subg. Spathulatae for the Banksia taxa having spoon shaped cotyledons, thus redefining B. subg. Banksia as comprising those that do not. They were not ready, however, to tender an infrageneric arrangement encompassing Dryandra, so as an interim measure they transferred Dryandra into Banksia at series rank. This minimised the nomenclatural disruption of the transfer, but also caused George's rich infrageneric arrangement to be set aside. Thus under the interim arrangements implemented by Mast and Thiele, B. sessilis is placed in B. subg. Banksia, ser. Dryandra.|alt=A map of the biogeographic regions of Western Australia, showing the range of Banksia sessilis. It occupies the southwestern corner of Australia.]] Banksia sessilis is endemic to the Southwest Botanical Province, a floristic province renowned as a biodiversity hotspot, located in the southwest corner of Western Australia. This area has a Mediterranean climate, with wet winters and hot, dry summers. B. sessilis occurs throughout much of the province, ranging from Kalbarri in the north, south to Cape Leeuwin, east along the south coast as far as Bremer Bay, and inland to Wongan Hills and Kulin. Nothing is known of the conditions that affect its distribution, as its biogeography is as yet unstudied. An assessment of the potential impact of climate change on this species found that its range is likely to contract by half in the face of severe change, but unlikely to change much under less severe scenarios.
Тамақ ретінде
B. sessilis нектары бал жейтін бірнеше түрдің тамақтануының маңызды компоненті болып табылады. Бір зерттеуде B. sessilis зерттелген алты түрдің, атап айтқанда, қызғылт гүлді балқұмық (Gliciphila melanops), ақ жаакты балқұмық (Phylidonyris niger), батыс тікұмық (Acanthorhynchus superciliosus), қоңыр балқұмық (Lichmera indistincta), қоңыр баслы балқұмық (Melithreptus brevirostris) және қара балқұмық (Certhionyx niger) үшін нектардың негізгі көзі болып табылды. Сонымен қатар, B. sessilis олардың таралуында маңызды рөл атқарды, тек нектармен қоректенетін түрлер B. sessilis кездесетін жерлерде ғана кездеседі және B. sessilis көп кездесетін жерлерде ұзақ уақыт қалады. B. sessilis-пен қоректенген басқа бал жегіштерге қызыл ваттлбұрыш (Anthochaera carunculata), батыс ваттлбұрыш (A. lunulata) және Жаңа Голландия бал жегіші (Phylidonyris novaehollandiae) жатады. Сонымен қатар, Бейкерс-Хилл маңындағы ванду орманды аймақтарында құс түрлерінің әртүрлілігін зерттеу кезінде, банксия сесилисі жоқ орманды аймақтарда бал жейтін жануарлар саны мен түрлері азайып кеткенін анықтады. Джаррахдейлден оңтүстікке қарай 9 км жерде орналасқан Джаррах ормандарында жүргізілген далалық зерттеуде B. sessilis шашыраңқы топтасып өседі. Құстар оларды көзбен көріп таниды. Banksia sessilis сонымен қатар Австралиялық сақиналы (Barnardius zonarius) және ұзын қаққ қара какаду (Calyptorhynchus baudinii) үшін азық көзі болып табылады, олар фолликульдерді жарып, тұқымдарды жейді. Еліміздегі еуропалық бал арасы (Apis mellifera) да, жергілікті бал арасының жеті түрі, оның ішінде Hylaeus төрт түрі (оның ішінде banksia H. alcyoneus), Leioproctus екі түрі және Lasioglossum бар.
Өмірлік цикл
Бал жегіштер - бұл ең маңызды тозаңдау векторы, өйткені бал жегіштерді қоспағанда, гүл шоғыры әдетте ешқандай жеміс бермейді. Сонымен қатар, бал жейтін құстар ағаштан ағашқа көшуде байқалды. Олардың маңдайлары, құйрықтары мен кеуделерінде B. sessilis тозаңы көп, олар оны нектар іздеп жүргенде тозаң берушілерге қарсы сүрту арқылы алады; тәжірибелер көрсеткендей, бұл тозаңның кейбіреулері кейіннен азық іздеу кезінде стигмаларға түседі. B. sessilis гүлдерінің үйлесімділігі олардың араласқандығын ынталандырады. Біріншіден, олар протандроздық: гүлдің тозаңы 72 сағат бұрын шығарылады, ол өзі тозаңға бейімделеді, бұл уақытта оның жартысы өзінің өмір сүру қабілетін жоғалтады. Екіншісі, нектардың ең көп түсетін уақыты гүлдің жыныстық белсенділігімен өте жақын, сондықтан бал жегіштер оны тозаңдау үшін ең қолайлы уақытта келеді. Бұл тиімді стратегия болып табылады: барлық дерлік тозаңдар екі-үш сағат ішінде жойылады. Сонымен қатар, бал жегіштер бір өсімдіктің гүлшоғыры арасында емес, әртүрлі өсімдіктердің гүлшоғыры арасында, кем дегенде, тығыз орналасқан жерлерде қозғалады. Бұл факторлар гүлдің өз тозаңымен ұрықталуын ерекше етеді. "жеңіл серотинді" және "серотинсіз". Терминологияны қандай қолданбасын, B. sessilis тұқымының жаппай өздігінен шығарылуы оның негізгі тіршілік ету стратегиясы болып табылады және өте тиімді, сондықтан түрдің тамаша отарлаушы ретінде беделі бар. B. sessilis тұқымы қысқа өмір сүреді және оны шығарғаннан кейін қыста өсіп шығуы керек, әйтпесе олар өледі.
Ауру
Banksia sessilis тұқымдары тұқымның пайда болуына әсер ететін өсімдік патогені Phytophthora cinnamomi, тамырдың шіруіне себепші болатын топырақтағы су қоқысы, өте сезімтал; шын мәнінде, ол өте сезімтал, сондықтан аурудың бар екендігін көрсететін жақсы индикатор түр болып саналады. Ауру жұқтырған аймақтарда өте сезімтал түрлер тез жойылып кетеді, ал қожайынның жоқтығында аурудың өзі ақырында өледі. Алайда, B. sessilis агрессивті колонизатор болғандықтан, жиі аурудың ескі аймақтарын колонизациялайды. Жаңа колониялар өздері жұғады, сондықтан P. cinnamomi бұл жерлерде шексіз өмір сүреді. Бір зерттеуде тұқым қуалаушылықтың 50% -ға дейін төмендеуі байқалды, ал басқа бір тәжірибеде тұқым қуалаушылықтың төмендеуі бір жылдан астам уақытқа созылады. Сонымен қатар, B. sessilis-тің жағалаудағы қоңыздар қоңызын Armillaria luteobubalina жұқтыруы тіркелді. 0,31-ге тең инфекция деңгейі басқа армиллария түрлерінің қарағай алқаптары арқылы өсіп-өнуіне қарағанда өте баяу.
Тарих
1793 жылы Мензиздің Корольдік ботаникалық бақтарға жіберген тұқым жинағына B. sessilis тұқымдары кіргені белгісіз, бірақ егер ол болса, онда ол өспеді. 1810 жылы "Hortus Kewensis" журналының екінші басылымында "Жылдың көп бөлігінде" гүлденетіндігі туралы жазылған. оның ішінде B. sessilis суреті. Кейіннен олар Чарльз Гарднердің 1935 жылғы "Батыс Австралияның жабайы гүлдері" деген еңбегінде қайта басылып шықты. Түрдің алғашқы жарық көрген түсті суреттерінің бірі Уильям Блэколлдың 1954 жылы шыққан "Батыс Австралияның жабайы гүлдерін қалай тану керек" деген кітабында пайда болды, бірақ бұл басылым өсімдіктерді анықтаумен шектелген. Дриандраның өсірілуі туралы алғашқы жарияланғаны 1961 жылдың маусым мен қыркүйек айларында "Австралия өсімдіктері" журналында жарияланған. 1962 жылы құрылғаннан бастап Кингс-парк пен ботаникалық бақ жергілікті өсімдіктерді өсіру туралы кеңінен зерттеулер жүргізді, нәтижесінде B. sessilis-тің өсіру мүмкіндігі туралы екі алғашқы жарияланым жарық көрді. Бес жылдан кейін Артур Фейралл Батыс Австралияның жергілікті өсімдіктерін өсіруде жариялады. Бұл Беардтың каталогындағыдай ақпаратпен бірдей болды, тек өсімдіктің үшінші маусымында жақсы гүлдейді деп қосты.
Қазіргі білім
Қазіргі білімге сәйкес, B. sessilis - бұл өте төзімді өсімдік, ол жақсы дренаж берілген жағдайда, топырақ пен аспектілердің әртүрлі аймақтарында өседі. Жаңғақ шашу шамамен бес-алты аптаны алады, ал өсімдіктер гүлдену үшін екі жыл қажет болуы мүмкін.