Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық адвокат Энтони (Тони) Фрейр Марреко:Антони (Тони) Фрейр Марреко (9 тамыз 1915 - 4 маусым 2006) - британдық адвокаты. Ол Нюрнберг сынақтарында кіші кеңесші, кейіннен Халықаралық рақымшылық ұйымының құрылтайшы директоры болды. Ол төрт рет үйленіп, көптеген басқа да романтикалық қатынастарымен танымал болды.
British lawyer
Anthony (Tony) Freire Marreco (9 August 1915 – 4 June 2006) was a British barrister. He was Junior Counsel at the Nuremberg trials, and later a founding director of Amnesty International. He was also known for his romantic liaisons, marrying four times and having numerous other affairs.
Ерте өмір
Марреко Корнуоллдағы Сент-Мауестің Джеффри Марреконың жалғыз ұлы болды. Марреконың отбасы португал тегіне жататын, оның арғы атасы Антонио Хоаким Фрейре Марреко (17871850) британдық азамат болып, 1820-жылдардың басында Англияда шарап импорттаушы ретінде бизнеспен айналысты. Ол Вестминстер мектебінде білім алған, онда Махатма Ганди мен Т. Э. Лоуренспен танысқан. Содан кейін ол RADA-ға оқуға түсті, бірақ Дербиге қатысу үшін сабақтарды жіберген кезде шығарылды. Марреко 1950 жылғы жалпы сайлауда Уэллс үшін Либералды партияның кандидаты болды. Содан кейін ол 1951 жылғы жалпы сайлауда Гульде тұрды. Кейіннен ол Weidenfeld and Nicolson баспасының директоры және SG Warburg банкірі болды. Ол Лондондағы көршісінің ұлы Питер Бененсонға қолдау көрсетті, өйткені Бененсон 1960 жылы Amnesty International-ті құрған кезде, бірақ 1971 жылы қазынашы лауазымынан кетті, өйткені Amnesty Солтүстік Ирландиядағы британ әскерлерінің азаптау туралы хабарларды тексеруден бас тартты. Марреко Донегал графтығындағы Лиффорд маңындағы Джорджиялық үй Портхолл қаласында және Лондонның Мейфэрдегі Шепард базарында үйлер ұстады. Кейінгі жылдары ол Уилтширдегі Олдборнға зейнеткерлікке кетті.
Marreco was the only son of Geoffrey Marreco, of St Mawes in Cornwall. Marreco's family were of Portuguese descent, although his great grandfather Antonio Joaquim Freire Marreco (1787–1850) had become a naturalised British subject, establishing himself in business in England in the early 1820s as a wine importer. He was educated at Westminster School, where he met Mahatma Gandhi and T. E. Lawrence. He then attended RADA but was expelled when he missed lessons to attend the Derby. Marreco stood as a Liberal Party candidate for Wells in the 1950 general election. He then stood at Goole in the 1951 general election. He was later a director of publishing company Weidenfeld and Nicolson and a banker with SG Warburg. He lent his support to Peter Benenson, the son of his neighbour in London, as when Benenson founded Amnesty International in 1960, but resigned as treasurer in 1971 when Amnesty refused to investigate reports of torture by British troops in Northern Ireland. Marreco maintained homes at Porthall, a Georgian house near Lifford in County Donegal where he bred Charollais cattle, and in Shepherd Market in Mayfair in London. In later years, he retired to Aldbourne in Wiltshire.
Жеке өмір
Ол төрт рет үйленген, бірақ басқа әйелдермен де көптеген қарым-қатынаста болған. Ол 1943 жылы 9-шы Ратланд герцогы мен Кэтлин Теннанттың үлкен қызы леди Урсула Мэннерспен тұрмысқа шықты, бірақ олар 1948 жылы ажырасты. Германияда қызмет еткенде, ол 66 жастағы, неміс елшісі Альфред Хорстманның жесірі Лалли Хорстманның (банкир Пауль фон Швабахтың қызы) сүйіктісі болды. Содан кейін ол 1940 жылдардың аяғында 1951 жылға дейін Луиза де Вильморинмен араласты. Ол 1951 жылы Лалли Хорстманмен қарым-қатынасын қалпына келтіріп, оған Оңтүстік Америкада қосылды және ол 1954 жылы тамызда қайтыс болғанға дейін онымен бірге болды, содан кейін ол оның байлығының бір бөлігін мұра етті. Кейін ол 1950 жылдары Вестминстер герцогинясы Лоэлиямен эпизодикалық қатынасқа түсті. 1954 жылы Бразилияда SG Warburg-да болған кезде Марреко Регина (Джина) де Соуза Коэльомен (д. 1927), Рио-де-Жанейродан келген доктор Роберто де Соуза Коэльоның жалғыз қызы. Олар 1955 жылы үйленді, бірақ 1961 жылы некелері бұзылды. Сол жылы үшінші рет үйленді, ол Анн Вигналл (туған аты Акланд Тройт), бұрын 5-ші барон Эберидің әйелі. Ол 1982 жылы қайтыс болды, ал 1990 жылы екінші әйелімен қарым-қатынасын қайтадан жалғастырды, 1997 жылы Уилтширдің Олдборн қаласында коттедж сатып алды және 2004 жылы оған қайтадан үйленді.
He was married four times, but also had numerous affairs with other women. He married Lady Ursula Manners, eldest daughter of the 9th Duke of Rutland and Kathleen Tennant, in 1943, but they divorced in 1948. While serving in Germany, he became the lover of Lally Horstmann (daughter of banker Paul von Schwabach), then aged 66, the widow of German Ambassador Alfred Horstmann. He then became involved with Louise de Vilmorin through the late 1940s until 1951. He reestablished his relationship with Lally Horstmann in 1951, joining her in South America and remaining with her until she died in August 1954, when he inherited part of her fortune. He later took up with Loelia, Duchess of Westminster episodically in the 1950s. In 1954 while in Brazil for SG Warburg, Marreco met Regina (Gina) de Souza Coelho (b. 1927), only daughter of Dr. Roberto de Souza Coelho, of Rio de Janeiro. They married in 1955, but the marriage was dissolved in 1961. He married for a third time later that year to Anne Wignall (née Acland Troyte), formerly the wife of the 5th Baron Ebury. She died in 1982, and he resumed his relationship with his second wife in 1990, buying a cottage in Aldbourne, Wiltshire in 1997 and re marrying her in 2004.