Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын адвокаты және саясаткер Хартли Уильям Шоукросс, Барон Шоукросс, (4 ақпан 1902 – 10 шілде 2003), 1945 жылдан 1959 жылға дейін сэр Хартли Шоукросс атымен танымал, ағылшын адвокаты және Лейборист саясаткері, ол Нюрнберг соғыс қылмыстары трибуналындағы жетекші британдық прокурор болды. Сонымен қатар, ол Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Біріккен Ұлттар Ұйымына Британияның басты делегаты және Англияның бас прокуроры қызметтерін атқарды.
English barrister and politician
Hartley William Shawcross, Baron Shawcross, (4 February 1902 – 10 July 2003), known from 1945 to 1959 as Sir Hartley Shawcross, was an English barrister and Labour politician who served as the lead British prosecutor at the Nuremberg War Crimes tribunal. He also served as Britain's principal delegate to the United Nations immediately after the Second World War and as Attorney General for England.
Ерте өмір
Хартли Уильям Шоукросс Германияның Гиссен қаласында, британдық ата-анасы – Джон Шоукросс, MA (Оксон) (1871–1966) және Г. Ассердің қызы Хильда Констанс (1942 жылы қайтыс болды) отбасындағы үлкен ұл ретінде дүниеге келді. Осы кезде оның әкесі Гиссен университетінде ағылшын тілінен сабақ берген. Оның кіші інісі Кристофер (1905–1973) – адвокат және Лейборист партиясының саясаткері болды. Шоукросс Дулич колледжін, Лондон экономика мектебін және Женева университетін бітірді, содан кейін Gray's Inn адвокаттық алқасында оқып, бірінші сыныптық диплом алды.
Hartley William Shawcross was born in Giessen, Germany, elder son of British parents, John Shawcross, MA (Oxon) (1871 1966) and Hilda Constance (died 1942), daughter of G. Asser. At this time, his father was teaching English at Giessen University. His younger brother, Christopher (1905 1973), was a barrister and Labour party politician. Shawcross attended Dulwich College, the London School of Economics and the University of Geneva and read for the Bar at Gray's Inn, where he won first class honours.
Мансап
Бастапқы адвокаттық карьерасында Шоукросс 1934 жылы Гресфорд кенішіндегі апатты тергеу кезінде кеншілер одағының өкілі болған Стаффорд Криппстің қарсыласы ретінде кен иелері жалдаған заңгерлер тобының құрамында болды. Ол Еңбек партиясына қосылды және 1945 жылдан 1958 жылға дейін Ланкашир графтығындағы Сент-Хеленс округінен Парламент депутаты болды, 1945 жылдан 1951 жылға дейін Бас прокурор қызметіне тағайындалды. 1946 жылы, Парламентте кәсіподақтарға қарсы заңдарды жою мәселесі талқыланғанда, Шоукросс «Енді біз биліктеміз» деген сөзді айтқан деседі, бұл сөз оны көптен қуантты. Ол 1945 жылы Бас прокурор болып тағайындалғаннан кейін рыцарь атағымен марапатталды және Нюрнберг процесінде Ұлыбританияның бас прокуроры болып тағайындалды.
During his initial career as a barrister, Shawcross was part of the legal team hired by the colliery owners at the inquiry into the Gresford Colliery disaster in 1934, Stafford Cripps in counterpart representing the miners' union. He joined the Labour Party and was Member of Parliament for St Helens, Lancashire from 1945 to 1958, being appointed to be Attorney General in 1945 until 1951. In 1946, when debating the repeal of laws against trade unions in the House of Commons, Shawcross allegedly said "We are the masters now", a phrase that came to haunt him. He was knighted in 1945 upon his appointment as Attorney General and named Chief Prosecutor for the United Kingdom at the Nuremberg Trials.
Нюрнберг сынақтары
Шовкростың Нюрнберг процесі алдындағы адвокатурасы құштарлыққа толы болды. Оның ең әйгілі сөзі: "Адам өзінің санасына жауап беруі керек болса, онда ол өзінің басшысына жауап беруден бас тартуға тиіс уақыт келеді". Ол американдық, советтік және француз прокурорларының жақтаушылық стилінен аулақ болды. 1946 жылдың 26 және 27 шілдесінде екі күнге созылған Шовкростың ашылу сөзі Нюрнберг процесінің жеңілген жауларға кек қайтару мағынасындағы "жеңімпаздың әділдігі" екен деген кез келген сенімді жоққа шығаруға бағытталды. Ол құқықтың үстемдігіне назар салып, айыпталушылардың бұзған заңдары, халықаралық шарттар мен келісімдерде көрсетілген, соғысқа дейінгі Германияның да бір бөлігі болғанын көрсетті. Оның қорытынды сөзінде ол айыпталушылардың кез келгенінің "Т4" акциясы туралы, қарттығы немесе психикалық аурулары себепті мыңдаған немістерді жойғандығы туралы білмегендігі туралы пікірді күлкіге толы қарсылады. Ол осы аргументті "газ камераларында немесе атып өлтірілген" миллиондаған басқа адамдарға қатысты да қолданды және 22 айыпталушының әрқайсысы "ең қатыгез түрдегі жалпы қырғынға" қатысқандығын мәлімдеді.
Shawcross's advocacy before the Nuremberg Trial was passionate. His most famous line was: "There comes a point when a man must refuse to answer to his leader if he is also to answer to his own conscience". He avoided the crusading style of American, Soviet, and French prosecutors. Shawcross's opening speech, which lasted two days, 26 and 27 July 1946, sought to undermine any belief that the Nuremberg Trials were "victor's justice" in the sense of being revenge exacted against defeated foes. He focused on the rule of law and demonstrated that the laws that the defendants had broken, expressed in international treaties and agreements, were those to which prewar Germany had been a party. In his closing speech, he ridiculed any notion that any of the defendants could have remained ignorant of Aktion T4, extermination of thousands of Germans because they were old or mentally ill. He used the same argument in respect of millions of other people "annihilated in the gas chambers or by shooting" and maintained that each of the 22 defendants was a party to "common murder in its most ruthless forms".
Бас прокурор және БҰҰ Factotum
Бас прокурор ретінде ол Уильям Джойс ("Лорд Хо Хо") және Джон Америді мемлекетке опасыздық жасағаны үшін, Клаус Фукс пен Алан Нанн Мейді Совет Одағына атомдық құпияларды өткізгені үшін, ал Джон Джордж Хейгті "қышқыл ваннадағы өлтіруші" деп айыптады. 1945 жылдан 1949 жылға дейін ол Біріккен Ұлттар Ұйымының Британиядағы бас делегаты болды және 1946 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымының Туын ресми қабылдауға қатысты, бірақ 1948 жылы Лински трибуналында үкімет мүддесін қорғау үшін қайта шақырылды. 1951 жылы ол сол жылы өткен сайлауда Лейбористік үкімет жеңілгенге дейін Сауда кеңесінің президенті қызметін атқарды. Шоукросс өзінің атын заңсыз ереуілге қатысты өзінің әрекеттерін қорғау үшін Парламенттік қағидаға берді, онда Бас прокурор "қылмыстық іс қозғау немесе қозғамау мәселесінде" өзінің әріптестерінен қысым көрмейді және көрмейді делінген. 1951 жылы ол Харольд Уилсонды Сауда кеңесінің президенті ретінде алмастырды, себебі Уилсон мен Беваниттік кабинет мүшелері Ұлттық денсаулық сақтау жүйесіне рецепттер бойынша төлемді енгізгеніне қарсылық білдіріп, қаржы министрі Хью Гейтскеллге наразылықтарын білдіріп отставкаға кетті.
As Attorney General, he prosecuted William Joyce ("Lord Haw Haw") and John Amery for treason, Klaus Fuchs and Alan Nunn May for giving atomic secrets to the Soviet Union, and John George Haigh, 'the acid bath murderer'. From 1945 to 1949, he was Britain's principal delegate to the United Nations and was involved in the official adoption of the Flag of the United Nations in 1946, but he was recalled in 1948 to lead for the government's interest at the Lynskey tribunal. In 1951, he briefly served as President of the Board of Trade until the Labour government's defeat in the election of that year. Shawcross lent his name to a Parliamentary principle, in a defence of his conduct regarding an illegal strike, that the Attorney General "is not to be put, and is not put, under pressure by his colleagues in the matter" of whether or not to establish criminal proceedings. In 1951, he replaced Harold Wilson as President of the Board of Trade after Wilson and the Bevanite members of the Cabinet resigned in protest of the introduction of prescription charges for the National Health Service by Chancellor of the Exchequer Hugh Gaitskell.
Оппозицияға қайта оралу
Шоукросс 1951 жылы заңгерлік мансабын аяқтады, бұл жыл екінші Атли үкіметінің жеңіліске ұшыраған жылымен дәл келіп жатты. Ол консерватор болады деп күтілді, соның салдарынан оған "Сэр Шортли Флоркросс" деген лақап тағылды, бірақ ол еңбекші партиясының тамырларына берік болды. 1957 жылғы қаңтарда күдікті серийлі кісі өлтіруші дәрігер Джон Бодкин Адамстың алдын ала сот отырысында ол сотталушының күдікті сүйіктісі, сэр Роланд Гвиннмен (1929–1931 жылдары Истборн қаласының мэрі) және Лорд Бас судья Лорд Годдардпен Льюес қаласындағы қонақ үйде бірге тамақтанғаны көрінді. Бұл кездесу Адамс ісіне қатысты сот және саяси араласуларға деген алаңдаушылықты күшейтті. Шоукросс 1958 жылы партиялық саясаттан шаршағанын айтып, парламенттен кетті.
Shawcross ended his law career in 1951, the same year as the defeat of the second Attlee ministry. He was expected to become a Conservative, earning him the nickname "Sir Shortly Floorcross", but instead he remained true to his Labour roots. During the committal hearing for the suspected serial killer doctor John Bodkin Adams in January 1957, he was seen dining with the defendant's suspected lover, Sir Roland Gwynne (Mayor of Eastbourne from 1929–31), and Lord Goddard, the Lord Chief Justice, at a hotel in Lewes. The meeting added to concerns that the Adams trial was the subject of concerted judicial and political interference. Shawcross resigned from Parliament in 1958, saying he was tired of party politics.
Биіктігі
Шоукросс 14 ақпан 1959 жылы Суссекс графтығындағы Фристоннан барон Шоукросс аталған Ұлыбританияның алғашқы өмірлік пэрлерінің бірі болып тағайындалды және Лордтар палатасында тәуелсіз депутат ретінде отырды.
Shawcross was made one of Britain's first life peers on 14 February 1959 as Baron Shawcross, of Friston in the County of Sussex, and sat in the House of Lords as a crossbencher.
Баспасөз бостандығын қорғау
1961 жылы ол екінші Патшалық баспасөз комиссиясының төрағасы болып тағайындалды. 1967 жылы ол The Times газетінің редакциялық тәуелсіздігін қамтамасыз етуге жауапты директорлардың бірі болды. 1974 жылы Баспа кеңесінің төрағасы болып тағайындалғаннан кейін, ол қызметінен кетті. 1974 жылдан 1978 жылға дейін ол Баспасөз кеңесінің төрағасы болды және "артық қимыл жасаған журналистерді де, олардан пайда көруші иелерін де ашық айыптаған" және "баспасөз бостандығының белсенді қорғаушысы" деп сипатталады. Шоукросс EMI, Rank Hovis MacDougall, Caffyns Motors Ltd, Morgan et Cie SA, Times Newspapers сияқты бірқатар компаниялардың директорлық қызметтерін атқарды, сондай-ақ Upjohn & Co Ltd компаниясының төрағасы болды. Ол Халықаралық сауда палатасының этикалық емес тәжірибелер жөніндегі комиссиясының және Morgan Guaranty Trust Company компаниясының ішкі кеңесінің төрағасы қызметін атқарды.
In 1961, he was appointed the chairman of the second Royal Commission on the Press. In 1967 he became one of the directors of The Times responsible for ensuring its editorial independence. He resigned on being appointed chairman of the Press Council in 1974. From 1974 to 1978, he was chairman of the Press Council and is described as "forthright in his condemnation both of journalists who committed excesses and of proprietors who profited from them" and as a "doughty defender of press freedom". Shawcross held a number of company directorships including with EMI, Rank Hovis MacDougall, Caffyns Motors Ltd, Morgan et Cie SA, and Times Newspapers, and chairman of Upjohn & Co Ltd. He had served as chairman of the International Chamber of Commerce's Commission on Unethical Practices and of Morgan Guaranty Trust Company's Internal Advisory Council.
Қайырымдылық және марапаттар
1957 жылы ол адам құқықтары және құқық реформасы жөніндегі JUSTICE ұйымын құрған көрнекті британдық заңгерлер тобының қатарында болды және ол ұйымның алғашқы төрағасы болып, 1972 жылға дейін осы қызметте тұрды. Ол Сассекс университетінің құрылуына зор үлес қосты және 1965 жылдан 1985 жылға дейін университеттің канцлері болды. 1962–1972 жылдары ол Attend (бұрынғы National Association of Leagues of Hospital Friends) қайырымдылық қорының президенті болды.
In 1957, he was among a group of eminent British lawyers who founded JUSTICE, the human rights and law reform organisation and he became its first chairman, a position he held until 1972. He was instrumental in the foundation of the University of Sussex and served as chancellor of the university from 1965 85. He was the President of the charity Attend (then National Association of Leagues of Hospital Friends) from 1962–72.
Жеке өмір
Лорд Шоукросс үш рет үйленген. Оның алғашқы әйелі Альберта Розита Шайверс (24 мамыр 1924 жылы тұрмысқа шыққан) көптеген склероз ауруынан зардап шекті және 1943 жылдың 30 желтоқсанында өз-өзіне қол жұмсады. Оның екінші әйелі Джоан Винфред Матер (21 қыркүйек 1944 жылы тұрмысқа шыққан) 1974 жылдың 26 қаңтарында Суссекс Даунс аймағында атқа міну кезінде апатқа ұшырап қайтыс болды. Олардың үш баласы болды – жазушы және тарихшы Уильям Шоукросс, Хьюм Шоукросс және доктор Джоанна Шоукросс. 95 жасында ол 1997 жылдың 18 сәуірінде Гибралтарда Джеральд Б. Хуискамптың бұрынғы әйелі, Сюзанна Моникке (қызметтік аты Янсен) тұрмысқа шықты. Леди Шоукросс 2013 жылдың 2 наурызында қайтыс болды. Шоукросс Корольдік яхта клубының және Корольдік Корнуолл яхта клубының мүшесі болды. Кейінірек кемені басқарған капитан Джон Крилл Лорд Шоукроссқа қатысты, "шамамен 1951 жылғы сайлау алдында "Ванити V" кемесінің бүкіл бортына "Vote Labour" деген үлкен жазумен сырланғанын" есіне алады. Лорд Шоукросс 2003 жылдың 10 шілдесінде 101 жасында Шығыс Суссекстің Каубич ауылындағы үйінде қайтыс болды және Суссекстің Жевингтон ауылындағы шіркеу маңына жерленді.
Lord Shawcross was married three times. His first wife, Alberta Rosita Shyvers (m. 24 May 1924), suffered from multiple sclerosis and died by suicide on 30 December 1943. His second wife, Joan Winifred Mather (m. 21 September 1944), died in a riding accident on the Sussex Downs on 26 January 1974. They had three children the author and historian William Shawcross, Hume Shawcross and Dr Joanna Shawcross. At the age of 95, he married Susanne Monique (née Jansen), formerly wife of Gerald B. Huiskamp, on 18 April 1997 in Gibraltar. Lady Shawcross died on 2 March 2013. Shawcross was a member of the Royal Yacht Squadron and the Royal Cornwall Yacht Club. A later skipper of the boat, John Crill, recalls being told that Lord Shawcross, "when the election was due in about 1951, had Vanity V repainted with a vast 'Vote Labour' banner all the way along her topsides". Lord Shawcross died on 10 July 2003 at home at Cowbeech, East Sussex, at the age of 101 and is buried in the churchyard at Jevington in Sussex.