Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын аглокадоны оның үлкен-үлкен немересі Rev. Джон Лотропп (15841653) кейде Лотроп немесе Латроп деп те жазылады - ағылшындық англикан дін қызметкері, конгрегационалист министр және Жаңа Англияға көшіп келген. Ол Массачусетс штатының Барнстебл қаласына алғаш қоныс аударғандардың бірі болды. Лотропп шіркеу мен мемлекеттің ажыратылуын қатты қолдады. Бұл идея Лотропп пен басқалардың күш-жігерінің арқасында Америка Құрама Штаттарында адамдардың негізгі көзқарасына айналды. Лотропп Жаңа Англияның мәдениетіне әсер етті, және сол арқылы елдің қалған бөлігінде. Оның көптеген атақты ұрпақтары болды, соның ішінде кем дегенде алты АҚШ президенті, сондай-ақ көптеген басқа көрнекті губернаторлар, үкімет басшылары, соңғы күнгі қасиеттілер Иса Мәсіх шіркеуінің басшылары және бизнесмендер.
English Anglican clergyman
his great great grandson
Rev. John Lothropp (1584–1653) – sometimes spelled Lothrop or Lathrop – was an English Anglican clergyman, who became a Congregationalist minister and emigrant to New England. He was among the first settlers of Barnstable, Massachusetts. Lothropp was a strong proponent of the separation of church and state. This idea eventually became the mainstream view of people in the United States of America, because of the efforts of Lothropp and others. Lothropp influenced the culture of New England, and through that, upon the rest of the country. He has had many notable descendants, including at least six US presidents, as well as many other prominent governors, government leaders, leaders of the Church of Jesus Christ of Latter day Saints, and businesspeople.
Ерте өмір
Лотропп Йоркширдің Шығыс Ридингтегі Эттон қаласында дүниеге келген. 1584 жылы 20 желтоқсанда шомылдыру рәсімінен өтті. Ол Квинс колледжінде оқыды, 1601 жылы оқуға түсіп, 1605 жылы бакалавр, 1609 жылы магистр дәрежесін алды.
Lothropp was born in Etton, East Riding of Yorkshire. He was baptised on 20 December 1584. He attended Queens' College, Cambridge, where he matriculated in 1601, graduated with a BA in 1605, and with an MA in 1609.
Қызмет және қамауға алу
Ол Англия шіркеуінде діни қызметке тағайындалды және Кент штатының Эгертон қаласының пасторы болып тағайындалды. 1623 жылы ол өз орденінен бас тартып, Тәуелсіздерге қосылды. Лотроп 1624 жылы атақ-даңққа ие болды, ол Лондондағы "Бірінші тәуелсіз шіркеудің" пасторы ретінде преподобный Генри Джейкобтың орнына шақырылды. Кейде шіркеу тарихшылары бұл шіркеуді Якоб Латроп Джесси (JLJ) шіркеуі деп атайды, ол алғашқы үш пастордың, Генри Джейкоб, Джон Лотроп және Генри Джессидің есімімен аталған. Олар Лондон епискобы Уильям Лаудтың назарынан қалу үшін жасырын кездесті. 1632 жылы 22 сәуірде корольдің офицерлері топты тапқаннан кейін, Лотропптың 42 тәуелсіз адамы тұтқындалды; тек он сегіз адам ғана тұтқындалудан құтылды. Тұтқындалғандар билік антін қабылдамағаны үшін сотталды. Тарихшылар Бюррейдж пен Киффин жинаған дәлелдер мен Джесси жазбаларынан көптеген адамдар Клинк түрмесіне қамалғандығын көрсетеді. Лотроппқа қатысты мәселе шешілмеген. Ағылшын тарихшысы Сэмюэл Роусон Гардинер "Стар-камера мен жоғары комиссия соттарының істеріне қатысты есептер" атты кітабында сот залында өткен сот туралы баяндап, сотталған қарсыластар әртүрлі түрмелерге жіберілетінін жазған. Тарихшы Э. Б. Хантингтон Лотроппты Клинк немесе Ньюгейт түрмесінде ұстады деп болжайды. Сонымен қатар, Лотропп шын мәнінде екі түрмеде де жазасын өткерген болуы мүмкін, өйткені бос орын болғандықтан тұтқындарды бір түрмеден екіншісіне ауыстыру әдеті болған. Лотропптың тұтқындалудың соңғы, нақты орны бастапқы құжаттамадан расталмайды. Лотропп түрмеде отырған кезде оның әйелі Ханна Хаус ауырып, қайтыс болды. Оның алты аман қалған баласы, дәстүрге сәйкес, Лондон көшелерінде нан сұрап, өздерін-өзі қамтамасыз етуге қалдырылды. Достары балаларына қамқорлық жасай алмай, оларды Лотропппен қамқорлық жасайтын епископқа алып келді. Бір жылдан кейін олардың барлығы кепілдікпен босатылды, бірақ Лотроппты босату өте қауіпті деп саналды. 1634 жылы мамыр айында епископ оны кепілдікпен босатып, жаңа әлемге бірден кететінін түсінді. Ол жаңа әлемге бірден бармағандықтан, соттың бұйрығы бойынша оған рұқсат берілді. Отбасылық дәстүр мен басқа да тарихи ойлар оның "қашып кеткенін" көрсетеді.
He was ordained in the Church of England and appointed curate of Egerton, Kent. In 1623 he renounced his orders and joined the Independents. Lothropp gained prominence in 1624, when he was called to replace Reverend Henry Jacob as the pastor of the 'First Independent Church' in London, a congregation of sixty members which met at Southwark. Church historians sometimes call this church the Jacob Lathrop Jessey (JLJ) Church, named for its first three pastors, Henry Jacob, John Lothropp and Henry Jessey. They met in private to avoid the scrutiny of the Bishop of London, William Laud. Following the group's discovery on 22 April 1632 by officers of the king, forty two of Lothropp's Independents were arrested; only eighteen escaped capture. The arrested were prosecuted for failure to take the Oath of Supremacy. Evidence gleaned by the historians Burrage and Kiffin and from the Jessey records indicate many were jailed in the Clink prison. As for Lothropp, the question is unresolved. English historian Samuel Rawson Gardiner, whose book Reports of Cases in the Courts of Star Chamber and High Commission, gives an account of the courtroom trial and cites information from the trial record that the convicted dissenters were to be divided up and sent to various prisons. Historian E. B. Huntington suggests Lothropp was incarcerated in either the Clink or Newgate Prison. Further, it may be that Lothropp actually served time in both prisons since it was customary to move prisoners from one prison to another due to space availability. The end, the precise location of Lothropp's imprisonment is not confirmable from primary documentation. While Lothropp was in prison, his wife Hannah House became ill and died. His six surviving children were, according to tradition, left to fend for themselves begging for bread on the streets of London. Friends, being unable to care for his children, brought them to the Bishop who had charge of Lothropp. After about a year, all were released on bail except Lothropp, who was deemed too dangerous to be set at liberty. The Bishop ultimately released him on bond in May 1634 with the understanding that he would immediately remove to the New World. Since he did not immediately leave for the New World, a court order was subsequently put out for him. Family tradition and other historical reflections indicate he then "escaped."