Кіріспе

Эйнгрей (немісше "ішкі сұр";), сондай-ақ Эйнлихт (немісше және немісше "ішкі жарық"), қара жарық немесе ми сұрлығы деп аталады, бұл көптеген адамдар жарық болмаған кезде көретін қара сұр түстің біркелкі түсі. Эйнлихт термині он тоғызыншы ғасырға жатады және соңғы ғылыми басылымдарда сирек қолданылады. Бұл құбылысқа арналған жалпы ғылыми терминдерге "көрнекі шу" немесе "арқалық бейімделу" жатады. Бұл терминдер құбылыста көрінетін кішкентай қара және ақ нүктелердің үнемі өзгеріп отыратын өрісінің қабылдануынан туындайды. Эйгенграу қара түсті нысаннан әдеттегі жарық жағдайында жарық болып көрінеді, өйткені қарама-қайшылық көрнекі жүйе үшін абсолюттік жарықтан гөрі маңызды. Мысалы, түнгі аспанда Айгенграудан қараңғырақ көрінеді, өйткені бұл жерде жұлдыздар қарама-қарсы. Блэквелл жинаған және Круми сызған контрасттық шектік деректер Эйгенграу шамамен 10−5 cd m−2 (25,08 магн. Бұл Рикко заңына сәйкес келетін жағдай.

Себеп

Зерттеушілер 1860 жылы интенсивтілік сезімталдығы қисықтардың пішінін ретиналағы шудың ішкі көзі нақты фотондардан туындағаннан ажырамайтын кездейсоқ оқиғаларды тудырады деп болжау арқылы түсіндіруге болады. Кейінгі кездегі құдыққа ұқсас жабайы жабайының (Rhinella marina) дің дің клеткаларындағы тәжірибелер бұл өздігінен пайда болатын оқиғалардың жиілігі температураға қатты тәуелді екенін көрсетті, бұл олардың родопсиннің термиялық изомеризациясынан туындағанын білдіреді. Адамның діңгек жасушаларында бұл оқиғалар орташа есеппен 100 секунд сайын бір рет болады, бұл діңгек жасушасындағы родопсин молекулаларының санын ескере отырып, родопсин молекуласының жартылай жойылу мерзімі шамамен 420 жылды құрайды. Қараңғы оқиғаларды фотондар реакциясынан ажырату мүмкін еместігі бұл түсіндірмені қолдайды, өйткені родопсин трансдукция тізбегінің кірісінде. Екінші жағынан, нейротрансмиттерлердің өздігінен босатылуы сияқты процестерді мүлдем жоққа шығаруға болмайды.