Кіріспе

Дхарангаун - Үндістанның Махараштра штатының Жалғаун ауданындағы қала және муниципалдық кеңес. Дәрінғаун - Жалағаш ауданындағы ауданның бас орталығы. Халықтың басым бөлігі Маратха (Патил), Мали (Пул), Раджпут (Пурбхе), Дхангар, Бадгуджар және Тели қауымдастықтарынан. Дхарангаун - маратхи ақыны Балкавидің туған жері .

Тарих

Бұрын Дәрінғаун Минанагар деп аталатын. 10 ғасырда Моғолдар басып алған кезде Дхарангаун өзінің жирифаф және биран киімдерімен танымал болды. Он жетінші ғасырда Донгонг, Доронгон және Дронгонг билігі кезінде бірнеше дереккөздер оны едәуір маңызды сауда орталығы ретінде атаған. 1674 жылы ағылшын қоныстанушылары қалада фабрика құрды. Келесі наурыз айында қаланы патша Шатрапати Шиваджи қайтарып алды. Төрт жылдан кейін 1679 жылы Шиваджи патша Берар ражасымен бірігіп, Дхрангаонды қайтадан басып алды. 1683 жылы Дронгом инвестициясы 10 000 дана кең баста, 10 000 дана севгази және 100 000 фунт болды. (2500 адам) қызанақ. 1685 жылы Самбхаджи патша қаланы қайтадан басып алып, барлық үйлерді өртеп немесе тонап кетті. Дхарангаондағы жасақшылардың қашып құтылуға екі сағаты ғана қалды. Маратхалар тұсында Дхарангаон биылғы Биль шабуылынан қатты зардап шекті. Британдықтар 1800 жылы олжалады, ал 1825 жылдан 1830 жылға дейін лейтенант, кейін сэр Джеймс, Оутрам, Бһил корпусын көтеруге бел буды. 1844 жылы Мадрастағы екі американдық плантатор, Г. Блоунт пен Г. Симпсон мақта эксперименттерінің бақылаушысы болып тағайындалды. 1845 жылы бұрандалы баспахана жасалды, бірақ қымбат болғандықтан, ол сәтсіз болды. 1850 жылы он тоғыз джин Бомбейдегі Ричи Стюарт Адд және Ко компаниясына жалданып, олар үшін тағы жиырма бір джин жасалды. 1854 жылы суперинтенданттық қызмет тоқтатылып, тек кішігірім мекеме ғана джин өндірісін басқаратын болды. Олардың он тоғызы сатылды, кейбіреулері жалға берілді, ал елу тоғызы өтініш берушілерсіз "тазалауға дайын болды. 1855 жылы үкімет еуропалық бақылаушының басқаруымен тоқсан үш пилдің фабрикасын құрды; саудагерлер мен өсірушілер 1 фунт (Рус. 10) бір айға джин жалдауға. Алайда бұл тәжірибе қымбатқа түсіп, біраз уақыттан кейін тоқтатылды. 1865 жылы 120 джин болды, ал жыл сайын 144 фунт (Рус. 1440), бұл шығын джиннен түсетін табыспен жақында да қамтылмайды. Дхрангаун - Дхуллиядан солтүстік-шығысқа қарай 57 км жерде орналасқан Жалагон ауданындағы муниципалдық қала. 1872 жылы оның 11 807 тұрғыны болды, ал 1879 жылы муниципалдық табысы 438 фунт стерлинг (Rs. 4380). 18 ғасырда Дхрангаонға әртүрлі раджпут қауымдары, негізінен Баяс пен Чуаханнан келді. Династия "Пурбхе" деп те аталады. Бұл қауымдар "Чандавад" қамалыннан шыққан, өйткені олар сол қамалға қызмет етті.

Экономика

Ауыл шаруашылығы - негізгі кәсіп. Негізгі егістерге мақта, жүгері, бидай, жавар, банан және қант қамышы жатады. Мақта мен майлы дақылдар саудасы шығысқа қарай жиырма шақырымдай жерде орналасқан темір жол станциясы - Жалғаумен жүргізіледі. Дхарангаундағы көптеген саудагерлердің Жалғауда агенттері бар. Бұрын-соңды Дхарангаон қаласындағы қағаз бен матаға сұраныс жоғары болған. Дхрангаонда жылына 170 кг шамасында 5 мың шақты мақта өнімі өндірілетін мақта өңдеу зауыты бар. Негізгі мақта зауыттары - Шриджи Гиннинг Фабрикасы, СК Мақта Индустриясы, Дургеш Импекс Масла - негізгі өнімдердің бірі. Жопы Банду масласы - тауық масласы, қой масласы, Шев Бхаджи масласы, Лахсун chutney және Панипури масласы сияқты маслаларды ұсынатын жетекші масла фабрикаларының бірі.

География

Дхрангаонның көптеген үйлері тас пен минометпен салынған. Көшелер тар, жолдар бұрмаланған, жолдар да кірлі-қырлы. Бір үлкен тоған қаланың солтүстігінде, ал екіншісі аутрамның үйіне жақын батыста орналасқан. Бұл тек мал мен киім жуу үшін қолданылады. Қаладағы ауыз су жетіспейді. Қала арқылы ағатын өзеннің түбінде ескі бөгеттердің қалдықтары бар.

Көлік

Дхрангаон темір жол станциясы темір жол байланысын қамтамасыз етеді. Дхарангаонды Сурт пен Бусавал арасындағы Батыс темір жолымен қамтамасыз етеді. Дәрханғаун қаласы No 6 мемлекеттік тас жолында орналасқан. Ең жақын әуежай - Жалғауға 43 шақырым жерде.