Кіріспе

Американың бұрынғы болат жұмысшылары одағы (1876-1942) - темір және болат жұмысшыларының біріккен қауымдастығы (АА) - 1876 жылы құрылған американдық кәсіподақ. 1935 жылы қарашада CIO-ның Болат жұмысшыларын ұйымдастыру комитетімен серіктестік құрды. 1942 жылы 22 мамырда екі ұйым да таралып, "Біріккен болат жұмысшылары" атты жаңа ұйым құрды.

"Хомстед" ереуілі

"Хоумстед" ереуілі кәсіподақ үшін үлкен бұрылыс болды. Эндрю Карнеги 1881 жылы компанияның жұмысын басқаруға күшті анти-союзшы Генри Клей Фрикті қойды. 1892 жылы 30 маусымда кәсіподақ келісімшартының мерзімі аяқталып, Фрик жалақыны 22 пайызға төмендетуді талап етті, содан кейін келісімге қол жеткізілмесе, кәсіподақты енді танымайтынын біржақты жариялады. Фрик жұмысшыларды 29 маусымда сыртқа шығарды. Ауысқан жұмысшылар зауытты қоршап алып, Мононгахела өзенін (оның бойымен іркілісте ағатын) кез келген адамның кіруіне кедергі келтірді. Жергілікті шерифтің көмекшілері 5 шілдеде зауытты қайтара алмады. Содан кейін Фрик Пинкертонның Ұлттық детективтік агенттігінің 300 күзетшісін зауытты басып алып, оны 5 шілдеге қараған түні қайта ашуға жіберді. Пинкертонның адамдарына зауытқа өзеннен жақындауға бұйрық берілді, бірақ шабуылшылар Пинкертонның келгенін білді. Пинкертондар таңғы сағат 4-те қонуға тырысты, ал көпшілік Хоумстед зауытының аумағына қарай ұшып кетті. Бір рет атыс шыққан, нәтижесінде екі жақ та оқ атуды бастады. Екі жұмысшы мен екі Пинкертон қайтыс болды, ондаған адам жарақат алды. Пинкертон буфері жараланған агенттермен бірге кетіп, қалған агенттерді қалдырды. Шабуылшылар кемелерге оқ атуды тоқтатқан жоқ, ал кемелерді оқпен батырыуға тырысты. Пинкертондар таңғы сағат 8-де қайтадан кемеден шығуға тырысқанда, атыс басталып, тағы төрт ереуілші қаза тапты. Шабуылшылар күні бойы бірнеше рет баржаларды өртеп жіберуге тырысты, бірақ сәтсіз аяқталды. Сағат 17:00-де Пинкертондар беріліп, шерифке тапсырылды. 9 шілдеде одақ заң мен тәртіп қалпына келтірілген деп мәлімдегеніне қарамастан, губернатор Роберт Э. Паттисон штаттық милицияға қаланы басып алуға бұйрық берді. 12 шілдеде 8 мыңнан астам әскерилер келді, 90 минуттан кейін компанияның басшылары өз кеңселеріне оралды. Шабуыл басшыларына қарсы сөз байласу, бүлік шығару, кісі өлтіру және бас көтеру айыптары тағылды. 23 шілдеде анархист Александр Беркман Фрикті өлтіруге тырысты, бірақ оны өлтірмеді. Халықтың ереуілге деген қолдауы азайып, келесі айларда ереуілшілердің көпшілігі пикет сызығынан өтіп кетті. АА жұмыссыздық акциясынан қатерлі жарақаттанған және 1892 жылы 20 қарашада жұмысқа оралуға дауыс берді. 1893 жылдың ақпан айында компания мен кәсіподақ бір-біріне қарсы қойылған айыптарды алып тастауға келісті.

1901 жылы U.S. Steel компаниясында акция ұйымдастыру

"Хоумстед" ереуілі бүкіл елдегі АА-ға әсер етті. Джолиет темір және болат компаниясы, Джонс және Лафлин болат компаниясы, Сент-Луис сым фабрикасы компаниясы, Эдгар Томсон болат зауыты және Дукесн зауыттары, олардың барлығы АА-мен келісімшартқа қол қоюдан бас тартты, ал Хоумстед еңбек әрекеті созылып қалды. 1889 жылы Ұзақ депрессияның тереңдеуі болат компанияларының көпшілігін Хоумстедте қолданылғанға ұқсас жалақының төмендеуін іздеуге мәжбүр етті. 1893 жылы Карнеги Дукесн болат зауытында АА кәсіподақ қозғалысын жеңді. 1885 жылы Карнеги Эдгар Томсонның жұмысындағы АА-ны құлатты. 1896 жылы Хоумстед зауытында ұйымдастырылған науқан Фриктің қолынан қайтты. 1899 жылдың мамыр айында 300 Homestead жұмысшысы табысты ложа құрды, бірақ Фрик Homestead жұмыстарының жабылуын бұйырды және кәсіподақ құру әрекеті құлдырады. Карнеги Steel кәсіподақсыз қалды. Орта батыстағы кәсіподақтарды жою 1897 жылы Джонс және Лафлин Steel келісімшартқа қол қоюдан бас тартқаннан кейін басталды. 1900 жылы Пенсильваниядағы бірде-бір болат зауыты кәсіподақ құрамында болған жоқ. Огайо мен Иллинойста АА-ның болуы тағы бірнеше жыл жалғасты, бірақ одақ құлдырауға ұмтылды. Көптеген ложалар тарады, олардың мүшелері ұнжырғасы түсіп қалды. Басқалары қысқа, қиық шайқастарда оңай сынған. Карнеги Стилдің Огайо штатындағы Минго Джункшн зауыты солтүстік пен шығыстағы соңғы ірі кәсіподақтайтын болат зауыты болды, бірақ ол да АА-ны бұзып, 1903 жылы танылуын алып тастады. Алайда Гранит-Ситиде, ИЛ-де (Гранит-Сити-Стиль) орташа көлемді фабрика болды, ол 1890 жылдардың соңында SWOC құрылғанға дейін белсенді AA ложаларына ие болды. Бұл зауыт Ұлттық болат корпорациясының құрамына кірді, оның активтері банкротқа ұшыраған кезде US Steel-ке сатылды. Гранит Сити зауыты Солтүстік Америкадағы (әлде Батыс жарты шарда) ең көне жұмыс істейтін интеграцияланған зауыт болып қала береді.

Өсуді іздеу

АА мүшелері 1891 жылы 24000-нан астам болған 1894-те 10 000-ға дейін төмендеді. Бір жылдан кейін 8 мыңға дейін төмендеді. 1909 жылы ол 6300-ге дейін төмендеді. Болат өнеркәсібіндегі АА-ның құлдырауы тек Хоумстедтегі шығынның шоқына ғана емес, сонымен қатар болат өнеркәсібіндегі жағдайдың өзгеруіне байланысты болды. Темірді балқыту сияқты, темірді балқыту да қолөнер сияқты іс болып қала бергенше, ААА әр зауыттың білікті жұмысшыларының адалдығымен өнеркәсіпті басқара алатын. Бірақ болат өндірісі механикаландырылған сайын, болат өндірісі үшін қажетті дағдылар азайды. Тәжірибесіз жұмысшылар біліктілігі жоқ жұмысты тез үйренеді. Болат өндірушілер кәсіподақ белгілі бір зауытқа шабуыл жасаса, өндірісті жалғастыруға мүмкіндік беретін бірнеше зауыттың жұмыс істеуі екенін түсінді.

Трасттардың дағдарысы

Бірақ АА қаз-қалпақ өнеркәсібінің экономикасын қатты қате бағалады. 1900 жылы құрылған металл жаймасы тресті кәсіподақ емес зауыттарды АА-ның Американың металл жаймасы компаниясындағы кәсіподақпен бәсекеге салды. Компания АА-ны танудан бас тартты және кәсіподақ емес зауыттарды толық жылдамдықпен жұмыс істеуге қалдырды. 1901 жылы U.S. Steel тресті құрылғаннан кейін АА-ның құлдырауы күтті. Траст американдық қалайы табақ компаниясының зауыттарын АҚШ-қа біріктірді. S Steel. Егер АА American Tin Plate және American Sheet Steel-дегі жергілікті тұрғындарды құтқаратын болса, онда ол U.S. Steel-тің барлық зауыттарын ұйымдастыруы керек еді. Бірақ, ұйымдастыру басталмас бұрын, U.S. Steel компаниясының қалайы табақ қосалқы компаниясы АА-дан танылуын алып тастады және кәсіподақтарға мүше зауыттарда сауда-саттық жасаудан бас тартты. Тәуелсіз American Sheet Steel компаниясы да солай істеді.

U.S. Steel компаниясының таныстыру шабуылдары

АА таныстыру ереуілі ұйымдастырып, U.S. Steel-ті ұйымдастыруға тырысты. U. S. Steel басшылары American Sheet Steel басшыларына 1901 жылдың 13 шілдесінде Sheet Steel зауыттарының көпшілігінде AA-ны тануға қысым жасады. Бірақ АА президенті Т. Ж. Шаффер келісімді қабылдамады, өйткені ол барлық американдық табақ болат зауыттарын қамтымайды. Кейіннен "U.S. Steel" президенті Дж.П. Морган келісімнен бас тартты. Шабуыл сәтсіз аяқталды. U.S. Steel және American Sheet Steel жұмысшылары жұмыстан кетуден бас тартты, екі компания да мыңдаған ереуіл бұзушыларды жалдады, ал AFL АА-ны қаржылық немесе ұйымдық жағынан қолдаудан бас тартты. "U.S. Steel" компаниясына қарсы ереуіл 14 қыркүйекте аяқталды.

U.S. Steel ереуілінің салдары

АА ешқашан "АҚШ" металлургиялық компаниясының ереуілінен құтқарылмады. Ол өте консервативті болды, өзінің бірнеше қалған келісімшарттарын сақтау үшін бағынушылық пен ынтымақтастық арқылы үміттенді. U. S. Steel өз зауыттарында АА кәсіподақтарын баяу бөлшектеді. 1907 жылы теміршілердің жергілікті бірлестіктеріндегі сусындар оқшаулануға тырысты. Одағының құлдырауына ашуланған және ұлттық көшбасшылардың өз мүдделерін елемегеніне ашуланған puddlers Карнеги мен U.S. Steel-пен шайқастар кезінде мүшелігін сақтап қалды. АА-ның 2250 мүшесінің 1250-і өздерінің бұрынғы "Вулкан ұлдары" деген атауын қабылдап, одақтан шықты. Бірақ ондай жағдай ұзаққа созылмады. "Вулканның ұлдары" Пенсильвания штатының Маккис Рокстарындағы Локхарт темір және болат компаниясынан танылу алды. Бірақ жаңа кәсіподақ 1910 жылы жалақыны көтеруді талап еткенде, кәсіподақ ереуілге шығуға мәжбүр болды. Жетістікке жеткен ереуілден кейін, кәсіподақ мүшелері мен зауытта қалған ереуілшілердің арасында ұрыс-керіс басталды. Компания біртіндеп барлық ереуілшілерді алмастырды. Ол әлсіреп, Вулканның ұлдары көп ұзамай Youngstown Sheet and Tube және A. M. Byers темір зауытында танымалдылығын жоғалтты. Сепаратистер АА-ға қайта оралды. 1909 жылдың 1 маусымында U. S. Steel АА-ны 12 қалған кәсіподақ фабрикаларында танудан бас тартты. Одағының үлкен жерлестері, мысалы, Янгстаунның табақ және түтік және Лабелл темір зауыттары күрессіз таратылған кезде, одақтың кішігірім филиалдарының көпшілігі қарсы күресті. Ауысымды тоқтату туралы бұйрық берілді. AFL компанияның зауыттарында қауіпті жұмыс жағдайларын және трасттың монополистік сипатын жариялау үшін ұлттық науқан бастады. U.S. Steel агрессивті қарсылық көрсетті, жалданған қылмыскерлермен кәсіподақ кездесулерін бұзып, ұйымдастырушыларды қаладан қуып, ереуілшілерді алып, өндірісті басқа зауыттарға ауыстырды. АА банкротқа ұшырағанмен, басқа одақтардан келген садақалар оны аман сақтады. 14 ай бойы созылған ереуіл 1910 жылдың желтоқсан айында бұзылды. 1911 жылы АА тәуелсіз болат жұмыс берушілер арасында жалақыны біржақты түрде АҚШ болат компаниясы берген жалақыға теңдей көтеруге мүмкіндік бермеді. 1915 жылғы депрессия одаққа айлықақыны едәуір төмендетуге мәжбүр етті. Бір кезде елдегі қақта-металды өндірушілердің барлық зауыттарын ұйымдастырған кәсіподақ қазір келісімшарт бойынша бестен бірінен аз ғана адаммен жұмыс істей алды. Бір кезде АФЛ-дің ең ірі филиалы болған АА-ның қазір 6500 мүшесі ғана бар. Одақ мүшелері мен жақтастарының қара тізімге енгізілуі және сары ит келісімшарттарын қолдану кеңінен таралды, бұл одаққа кедергі келтірді.

Соғыстан кейінгі белсенділік

Қатысушылардың азаюына байланысты АА 1910 жылы өз конституциясын өзгертіп, барлық темір және болат жұмысшыларына мүшелік ұсынды. Одақтың ұсынысын қабыл алғандар аз болды. 1909 жылы АА президенті П. Дж. МакАрдл АФЛ-ді ұйымдастыруға рұқсат алды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АА-ның саны аз өсті. АФЛ жұмысшылардың белсенділігін пайдалану үшін темір және болат жұмысшыларын ұйымдастырудың ұлттық комитетін құрды. Комитетке 15 астам AFL кәсіподақтары қатысты, ал 24 темір өнеркәсібінің бөліктеріне қатысты билікті талап етті. Джон Фицпатрик пен Уильям З. Чикагодағы Еңбек федерациясының Фостері комитет басшылары болды. Алайда, ұйымдастыруға кедергі келтірді көптеген қатысушы кәсіподақтар ресурстар мен қолдау көрсетуден бас тартқандықтан және комитеттің юрисдикциялық келісімдерді және реквизициялық қаражатты қолдану механизмі жоқ болғандықтан болды. АФЛ мен болат компаниялары арасындағы жекпе-жек болат өнеркәсібін ұйымдастыруға келесі үлкен түрткі болды.

1919 жылғы болат жұмысшыларының ереуілі

Атыс бітісі күні өткеннен кейін көп ұзамай Питтсбург пен оның айналасындағы AFL ұйымдастырушылары қинала бастады. Профсоюзға қарсы қысым тез арада Орта батыс пен Батысқа тарады. АФЛ ұлттық ереуілмен қарсылық білдірді. 1919 жылы 1 сәуірде Пенсильванияда шахтерлер жергілікті билік өкілдерінің кәсіподақ кездесулеріне рұқсат беруін талап етіп, ереуілге шықты. Шахташылардың ереуілінің табыстылығы АА-ны тамыз айында ереуіл референдумын өткізуге итермеледі, онда оның мүшелерінің 98 пайызы 21 қыркүйекте басталатын жалпы теміршілердің ереуілін жақтады. Қыркүйектегі ереуіл болат өнеркәсібінің жартысын тоқтатты. Бірақ иелері көп ұзамай қоғамдық пікірді AFL-ге қарсы айналдырды. 1917 жылдың қазан айында Ресей революциясынан кейін АҚШ-та қызыл қорқыныш өршіп кетті. Болат компаниялары саяси ахуалдың өзгеруін пайдаланып, Фостердің өткенін Wobblie және синдикалист ретінде жариялаған мақалалар жариялады. Болат өндіруші компаниялар да отандық жеккөрушілікті қатты пайдаланып, иммигрант болат жұмысшыларын коммунистер деп түсіндірді. Одаққа қарсы мемлекеттік қолдаумен жасалатын зорлық-зомбылық кең таралған еді. Алайда президент Вудро Вильсонның инсульті федералды қызметкерлердің болат өндірушілердің ереуілді басу үшін федералды әскерлерді қолдану талаптарын қанағаттандыруына кедергі болды. Мемлекеттік және жергілікті билік өкілдері араласып, одаққа қарсы кеңінен қолданылған зорлық-зомбылықты қолдауға шақырды. Мемлекеттік милиция зорлық-зомбылығы соншалықты ауыр болды, АҚШ әскері Индиана штатындағы Гэриді басып алуға мәжбүр болды. Болат компаниялар ереуілді бұзу үшін шабуылға қарсы және аңыз таратуға бет бұрды. Он мыңдаған афроамерикалықтар мен мексикалықтар шабуылға қарсы жұмысшылар ретінде әкелінді, ал көптеген нәсілшіл ақ металлургия жұмысшылары азшылықтардың өздерінің жұмыс орындарын алуын тоқтату үшін жұмысқа оралды. AFL ереуілді қолдау үшін қаржылай және кадрлық көмек көрсетуден бас тартты. Қарашаға қарай АА-ның жергілікті филиалдарының көпшілігі құлдырап кетті. 1919 жылғы Болат жұмысшыларының ереуілі 1920 жылдың 8 қаңтарында құлдырады. АА басшылары Ұлттық комитеттен жұмысқа біржақты оралуды мақұлдауын өтінді, бірақ Ұлттық комитет мүшелері ереуілді жалғастыруға дауыс берді. АА Ұлттық комитеттен шығып, ұйымдастыру және ереуіл аяқталды.

Жаңа келісімді ұйымдастыру

1933 жылдың ортасына қарай Ұлы депрессия мен консервативті басшылар АА-ны тек 5000 мүшеге және 30,000 доллардан кем ақшаға қалдырды. Одақтың президенті Майкл Ф. Тайг, 76 жаста, қартайған жасы мен ұялшақтығы үшін "әже" деп аталды. 1933 жылы 16 маусымда Ұлттық өнеркәсіптік қалпына келтіру туралы заңның қабылдануы бүкіл елде кеңінен ұйымдасқан кәсіподақтарды туғызды. Тіпті АА жұмысшыларды ұйымдастыруға тырысты. Джонс және Лафлин болат комбинатында ұйымдастырылған акция барысында 6000-нан астам жұмысшы мүшелік карталарына қол қойды. 1933 жылдың соңында жақын маңдағы Дюкеснедегі АҚШ-тың болат зауытында ұқсас жұмыс 1933 жылдың соңында зауыттың біліктілігі жоқ жұмыс күшінің төрттен бір бөлігін, негізінен иммигранттар мен қара нәсілділерді қабылдады. 1934 жылдың ақпан айына қарай АА мүшелері 150 000-нан асады. Екі металлургтің бірінің бірі кәсіподақ картасына қол қойған (бірақ олар мүшелік жарналарын төлейтін мүше болған жоқ). Шабуылдар да көбейді. Болат өндірісіндегі ереуілдер резеңке және автоөнеркәсіптегі ереуілдермен бірдей әсер етті. 1932 жылы стачкаға шыққан темір өңдеушілердің саны жоқ болғаннан кейін 1933 жылы 34 000-ға дейін көтерілді. Жұмысшылардың шамамен 75 пайызы өздерінің кәсіподағын тану үшін күресті. Тайи ереуілдерді айыптап, ложаларды жаңа мүшелердің басып алуына наразы болды.

Рангы мен файл қозғалысы

1934 жылы АА-да "Ранк және файл қозғалысы" деп аталатын оппозициялық топ құрылды. Бірқатар жергілікті белсенділер бүкіл елде пайда болды немесе өздерінің белсенді басшыларын сайлау үшін жеткілікті көп санда бар ложаларға қосылды. Жергілікті тұрғындар "Ранк және файл" қозғалысына бірігіп, консервативті басшыларға әрекет етуге шақырды, АА-ның өндірістік одақ желісі бойынша қайта ұйымдастырылуын талап етті. Апрель айының соңында АА ұлттық съезінде "Ранк және Файл" қозғалысы 1934 жылы 16 маусымда бүкіл ел бойынша ереуілге ұмтылатын резолюцияны қабылдады, егер ірі болат жұмыс берушілері кәсіподақты әр зауытта мойындамаса. Осы уақытта АА ұйымдастырған федералдық реттеу жүйесі құлдырай бастады. NIRA-ның 7 (а) бөлімін жүзеге асыруға тырысқан Ұлттық еңбек кеңесі (NLB) осы актіні жүзеге асыруға қажетті өкілеттіктерге ие емес еді, ал жұмыс берушілер Кеңесті елемеуге және заңды бұзуға кірісті. NIRA-ның авторларының бірі сенатор Роберт Ф. Вагнер 1933 жылдың күзінде АҚШ-тағы жұмысшылардың құқықтарын толықтай белгілеу және осы құқықтарды жүзеге асыру үшін жаңа агенттік құру үшін жаңа заң шығаруды бастады. 1934 жылы 1 наурызда Вагнер өз заңын енгізді. Сонымен қатар, Біріккен авто жұмысшылар ұйымы (UAW) мен автоөнеркәсіп арасында күрес өрбіп жатты. UAW 1933 жылы 50 000-ға жуық автокөлік жұмысшыларын ұйымдастырды, бірақ автоөндірушілер кәсіподақты танудан бас тартты, кәсіподақтарды құрды және NLB-нің арадасу шақыруын қабылдамады. Рузвельт бұл дауға жеке өзі араласты. AFL қолдайтын келісімде Рузвельт NLB-ді автоөнеркәсіптің юрисдикциясынан айырып, жеке Автомобильдік еңбек кеңесін құрды. 1934 жылдың наурыз айында автоөнеркәсіп туралы келісім жаңа заңға жол ашты, ол тіссіз NLB-ді жойды, бірақ ол тек еңбек қозғалысының проблемаларын нашарлатты. Болат өндірушілердің ереуілінің соңғы мерзімі жақындаған кезде, болат өндірушілері АА-мен соғысқа дайындалды. Жұмысшыларға күшейтілген қорғау шараларын енгізу арқылы ереуілді болдырмау мүмкін болатын Вагнер заң жобасы қабылдануға аз мүмкіндік берді. Рузвельт тағы да араласты. Ол 12 маусымда Ақ үйде конференция шақырды, оған AFL президенті Уильям Грин қатысты. Компромистік заң жобасы жасалды, ол президентке тергеу жүргізу, дәлелдемелер мен куәларды шақыру, сайлау өткізу және атқару бұйрықтарын шығару арқылы 7-бөлімді (а) орындау үшін бір немесе бірнеше жаңа еңбек кеңестерін құруға рұқсат берді. 13 маусымда АА-ның арнайы съезінде Грин АА-ны ереуілді тоқтатуға көндірді. "Ранк және файл" қозғалысының жеткіліксіз ұйымдастырылуы, "Алмаз" ұлттық басшылығының кедергі жасау саясаты, болат өнеркәсібінің қатаң қарсылығы және үкіметтің күшейтілген қорғанысы туралы уәдесі жаңадан пайда болған ұйымдастырушылық қозғалыс аяғын кесіп тастады. Тайг өзінің кек алуын талап етті: жылдың қалған уақытында ол агрессивті іс-қимылға шақырған жергілікті тұрғындарды жұмыстан босатты.

AFL ұйымдастыруға тырысу

1934 жылдың қазан айында Сан-Францискодағы жылдық конгресте Грин болат өнеркәсібінде ұйымдастыру науқанын шақырды. Бірақ, ешқандай ұйымдасқан қозғалыс пайда болмады. Тек Грин және басқа екі AFL вице-президенті жоспарды қолдады, AFL атқарушы кеңесі 1919 жылғы сәтсіз кампанияға ұқсас бірлескен ұйымдастыруды бастауға дауыс берді. 1935 жылдың басында АА-ның болат өнеркәсібінде көрсеткен аз ұйымы еріді. 1935 жылы 27 мамырда АҚШ Жоғарғы Соты конституциялық негізде NIRA-ны жойғанда, AFL-дің ұйымдастырушылық әрекеті құлдырады.

SWOC-пен бірігу

Басқа оқиғалар АА-ны тез басып алды. 1935 жылы 5 шілдеде Президент Рузвельт Ұлттық еңбек қатынастары туралы заңға қол қойды. 1935 жылы 8 қарашада АФЛ құрамында құрылған Өнеркәсіптік ұйым комитеті (CIO). CIO болат өндірісін ұйымдастыру науқанын бастағысы келді. Бірақ Джон Л. Льюис және CIO AFL-ден кеткісі келмеді, сондықтан CIO оның орнына AA арқылы жұмыс істеуге шешім қабылдады. CIO 1936 жылдың қаңтарында АФЛ атқарушы кеңесінің отырысы арқылы АА үшін болат жұмысшыларының өндірістік ұйымдастыру жоспарын алға жылжытуға тырысты, бірақ бұл жоспар қабылданбады. АА-ны ішкі жағынан бұзған. Жаңадан жұмысқа қабылданған CIO ұйымдастырушы директоры Джон Брофи АА конвенциясына кіре алды және делегаттарға CIO ұсынысын қабылдауды ұсынды. Делегаттар ұсынысты зерттеу үшін комитет құруға келісті. Тайг АА халықаралық хатшысы Луис Леонардты Гринмен кеңесу үшін жіберді, бірақ Грин CIO ұсынысына сәйкес келмеді. Льюис АА-мен немесе одан тыс бола тұра, АТК-ның болат өнеркәсібінде ұйымдастырушылық қозғалысты алға жылжытатынын анық айтты. АА өкілдері маңызды емес немесе құпия аралас таңдау алдында тұрды, олар 4 маусымда CIO-ға қосылған CIO ұсынысын қабылдады және AA-ны CIO-ның Болат жұмысшыларын ұйымдастыру комитетінің (SWOC) әкімшілік бірлігі етуге келісті. SWOC ресми түрде 1936 жылы 7 маусымда Питтсбургте жарияланды. Грин ашуланды, АФЛ 1936 жылдың қарашасында CIO-ға қарасты 10 кәсіподақты тоқтатты. Филип Мюррей SWOC директоры болып тағайындалды және 1952 жылы қайтыс болғанға дейін ұйымды (және одақты) басқарды.

SWOC бойынша АА

Алдағы алты жыл ішінде АА SWOC-те белсенді болмады. Ол қолданыстағы ложалар үшін жарғылар шығарды және келісімшарттарды мақұлдады, бірақ SWOC-ге жаңа жергілікті тұрғындардың атынан ұйымдастыру және келісімшарттар туралы келіссөздер жүргізу туралы барлық мәселелерді шешуге мүмкіндік берді. 1942 жылдың 22 мамырында Кливлендте (Огайо штаты) өткен конгресте СВОК пен АА таратылды. Американың біріккен болат жұмысшылары (USWA) атты жаңа ұйым құрылды. Филип Мюррей президент болып тағайындалды. Мюррейдің SWOC-те ұзақ уақыттан бері қызмет еткен көмекшісі Дэвид Дж. Макдональд USWA-ның бірінші хатшы қазынашысы болып тағайындалды.