Кіріспе

Англияның солтүстігіндегі локомотивтерді жөндеу зауыты Гейтсхед TMD - Англияның Гейтсхед қаласында орналасқан темір жол тракцияларын жөндеу депосы. Бу дәуірінде депоның коды 52А, кейіннен GD болды. 1958 жылы Түнгі Шығыс темір жолы (NER) жерді сатып алған Гринсфилд мырзаның есімімен Гринсфилд немесе Гринсфилд деп аталды. 1958 жылы Тайнсайдтағы, Уэрсайдтағы және Нортумберлендтегі барлық BR локомотив қоймалары Гейтсхедтің қосалқы қоймалары болды. Депо 1991 жылы жабылды. Қазіргі кезде "Охр-Ярдс" деп аталатын жерді тұрғын үйлер алып жатыр. Көше атаулары сайттың тарихын көрсетеді, Worsdell Drive және Fletcher Road бұрынғы локомотив инспекторларының есімдерімен аталған.

Қозғалтқыш шахтасы мен инфрақұрылым

Негізгі сарайда жұмыс уақытының көп бөлігінде төрт дискілі аспап орналасты. 1908 жылға дейін төрт айналымдық тақтаның барлығы 48'5 " болды, бұл локомотивтердің көлемі үнемі өсіп келе жатқанда, бұл проблема болып шықты. 1920 жылдары үлкен 4 6 2 "бейбіт" типті локомотивтердің келуі (Винсент Рейвен NER "2400" класын жобалады, ол LNER-де "A2" болды, ал Донкастер Gresley "A1" -ді GNR-ге арнады), көршілес локомотивтер жұмыстарының тендерлік цехын оларды қабылдай алатын шатырға айналдыруды қажет етті, өйткені тіпті басты шатырдағы 60' айналымдықтар жеткіліксіз болды. Бұл локомотивтерді жеткілікті үлкен айналымдықсыз бұру мәселесі жоғары деңгейлі және Король Эдуард VII көпірлерінің оңтүстік шетіндегі үшбұрышты тұйықтамаларды пайдалану арқылы шешілді, бұл локомотивтерге үш нүктелі бұрылыс жасауға мүмкіндік берді. жол көлігі сияқты. 1950 жылдары үйді қайта құруға осы локомотивтер пайдалана алатын 70' айналымдық үстелдің ұсынылуы кіретін, бірақ бұл 1955 жылғы BR жаңғырту жоспарына сәйкес бу тартуын кезең-кезеңмен жоюмен көп ұзамай ескіре бастайды. Бу локомотивтері кеткеннен кейін Гейтсхедтегі негізгі сарай бес жолды тура сарайға айналдырылды, онда әртүрлі дизельдер сақталып, күтілді. Қайта құру қойманы түбегейлі өзгертті, өйткені көмір шаштары мен ұқсас бу қозғалтқыштары инфрақұрылымы дизельмен байланысты инфрақұрылымға, мысалы отын резервуарларына жол берді. Бір ерекшелігі - екі су мұнарасының бірі жабылып қалғанға дейін сақталады. Бу локомотивтерімен бірге жоғалған және сарайдың оңтүстігіндегі аулада өзінің едәуір кірпіш құрылымының үстінде орналасқан танктен айырмашылығы, бұл ғимараттың солтүстік-батыс бұрышында шатырда отырды және сондықтан сыртқы жолдарды қайта ұйымдастыруға кедергі келтірмейтін. .

BR бу күндері бойынша суб-Шедс

Гейтсхедте бірнеше қосалқы үйлер болды, олардың кейбіреулерінің өз қосалқы үйлері болды. Сандэрленд (бұрынғы 54А) Гейтсхедтің қосалқы бөліміне айналғанда, ол өзінің қосалқы бөлімдерімен бірге Гейтсхедтің 52 префиксімен жаңа кодтарды алды.

52B Хитон

Бұл үйге Гейтсхедке ұқсас шығыс жағалаудың негізгі желісі (ECML) локомотивтері бөлінді. Хитонның кең ауқымды карежаты бар (әлі де бар). Сонымен қатар, ол Оңтүстік Госфорт автокөлік қоймаларын қамтиды, онда Tyneside электр акциялары, оның ішінде NER Class ES1 шаңтингтік локомотивтері тік сатылы Quayside бөлімшесі үшін орнатылған. Хитон және Оңтүстік Госфорт - Гейтсхедтің бұрынғы қосалқы қоймалары ғана; мұнда көрсетілген басқалардың барлығы қазір жабық. Хитон вагондар сайдингтерінің вагондардың, қозғалтқыш агрегаттың және HST-тің қозғалтқыш фургон трейлерінің тұрақты рейктерін орналастыру мүмкіндігі Гейтсхедті жабу туралы шешім қабылдауда маңызды рөл атқарды, оның Аскью жолы мен Тайн арасындағы тар орналасуы кеңейтуге шектеулі мүмкіндік берді. Бұл Дарлингтонның Гейтсхедті NER негізгі жұмыстарының орны ретінде ауыстыруының дәл осы себебі болды.

52C Блейдон

1955 жылы оған Хексам мен Алстон да кірді.

52D Твидмут

Гейтсхедтің ең солтүстік аймағы, оның ішінде Аленмуттағы сарай.

52E Перси Майн

Оңтүстік-шығыс Нортумберлендтегі бұрынғы Blyth & Tyne желілерінде пайдалануға арналған локомотивтер.

52F Солтүстік және Оңтүстік Блайт

Негізінен Нортумберленд көмір кен орнындағы ауыр минералдар тасымалдауға арналған локомотивтер тағайындалды, Солтүстік Блайт Камбоисте болды, кейіннен оны толығымен жаңа дизель қоймасы (Блайт Камбоис TMD) алмастырды. Жаңа қойма 1994 жылы жабылды.

52G Сандерленд

(54А 1958 жылға дейін) аймақтағы соңғы MPD бу локомотивтерімен бөлінеді, соңғы үлгілері 1967 жылы кетеді. Сондай-ақ, Дурхам да бар, оның BR шейд коды жоқ.

52H Тин док

(54В 1958 жылға дейін) Оңтүстік Тинесайдтағы жүк тасымалы үшін қозғаушы күшті қамтамасыз етті, оның ішінде Консеттке темір кенін өңдеу. Сонымен қатар Стэнлидің маңындағы Пелтон полициясы.

52J Бороу Гарденс

(54C 1958 жылға дейін) төрт еселік дөңгелек үй, ол жабылып, бұзылғаннан кейін кейін Park Lane Goods Depot сайтына айналды. Гейтсхед, Сандерленд және олардың әртүрлі қосалқы қоймалары салыстырмалы түрде кіші географиялық аймақта жүкті тасымалдау көлемін 1950 жылы 59 Q5, Q6 және Q7 0 8 0-ден кем емес ауыр минералды өңдеуге арналған локомотивтерден (Боро Гарденсте 22 ғана болды) және 200-ге жуық әртүрлі 0 6 0-ден алады.

52K Консет

(54D 1958 жылға дейін) Консетке кіретін және шығатын желілерде жұмыс істейтін локомотивтерге арналған құрылғылар (желі зауыты ақыры жабылып, 1980 жылға дейін болат зауытына және одан шығатын көліктер үшін бұрынғы Стэнхоп пен Тайн жолы ғана қалды), сондай-ақ қала қыста қажет болған қар тазалағышпен қамтамасыз етілді.

Бу

Шатырда 1954 жылы бөлінген 35 пацифик сияқты көптеген экспресс локомотивтер орналасқан. Ньюкасл орталық станциясының пилоттары және жергілікті жолаушылар пойыздары мен жүк тасымалы үшін әртүрлі басқа кішігірім локомотивтер де депода орналасқан. "W1" 4 6 4 No қазандығы бар эксперименттік су құбыры. 10000, оның құрылысын қоршаған құпиялылықтан "hush hush" деп аталды, ол дәстүрлі локомотивке айналдырылғанға дейін Гейтсхедте тұрақтандырылды. BR күндері үйде негізінен NER / LNER локомотивтері болды, BR стандартты сыныптары солтүстік-шығыс желілерінен жоқ болғандықтан біршама көрінеді (бір ерекшелігі - үлкен Westinghouse ауа сорғыларымен жабдықталған үлкен "9F" модификацияланған партиясы; бұл локомотивтер Tyne Dock үйінде тұрақтандырылып, Consett Steelworks-ке баратын ауыр темір кен пойыздарында пайдаланылды, онда сорғылар үлкен боги кен сорғыларының ауамен жұмыс істейтін есіктерін іске қосу үшін қажет болды). Гейтсхед сонымен қатар батысқа қарай Дунстон Стейзге қозғалтқыш күш берді, онда жұмыс істей алатын локомотивтерге қатысты шектеулер болды, бұл LNER және BR күндері J71 және J72 0 6 0 танкілері және Y3 күзетші дискілі локомотивтер жұбы "құйрықтар" деп аталады. 060 танкілері жүк жүкті пойыздарды Норвуд көмiр сарайынан жүк жүктерiнiң үстiне шығарып, онда күтушi ұялар вагондарды жүк төсеу шлангiнен жоғары орналастырды, ал бос вагондар ауырлық күшімен артқа оралды және оларды Блейдон немесе Бороу Гарднстың 060 және 080 минералды қозғалтқыштарынан тұратын қорасының бірі көмiр кенішiне оралған кезде жинады. Боуз көпірінің өз көпір коды болмаған, ол да Гейтсхедтің қосалқы көпірінде болды және Танфилд бөлімшесінің деңгейіндегі учаскелерді жұмыс істеуге жеткілікті арқанды тасымалдауды қажет етпейтін N10 0 6 2 танкілері бөлінді. Тендерлік қозғалтқыштардың жоқтығына қарамастан, Боуз көпірінде айналмалы үстел бар еді, бұл локомотивтерге арқанмен жұмыс істеген учаскелерді төменгі жақтағы от қораптарымен әрқашан жүруге мүмкіндік берді, бұл от қораптарымен жоғары жақта жүгіру қазанның алдыңғы жағына суды ағызып, тәж табағын шамадан тыс ыстыққа ұшыратады. Айналатын шахта және көмір шашатын саты әлі де бар және Танфилд теміржолында өтетін пойыздардан көрінеді, бірақ шахтаның өзі көптен бері жоқ, қозғаушы күш қазір оңтүстікке жақын бұрынғы Боуз теміржолы / НКБ Марли Хилл шахтасына қосылу арқылы келеді. Гейтсхедтің соңғы бу бөлінісі 1965 жылдың қазан айында қалды, солтүстік-шығыста Сандрленд МПД-да, бірнеше өнеркәсіптік жерлерде және НКБ желілерінде бірнеше жыл бойы кіріс алатын қуаттылықпен (өңірден ешқашан толық жоғалмаса да, Танфилд темір жолы НКБ-ның соңғы тірі қалғандары зейнеткерлікке шыққанға дейін сақтау орталығы ретінде қайта ашылды) тоқтатылды.

Гейтсхед теміржол құрылысы

Гейтсхед 1910 жылға дейін NER локомотив бөлімшесінің бас кеңсесі және негізгі жұмыстарының орталығы болды. Жұмыстардың бір бөлігі бастапқы Гейтсхед станциясының бұрынғы орнын алып, Лондоннан жоғары деңгейлі көпір мен Ньюкасл орталық станциясын ашқанға дейін пойыздар тоқтаған. Гейтсхед станциясының пойыз сарайы кейіннен No No болды. 1 теміржол вокзалын салу цехы (онда локомотивтерді соңғы құрастыру жүргізілді), ал вокзалды жалғастыратын қонақ үй кеңсеге айналды. Өткен желілердің қарама-қарсы жағында, Чатер Банкі сайдингтерінің шығыс шетінде 1895 және 1898 жылдар аралығында салынған дөңгелек үй жұмыс істейтін бояу цехы ретінде қызмет етті. 1957 жылы бұл ОС картасында қозғалтқыш сарайы ретінде белгіленді, бұл жақын арада жабылатын Бороу Гарденс МПД-ның локомотивтері Гейтсхедке көшірілгенін білдіреді. Дөңгелек үй 1960 жылдардан бастап OS карталарында жоқ, бірақ 1983 жылы BR жүк тасымалы видеосында көрінеді (осы видеода Гейтсхед бұзылу пойызы, жаңа Редхью көпірі және оның жуырда демонтаждалатын алдыңғысы, сондай-ақ, астарында Дунстон электр станциясының шымшықтары бар). Гейтсхедтегі локомотив өндірісі 1910 жылы, өндіріс Дарлингтонға ауысқанда тоқтатылды. Алайда, 1932 жылы жабылып қалғанға дейін, зауытта қозғалтқыштардың жөндеу жұмыстары жалғасты. Жұмыс екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Дарлингтонға локомотивтерді жөндеу және жөндеу үшін қысымды жеңілдету үшін қайта ашылды. Осы уақыт аралығында 60 тонналық жаңа кран орнатылды. Жұмыс 1959 жылға дейін ашық болды, содан кейін олар соңғы рет жабылды. 1996 жылы бұрынғы жұмыстардың бір бөлігі Антони Гормлидің 40 000 шағын терракоталық фигуралардан тұратын "Британ аралдары үшін алаң" көрмесі ретінде пайдаланылды. Көптеген жұмыстар 2002 жылы жанама қозғалтқыш сарайларымен бірге қиратылды, бірақ өзенге жақын кейбір ғимараттар сақталып қалды және пәтерлерге айналдырылды.

Қалған темір жол қызметі

Жалғыз қалған темір жол қызметі Network Rail кеңселері мен сайттың батысындағы Король Эдуард VII көпірінің жақындау желілері арқылы Tyneside IECC-ден тұрады, ол Солтүстік Аллертон мен Морпет арасындағы Шығыс жағалаудың негізгі желісінде пойыз қозғалысын бақылайды. Көпірлердің оңтүстік шетіндегі желі де ашық болып қала береді, бұл жүк пойыздарына ECML және Ньюкасл Карлайл бағытынан Тайн докқа кіруге мүмкіндік береді. Ньюкаслдан Лондонға Сандерленд пен Миддлсбро арқылы Grand Central қызметтері де осы желіден пайдаланады, тек жергілікті жолаушылар қызметтері қазір Тайн арқылы жоғары деңгейлі көпір арқылы өтеді. Аймақтағы басқа да көптеген ТМД-лар, негізінен, 20-шы ғасырдың екінші жартысында тауарлар мен минералдар тасымалының төмендеуіне байланысты жабылды. Тек Heaton TMD және South Gosforth TMD (қазір Tyne & Wear метрополитендерін ұстау үшін пайдаланылады) жұмыс істейді, бірақ Леймслидегі Тайн-Ярд жүк локомотивтері үшін кейбір құрылғыларды сақтайды.

Тірі қалған ғимараттар

Гейтсхед теміржол клубы, Гейтсхед станциясына бұрынғы кіреберісінің қарама-қарсысында (қазіргі Алиджиз пицца дүкені), Жоғарғы деңгейлі көпірдің оңтүстік шетінен жақын жерде сақталған. Саундэрлендке дейінгі желіге арналған виадуктың қарама-қарсы жағындағы Орталық бар қабырғаларында осы аймақтың теміржол тарихына қатысты естеліктер бар, соның ішінде Гейтсхед (52А) бу локомотивінен алынған табақтар.