Кіріспе

Конви округінің айлағындағы айлақ, Уэльс Лландуно айлағы - Ұлыбританияның Солтүстік Уэльс штатындағы Лландуно теңіз жағалауындағы II* дәрежелі мұражай. 700 метрлік мұнара - Уэльстегі ең ұзын және Англия мен Уэльстегі бесінші ең ұзын мұнара. 2005 жылы Ұлттық Пирс қоғамының мүшелері "2005 жылдың пирсі" деп таныды. Кеменің соңында терең судағы қону сатысы орналасқан, ол 1969 жылы үшінші рет қайтадан салынған. Оны Мэн аралы Паром пакет компаниясы Дугласқа кездейсоқ экскурсиялар үшін және жыл сайын PS Waverley немесе MV Balmoral сақталған бу кемелерінің сапары үшін пайдаланады. 2007 жылдың маусым айында "Балморал" кемесі мен "Мейни Бридж Пирс" кемежайының аралықтары қауіпсіз емес екені анықталды. 2012 жылы қону сатысы қайта құрылды және MV Balmoral сол жерге 2006 жылдан бері бірінші кеме ретінде 2015 жылдың 2 шілдесінде келді. Қазіргі уақытта қону сатысы енді бу кемелері үшін пайдаланылмайды, бірақ балықшылар үшін теңіздің соңынан балық аулау үшін платформа ретінде қолданылады және жалпы жұртшылыққа қол жетімді емес.

Орналасқан жері

Солтүстік Уэльс жағалауында Бангор мен Колвин шығанағының арасында орналасқан, мұнайы өте ерекше, оның екі кіреберісі бар, біреуі Солтүстік Парадтағы жағажайда, ал екіншісі, бастапқы кіреберіс, Бақытты аңғар жолында (бұл енді қолданылмайды және тұрақты түрде жабылады).

Ертедегі ағаш іргетас

Кемежайдың бастауы 16 ағаш бағанаға салынған, 242 фут (74 м) қысқа кеменің іргетасынан басталған. 1858 жылы St George's Harbour and Railway Company компаниясы ашылған, ол өз тармағын Лландунодан Конвиге дейін Честер және Холихед темір жолымен жалғасқаннан кейін, қазіргі Лландуно Junction темір жол станциясының жанында аяқтады. Бұл қысқа айлақ оның иелерінің Лланддуно шығанағында ірі порт салуға қатысты әлдеқайда ауқымды жобаға құқықтарын қорғау үшін салынған. Өкінішке орай, мұрын 1859 жылдың 25 қазанында Корольдік жарғылық дауыл кезінде қатты зақымдалды.) және Чарльз Х. Рью Брюнлиз және Маккерроу үшін, Глазго Эльмбанк құю зауытымен тығыз ынтымақтастықпен. Жаңа айлақ шамамен 30 000 фунт стерлингке (30000,0 1876 жылы соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең) шығынды құрады. Бірінші үйінді 1876 жылы 16 қыркүйекте Лорд Аутур Хилл Тревор жүргізді, бұл 10 айлық құрылыс кезеңінің басталуы болды. Бұл уақытта 34 метрлік айлақ салынып біткен болатын.

Ашылу

Кемежай 1877 жылы 1 тамызда халыққа ашылды. Жаңа кеменің бойында жолаушыларды түсіретін алғашқы пароход - "Принц Аутур" кемесі, ол 1878 жылдың мамыр айының басында Лландуноға келді.

Операция

1878 жылы қарашада болған қатты дауыл кезінде кемежайға алғашқы зақым келген. Темір бағаналарға тіреліп, терең су астында орналасқан осы жобаның құрлықтағы кеңейтілуі 1884 жылы ашылды және 1891 жылы жаңа қону сатысы қосылды. 1907 жылдың соңында иелері сауда кеңесіне өтініш арқылы кемежайды кеңейту, теңізде суару арқылы кеңейту және павильондар мен трамвай салу туралы ниеттерін мәлімдеді. 1908 жылы жазда айлақ жиі қалың болады, бұл жолаушыларға пароходтарға отыру мен түсуге кедергі келтіреді. 1910 жылдың басында айлақ өте пайдалы болды, бұл директорларға айлаққа 10,000 фунт стерлингке (£ 100,000) 1910 жылы шамамен соңғы жылдары <есептелген сомаға> тең), оның ішінде айлақтың көп бөлігін кеңейтуге мүмкіндік берді. Кейбір деректер бойынша, көршілес қалалар кемежайдың табысына және Лландуноға әкелген табысына қызғанышпен қараған. Кемежай павильонындағы концерттер өте танымал және пайдалы болды, 1910 жылы қарашада шамамен 25 фунт стерлингтің орташа артықшылығы (1910 жылы 25,0 фунт стерлинг соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең) болды, бұл шамамен 620 фунт стерлингтің шығынына қарамастан (1910 жылы 620,0 фунт стерлинг соңғы жылдары шамамен <есептелген сомаға> тең), бұл музыкалық фестивальді қаржыландыруды қамтиды.

20 ғасыр

1969 жылы қону сатысы бетон мен болаттан толығымен қайта құрылды, бұл оны сол кездегі ең үлкен Мэн аралы бу кемелері пайдалануға мүмкіндік берді. 1972 жылы кемежай Ман аралына пароммен бір күндік сапарлар үшін танымал болды, бірақ бұл уақытта павильон концерттері, ескі машиналармен жүру және түрлі ойын-сауық түрлерімен мақтана алды. Ағаш палуба соңғы жылдары кеңінен жаңартылды, ал үстінен құрылыс жүйелі түрде сақталады. 2015 жылы мамыр айында бостандыққа шыққан кәсіпкер Адам Уильямс және оның компаниясы Тир Принс Лизер Групп үлкен қызығушылық танытып, £ 4,5 млн сұраған бағаға сатып алды.

Кемежай павильоны

Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін теңіз айлағына кіру үшін халықтан ақы алынды. Кіру ақысы арқылы жаяу жүргіншілер мұнараның басындағы оркестрлер тұрағынан музыкалық ойын-сауық ала алатын болды. 1877 жылы шағын оркестр құрылды. 1887 жылы оркестрді басқаруға белгілі француз музыканты Жюль Ривьер тағайындалды. Оркестрлік қойылымдар 1886 жылы қыркүйекте ашылған, жағалаудан негізгі кіреберіспен жанасатын жерге салынған Пирс павильонына көшті. Llandudno Pier Pavilion-дегі Rivière оркестрі симфониялық пропорцияларға дейін үш есеге өсті. Жас Генри Вуд Лландуноға сол кездегі қарт Ривьердің жұмысын бақылау үшін келді. 1994 жылы өрттен кейін қайта салынбаған.

Мәдени сілтемелер

Лланддуно пирсі Виктория және Эдвард дәуіріндегі теңіз жағалауындағы фильм түсіру орындары үшін таңдалған, мысалы 2002 жылғы "Форсайт сагасы" тележүргізуі. Ол сондай-ақ 2013 жылы Volkswagen жарнамасында көрініс тапты. Бұл Арнольд Беннетттің 1911 жылғы "Карта" комиксі романындағы эпизодтың орны.