Кіріспе

1903 жылы Пий X-тің діни іс-шараларда музыка туралы хат Inter pastoralis officii sollicitudines (латынша "пасторалдық кеңсеге қатысты мәселелер арасында") - Рим католик шіркеуіндегі музыканы орындау ережелерін егжей-тегжейлі түсіндірген Папа Пий X-тің 1903 жылы 22 қарашада шығарған мотупропиосы. Атауы құжаттың алғашқы сөйлемінен алынған. Ол былай деп басталады: "Пасторальдық қызметте басты назарда тұрған мәселелердің бірі - діни құпиялар атап өтілетін Құдайдың үйінің әдептілігін сақтау және оны дамыту" ережелері дәстүрлі музыкаға назар аударды және Ежелгіліктардағы заманауи оркестрлік қойылымдарға ауысуды сынға алды.

Контекст

XIX ғасырдың аяғында Италияда "опералық шіркеу музыкасы" басым болды. Денизеттидің "Люсия ди Ламмермур" операсынан секстет немесе Вердидің "Риголетто" операсынан квартет сияқты латын мәтіндерін әлемге танымал әндерге айналдыру шіркеулер үшін белгілі болды. Он тоғызыншы ғасырдың басында литургиялық реформалар қозғалысы, оның ішінде ертедегі шіркеу практикасына және Грегориан әнін орындауға арналған стипендия да дамыды. Жергілікті билік Ватиканның басшылығына тәуелсіз өзгерістерді жүзеге асырды. Алғашқы жылдары папа Пий семинария оқушыларына литургиялық музыка мен ән сабақтарын оқытты. 1888 жылы Мантуя епископы ретінде әйелдерді шіркеу хорларынан алып тастады және оркестрлерді қолдануды тоқтатты. Бірнеше жылдан кейін Венеция патриархы ретінде ол "Тантум эрго" әнінің кең тараған күйін тоқтатты және ерлер мен ұлдардың хоры ән салған жексенбілік кешкі намаздарды енгізді. 1893 жылы папа Лео XIII литургиялық музыкаға қатысты нұсқаулар шығаруды қарастырған кезде, болашақ Пьос X 43 бетті ұсыныс ұсынды. Бұл құжаттың бір бөлігі, негізінен өзгертілмеген, он жылдан кейін, папа болғаннан кейін төрт айдан аз уақыт өткен соң, Tra le sollecitudini деп жарияланды. Жаңа ереже Италияда көбірек қабылданды, онда әлемдік музыка ең көп енгізілген. Бельгияда TLS қабылдау "өлі хат" деп аталды, ал Францияда Сент-Сенс оның қарсыластарына қосылды. Бұл жерде көпшілік хорды қауымның көрінісі деп қарастырды, Пий сияқты діни қызметкерлердің рөлі емес, сондықтан тек ерлер ғана.

Қаулылар

TLS Грегориан әнінің басымдығын қайта растады, ол негізінен ықыластан тыс қалған және Ренессанс полифониясының, әсіресе Джованни Пьерлуиджи да Палестринаның басқа, кейінгі полифониялық музыкаға қарағанда басымдығы. Ол кейбір қазіргі композициялардың "ол сияқты тамаша, салауатты және ауыр екендігін мойындады, олар ешқандай жолмен литургиялық функцияларға лайық емес", бірақ олар "театрларда қабылданған мотивтерді еске түсіруден бос болуы керек және тіпті сыртқы түрлерінде де құлшылыққа жат шығармалар үлгісінде жасалмауы керек" деп ескертті. Литургияның жалпы және өзгеше бөліктерінің мәтіндері әрқашан латын тілінде болуы керек және "сөздерді өзгертпей, кері бұрмаламай, қажетсіз қайталамай, үтірлерді бұзбай, тыңдап тұрған адал адамдарға түсінікті етіп" айтылуы керек. Сондай-ақ, әйел әншілерге тыйым салып, контральто мен сопраноның бөліктерін ұлдарға ғана берді (осылайша, кастратоларды мүлдем алып тастады), зайырлы әсерлер бар музыканы көтермеді және аспаптарды қолдануға тыйым салды. Сөйлемдік аспаптарға рұқсат бермеу, литургиялық мақсатта жазылған көптеген классикалық шығармаларды, соның ішінде Гайдн мен Шуберттің Мессаның әдеттегі көп орындарын, Моцарттың Реквиемін және Бетховеннің Missa Solemnis-ін алып тастады. 2003 жылы Папа Иоанн Павел II литургиялық музыка туралы эссе жазды, онда келісу нүктелерін атап өтті және кейде оның қағидаларын өзгертті.