Diosa del Mar

Кіріспе

Америкалық "Диоса дель Мар" кемесі (испанша: Diosa del Mar) - 1990 жылы 30 шілдеде сағат 14.25-те Каталина аралының жағалауында суға батып кеткен ағаш шхуна.

Шолу

Екі мачталы ағаш шхунаны А. Кэри Смит жобалап, 1898 жылы Нью-Йорк штатының Тоттенвилл қаласындағы А. К. Браун және оның ұлдары фирмасы салған. Бастапқыда Могеган руының атақты басшысынан кейін оны Ункас деп атайды. Әр түрлі иелер арқылы атау кейіннен Уол Гар, Бонни Дуун және ақыр соңында Диоса дель Мар болып өзгертілді. Ллойдтың американдық яхталар тізілімінде ол Бонни Дуун ретінде 1959 жылы Лос-Анджелестегі доктор Ирвинг Э. Лэбидің меншігінде болып, тіркелімнен жоғалғанға дейін пайда болады. Жайық бастапқыда бай Вандербильт кланының балалары үшін тік желкенді кемелер ретінде салынған. Бастапқыда салмағы 30 тонна, ұзындығы 20 метр, желкенінің жалпы ауданы 2 метр, суға түсуі 2 метр болатын. Диоза терең мұхитпен жүзуге қабілетті. 1916 жылы Стерлингтік газды қозғалтқышты орнатудан кейін кеме өте дамыған. 1925 жылы ол толық кемені (оның бастапқы кемесінен көмекші орталық тақтамен өзгертілген) және GM дизельді қозғалтқышымен жабдықталды. Ллойдтың айтуынша, Диоза 1927 жылы өртеп, қайта салынған. 1951 жылы ол алты цилиндрлі Крайслер қозғалтқышымен жабдықталды және Ньюпорт-Бичте (Калифорния) жұмыс істеді. 1979 жылы Ньюпорттан Энсенадаға (Калифорниядан Мексикаға) жарыста ең жылдам шхуна ретінде Серена кубогын жеңіп алды. Кейіннен ол Лос-Анджелестен Гавайидің Хило қаласына дейін жүзіп, 1982 жылға дейін Рой Юджин "Джин" Дешлер мен Марго Дешлер мен олардың екі баласы Карен Смит пен Стивен А. Смиттің иелігінде болған. Лос-Анджелеске оралғаннан кейін ол 1983 жылы Ньюпорттан Энсенадаға дейінгі жарыста екінші орын алды. Өмірінің қалған бөлігінде ол Калифорниядағы Лонг-Бичтен чартерлік рейс ретінде жұмыс істеді. 1990 жылы оңтүстік Калифорния жағалауында өткен 10-шы жыл сайынғы Өрт сөндірушілер жарысының соңында яхтаның жойылуы болды. Кішкентай моторлы қайық жарыстағы Диозаны байқамады. Күшті қайық Каталина аралынан шығып, апатқа ұшыраған кеменің алдына жетті. Диозаның иесі және капитаны Эдди Вайнберг кіші кемедегі жүргізуші мен жолаушыларға зиян келтіру немесе өлтіру қаупі төндірудің орнына, кемесін "Кеме тасына" соқтығыстырып, батысқа қатты бұрды. Шхунаның қираған бөлігі Тынық мұхитының су астында ыдырап кетпей тұрып, көптеген жылдар бойы суға секірушілердің сүйікті жері болды. 2012 жылдың 2 шілдесінде капитан Эдди Вайнберг Лонг-Бичтегі ардагерлер ауруханасында қайтыс болды. "Диоса дель Мар" кемесі бірнеше жыл бойы Каталина аралындағы аралда көрініс тапқан.

The two masted wooden schooner was designed by A. Cary Smith and built in 1898 by the firm of A. C. Brown and Sons of Tottenville, New York. It was originally christened Uncas after the famous chief of the Mohegan tribe. Through various owners, the name was subsequently changed to Wal Gar, Bonnie Doone, and finally Diosa del Mar. In Lloyd's Register of American Yachts it appears as Bonnie Doone until finally disappearing from the registry in 1959 under the ownership of a Dr. Irving E. Laby in Los Angeles, California. The yacht was originally built as a staysail craft for the children of the wealthy Vanderbilt clan. As originally built she weighed 30 tons, was 66 feet (20 m) long, had a total sail area of , and a draft of 6 feet (2 m). The Diosa was perfectly capable of deep ocean travel. Following the installation in 1916 of a Sterling gas engine, the vessel's capabilities were quite advanced. By 1925 she sported a full keel (modified from her original keel with auxiliary centerboard) and a GM Diesel engine. According to Lloyd's, the Diosa was burned and rebuilt in 1927. By 1951 she had been refitted with a six cylinder Chrysler engine and was operating out of Newport Beach, California. In 1979 she won the Serena Cup as the fastest schooner in the Newport to Ensenada Race (California to Mexico). Subsequently, she sailed from Los Angeles to Hilo, Hawaii, where she operated as a charter until 1982 under the ownership of Roy Eugene "Gene" Deshler and Margo Deshler along with their two children Karen Smith and Stephen A. Smith. After returning to Los Angeles, she placed second in the Newport to Ensenada race of 1983. For most of the rest of her life she operated as a charter out of Long Beach, California. The yacht's demise came about near the end of the 10th annual Firemen's Race in 1990 off the coast of southern California. A small powerboat failed to spot the racing Diosa. The powerboat hove out of the Isthmus of Catalina, cutting in front of the doomed ship. Rather than risk injury or death to the driver and passengers on the smaller craft, Diosa's owner and captain Eddie Weinberg steered hard to starboard, crashing his ship against Ship Rock. The wreckage of the schooner was a favorite of divers for many years before finally breaking up beneath the waters of the Pacific Ocean. On July 2, 2012, captain Eddie Weinberg died at the Veterans Hospital in Long Beach. The salvaged stern and mast from the Diosa Del Mar was on display at the Isthmus on Catalina Island, California, for a number of years.

Диоса дель Мар (Көлік жартасы) суға батып кеткен жер

Diosa del Mar Калифорниядағы Каталина аралындағы Истмустан шығысқа қарай 5 шақырым жерде орналасқан. Кемедегі суды Дон мен Эд Хусман құтқарып алды. 1990 жылы "Диоса дель Мар" кемесі суға батып кеткеннен бері көптеген адамдар кеменің құйғындысын көтере отырып, құтқаруға тырысты. Хусман ағайындыларының екі рет әрекеті және Каталинаға 17 сапарлар, мачталар мен қалдықтарды жылжыту үшін, кемені тастар мен рифтерден көтеруге және Калифорнияның Лонг-Бич портына сүйретуге дайындық жасады. 1996 жылы Лос-Анджелес бассейнінде теңізшілер мен ақпарат құралдарының "сөйлесуі" болды, өйткені жылдар бойы көптеген сәтсіз әрекеттер болды. 1990 жылы Хусман ағаның Каталина аралына алғашқы сапары кеменің құламасы мен Шип Роктың жартастары мен рифтерінің орналасуын зерттеу болды. Сондай-ақ, олар кеменің көлемі бастапқыда болжанғандай үлкен емес екенін анықтады. Бастапқыда олар кеменің салмағы 50 тонна болады деп ойлаған, бірақ суға секіру кезінде кемені тексеріп, есептегеннен кейін оның салмағы 40 мың фунт (20 тонна) ғана болып шықты. 20 тонналық кемені құтқарудың мақсаты - қорғасынның қалдықтарын жинау. Кемеде 9 метрлік, 2 метрлік бос бензиндік резервуарды сүйретіп алып, Каталина аралындағы аралдан 3 шақырым қашықтықта орналасқан Шип Рок деген жердегі кеме апатқа ұшырады. Танк жеке көтергіш торларға қарағанда көтеру үшін пайдаланылатын себебі, танкті басқару оңай болды және 20 тонналық кіл үшін көптеген көтергіш торларды пайдаланудың орнына ең арзан құрал болды. Көп уақыт дайындалғаннан кейін, тізбекпен жабдықталған танкті суға көтеріп, кеменің үстінде орналастырды. Аквариум сумен толтырылып, суға батылатын, содан кейін үлкен бұрылысқа және кеменің жоғарғы жағында тұрған қола болттармен қосылатын. Суға секірушілер бұл әрекетті судың төмендеу кезінде орындап, содан кейін судың көтерілуін күтіп, кемені және резервуарды тастардан шамамен 4 метрге дейін суға түсірді. Судың ағысы қатты болғандықтан, 20 тонналық кеме мен танкі алға-артқа шайқалып тұрды. Кемедегі қола түйіршіктер бүгіліп қалмады, содан кеменің тұғыры үзіліп, су бетінде көтерілді. Екінші рет кемені көтеруге тырысқанда, сол танк пайдаланылды және желдің әсері үшін пайдаланбады. Эд Хусман танкті кеменің үстінен орналастырды және суды суға батырып, суға батырып, содан кейін танкті кеменің астына бекітті. Келесі кезек - суды суға төсеу, содан кейін екеуі де су бетінде жүзіп шығады. Эд Гусман он ауа резервуарларын біріктіріп, ауаны ұстап, ауа резервуарларынан сауыт шлангісін резервуардың жоғарғы клапанына жалғағанда, жоғарғы жағындағы ауа суды резервуардың төменгі жағы арқылы шығарады деп ойлады. Эд Гусманның тапқыр идеясы өте жақсы жұмыс істеді. Бұл суды шамамен 30 минут ішінде 9 метрлік, 2 метрлік резервуардан ауа соғады. Кеме мен резервуар рифтен шамамен 1 метр қашықтықта жүзіп жүрді, алайда 2 метрдей қашықтықтағы жартастар кеменің шығыс қозғалысын бөгеді. Олар танкті бір жаққа тартып, кемені шығаруға тырысты, бірақ буксирлік қайық, Перкинс 4108 50 ат күші бар дизельді қозғалтқышы бар Cal 39 желкенді қайығы, капитан Дэн Коэн, Коенге кеменің кемені әлі тасқа жабысып қалғанын айту үшін тым алыс болды, ал буксир арқан екіге бөлінді. Сол күні суға тоғыз сағаттан астам түскен төрт дайвердің бәрі де суға түсіп қалды. Стив Стайнер, суға түсушілердің бірі, кемені жылжыта алатындарын және тек қана қанатының күшімен танкті итеріп шыға алатындарын айтты. Суға түсушілер танк пен кеменің көбірек тасқа соғылатынын сезді, алайда кеменің кемі және танк тау жыныстары мен рифтер аймағынан шығып, теңіз шөптерінің төсегімен және қараңғы терең суға өтіп, су бетінде жүзіп кетті. Бұзылған сүйреу арқан жөнделгеннен кейін Коэн танкті сүйретіп, жартастан және рифтен шыға бастады. Екі күн бойы су астында болғаннан кейін, суға секірушілер мен желкенді қайықтар, басқа ешкім жасай алмаған құтқару операциясын сәтті жүзеге асырып, Каталина аралын қуанышпен тастады. Содан кейін танк пен 20 тонналық кемені Cal 39 Perkins 4108 50 hp дизельді қозғалтқышымен Каталина каналы арқылы Лонг-Бич портына дейін 24 мильге сүйретті.

Diosa del Mar is located at Ship Rock is located 3 miles east of the Isthmus on Catalina Island, California. The salvage of the keel was done by Don and Ed Huseman. Numerous people over the years, since the sinking of the Diosa Del Mar in 1990, had attempted to raise and salvage the keel of the boat. It took two attempts by the Huseman brothers, and about 17 trips to Catalina to move masts and debris in preparation to raise the keel off the rocks and reef, and towed to Long Beach Harbor, California. The eventual successful salvaging operation in 1996 was "the talk" of the maritime groups and the news media in the Los Angeles Basin, since there had been so many failed attempts over the years. The Huseman brother's first trip to Catalina Island in 1990 was to survey the keel wreckage and the placement in the rocks and reef at Ship Rock. They also discovered that the size of the keel was not as large as they had originally estimated. At first, they thought the keel would weigh about 100,000 lbs (50 tons), but after examining the keel during a dive, and making the calculations it turned out to be only about 40,000 pounds (20 tons). The salvage of the 20 ton keel was for the scrap lead value. On the first attempt to raise the keel, Gordon Frappier towed a 30 feet (9 m) by 8 feet (2 m) empty gas tank from the California mainland over to the wreck site next to Ship Rock, three miles from the Isthmus on Catalina Island. The reason the tank was used for lifting vs individual lift bags, was the tank was easier to control, and the least expensive means instead of using a multitude of lift bags for the 20 ton keel. After extensive preparations, the tank fitted with chains was floated and positioned over the keel. The tank was filled with water and submerged, then connected to the big turnbuckles and the bronze bolts sticking out of the top of the keel. The divers performed this connection at low tide, then waited for high tide to float the keel and the tank off the rocks, at about 12 feet (4 m). When the tide came in, the surge was very strong, and the 20 ton keel and tank swayed back and forth. The bronze nuts on the keel didn't like to bend, and the keel studs broke off and the tank floated to the surface, thus ending their attempt. The second time they attempted to raise the keel, the same tank was used and the tide was not used for leverage. Ed Huseman positioned the tank over the keel and flooded the tank with water to submerge the tank, and then attached the tank to the keel. The next process was to blow out the water in the tank with the attached keel, and then the two would float to the surface. Ed Huseman figured out that hooking ten air tanks together, containing of air and attaching a garden hose from the air tanks to the tank's top valve, the air at the top would force the water out through the bottom of the tank. Ed Huseman's ingenious idea worked very well. The air blew the water out of a 30 feet (9 m) x 8 feet (2 m) tank in about 30 minutes. The keel and the tank floated up to about 4 feet (1 m) off the reef, however there were rocks about 5 feet (2 m) that blocked the exit movement of the keel. They tried to pull the tank and keel out one way, but the towboat, a Cal 39 sail boat with a Perkins 4108 50 hp diesel engine, skippered by Dan Cohen, was too far away to tell Cohen that the keel was still stuck in the rocks, and the tow rope snapped into two pieces. After being in the water for over nine hours that day, the four divers almost gave up. One of the divers, Steve Stiener, said they could move the keel, and they were able to push the tank with just flipper power. The divers all felt that the tank and keel were going to hit more rocks, however the keel and tank moved out of the rock and reef area, went through a bed of seaweed and into dark deep water, and floated to the water's surface. After the broken tow rope was repaired, Cohen started towing the tank and keel out of the rock and the reef area. The exhausted diving crew, after being in the water for two days, and the sailboats left Catalina Island elated, having achieved a successful salvage operation that no one else had been able to accomplish. The tank and 20 ton keel were then towed 24 miles by the Cal 39 Perkins 4108 50 hp diesel engine across the Catalina Channel to Long Beach Harbor.