Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі Қызыл бетті қабылан (Urile urile), қызыл бетті шаг немесе қызғылт шаг - Phalacrocoracidae тұқымдасына жататын құс түрі. Оның таралу аймағы Жапониядағы Хоккайдоның шығыс шетінен, Солтүстік Корея түбегінен, Курил аралдары арқылы, Камчатка түбегінің оңтүстік шетінен және Алеут аркасынан Аляска түбегіне және Аляска шығанағына дейін созылады.
Species of bird
The red faced cormorant (Urile urile), red faced shag or violet shag, is a bird species of the family Phalacrocoracidae. Its range spans from the eastern tip of Hokkaidō in Japan, northern korean peninsula, via the Kuril Islands, the southern tip of the Kamchatka Peninsula and the Aleutian Arc to the Alaska Peninsula and Gulf of Alaska.
Таксономия
Қызыл бетті қабыланды 1789 жылы неміс натуралисі Иоганн Фридрих Гмелин Карл Линнейдің "Система Натура" еңбегінің қайта қаралған және кеңейтілген басылымында ресми түрде сипаттады. Ол оны Pelecanus тұқымдасына қосты және Pelecanus urile деген екілік атау берді. Гмелин өзінің сипаттамасын Джон Латхэмнің "қызыл бетті шаға" және Томас Пеннанттың "қызыл бетті корварантына" негіздеді. Авторлар Георг Вильгельм Стеллердің Камчатка түбегін зерттеу туралы жазбасының әртүрлі аудармаларын келтірді. Қызыл бетті қабылан бұрын Phalacrocorax тұқымдасына жатқызылған; ол 2014 жылы жарияланған молекулалық филогенетикалық зерттеуге негізделген Urile тұқымдасына көшірілді. Бұл тұқым 1856 жылы француз натуралисі Шарль Люсьен Бонапартпен таныстырылды. Уриль деген ат, мүмкін, осы түрдің орыс тіліндегі атауынан алынған, бұл Курил аралдарына қатысты, онда бұл түр қазір өте сирек кездеседі. Түрі монотипті: ешқандай тұқымдық түрі танылмаған. Бір жағынан, бұл туралы біліміміз өте аз.
The red faced cormorant was formally described in 1789 by the German naturalist Johann Friedrich Gmelin in his revised and expanded edition of Carl Linnaeus's Systema Naturae. He placed it in the genus Pelecanus and coined the binomial name Pelecanus urile. Gmelin based his description on the "red faced shag" of John Latham and the "red faced corvarant" of Thomas Pennant. The authors cited different translations of an account of Georg Wilhelm Steller's exploration of the Kamchatka Peninsula. The red faced cormorant was formerly classified in the genus Phalacrocorax; it was moved to the resurrected genus Urile based on a molecular phylogenetic study published in 2014. The genus had been introduced in 1856 by the French naturalist Charles Lucien Bonaparte. The epithet urile is possibly derived from the Russian vernacular name of this species, referring to the Kuril Islands where this species is now very rare. The species is monotypic: no subspecies are recognised. partly because relatively little is so far known about it.
Тамақ және азықтандыру
Асқазан мазмұнын талдау қызыл бетті қабыланның негізінен төменгі тамақтанушы екенін көрсетеді, әсіресе котидтерді. Ересектерде жыртқыш жануарлар аз, бірақ өзен саңырауқұлақтары оларды алуға тырысады, сондай-ақ әртүрлі түрлердің құзқұлақтары, аққалпақ бүркіттер мен алтын бүркіттер. Құсбалықтар мен құсқарлар жұмыртқа мен балапандарды жиі жыртқыштар.
Analysis of stomach contents suggests that the red faced cormorant is mainly a bottom feeder, taking cottids especially. Adults have few predators, though river otters may attempt to take them, as will corvids of various species, bald eagles and golden eagles. Gulls and corvids are common predators on eggs and chicks.