Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жапондық бизнесмен және меценаты (1837-1928) Барон Окура Кихачиро (大倉 喜八郎) - жапондық бизнесмен, инвестор және меценаты. Ол кейіннен Тайсей корпорациясы болған Окура гуми заибацу мен кейіннен 1949 жылы Токио экономика университеті болған Окура Шогё Гакконың ("Окура сауда мектебі") корпоративтік түп атасы болды. Зайбацулардың көпшілігінен айырмашылығы, Окура зайбацусын шаруалар тобының бір адамы құрды.
Japanese businessman and philanthropist (1837–1928)
Baron Ōkura Kihachirō (大倉 喜八郎) was a Japanese businessman, investor, and philanthropist. He was the corporate progenitor of the Ōkura gumi zaibatsu, which later became the Taisei Corporation, and the Ōkura Shōgyō Gakkō ("Okura Commerce School") which later became Tokyo University of Economics in 1949. In contrast to most of the zaibatsu, the Ōkura zaibatsu was founded by someone from the peasant class.
Өмірбаян
Окура Эчиго провинциясында дүниеге келген, ал Эдоға көшіп барып, 1857 жылы өз азық-түлік дүкенін ашуға дейін үш жыл жұмыс істеді. Сегіз жыл бойы азық-түлік сатумен айналысқаннан кейін, ол Қара кемелердің келуі мен 1867 жылы Токугава шогунатының құлатылуы арасындағы дүрбелеңді жылдары қару-жарақ сатушысы болды. Шаруа болып туылғанына қарамастан, ол Шиндо Мунен риу-ның маманы болды. Ол 1890 жылы аяқталған алғашқы Император қонақ үйінің негізгі бизнес инвесторларының бірі болды. Кихачироның ұлы Кишичиро Жапонияға автомобильді енгізген деп есептеледі. Киачиро Тораномон қаласында өмір сүріп, байлыққа кенелген. Басқа елдерге құйылған құнды өнер туындыларынан қорқып, ол 1917 жылы жинаған көптеген мәдени құндылықтарды, жерді және қаражатты сыйға тарту арқылы Жапонияның алғашқы жеке музейін - Окура Шукоканды құрды. 5 қабатты ғимарат шамамен 10,000 шаршы метрлік (2,5 акр) жерде тұрды, бірақ ол 1923 жылғы Ұлы Канто жер сілкінісінде зақымдалды. Қазір Отель Окураға іргелес тұрған Окура Шукокан 1928 жылы қайта салынған; ол Цукидзи Хонгандзи ғибадатханасының дизайнымен танымал Ито Чутаның жобасына негізделген және Жапонияның мәдени құндылығы ретінде белгіленген. Мұражайда шығыс елдерінің суреттері мен мүсіндерінің 2000 данасы, соның ішінде Самантабхадраның ағаш мүсіні және 35000 томдық қытай әдебиеті сияқты ұлттық қазыналар бар.
Ōkura was born in Echigo Province, and moved to Edo and worked for three years before starting his own grocery store in 1857. After selling groceries for eight years, he became a weapons dealer during the turbulent years between the arrival of the Black Ships and the eventual overthrow in 1867 of the Tokugawa Shogunate. Despite being born a peasant, he became an expert in Shindō Munen ryū. He became one of the principal business investors of the original Imperial Hotel completed in 1890. Kihachiro's son, Kishichirō, is credited with introducing the automobile into Japan. Kihachiro, who made a fortune in his lifetime and lived in Toranomon, was a collector of Oriental antiques. In fear of valuable artworks flowing out to other countries, he built Japan’s first private museum, the Ōkura Shukokan, in 1917 by donating many cultural assets he had collected, the land, and the funds. The 5 story building stood on a property of about 10,000 square meters (2.5 acres), but it was damaged in the 1923 Great Kantō earthquake. The Ōkura Shukokan that now stands adjacent to the Hotel Ōkura was rebuilt in 1928; it was based on a design by Itō Chūta, who is known for his design for Tsukiji Honganji Temple, and is designated as a cultural asset of Japan. The museum houses 2,000 pieces of Oriental paintings and sculptures, including such national treasures as the wooden statue of Samantabhadra and 35,000 volumes of Chinese literature.