Жапон жеміс шаруасы: Мәдени інжуды жасаушы Кокичи Микимото
Kokichi Mikimoto
Жапон кәсіпкері Кокити Микимото – мәдени інжуды жасаған және сәнді інжу индустриясын құрған тұлға. Микимото бренді сұлулық пен сапалы сауданың символы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон кәсіпкері (1858–1954) Кокичи Микимото (御木本 幸吉) – алғашқы мәдени инжу-маржанды жасаған және сәнді инжу-маржан компаниясы Микимотоны құру арқылы мәдени инжу-маржан өнеркәсібін дамытқан жапон кәсіпкері. Ол императорлық бұйрықпен Пирлер палатасына қабылданды және қайтыс болғаннан кейін Қасиетті қазына орденінің Ұлы кордонымен марапатталды. Women's Wear Daily Magazine журналы компанияны әлемдегі ең сәнді брендтердің бірі деп таныды, ал Nihon Keizai Shimbun басылымы Микимотоны 20 ғасырдың ең көрнекті жапон қаржы лидерлерінің бірі деп санады. 20 жасында Микимото 1878 жылы өткен инжу-маржан көрмесінде инжу-маржанның көптеген ақауларын байқады. Осыдан бастап Микимото мінсіз инжу-маржанды табуға кірісті.
Japanese entrepreneur (1858–1954)
Kokichi Mikimoto (御木本 幸吉) was a Japanese entrepreneur who is credited with creating the first cultured pearl and subsequently starting the cultured pearl industry with the establishment of his luxury pearl company Mikimoto. He was inducted into the House of Peers by imperial decree and posthumously awarded the Grand Cordon of the Order of the Sacred Treasure. The company was ranked as one of the world's most luxurious brands by Women's Wear Daily Magazine and Mikimoto was considered one of the best Japanese financial leaders of the 20th century by Nihon Keizai Shimbun. At the age of 20, Mikimoto noticed the many flaws of pearls as he judged a pearl exhibition in 1878. This began Mikimoto's search for the development of the perfect pearl.
Бастапқыда өсірілген інжу-маржандар
Микимото Шима теңіз өнімдерін жетілдіру қауымдастығының төрағасы ретінде інжу-маржан өндірудің баламалы әдісін іздеуді бастады. Осы кезде інжу-маржанға деген сұраныс ұсыныстан әлдеқайда асып, остерді қорғау шараларын қарастыруға себеп болды. 1888 жылы Микимото әйелі және серіктесі Умемен бірге Мие префектурасының Аго шығанағындағы Шинмей шығанағында алғашқы інжу-маржан шаруашылығын ашу үшін несие алды. 1893 жылдың 11 шілдесінде көптеген сәтсіздіктерге және банкроттыққа дерлік жағдайға тап болғаннан кейін, ол жарты шар пішіндес өсірілген інжу-маржандар жасауға қол жеткізді. Бұл інжу-маржандар остерге аз мөлшерде ана жемшінің қабығын енгізу арқылы өндірілді. Микимото үкіметтік биолог Токичи Нишикава мен ағаш шебері Тацухей Мисе Австралияда болғандарын және британдық теңіз биологы Уильям Савилл Кенттен шар пішіндес інжу-маржан өндірудің құпиясын үйренгендерін білмеді. Остердің эпителийлік қабығының (мантия тінінің шеті) бір бөлігін қабық немесе металл ядросымен бірге остердің денесіне немесе мантиясына енгізу нәтижесінде ұлпа жемчуг қапшығын құрайды. Бұл қапшықтан накрен бөлінеді, ол ядроны қаптап, осылайша інжу-маржан пайда болады. Мисе 1907 жылы осы екпе инесі үшін патент алды. Нишикава сол жылы өтінім бергенде, Мисе патентті алғанын анықтады. Келісімге келіп, екеуі өз жаңалықтарын "Мисе-Нишикава әдісі" деп атады. Микимото 1896 жылы жарты шар пішіндес інжу-маржан, яки мабес өндіруге, ал 1908 жылы мантия тінінде өсіруге патент алды, бірақ ол өзінің патенттерін жоймайынша Мисе-Нишикава әдісін қолдана алмады. Сондықтан Микимото патенттік өтінішін 1916 жылы мақұлданған мантия тінінен дөңгелек інжу-маржан жасау әдісін қамту үшін өзгертті. Алайда бұл әдіс коммерциялық тұрғыдан тиімді болған жоқ. Микимото 1916 жылдан кейін Нишикаваның әдістерін пайдалануға келісті, және Микимотоның бизнесі тез өркендеді.
Mikimoto began his search of an alternative method to produce pearls as the chairman of the Shima Marine Products Improvement Association. At this point the demand for pearls had severely outweighed the supply, prompting the consideration of an effort to protect the oysters. In 1888, Mikimoto obtained a loan to start his first pearl oyster farm at the Shinmei inlet on Ago Bay in Mie prefecture with his wife and partner Ume. On 11 July 1893, after many failures and near bankruptcy, he was able to create the hemispherical cultured pearls. The pearls were made by seeding the oyster with a small amount of mother of pearl. Mikimoto did not know that government biologist Tokichi Nishikawa and a carpenter, Tatsuhei Mise, had each spent time in Australia and learned the secret to spherical pearl production from expatriate British marine biologist William Saville Kent – inserting a piece of oyster epithelial membrane (the lip of mantle tissue) with a nucleus of shell or metal into an oyster's body or mantle causes the tissue to form a pearl sack. The sack produces nacre, which coats the nucleus, thus creating a pearl. Mise received a 1907 patent for this grafting needle. When Nishikawa applied in the same year, he realized that Mise had already secured a patent. In a compromise, the pair agreed to cooperate, calling their discovery the "Mise Nishikawa method". Mikimoto had received a patent in 1896 for producing hemispherical pearls, or mabes, and a 1908 patent for culturing in mantle tissue, but he could not use the Mise Nishikawa method without invalidating his own patents. Mikimoto then altered his patent application to cover a technique to make round pearls in mantle tissue, which was granted in 1916. However, this method was not commercially viable. Mikimoto finally made arrangements to use Nishikawa's methods after 1916, and Mikimoto's business began to expand rapidly.
Өнеркәсіптің табысы
Жаңа технология 1916 жылдан кейін Жапонияның мәдени інжу өндірісінің жылдам дамуына мүмкіндік берді; 1935 жылға қарай Жапонияда 350 інжу шаруашылығы 10 миллион мәдени інжуді жылына өндіріп шығарды.
The new technology enabled Japan's cultured pearl industry to quickly expand after 1916; by 1935 there were 350 pearl farms in Japan producing 10 million cultured pearls annually.
Жеке өмір
Микимотоның әйелі Уме болды, ол өсірілген інжу-маржанды жасаудағы оның серігі де болды. Микимото мен оның әйелінің бес баласы болды: Руи (ұлдарының ең үлкені), Мина (екінші қызы), Йо (үшінші қызы), Ай (ең кіші қызы) және Рюзо (ұлы). 1954 жылдың 21 қыркүйегінде Микимото 96 жасында дүние салды. Микимотоның жекелеген естеліктері Жапонияның Тоба қаласындағы Микимото Перл аралындағы мемориалдық залда, мұражайда көрсетіледі.
Mikimoto's wife was Ume, who was also his partner in creating the cultured pearl. Mikimoto and his wife have five children: Rui (eldest daughter), Mine (second daughter), Yo (third daughter), Ai (youngest daughter), and Ryuzo (son). On 21 September 1954, Mikimoto died at the age of 96. Mikimoto's personal memorabilia are displayed at Mikimoto Pearl Island Memorial Hall, a museum in Toba, Japan.