Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француздық америкалық режиссер Джордж Фицморис (13 ақпан 1885 - 13 маусым 1940) - француздық кинорежиссер және продюсер.
French born American film director
George Fitzmaurice (13 February 1885 – 13 June 1940) was a French born film director and producer.
Мансап
Фицморис мансабы сахнада сахналық дизайнер ретінде басталды. 1914 жылдан бастап 1940 жылы қайтыс болғанға дейін 80 астам фильм түсірді. Олардың бірнешеуі сәтті болды, соның ішінде Шейхтің ұлы, Раффлс, Мата Хари және Сюзи. Фицморис өзінің режиссерлік мансабының басында алғашқы фильмдерінде сахналық актрисаларды режиссерлікке шеберлікпен дайындады. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде киноға көшіп келген Бродвейдің ұлы жұлдыздарының алғашқы толқыны болды. "Шейхтің ұлы" - оның ең танымал үнсіз фильмі, оған оның жұлдызы Рудольф Валентиноның кенеттен қайтыс болуы да ықпал еткен. "Лиляк уақыты" - классикалық соғыс/романтика фильмдері. Фицморис, алайда, көптеген үнсіз фильмдерді түсірді, олардың көпшілігі ыдыраудың зардабынан жоғалып кетті. Gosfilmofond-та Ресейде соңғы кезде табылған фильмдер арасында 1919 жылы Элси Фергюсонның "Қорғаншылық куәгері" және 1922 жылы Берт Лайтеллдің "Кик-ин" фильмдері бар. Оның 1928 жылы түсірілген "Баркер" атты жартылай үнсіз фильмінің реставрациясы көптеген киноқұмарлықтардың мақтауына ие болды. Госфильмфондтағы Фицморис фильмдерінің басқа да шуларына 1920-жылдардағы "Клейдің мүсіндері" (Мэй Мюрреймен) және Норман Керри, Анна К. Нильсон, Сирил Чадвик және Эдмунд Гулдингпен "Үш тірі арба" кіреді.
Fitzmaurice's career first started as a set designer on stage. Beginning in 1914, and continuing until his death in 1940, he directed a total of over 80 films; several of these were successful, including The Son of the Sheik, Raffles, Mata Hari, and Suzy. At the beginning of his directorial career, Fitzmaurice was astute at directing stage actresses in their initial films with the first wave of great Broadway stars that migrated to motion pictures during the World War I era, including Mae Murray, Elsie Ferguson, Fannie Ward, Helene Chadwick, Irene Fenwick, Gail Kane, and Edna Goodrich. The Son of the Sheik is his most famous extant silent film, no doubt aided by the sudden death of its star, Rudolph Valentino. Lilac Time is a classic war/romance film. Fitzmaurice, however, directed scores of silent films of which the majority of them are lost to the ravages of decomposition. Recent discoveries in Gosfilmofond in Russia include 1919's Witness for the Defense with Elsie Ferguson and 1922's Kick In with Bert Lytell. A restoration of his 1928 part talkie hybrid The Barker is winning praise from many film buffs. Rumors of other Fitzmaurice films in Gosfilmofond include 1920s Idols of Clay (with Mae Murray) and Three Live Ghosts with Norman Kerry, Anna Q. Nilsson, Cyril Chadwick, and Edmund Goulding.
Жеке өмір
Бір кездері ол Уида Бергерге, кейін Базиль Ратбоунның әйеліне үйленген. Екінші әйелі актриса Лоис Уилсонның әпкесі Диана Кейн болды. Кейнмен оның 1929 жылы туылған екі қызы Шила Фицморис және 1931 жылы туылған Патрисия Фицморис Бакстер болды.
He was married at one time to Ouida Bergere, later the wife of Basil Rathbone. His second wife was Diana Kane, a sister of actress Lois Wilson. With Kane, he had two daughters Sheila Fitzmaurice born in 1929, and Patricia Fitzmaurice Baxter born in 1931.