Кіріспе

Mitsubishi Debonair (三・デボネア) - Mitsubishi Motors компаниясы 1964 жылы жапон нарығында өзінің флагмандық жолаушылар көлігі ретінде таныстырған төрт есікті атқарушы седан. "Дэбонаир" сөзі жұмсақ, сыпайы, жұмсақ, көңілсіз немесе бейқам дегенді білдіреді. ТОК

Шолу

Debonair алғаш рет 1963 жылдың қазан айында 10-шы Жапония автосалонында (кейін Токио автосалоны деп қайта аталды) таныстырылды. Ол кездегі оның сыртқы келбеті "қадірлі" деп сипатталған. Бұл 2.0 литрлік алты цилиндрлі қозғалтқышпен, "компактты" көліктер үшін жапондық үкіметтің өлшем ережелеріне сәйкес сыртқы өлшемдерімен, кең ішкі бөлмемен бірге, алғашқы жапондық салған сәнді седандардың бірі болды. Ол таныстырылған кезде Colt 1000-дің сәнді нұсқасы ретінде қарастырылды, өйткені Galant 1969 жылға дейін таныстырылмады және Mitsubishi-дің осы уақытқа дейін жасаған ең үлкен седаны болды. Жапонияда ол Galant дүкені деп аталатын арнайы бөлшек сауда желісінде 1969 жылы Galant-тың енгізілуімен сатылды. Дебонаирдің пайда болуы кезінде Mitsubishi шағын, экономикалық седандарды жасаудың нарықтық беделіне ие болды, басқа өндірушілерге үлкен, қымбат седандарды жасауға мүмкіндік берді. Debonair арнайы мақсаттағы көлік ретінде қарастырылды және жалпы автокөлік иелеріне сатылмаған. Өнімді өндіру 1964 жылы қазан айында Токиода өткен 1964 жылғы жазғы Олимпиада ойындарына дейін басталды. Mitsubishi бұған дейін Mitsubishi компаниясының аға мүшелері үшін арнайы көлік құрастыру үшін осы әдісті қолданған болатын. 35 жыл бойы өндірілген үш түрлі буын 1999 жылы Proudia-мен алмастырылып, жоғары деңгейдегі сәнді седанды ұсынуға тырысты. Бірінші және екінші буын модельдерін Mitsubishi Group және оған еншілес компаниялардың жоғары деңгейдегі басшылары қолданды. Debonair-дің "аға атқарушы көлік" ретінде танылған негізгі мақсаты нәтижесінде оның сыртқы келбетіне тұрақты жақсартулар жасалмады, ал механика жылдар өткен сайын соңғы жетістіктермен жаңартылып отырды. Жыл сайынғы жол салығын азайту үшін қозғалтқыштың көлемі 2,0 литрге дейін шектелген, ал егер автомобильді бизнес үшін пайдалануды дәлелдеуге болатын болса, салық міндеттемесін одан әрі азайтуға болады. 1986 жылы Honda Legend халықаралық таныстырылуы көптеген дәстүрлі жапондық сәнді седандарға әсер етті, олар Debonair-ді қоса алғанда, өздерінің көліктерінің сыртқы түрін жаңартты.

Бірінші буын (A30/A31/A32/A33; 1964)

Дебонаир Mitsubishi компаниясының Nissan Cedric, Prince Gloria, Isuzu Bellel және Toyota Crown-ға қарсыласы болды. Алғашқы буын өндірісі кезінде сыртқы түрі 1964 жылдан 1986 жылға дейін өзгермеді. Бірнеше рет кішігірім қайта жобалау (I-IV) жасалса да, көлік жапон нарығында танымал болып, 22 жыл бойы сыртқы түрін өзгертпей өндірісте болды. Debonair негізінен бұрынғы General Motors дизайнерінің нәтижесі болды Ханс С. Брецнер, ал нәтиже негізінен 1961 жылы Линкольн Континенталды Эльвуд Энгель жобалаған, бұл туралы плиталы қабырғалы корпус панельдері, шаршы дөңгелек ұңғылары, көліктің алдыңғы жағында кеңейтілген шығыршық, алдыңғы жағында айналу сигналдары және артқы жағында конфигурацияланған желкендер, артқы артқы жарық кластері бар, "Континенталды" көрініспен көрінеді. Ол екі жақты тірек сүйекті алдыңғы аспаны жапырақты пружиналармен және арткы осьтің барлық буыны үшін дифференциалды қолданды. Бастапқыда KE64 1,991 куб.см алты цилиндрлі қозғалтқышымен қос карбюраторлармен және қос шанағышпен, бастапқы A30 сериясы 5,000 айналымда дамыды және максималды жылдамдығы болды. Бұл қозғалтқыш үстіңгі клапандары мен жоғары орнатылған кэмшафтамен (үстіңгі емес) болды, ол Opel-тің кэм дизайнына ұқсас. Алдыңғы торда жаңадан құрылған Mitsubishi Motors Corporation компаниясын білдіретін "MMC" белгісі бар еді. 1970 жылдың қыркүйегінен бастап 6G34 "Сатурн 6" (1,994 куб.см) қозғалтқышы орнатылды, бұл қозғалтқыштың қуатын арттырды, бұл автомобильге ең жоғары жылдамдықты берді. Бұдан кейін Debonair тек "Executive" жинақтауында ғана қол жетімді болды. Алдыңғы тордың белгісі Сатурн двигательінің орнатылғанын білдіру үшін өзгертілді, сонымен қатар "MCA Jet" белгісі де енгізілді. Бұл модель A31 модель кодын алды. 1973 жылдың қазан айында Debonair-де facelift жасалды: алдыңғы бұрылыс сигналдары кішірейтіліп, қосқышқа жоғары қарай жылжытылды, алдыңғы желдеткіш терезелер жойылды, ал L пішінді артқы шамдар төртбұрышты бірліктермен ауыстырылды. Үлгі коды өзгертілмеген. 1976 жылғы модельде қолмен берілістің алынып тасталғаны байқалды, Borg Warner-ден алынған 3 жылдамдықты автоматты агрегаттың жалғыз таңдауы қалды. 4G54 "Astron" (2,555 см3) төрт цилиндрлі қозғалтқышы 1976 жылы маусымда енгізілген кезде, трим пакет "Executive SE" деп аталды және модель коды A32 болды. Debonair 1979 жылы антилокировкалы тежегіш жүйесі сияқты қосымша техникалық жетістіктерге ие болды. Алдыңғы тордың белгісі "2600" және "Astron 80" жаңартуларының қозғалтқыштарының орын ауыстыруын білдіру үшін қайтадан өзгертілді. 1982 жылы қарашада "MMC" белгілері алмастырылды. 1978 жылы сәуірде Mitsubishi компаниясы қатаң шығарылым стандарттарына жауап ретінде Mitsubishi MCA-ны қолдана отырып, смогты тазартылған модельді ұсынды және шасси коды A33 болып өзгертілді. Debonair бірінші буыны 1986 жылдың бірінші тоқсанына дейін өндірісте болды. Соңында оның қол жетімділігі негізінен академиялық болды: соңғы толық өндіріс жылында (1985), Жапонияда 205 дана сатылды. Жалпы, 21703 бірінші буын Дебонаир 22 жылдан астам уақыт ішінде салынған.

Екінші буын (S11A/S12A; 1986)

1986 жылдың шілдесінде Mitsubishi Debonair-дің сыртқы түрін өзгертті, өйткені оның бұрынғы нұсқасы өте сирек кездесетін және Mitsubishi көліктерінің сату көшбасшысы немесе имиджін жасайтын емес. Екінші буын Debonair алдыңғы дөңгелекті қозғалтқыш орнатуды қабылдады, бұл ішкі кеңістікті кеңейтудің тиімді әдісі, ол машинаның инженериясына ақша жұмсамайды. Сондай-ақ, Mitsubishi-дің алғашқы V6 қозғалтқыштары, 6G71 2.0 литрлік және 6G72 3.0 литрлік "Циклон" моникерімен бірге келді, олар кейінірек Galant модельдер желісімен бөлісті. Жапон үкіметінің сыртқы өлшемдер мен қозғалтқыш көлемін реттеу ережелерін орындау үшін, 2.0 литрлік қозғалтқыш орнатылған көліктер кішірейтілген бамперлер орнатылған қысқа және тар корпусқа орнатылды. 3,0 литрлік V6 қозғалтқышымен жабдықталған Debonair , егер жапондық машиналарда қолданылатын міндетті лимиттер болмаса, жетеді. Debonair алдыңғы дөңгелекті қозғалтқышты пайдалану арқылы жолаушыларға көп орын берді. Сондай-ақ, оның үңгір тәрізді арқалық бөлігі екі топ гольф тақталарын алып жүруге арналған. Debonair сәтті болды; Жапонияда алғашқы жылында (1987) 6230 автомобиль сатылды, ал 1985 жылы оның алдыңғы үлгісі 205 ғана болды. Бұл ұрпақ ерекше дизайнмен жасалған және Азиядағы сәнді автомобильдер нарығына Hyundai Grandeur ретінде енгізілді, Hyundai 1988 жылғы Сеул Олимпиадасында шетелдік мәртебелі тұлғаларды тасымалдау үшін сәнді седан берді. Mitsubishi және Chrysler компанияларының арасында өзара қарым-қатынас болғандықтан, автокөлік технологиясы Chrysler және Mitsubishi өнімдерінде қолданылып, ортақ болды. Дебонаирдің осы ұрпағы сол кезеңдегі Chrysler New Yorker-мен кейбір үстірт ұқсастықтарға ие. Дебонаирдің платформасы, бірақ, Chrysler "E", "Y" немесе "K" платформаларымен ешнәрсе бөліспейді. Алдыңғы аспаның MacPherson тіректері қолданылды, ал артқы аспа үш буыны бар торсиялық осьті қолданды. Тек төрт жылдамдықты автоматты беріліс жүйесі ғана болды. Жапонияда әдеттегідей емес, 1987 жылдан бастап қысқа уақытқа дейін лимузин нұсқасы болды. Бұл машиналар негізінен Mitsubishi компаниясының Айчи дилерлік желісімен қолмен жасалды және есіктер арасында AMG нұсқасының жалғыз нұсқасы болды. 24 клапанды 3,0 литрлік V6 қозғалтқышының ең жоғары жылдамдығы кезеңдік деректерге сәйкес. 1990 жылы Debonair-ге жаңа, заманауи көрінетін және спорттық атқарушы седан қосылды, ол Diamante (сонымен қатар Sigma деп те аталады) деп аталды. Бұл Mitsubishi-ді Honda Legend және басқа жапондық сәнді седан сияқты жаңа атқарушы седандармен бәсекелестікке ұмтылу үшін болды. Debonair сыртқы түрінде ескірген болып саналды. Қазіргі заманғы көріністі, жоғары деңгейдегі сәнді седанды енгізуге ынталандыру 1985 жылы Plaza Accord келісімінен кейін басталған жапондық активтердің бағасы туралы көпіршік кезеңінде де орын алды. Неміс AMG тюнері Debonair-дің осы нұсқасын жақсарту үшін әкелінді, ол негізінен сыртқы дене өңдеуінен тұрады. AMG нұсқасы екі конфигурацияда болды; стандартты ұзындығы және кейін Debonair V 150 AMG, дөңгелек аралығы қосылды. "150" лимузині (тек 3.0 литрлік қозғалтқышы бар) алғаш рет 1990 жылдың қазан айында көрсетілді. Қазіргі заманғы Diamante-ді енгізгеннен кейін де Debonair соңғы рет қайта өңделді, негізінен автомобильдің пассивті қауіпсіздігін жаңарту үшін. 1992 жылдың қазан айында Debonair-дің үшінші буыны шығарылған кезде екінші буынның өндірісі аяқталды. + Екінші буын қозғалтқыштарының үлгілік орналасуы. шығыс күндері PS kW (рм) 6G71 V6, ECI 1998 cc 5000 1986.07 1989.10 V6, ECI Multi 5500 1989.10 1992.10 суперзарядталған V6 ECI 5,000 19 87.02 1989.10 6G72 SOHC V6 ECI 2972 cc 5000 1986.07 1989.10 SOHC V6 ECI multi 1989.10 1992.10 DOHC V6 ECI Multi 6000 1989.10 199 1.05 1991.05 199 2.10