Кіріспе
Toyota Supra (トヨタ・スープラ) – Toyota Motor Corporation компаниясы 1978 жылдан бастап шығаратын спорттық автомобиль және гранд-турлер. "Supra" атауы латын тілінен алынған, яғни "жоғары", "басып өту" немесе "асып түсу" деген мағынаны білдіреді. Supra-ның бірінші төрт буыны 1978 жылдан 2002 жылға дейін өндірілді. Бесінші буын 2019 жылдың наурызынан бастап өндіріліп, 2019 жылдың мамыр айында сатылымға түсті. Алғашқы Supra-ның дизайны Toyota Celica-дан алынған, бірақ ол одан ұзын болды. 1986 жылдың ортасынан бастап A70 Supra Celica-дан тәуелсіз модельге айналды. Өз кезегінде Toyota да Celica префиксін қолдануды тоқтатып, көлікті Supra деп атады. Celica-ның атына байланысты ұқсастық пен тарихының арқасында, оны жиі Supra-мен шатастырады және керісінше. Supra-ның бірінші, екінші және үшінші буындары Айчи префектурасының Тахара қаласындағы Тахара зауытында құрастырылды, ал төртінші буыны Тойота қаласындағы Мотомачи зауытында құрастырылды. 5-ші буын Supra G29 BMW Z4 машинасымен бірге Австрияның Грац қаласында Magna Steyr компаниясымен бірлесіп құрастырылады. Supra өзінің тамырының көп бөлігін 2000GT-ге қатарлы 6 цилиндрлі қозғалтқыш орналасуы арқасында байланыстырады. Алғашқы үш буын Crown және 2000GT машиналарының M қозғалтқышының тікелей мұрагерімен ұсынылды. Ішкі жабдықтары да, шасси коды "A" сияқты, ұқсас болды. Бұл атаумен қатар, Toyota Supra үшін арнайы логотипін жасады. Ол Celica-ның бастапқы логотипінен алынған, бірақ қызғылт сары түс орнына көк түс қолданылды. Бұл логотип 1986 жылдың қаңтарына дейін, A70 Supra таныстырылғанға дейін қолданылды. Жаңа логотип көлемі жағынан ұқсас болды, бірақ қызыл түс фонға қызғылт жазумен, айдаһар дизайнысыз жазылған. Бұл логотип 1991 жылға дейін Supra-ларда қолданылды, содан кейін Toyota өзінің қазіргі овалды корпоративтік логотипіне көшті. Айдар логотипі түсіне қарамастан, Celica логотипі болды. Ол Supra-ның алғашқы екі буынында пайда болды, өйткені олар ресми түрде Toyota Celica болып саналды. Айдар логотипі Celica желісі үшін де қолданылды, ол тоқтатылғанға дейін. 1998 жылы Toyota АҚШ-та төртінші буын Supra-ның сатылуын тоқтатты.
The Toyota Supra (トヨタ・スープラ) is a sports car and grand tourer manufactured by the Toyota Motor Corporation beginning in 1978. The name "supra" is derived from the Latin prefix, meaning "above", "to surpass" or "go beyond". The initial four generations of the Supra were produced from 1978 to 2002. The fifth generation has been produced since March 2019 and went on sale in May 2019. The styling of the original Supra was derived from the Toyota Celica, but it was longer. Starting in mid 1986, the A70 Supra became a separate model from the Celica. In turn, Toyota also stopped using the prefix Celica and named the car Supra. Owing to the similarity and past of the Celica's name, it is frequently mistaken for the Supra, and vice versa. The first, second and third generations of the Supra were assembled at the Tahara plant in Tahara, Aichi, while the fourth generation was assembled at the Motomachi plant in Toyota City. The 5th generation of the Supra is assembled alongside the G29 BMW Z4 in Graz, Austria by Magna Steyr. The Supra traces much of its roots back to the 2000GT owing to an inline 6 layout. The first three generations were offered with a direct descendant to the Crown's and 2000GT's M engine. Interior aspects were also similar, as was the chassis code "A". Along with this name, Toyota also included its own logo for the Supra. It was derived from the original Celica logo, being blue instead of orange. This logo was used until January 1986, when the A70 Supra was introduced. The new logo was similar in size, with orange writing on a red background, but without the dragon design. That logo, in turn, was on Supras until 1991 when Toyota switched to its current oval company logo. The dragon logo was a Celica logo regardless of what colour it was. It appeared on the first two generations of the Supra because they were officially Toyota Celicas. The dragon logo was used for the Celica line until it was also discontinued. In 1998, Toyota ceased sales of the fourth generation Supra in the United States.
Бірінші буын (A40/A50; 1978)
Supra-ның бірінші буыны көбінесе Toyota Celica liftback-тің негізінде жасалған, бірақ одан ұзын болды. Есіктері мен артқы бөлігі Celica-мен ортақ болды, бірақ алдыңғы панельдері Inline 6 қозғалтқышына сыйымды болу үшін Celica-ның 4 цилиндрлі қозғалтқышының орнына ұзартылды. Toyota-ның бұл кездегі Supra-ға қатысты бастапқы жоспары – оны өте танымал Datsun (қазір Nissan) Z машинасымен бәсекелестіру еді.
1978 жыл
1978 жылдың сәуірінде Toyota компаниясы Supra-ны Жапонияда Celica XX деген атпен шығара бастады және оны Toyota Corolla Store деп аталатын жапондық дилерлік сату желілерінде Celica модельімен бірге сатты. Supra 2.0 литрлік 12 клапанды SOHC тізбекті алты цилиндрлі қозғалтқышпен (M EU, шасси коды MA45) немесе 2.6 литрлік 12 клапанды SOHC тізбекті алты цилиндрлі қозғалтқышпен (4M E, шасси коды MA46) ұсынылды. Жапондық модель кішігірім 2.0 литрлік қозғалтқышпен жабдықталды, осылайша сатып алушылар көліктің көлемі мен қозғалтқыш сыйымдылығына қатысты ережелерге сәйкес қосымша салық төлеуден қорғалды. Екі қозғалтқыш та электронды отын инжекциясымен жабдықталған. Үлкен қозғалтқышты орнату жапондық сатып алушыларды жылдық жол салығын жоғары төлеуге міндеттеді, бұл кіші Celica-ға қарағанда автомобильді ұстауды қымбатқа айналдырды. Supra 1979 жылдың қаңтарында Жапониядан тыс елдерге алғаш рет экспортталды. Федералдық модель бастапқыда 2.6 литрлік 12 клапанды SOHC тізбекті алты цилиндрлі қозғалтқышпен жабдықталған. Модельге арналған беріліс опциялары 5 жылдамдықты механикалық (W50) немесе 4 жылдамдықты автоматты (A40D) болды. Екі беріліс те жоғары беріліспен жабдықталған. 5 жылдамдықты берілістің жоғарғы сатысы – жоғары беріліс болса, автоматты берілісте белгілі бір жылдамдықтан жоғары қосылатын жоғары беріліс болды. Supra үшін күш беру жүйесі жапондық MA45 нұсқасындағы Celica-ның T сериялы қатты артқы ось конфигурациясын және MA46 және MA47 модельдерінде үлкен F сериясын (және опционалды шектеулі дифференциалды) сақтап қалды. Автомобиль стандартты түрде 4 дөңгелекті дискілі тежегіштермен жабдықталған және серпінді жеңдері, бүйірлік тұрақтандырғыш және стабилизатор тақтасы бар төрт буынды артқы серіппелі аспасын ұсынды. Алдыңғы аспа MacPherson тіректерінен және стабилизатор тақтасынан тұрды. Supra-ның ішкі жабдықталуына опционалды электрлі терезелер мен электрлі құлыптар кірді. Бұл пакетке круиздік басқару және есік тұтқалары бар ерекше есік қаптамасы, сондай-ақ опционалды люк кірді. Стандартты жабдықтарға орталық консольде кеңейтілетін карта жарығы және сақтауға арналған ашылатын қол тіреу кірді. Басқа да мүмкіндіктерге рульдің бұрылуын реттеу, алдыңғы орындықтардың артындағы терең қалталар және лифтбек астындағы тоннеу қаптамасы кірді. Приборлық тақтада заманауи AM/FM/MPX 4 динамикті стерео радио, аналогты сағат және тахометр орналасқан.
1981 жыл
1981 жылы, 1982 жылғы модельге арналған, Солтүстік Америка нарығында Celica Supra қозғалтқышы 2.8 литрлік 12 клапанды (цилиндрге екі клапаннан) DOHC 5M GE болды. Қуаты SAE стандарты бойынша өлшенді және крутящий моментінің көрсеткіші болды. Қозғалтқышта 8.8:1 сығылу қатынасы қолданылды және вакуумдық алдынғы таратушысы болды. Автомобиль тұңғыш рет көрсетілгенде, оның үдеуі 9.8 секунд, ал максималды жылдамдығы 17.2 секундты құрады. Бұл жылғы стандартты беріліс W58 5 жылдамдықты механикалық болды, ал L типтері үшін A43DL 4 жылдамдықты автомат берілісі опция ретінде ұсынылды. Екі беріліс те үдемелі беріліске ие болды, ал автомат берілісте бұрағыш моментті күшейткіш болды. 5 жылдамдықты берілістің жоғарғы сатысы – үдемелі беріліс, ал автомат берілісте белгілі бір жылдамдықтан жоғары қосылатын үдемелі беріліс болды. 1982 жылғы модельдің артқы дифференциалы 3.72:1 қатынасына ие болды. Celica Supra-ның төрт доңғалақты тәуелсіз аспасы Lotus компаниясымен арнайы реттелді және жобаланды, сондай-ақ өзгермелі күшпен жұмыс істейтін руль тізімі және MacPherson алдыңғы тұтқалары болды. Артқы жағында серіппелі және тұрақтандырғыш бар жартылай сүйір ілмек аспасы қолданылды. Celica Supra-ның тежегіш жүйесі төрт доңғалақты дискілі тежегіштермен жабдықталған. Ішкі жағынан бұл буын стандартты электр терезелерімен, электр есік құлыптарымен, электр айналарымен және еңкейтілген рульмен жабдықталған. Электр есік құлыптарының басқару элементтері орталық консольде, электр айналарын басқару элементтерінің жанында орналасқан. Бұл модельдің аналогтық приборлық тақтасы Солтүстік Америкада максималды жылдамдықты көрсетті. Опциялық автоматты климатты басқару жүйесі жаңартылды және енді A60 модельінде стандартты жабдық ретінде қарастырылды. Круиздік басқару және картаға арналған шам бұл буында стандартты болды. Көптеген опцияларға күндізгі люк, екі түсті бояу схемалары және кассеталық плеері бар бес динамикті AM/FM/MPX тюнері (Fujitsu Ten Limited) кірді. Опциялық кассеталық стереожүйе 105 ватттық күшейткішке және жеті жолақты графикалық эквалайзерге ие болды. Стандартты стереожүйе бес каналды AM/FM/MPX тюнері болды. L типті модельде тері ішкі бөлік опция ретінде ұсынылды, бірақ P типті модельдер стандартты жолақты матадан жасалған ішкі бөлікпен шектелді. AM/FM антеннасы әдеттегі сыртқы антеннаның орнына алдыңғы жел шынысына енгізілді. Газ бак мұржасы кілтпен құлыпталатын болды (қашықтан ашудың орнына), ал артқы люк пен бампер машинаның қалған бөлігінің түсіне қарамастан қара түсті болды. P типті модельдерге люк шынысының үстіне қосымша артқы терезе визоры орнатуға болатын. Артқы шамдардың ортасында кері шам болды, ал есік тұтқалары есіктерді жаққа тартқанда ашылды. Алдыңғы логотип пен B тірегі өндірістің алғашқы айларында тек "Supra" деп жазылған, бірақ модель жылының ортасында "Celica Supra" деп өзгертілді. L типті модельде алдыңғы және артқы саздықтар болды, бірақ осы жылғы P типті модельде олар болмады.
The standard transmission for this year was the W58 5 speed manual with the A43DL 4 speed automatic transmission being an option for L types. Both transmissions featured an overdrive gear and the automatic featured a locking torque converter. The top gear in the 5 speed was its overdrive whereas the automatic transmission featured an overdrive gear that would engage at speeds over The 1982 model's rear differential featured a 3.72:1 ratio. The Celica Supra's four wheel independent suspension was specially tuned and designed by Lotus and featured variable assisted power rack and pinion steering and MacPherson struts up front. At the rear, it had semi trailing arm suspension with coil springs and a stabilizer bar. Braking on the Celica Supra was handled by four wheel disc brakes. On the interior, this generation had standard power windows, power door locks, and power mirrors as well as a tilt steering wheel. The power door lock was located in the center console next to the power mirror control. The analog dash of this model only showed a top speed of in North America. The optional automatic climate control was renovated and was now seen as a standard feature on the A60. Cruise control and a retractable map light was standard in this generation. Some options included the addition of a sunroof, two tone paint schemes, and a five speaker AM/FM/MPX tuner with a cassette player (Fujitsu Ten Limited). The optional cassette stereo had a 105 watt power amplifier and a seven band graphic equalizer. The standard stereo was a five channel AM/FM/MPX tuner. Leather interior was an option on the L type model, but the P type models limited to standard striped cloth interior. The AM/FM antenna was integrated into the front windshield rather than a typical external mast antenna. There was a key lock on the gas tank door (in lieu of a remote release) and the hatch and rear bumper were black regardless of exterior colour on the rest of the car. The P type was available with an optional rear window visor above the hatch glass. The tail lights had a reverse light in the centre and the door handles opened the doors by pulling sideways. The front nose badge and B pillar only read "Supra" for the first several months of production, but were changed to read "Celica Supra" midway through the model year. The L type had front and rear mudflaps but P type of this year did not.
1982 жыл
1982 жылы, 1983 жылғы модель үшін көптеген өзгерістер болған жоқ, бірақ сол 5M GE қозғалтқышының қуаты артты және айналу моменті де өсті. Қозғалтқыш бөліміндегі жалғыз нақты өзгеріс – вакуумды алдын жылдырудан электронды алдын жылдыруға дистрибьюторды ауыстыру болды, бірақ бұл қуатты арттырмады. Toyota P типі үшін 4.10:1 артқы беріліс қатынасын және L типі үшін 3.73:1 артқы беріліс қатынасын қолданды. Опциялық автоматты беріліске келетін болсақ, олар A43DL 4 жылдамдығын жаңадан жасалған A43DE 4 жылдамдығымен ауыстырды. Онда өнімділік пен экономия арасындағы тепе-теңдікті қамтамасыз ету үшін ауысым схемасын реттейтін электронды басқару құрылғысы болды. Бұл саладағы алғашқы электронды басқарылатын беріліс (ECT) болды. Бұл жүргізушіге бір түймемен басу арқылы "қуат" немесе "қалыпты" жүргізу режимін таңдауға мүмкіндік берді. Қуат режимі ең жылдам үдеуді қамтамасыз етсе, қалыпты режим жалпы өнімділіктің ең жақсы деңгейін ұсынды. Ішкі жағында дерлік ешқандай өзгеріс болған жоқ, бірақ сыртқы өзгерістерге қуатты антеннаға ауысу, барлық модельдерге саздықтарды орнату және P типіне фара жуғыштарын қосу кірді. Солтүстік Америкада сатылатын барлық B бағаналары мен алдыңғы жағындағы белгілерде "Celica Supra" деп жазылған, ал екі түсті сырғанау схемасы тек P типі үшін қол жетімді болды.
1983 жыл
1983 жылы, 1984 жылғы модель үшін өзгерістер маңызды болды. 5 жылдамдықты модельдерде қуаттылығы артты, сондай-ақ айналым моменті де артты. Бұл артуға қайта жобаланған, D пішіндес сорғы каналдары бар сорғы коллекторы және қысылу қатынасының 9.2:1-ге дейін ұлғаюы себеп болды. Басқа өзгерістердің ішінде – қайта жобаланған, жақсырақ біріктірілген күн қорғағышы және артқы жақтағы спойлер. Артқы спойлер бір бөліктен екі бөлікке ауыстырылды. Жылдан жасалған интерьер енді тек P типі үшін ғана қолжетімді болды. Toyota стандартты фабрикалық ұрлыққа қарсы жүйені қосты, ал сыртқы көздер артқы терезеге арналған еру құрылғысымен жабдықталды, ол артқы терезе еруімен бірге іске қосылды. Осы жылы шыққан барлық Supra модельдері автоматты түрде өшетін шамдармен жабдықталды, сонымен қатар автоматты жарықтандыру және сөндіру жүйесі де болды. 1985 жыл екінші буын модельдерінің соңғы өндіріс жылы болуға тиіс болғанмен, үшінші буын модельдерінің өндірісінің кешігуі екінші буын модельдерінің көптеп қалдыруына әкелді. 1986 жылдың бірінші жартысында 1985 жылғы P типі әлі де сатылымда болды, оған тек шағын косметикалық өзгерістер енгізілді, сондай-ақ артқы жақтағы үшінші тежегіш шам да міндетті түрде қосылды. Бұлардың барлығы ресми түрде 1986 жылғы модельдер деп танылды. 1986 жылғы модель үшін тек P типі ғана қолжетімді болды. A60 Supra модельдерінің өндірісі 1985 жылдың желтоқсанында аяқталды, осылайша A70 Supra үшін жол ашылды.
Нарықтар
Екінші буын Supra әлемнің әртүрлі елдерінде түрлі нұсқаларда сатылды, және ол тек белгілі бір жылдары ғана қолжетімді болды.
1986 ж. 1/2
Үшінші буын Supra 1986 жылдың ақпанында Celica-дан ресми түрде бөлек, дербес модель ретінде ұсынылды. Celica алдыңғы жетектегі спорттық купеге айналса, Supra артқы жетектегі спорттық/GT көлігі имиджін сақтап қалды. Жаңа Supra жоғары деңгейлі көлік болып, Toyota технологиясының көрнекі демонстрациясына айналды. Supra 3.0 литрлік DOHC тізбекті алты цилиндрлі қозғалтқышпен жабдықталған. Ерекше ерекшеліктеріне электрондық басқаруы бар тәуелсіз аспа (Toyota Electronic Modulated Suspension – TEMS деп аталады) және кейбір үлгілерде алынып тасталатын Sport Roof панелі (Targa top) болды.
1987 жыл
A70 Supra Turbo 1987 жылы таныстырылды. 3,0 литрлік 6 цилиндрлі тізбекті қозғалтқыштың интеркулерлі, турбоқонды нұсқасы қуатын арттырып, сондай-ақ айналым моментін ұлғайтты. 7M GTE деп аталатын бұл қозғалтқыш АҚШ-тағы алғашқы дистрибьюторсыз жаппай өндірілетін қозғалтқыштардың бірі болды. Бұл 3 катушканы қанағаттандырылмайтын ұшқын жүйесі арқылы бөлісу арқылы іске асырылды. Turbo моделіне қозғалтқыш майының салқындатқышы және біріктірілген артқы спойлер де кірді. Turbo нұсқасында стандартты, ал базалық модельде опция ретінде қолжетімді спорттық жиынтыққа шектелген дифференциал (LSD), TEMS және фараларды жуу құрылғылары кірді. Екі модельге де 4 каналды антиблокировкалық тежегіш жүйесі (ABS) опциясы ретінде ұсынылды. 1987 жылы жаңа беж/күлгін түсті комбинация енгізілді және осы схемамен барлығы 1000 автомобиль өндірілді. Toyota өзгермелі индукциялық технологиясын DOHC екі турбоқонды 1G GTE қозғалтқышына T VIS деп атап орнатты және оны 7M GTE қозғалтқышына да енгізді.
1988 жыл
1988 жылғы модельдегі өзгерістер екі түсті қоңыр сыртқы бояуды тоқтатудан басқа, номиналды болды. Спойлердегі тежегіш жарығы шаршы пішімінен трапеция пішіміне өзгертілді. Орындықтардың дизайны квадраттардан сызықтарға ауыстырылды, ал климатты басқару және басқару құралдарындағы "фольга" ашық сұрдан қара сұрға өзгертілді. Жапондық сатып алушылар алты түрлі жиынтықтан таңдай алатын болды, ең жоғары деңгейлі 3.0 GT Turbo Limited 7M GTEU қозғалтқышымен, одан кейін 3.0 GT Turbo, GT Twin Turbo 1G GTEU DOHC 2.0 L қозғалтқышымен, GT 2.0 L DOHC 1G GEU қозғалтқышымен, G 1G EU қозғалтқышымен және базалық модель ретінде S 1G EU қозғалтқышымен. Барлық жапондық модельдер 5 жылдамдықты механикалық немесе 4 жылдамдықты автомат беріліс қорабымен, ECT жүйесімен жабдықталған, G және S модельдерінде ECT жүйесі болмады. Жапонияда 3.0 GT Turbo Limited, 3.0 GT Turbo және GT Twin Turbo стандартты түрде цифрлық приборлар панелімен жабдықталған, ал 3.0 L модельдері AM/FM кассеталық стереожүйемен, ентеграцияланған CD ойнатқышымен және круиздік басқарумен келді. Климатты басқару барлық турбомодельдерде стандартты болды, ал тері интерьер тек GT Turbo Limited моделінде қол жетімді болды.
1989 жыл
1989 жылғы модельдегі өзгерістерге wastegate актуаторы, жанармай беру орны және қозғалтқыш басқару жүйесінің түрбо модельде қуаттылығын арттыру кірді. Қозғалтқыш тіреуі мен жақтауы да 1989 жылдың соңында жаңартылды. Жапондық модельдер үшін (1JZ қозғалтқышын) орналастыруға арналған көлденең мүшелер мен бекіткіштерге өзгерістер енгізілді. Қорғаныш корпусының қалыптауы да болат нығайтуын алып тастау арқылы өзгертілді. Бұл қалыпты жеңілдетіп, бұрынғы модельдерде кездесетін тот басу мәселесін болдырмады. "Ақ пакет" те ұсынылды, ол ақ корпус қалыптауымен және ақ "тісті ара" дөңгелектерімен ерекшеленді. Интерьер таңдауы тек көк және бордо түстерімен шектелді. Сыртқы түріне ғана өзгерістер енгізілді, басқа модельдерден ешқандай айырмашылығы жоқ. Барлық модельдерде бұрынғы жылдардағы екі нүктелі белбеулердің орнына артқы үш нүктелі қауіпсіздік белбеулері орнатылды. Жаңа артқы фаралар, кіріктірілген төменгі торлы (бұрынғы жылдардағы ажыратылатын торлардан өзгеше) алдыңғы бампер, бүйір айналар, көрсеткіштер, жоғарғы торлар, тұман шамдары, руль, есік панельдері, климатты басқару, терезелерге арналған қосқыштар мен жиектері, сондай-ақ стерео жүйе қосылды. B тірегіне пальто ілгіштері қосылып, артқы орындық қалталары алынып тасталды, бұл интерьердегі өзгерістерді аяқтады. Турбо модельдері LED тежегіш жарығы бар үш бөліктен тұратын спойлермен жабдықталды. 1989 жыл АҚШ-та фара жуғыштарының және SuperMonitor жүйесінің тоқтатылуын белгіледі; Toyota ұсынған бұл озық жүйе ағымдағы жанармай багында қанша миль жүрілетінін есептеуге, сондай-ақ кабина ішіндегі көлік кодына тексеру мүмкіндігіне ие болды.
1990 жыл
1990 жылғы модельге енгізілген өзгерістер: артқы дөңгелектің алдындағы қорғаныш ламинаты үлкейтілді, қызыл айналу шегі төмендетілді (2 және 5-ші цилиндрлер тепе-теңдікке келтірілген ауыр коленвалға байланысты), круиздік басқару оң жақ мойыншаға көшірілді (тек АҚШ үшін). АҚШ үшін жүргізуші жағындағы қауіпсіздік жастығы және приборлық тақтадағы қауіпсіздік жастығының индикаторынан басқа, коммутатор панелінің сол жағы да жаңадан жасалды, нәтижесінде монета салуға арналған бір ұя диммермен ауыстырылды. Төменгі приборлық тақта екі бөліктен тұратын дизайнға ие болды, бұл бұрынғы бір бөліктің қарағанда материалдың өзгеруіне байланысты әлдеқайда ауыр болды. Соңында руль бағанасындағы жад тұтқасы алынып тасталды. Қысқасы, 1989 және 1990 жылдарға жасалған көптеген өзгерістер интерьерде болды.
1991 жыл
1991 жылғы модель үшін дөңгелек дизайны 5 спицалы дөңгелектерге өзгертілді. Екі модельде де 225/50/16 шиналары және болат дөңгелектердегі толық өлшемді қосалқы дөңгелектері орнатылған 16x7 дюймдік алюминий қорытпасы дөңгелектері болды. Кузовтың қалыптауы сыртқы түске жақсы үйлесу үшін өзгертілді. Алдыңғы "Supra" эмблемасы да қазіргі корпоративтік овал Toyota символымен ауыстырылды, және осы модель жылдан бастап қолданыла бастады. Спидометр де қайта қарастырылды, 1989 жылы алынып тасталған, бірақ 1986.5-тен 1988 жылға дейінгі модельдердегіден (әр шақырымға бір сызықтан) азырақ сызықтар енгізілді. Жаңа интерьер түстері, атап айтқанда көлеңкелі сұр және қою қызыл, енгізілді, бұл орташа сұр, беж және бордо түстерінің тоқтатылуын білдірді. Көк интерьер тек ақ пакеттерде және көк сырмен боялған көліктерде қолжетімді болды. Бордо түсі тек ақ пакеттегі қою қызыл түспен ауыстырылды. Басқа барлық кузов түстері көлеңкелі сұр интерьермен жабдықталды, ал былғары интерьерлер орташа сұр орындықтары мен ішкі панельдерін сақтап қалды. Алдыңғы динамиктер 3,5 дюймнан 6,5 дюймға дейін өзгертілді, сондай-ақ оларға сәйкес динамик қақпағы да кеңейтілді. 1991 жылдан бастап Toyota зауыттық спойлерлі панельді люк ұсына бастады. Бұл люктер қазір өте ізделісті және сирек кездеседі, себебі олар A70 Supra-ның өндіріс аяқталу кезеңінде енгізілді.
1992 жыл
1992 жылғы модель үшін былғары көлеңкелі сұр ішкі бөліктері қара орындықтар мен ендірмелерге ие болды. Турбо емес модельдерде тарга төбесінің опциясы алынып тасталды, сондай-ақ жаңа қосымша сабвуфер қолжетімді болды. Сабвуфермен жабдықталған Supra модельдерінде артқы бөліктері мен ағаштан жасалған "едентақтасы" болмады. Оның орнына, артқы кілем запасной дөңгелекке қалыптастырылды және сабвуфер корпусы үшін ойық жасалды.
JZA70 және GA70
Жапондық Supra модельдеріне JZA70 және GA70 шасси кодтары берілді. JZA70 2,5 литрлік параллель екі турбокомпрессорлы 1JZ-GTE қозғалтқышымен, ал GA70 тиісінше 2,0 литрлік екі турбокомпрессорлы 1G-GTE және атмосфералық 1G-GEU қозғалтқыштарымен жабдықталған.
JZA70-R
1990 жылы JZA70 үлгісін енгізумен қатар, Toyota 1JZ GTE қозғалтқышымен жабдықталған JZA70-тің арнайы нұсқасын – 2.5 Twin Turbo R моделін (JZA70 R) ұсынды. Бұл модель қосымша жаңартулармен жабдықталған: жеңілдетілген стабилизаторлар, үлкендетілген интеркулер, Torsen дифференциалы, Interbred TEIN/Bilstein спорттық серіппелі аспасы, Shadow/Dark Grey түсті ішкі безендіруі, MOMO рульдік дөңгелегі және ауыстыру тұтқасы, сондай-ақ Recaro орындықтары мен есік панельдері. Дөңгелектер көмір сұр түске боялған, ал алдыңғы бампердің төменгі бөлігінде алдыңғы тежегіштерге арналған арналы ауа өткізгіштер орналасқан. 1992 жылы JZA70 R моделі үшін Jade Mica Green деген жаңа және эксклюзивті түс нұсқасы ұсынылды. (Ескерту: бұл түс Еуропада да қол жетімді болды) JZA70 R моделі – Supra үшінші буынының ең жеңіл және жылдам үлгісі болып табылады.
1994 жыл
1994 жылы Toyota Racing Development 1994 жылғы JGTC BLITZ Racing Team Supra GT500 жарыс машинасының көшірмесін, TRD3000GT деп таныстырды. Стандартты Supra-дан ерекшелігі көбінесе жақсы аэродинамикаға бағытталған кузов жиынтықтары болды. Жаңа кузов машинасының алдыңғы бөлігін 60 мм, артқы бөлігін 50 мм-ге кеңейтті. Бұл арқасында кеңірек доңғалақтар орнатылып, машинаның бүйірлік тұрақтандыруы жақсарды. Қозғалтқыш пен серпімділік жүйесі де шағын өзгерістерге ұшырады. Олардың барлығы 35 дана ғана шығарылды, әрқайсысы арнайы нөмірленген VIN тақтасымен келді, ол көлікті Toyota Supra емес, TRD3000GT ретінде ресми түрде жіктеді.
1995 жыл
1995 жылы, 1996 жылғы модель үшін АҚШ-та турбо модельдері OBD II сертификациялау талаптарына байланысты тек автомат беріліспен ғана қол жетімді болды. Барлық турбо модельдеріне тарга шатыры да стандартты жабдық ретінде қосылды.
1996 жыл
1996 жылы 1997 жылғы модель үшін турбо қозғалтқышқа қолмен беріліс қайтадан орнатылды. Сонымен қатар артқы шамдар, фаралар, алдыңғы панель, жылтыратылған дискілер, радио және руль дизайны сияқты шағын өзгерістер енгізілді. Барлық Supra машиналарында "Limited Edition 15th Anniversary" деген жазуы бар белгі орналасқан. Барлық турбо модельдер стандартты түрде артқы спойлермен жабдықталған.
1997 жыл
1997 жылы 1998 жылғы модельге 3 спицалы руль, жаңа дизайнмен жасалған радио және атмосфералық қозғалтқышта VVT-i жүйесі жаңартылды. Жапонияда турбо қозғалтқыштарға да VVT-i орнатылды. SZ-R моделі алты жылдамдықты Getrag V161 қоробкасымен жаңартылды, осы қоробка екі турболы RZ модельдерінде де қолданылды. RZ-S моделі рульге орнатылған жылдамдықтарды басқару құралдарымен жабдықталған tiptronic қоробкасын алды. RZ және SZ-R модельдері Toyota REAS серіппесімен және карбон талшықты рульмен заводтан шықты, бұл рульдің жеңілдігіне көмектесетін жабдықтар еді. RZ моделі тек алты жылдамдықты механикалық қоробкамен ғана шықты, ол SZ-R моделінде де қолданылды және заводтан Recaro SR2 алдыңғы сиденіштерімен жабдықталды. Осы кезеңдегі RZ модельдік сериясы жапон автоөндірушілерінің ең сирек кездесетін «halo» автомобильдерінің біріне айналды, 1998 жылғы модель үшін 653 дана өндіріліп, 2002 жылы өндіріс тоқтағанға дейін сатылды. Бұл көрсеткіш Nissan Skyline GTR, Mazda RX7 және Honda/Acura NSX автомобильдерінен кем болды.
Бесінші буын (J29/DB; 2019)
Бесінші буын Supra 17 жылдық үзілістен кейін 2019 жылдың қаңтарында GR Supra ретінде қайта шығарылды, ол Toyota Gazoo Racing (GR) жоғары өнімді автомобильдер отбасының бір бөлігі. Ол BMW компаниясымен серіктестікте әзірленді, платформасы мен көптеген бөліктерін BMW Z4 (G29) моделімен бөлісті, BMW-ден алынған 4 және 6 цилиндрлі турбоқозғалтқыштарды пайдаланды және бұрынғы Supra-дан артқы жетек жүйесін сақтап қалды. Модель BMW модельдік кодтарымен "J29" немесе "DB" деп белгіленген, бірақ Toyota бұрынғы Supra-ның тізбектілігін сақтау үшін бесінші буын Supra-ның жарнамалық және маркетингтік материалдарында "A90" және "A91" кодтарын қолданды. GR Supra Австрияның Грац қаласындағы Magna Steyr зауытында Z4 моделімен бірге өндіріледі. Бесінші буын Toyota Supra жалпы жеті түс нұсқасында ұсынылды, оның ішінде CU Later Gray, Stratosphere, Burnout, Absolute Zero, Nocturnal, Renaissance 2.0 және Nitro Yellow. Сыртқы түрінен басқа, 2023 жылы Hairpin+ деп аталатын жаңа жүргізу режимдері қосылды. Бұл режим өте тар бұрылыстарда Supra-ны бұруға көмектесетін артқы дөңгелектердің бірінде қосымша дөңгелек айналуына мүмкіндік береді.
Автоспорт
Супра автоспорттың көптеген деңгейлерінде пайдаланылды, оның ең танымал мысалдары – А тобы (халықаралық) және JGTC/Super GT (Жапония).
Марапаттар
Жаңа дизайнымен A60 АҚШ-та жылдам сәттілікке ие болды және Motor Trend журналы оны «Жылдың импорттық автокөлігі» деп таныды. Сонымен қатар, ол 1983 және 1984 жылдардағы Car and Driver журналының «Ең жақсы он автокөлік» тізіміне енді. 1994 жылы A80 Supra Popular Mechanics журналының «Дизайн және инженерия» сыйлығын жеңіп алды. MotorWeek журналының «Жүргізушілер таңдауы» сыйлықтарында 2020 және 2021 жылдары «Үздік спорттық купе» атағын иеленді. 2019 жылы бесінші буын GR Supra Auto Bild журналының «Алтын руль» сыйлығын «Жылдың жаңа спорттық автокөлігі» номинациясы бойынша жеңіп алды, ал Esquire журналы оны «Жылдың автокөлігі» деп жариялады. 2020 жылы GR Supra Sport Auto журналының «2020 жылғы ең жақсы басқарылатын автокөлік» сыйлығын жеңіп алды және Automobile журналының 2020 жылғы «Automobile All Stars» жеңімпазы атанды. 2021 жылы Арнайы жабдықтар нарығы қауымдастығы (SEMA) бесінші буын GR Supra-ны «Жылдың спорттық компакт автокөлігі» деп таныды.
Өндірістің уақыт кестесі
1979 – Celica Supra A40 SOHC 4M-E I6 қозғалтқышымен таныстырылды. 1981 жылы SOHC 5M-E I6 қозғалтқышының енгізілуімен A40 қозғалтқышының көлемі ұлғайтылды. 1982 жылы DOHC 5M-GE I6 қозғалтқышымен жабдықталған A60 Celica Supra ұсынылды. 1986–1986.5 – A70 Supra өз платформасында DOHC 7M-GE I6 қозғалтқышымен енгізілді. 1987 – DOHC 7M-GTE қозғалтқышы үшін турбокомпрессор опциясы қолжетімді болды, қуаты шамамен болды. 1989 – Жинақталу жобасы жүзеге асырылды. Турбо модельдің қуаты & дейін артты. 1993 – Turbo (2JZ-GTE) немесе атмосфералық (2JZ-GE) DOHC қозғалтқышымен жабдықталған A80 Supra ұсынылды. 1996 – OBD2 сертификаттау талаптарына байланысты турбо модельдер тек автомат беріліспен ғана қолжетімді болды. Барлық турбо модельдерінде Targa шатыры стандартты жабдықталды. 1997 – Барлық турбо модельдерде қолмен беріліс опциясы болды. Алдыңғы бампердің жаңа дизайны және артқы фаралардың айналасындағы сұр (қара емес) жиек. Фаралардың жаңа дизайны, енді ішкі жағы қара, хромды сақиналармен (бұрын толығымен хромды болған) және айқын линзалармен. 1997 жылғы барлық модельдер «15 жылдық мереке» деп белгіленді. Бұрынғы қара панельдердің орнына жаңа сұр панельдер орнатылды. Жапондық өндіріс қыркүйек айында тоқтатылды. 1998 – Интерьердің шағын рестайлингі. 3 спиральді рульдік дөңгелек енгізілді. Орындықтың дизайны жаңартылды (бас тірегі енді бөлек емес). Турбо емес модельдерде VVT-i жүйесі орнатылды, бұл қуатты арттырды. Калифорния эмиссиясы талаптарына сай турбо нұсқалары АҚШ-та тоқтатылды. 1999 – Supra экспорты АҚШ-та тоқтатылды, өндіріс Жапонияда жалғасты. 2002 – Жапонияда A80 Supra өндірісі тоқтатылды. 2019 – Бесінші буын Supra 2019 жылғы қаңтарда өткен Солтүстік Америка халықаралық автосалонында таныстырылды.