Кіріспе
2-13 ғасырлар Үндістандықтар патшалығы Тамбралинга 1001 жылы Сун әулеті кезінде Қытайға елшілігін жіберді. 12 ғасырда бұл аймақ Мьянма патшалығы мен Шри-Ланка патшалығының билігі астында болған болуы мүмкін. 13 ғасырдың ортасында, патша Чандрабхануның тұсында Тамбралинга тәуелсіз болды, қайта топтасты және өз күшін нығайтты, тіпті Шри-Ланкаға бас салды. 13 ғасырдың аяғында Тамбралинга Сиам тарихында Тай Сухотай патшалығының билігі астында Нахон Си Таммарат ретінде жазылған.
Tambralinga first sent an embassy to China under the Song dynasty in 1001. In the 12th century it may or may not have been under the suzerainty of the Burmese Pagan Kingdom and a kingdom of Sri Lanka. At its height in the mid 13th century, under King Chandrabhanu, Tambralinga was independent, regrouping and consolidating its power and even invading Sri Lanka. By the end of the 13th century, Tambralinga was recorded in Siamese history as Nakhon Si Thammarat, under the suzerainty of the Tai Sukhothai Kingdom.
Ертедегі жағалаулық мемлекеттер: б.з.б. 5 ғасыр б.з.
Қазіргі Таиланд аралы ұзақ уақыттан бері әлеуметтік қарым-қатынастың маңызды аймағы болып саналады, өйткені Оңтүстік Қытай теңізі мен Үнді мұхиты арасындағы шлюз прототарихи кезеңнен (б.з.д. Бұл - құдіретті кеңейту үшін үнді идеологиясын қабылдап, құдай-патша мәртебесін және динамикалық дәстүрлерді институционалдандыру. Тамбралинга - біздің заманымыздың 2-ші ғасырында Үндістан әдебиетінде аталған аймақтағы маңызды орталықтандырылған мемлекеттердің бірі. Бұрынғы ғалымдар Тамбралинга қазіргі Нахон-Си-Таммарат немесе Лигор маңындағы жер деп есептеген. 28 табылған Пхра-Маха қазіргі Нахон-Си-Таммараттың орталығында орналасқан ғибадатханада, біздің заманымыздың V ғасырына жататын санскрит тіліндегі Паллава жазуларымен ойылып жазылған.
Алтын ғасыр: 10 ғасыр 13 ғасырдың ортасы
10-11 ғасырларда, Суджита патшаны азат ету арқылы Шривиджаядан тәуелсіздік алғаннан кейін, синолог Родерих Птак оны Паханның Тембелинг аймағында орналастыруды ұсынады. Керісінше, Сунг ших Тамбралинга туралы Тан мей лиу деген атпен есеп береді және Тамбралинга VII Джаяварманның барлық билік ету кезінде Кхмер империясының тәуелділігі болған сияқты (1181-1218). Тамбралинга тарихының жергілікті көзі - 1183 жылы жазылған жазу, ол Ежелгі кхмер тілінде жазылған, Сурат-Тхани провинциясының Чайя ауданындағы Ват Хуа Вянгтан табылған қола Будда мүсініне ойылып жазылған. Бұл сурет ХІІ ғасырдың аяғындағы Тамбралинганың саяси жағдайын көрсетеді. Тағы бір маңызды дерек көзі - 1230 жылы жазылған Тамбралинганың патшасы Чандрабхануға қатысты санскрит жазуы. Бұл патшаға "Шри Дхармараджа" деген епітет береді, бұл Тамбралинганың Нахон Си Тхаммаратпен (санскрит тілінде Нагара Шри Дхармараджа) сәйкестендірілуінің дәлелі болып табылады. Тамбралинга мен Кра аралының солтүстігіндегі тай басшыларының арасындағы қарым-қатынас Чандрабхану билік құрған кезде басталған деп болжанады. Лавоны жоғалтудың салдарынан екі Мон патшасы да Харипунджаяны басып алу үшін солтүстікке жиналды, бірақ патша Ратасаткара ақырында Лавоның патшасына қаладан айырылды. Харипунджаяны қайтара алмағаннан кейін, патша Ратасаткара оңтүстікке қарай Фрек Си Рачаға (қазіргі Санкхабури ауданы) қоныстанды. Бұл шайқас сондай-ақ Jinakalamali және Cāmadevivaṃsa сияқты бірнеше хроникаларда айтылған. Содан кейін ол солтүстіктегі тағы бір қала Накабуриді (นาкบุรี) басып алуға тырысты, бірақ ол да сәтсіз болды. Содан бері Харипунджая мен Лаво арасында бірнеше шайқастар болды. Кампоч Ангкорияның қантөгісінен қашып келген кхмер ханшайымына үйленген. Ол Тамбралинга патшалығымен саяси байланыста болған. Кампоч Анкорға қашып, содан кейін 1002 жылы Лавапурды құлатқан, содан кейін Анкорды талап етіп, Сурьяварман I ретінде таққа отырғызылғаннан кейін 1022 жылы Лавоны Анкор империясына біріктірген. Ол 1230 жылы билік ете бастады, сол жылы Пхра Боромматхатты (Нахон Си Таммараттағы чеди, санскрит тіліндегі дхату элементі, компоненті немесе жәдігер + гарбха қоймасы немесе қоймасы) қалпына келтірді және тойлады. Чандрабану Шридамаража 13 ғасырдың ортасында Тамбралинганы билігінің шыңына жеткізді. Шри-Ланка мен Тамил материалдарынан, жазбаларынан және дереккөздерінен Чандрабхану 1247 жылы Шри-Ланкаға шабуыл жасаған Тамбралингадан шыққан савакан патшасы болды. Оның теңіз флоты аралдың оңтүстік бөлігіне шабуыл жасады, бірақ Шри-Ланка патшасы жеңілді. Алайда Чандрабхану Жаффна патшалығынан солтүстік аралда тәуелсіз режим орната алды, бірақ 1258 жылы оған Тамил императоры Джатаварман Сундара Пандян шабуыл жасап, бағындырды. 1468 жылы патша Трейлоктың Палатиндік заңына сәйкес, Нахон-Си-Таммарат Аюттхая патшалығына қарасты сегіз үлкен қаланың (Прая-маха-нахон) бірі ретінде саналды. 1590-1605 ж. патшалық құрған кезінде ол бірінші дәрежелі провинцияға (Мюанг Эк) айналды. Қайта қалпына келтірулер Аюттаяның королі Рамесуан (13881395), сондай-ақ король Нарай (16561688) кезінде тіркелді. Соңғысын француз инженері М. де ла Маре қолдады. Қала қабырғалары шығыстан батысқа қарай 456 метр, солтүстіктен оңтүстікке қарай 2238 метрге созылып, шамамен бір шаршы шақырым жерді алып жатыр. Солтүстік қабырғада тек бір қақпа болды, оны Пратю Чай Нуэа немесе Пратю Чай Сак деп атады, ал оңтүстік қабырғада да бір ғана қақпа болды. Қаланың шығысында теңізге қарай үш қақпа орналасқан. Батысқа қарай бес қақпа орналасқан. Қазіргі таңда солтүстік қақпасы ғана қала қабырғасының қысқа бөлігімен бірге сақталған.