Кіріспе

1975 жылы Джордж Харрисонның "This Guitar (Can't Keep from Crying) " әнін ағылшын рок музыканты Джордж Харрисон жазды. Ол 1975 жылы Extra Texture (Read All About It) студиялық альбомында жарық көрді. Харрисон әнді өзінің танымал Битлз композициясының жалғасы ретінде жазды "While My Guitar Gently Weeps", 1974 жылы Солтүстік Америкада Рави Шанкармен бірге болған турне кезінде және одан кейін, әсіресе Rolling Stone журналынан алған жеке сынға жауап ретінде. "This Guitar" әнінің редакциясы 1975 жылдың желтоқсан айында Apple Records компаниясының түпнұсқалық нұсқасында соңғы релиз ретінде шығарылды. Сингл АҚШ-та да, Ұлыбританияда да жарнамада орындалмады. Әнді Вуди Гатри мен Пит Сигер сияқты әншілер музыка аспаптарына эмоциялар мен әрекеттерді жатқызу дәстүріне сәйкес жасайды. Әннің мәтіні 1970 жылдары әнші-күйшілер мен музыка сыншыларының арасында кең тараған диалогтың үлгісі болып табылады. Харрисонның "This Guitar" атты турындағы әділетсіздік сезімін арттыра отырып, ол және оның гастрольдік музыканттары қарсыластары 1974 жылғы шоулардың сәтті аспектілерін елемеді деп сенді. Бұл рок, джаз, фанк және үнді классикалық музыкасының қоспасы болды. Rolling Stones Гаррисонның гастрольдік сапары мен оны қоса келген Dark Horse альбомына деген сын-пікірі, бұған дейін оның ең дауысты қолдаушыларының бірі болған басылымның бет-бейнесін білдірді және Гаррисонның кейінгі онжылдықтарда журналға деген наразылығын жалғастырды. Харрисон "This Guitar (Can't Keep from Crying) " әнін 1975 жылдың сәуір мен мамыр айларында Лос-Анджелесте жазды. Жазуда Гаррисон мен американдық музыкант Джесси Эд Дэвисдің гитара сололары бар. Ән клавиатураға ауыр Extra Texture альбомында сирек кездесетін гитаралық таңдау ретінде қызмет етеді, дегенмен Дэвид Фостер, Гэри Райт және Харрисон барлығы трекке клавиатуралық бөліктерді қосты. "This Guitar" әнін сыншылар әртүрлі қабылдады, себебі оны "While My Guitar Gently Weeps" әнінмен салыстыруға болады. Харрисон әнді 1992 жылы бұрынғы евритмикалық Дэйв Стюартпен бірге жазды, ол оны 2006 жылы Platinum Weird жобасын насихаттау үшін қолданды. Бұл нұсқа 2014 Apple Years 196875 Extra Texture қайта шығарылымында бонус трек ретінде пайда болады.

Негізгі деректер мен ойлар

Джордж Харрисонның 1974 жылдың 2 қарашасынан 20 желтоқсанына дейін өткен Үндістан музыканты Рави Шанкармен Солтүстік Америка гастроліне арналған мақсаты концерттік қонақтарға "70-жылдардың ортасындағы әдеттегі рок-шоудан басқа тәжірибе" ұсыну болды. Оның Батыс рок, фанк және джаз жанрларын үнді классикалық музыкасымен араластырғандығы нәтижесінде автор Роберт Родригес музыканың "бір күні "дүниежүзілік музыка" деп аталатын" музыкалық түрі пайда болды деп сипаттады. Родригес "Харрисон-Шанкардың іс-әрекеті, гастрольдік тур" атты турнеге берілген сын-ескертпе туралы "әдетте хабарланбайтын шынайы ерекшеліктер" туралы былай деп жазады: "Кіші баспасөз бекеттері шоуларды жақсы қарауға бейім болды, ал Ролинг Стоунз сияқты рок-орталықтардың парақшасы гастрольді толықтай апатқа жақын нәрсе ретінде айналдырды". Харрисонмен және топ жетекшісі Том Скоттпен бірге гастроль музыканттары Джим Хорн, Джим Келтнер және Энди Ньюмарк әрқайсысы осы жағымсыз хабарламалардың сенімділігіне қарсылық білдірді, Хорн Харрисон-Шанкар турнесін "мен болған ең жақсылардың бірі" деп жариялады. Концертке келгендер де олардың дұрыстығына күмән келтірді; автор Николас Шаффнердің айтуынша, Битлз фанат журналы Strawberry Fields Forever "жаман сынға наразылық білдірген хаттарға толы болды". Сол кезде Скотт Фонг Торрес мақаласына Ванкувердің Пасифик Колизейіндегі біркелкі емес ашылу концертіне тым көп көңіл бөлгені үшін қарсылық білдірді. Бұл мақаладан кейін Ларри Сломанның Шығыс жағалаудағы шоулары туралы мақаласы жарық көрді. Гаррисон турдан кейін көп ұзамай білгендей, Сломан концерттер туралы жағымды мақала жіберген, бірақ журнал редакторлары оны жарияламас бұрын қайта қарады. Харрисон Rolling Stone журналының шоулар туралы "барлық жағымды нәрселерді әдейі өңдегеніне" шағымданды. Сломан кейін жағдайды Харрисонға түсіндіргенін есіне алды. Мен сені ақымақ деп ойладым, кейін Rolling Stone-дың ақымақ екенін түсіндім". "Трансценденталды орташалық" деген тақырыпта Rolling Stone сыншысы Джим Миллер "жаман альбом" туралы "оның апатты гастрольдік турнесі" аяқталуы туралы жазды. Харрисонның өмірбаяны Элиот Хантли журналдың дәстүрлі түрде қолдаған суретшіге "борылған бет" деп сипаттаған. 2001 жылдың желтоқсан айында Сан-Франциско хроникалындағы мақаласында Фонг Торрес өзінің "Материалдық әлемде тынығу" атты мақаласы "Rolling Stone-дағы он екі жыл ішінде ең жағымсыз хаттарды тартқанын" жазды. 1974 жылғы тур тобының мүшелері, оның ішінде болашақ әйелі Оливия Ариас, Харрисонның жағымсыз сын-пикірлерге қарсы ұстанымы туралы айтқан болса, Ленг "оларға жеке шабуыл ретінде жауап берді" деп мәлімдейді. Харрисон "This Guitar (Can't Keep from Crying) " әнін 1975 жылы ақпанда Ариаспен бірге Гавайиде демалыста болған кезінде жазды.

Құрамы

Әннің атауы 1968 жылы шыққан "While My Guitar Gently Weeps" композициясына ойналған. 1974 жылғы концерттердің сыншылары оның лирикасын "While my guitar gently smiles" және "tryes to smile" деп өзгертуге назар аударды. Битлз тобының тректері сияқты, "This Guitar" әнінің рефлексі бөлек хорлар емес, әннің атауымен аяқталатын қысқа, кіші рефлекс аяттармен (бұл жағдайда, G-минор) құрылған. Қазіргі кездегі музыка журналисі Рей Коулман әннің мәтіндері, сондай-ақ Харрисонның ән айтуы мен гитарада ойнауының сапасы "оның жеке өміріне қатысы туралы сұрақтар тудырады" деді. Екіншісі Гаррисонның Фонг Торреске берген сөзінде: "Мен ешқашан да Скот, Билли Престон және Уилли Уикспен бірге әнші ретінде, индус құдайы Кришнаның қызметшісі ретінде, жұртшылықтың "Битл Джордж" деп санаған көзқарасын өмір сүрудің орнына, қазірдей бақытты болғаным жоқ" деген сөзін қайталайды.

Қазіргі заманғы шолулар

1977 жылы шыққан "The Beatles Forever" кітабында Extra Texture туралы сөз қозғаған Николас Шаффнер Харрисонның "дүниелік сыншыларының" "қызыл туға бұқалар сияқты" "Бұл гитараға" және басқа да "рецензенттердің әрқашан 'мағынаны жоғалтқаны туралы" трактаттарға" жауап бергенін жазды. Шэфнер былай деп қосты: "Әрине, сыншылар әділетсіз, тіпті қатыгез болды. Бірақ Джордж олардың бәрінен де жоғары тұрып, олардың бәрін жалған деп шығара алады деп үміттенуге болады. Бір жылдан кейін "Отыз үштен бір" романымен дәл осылай істеді". Родригес "Сыншылар Битлздің каталогын қасиетті деп қарастырды" және сондықтан "Харрисонды "Мини гитара жылап жатқанда" жалғасын шығарғаны үшін жек көрді" деп жазады. Rolling Stone журналының тағы бір жағымсыз шолуында Дейв Марш альбомның бірінші жағының көп бөлігін "жөндеудің сыры" деп жоққа шығарды, ал "бұл жерде "This Guitar (Can't Keep from Crying) " деген сәтсіз уәде үшін өтемақы жоқ" деп айтты. NME жазушылары Рой Карр мен Тони Тайлер Битлз әнін салыстырғанда, Харрисонның "көбінесе көз жасын төгіп жылаған гитарасы мұнда шынайы қайғыға батып қалған формадан кем", - деді және: "Тонның жоқтығы көмектеспейді". Керісінше, Record Worlds-тің жеке сыншысы Харрисонның "бұл редакцияланған қосымша текстуралы балладамен таңбаға тиетінін" және "өте керемет сүйемелдеу" арасында Райттың ARP саптарын ерекшелендіргенін жазды. Melody Maker журналына берген шолуында Рей Коулман "This Guitar" әнін "жалынды, өзекті, әсерлі" деп бағалаған. Cash Box-та Харрисонның "соңғы бірнеше жыл бойы жасаған музыкалық бағыты бойынша жүріп жатқаны: Жіптерді бүгіп, олар Харрисонның кейбір аңшыл замандастары сияқты айқайлау / шырылдаудың орнына, көтерілген блюз стилімен жылап тұр" деп, "Джордждың дауысы өте мақтанышпен айтылады және сөздер жұмсақ түрде маңызды" деп қосты.

Ретроспективті бағалау

"Ролинг Стоун" журналын өзінің істеген ісіне кінәлі деп айыптайды, бірақ ол мұны өзінің ақылынан тыс екендігін айтады. Public Enemy мен Eminem пайда болғанға дейін соло Биттлзден гөрі өздерінің сыншыларына ешкім көп наразылық білдірмеген шығар. Эндрю Грант Джексон бұл әнді Still the Greatest: The Essential Solo Beatles Songs деген кітабында жариялаған. Ол Харрисонның өзінің сыншыларына деген ызасын бұрынғы Битлз тобының ортақ белгісі ретінде таниды, ал өзінің наразылығын білдіру үшін "жоғарыдан үмітсіздік" танытады. Роберт Родригес оны Харрисонның "ең жақсы вокалды орындаушыларының" біріне ие "жақсы жол" деп санайды, бірақ ол сондай-ақ әннің сөзінде "қорғаушылықтың ауасы, менмендікке жақын" деп таныды. 2014 Apple Years Harrison каталогының қайта шығарылуын қарап, New Zealand Herald журналисі Грэм Рид бұл жол "ол кездегіден әлдеқайда жақсы ән" деп айтады, ал Record Collector-тің Oregano Rathbone оны Харрисонның Apple альбомдарының әрқайсысы қалай екенін көрсететін мысал ретінде келтіреді. Ал Ultimate Classic Rock тобының әншісі Ник ДеРизо Extra Texture альбомының ең нашар әнін атап, оны "Битлз әнін қайта өңдеу, бұл альбомның шығармашылық жағынан банкротқа ұшыраған, тұйық жолға түскенін көрсетеді" деп атады. Гаррисонның өмірбаянын жазғандардың бірі Саймон Ленг "This Guitar" әнін "жанды және күшті" Гаррисонның вокалисімен "жағымды ән" деп сипаттап, оны Нил Янгтың журналистикаға қарсы "Амбулаторлық блюз" әніне теңеген. Дейл Эллисон "This Guitar" әнін "жақсы ән" деп сипаттап, оны "жалынды сөздері" бар "жақсы ән" деп атайды және оны Харрисонның "Isn't It a Pity", "The Light That Has Lighted the World", "Blow Away" және "Sat Singing" сияқты композицияларымен біріктіреді.