Кіріспе
Савидж Милл - Мэриленд штатының Савидж қаласында орналасқан тарихи мақта фабрикасы кешені, ол дүкендер мен мейрамханалар кешеніне айналдырылды. Ол 1974 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілді. Мүлікті Александр Уорфилдтің (1677 - 1745) ұлы иеленді, ол оны өзінің ағайындысына, Александр Уорфилдке (Джонның) (1704 - 1740) тапсырды. 1750 жылы Александр өзен бойындағы құламада ертедегі диірменді құрды және оны ұлдары Брайс Уорфилд пен Джон Уортингтонға берді. Тегін зауыты табысты жұмыс істемеді және 1760 жылы Кіші Патуксент бойындағы "Warfields Range" бөліктерімен бірге Фрэнсис Симпсонға (1721 1804) сатылды. Симпсон бірнеше жергілікті плантацияларды сатып алды және 1790 және 1800 жылдардағы Анн Арундел округінің санағында оған жұмыс істейтін 16 17 құл адам бар екендігі айтылды.
Мақта өңдеу зауыты
Комодор Джошуа Барнидің теңізші, саудагер және капер ретінде түрлі-түсті мансабы болды. Ол біз Савидж деп білетін жерді Анна Арундел округіне кірген кезде сатып алды, оны хаттарда "Элкридж" деп атады (Элкридж десантындағы ең жақын порттың аты). 1809 жылы Натаниел Ф. Уильямс (1782-1864) 1760 жылы салынған Джошуа Барни үйінде тұрған Джошуа Барнидің қызы Кэролайн Барниге үйленді. Балқыту зауытын 1810 жылы Барни үйінің жанында ағайынды Натанаэль Ф. Уильямс, Амос Адамс Уильямс (1776), Камберленд Дуган Уильямс (1781) және Джордж Уильямс (1778) бастады. Кәсіпорынды бастағаннан кейін көп ұзамай Джошуа Барни мен Натаниел Уильямс 1812 жылғы соғысқа қатысты. Натаниел Норт-Пойнт шайқасында, ал Барни Бладенсбург шайқасында жарақат алды. Савидж пен Дуганның негізін қалаушылармен жақын отбасылық байланыс Камберленд Дуган Уильямстың атын беруден көрінеді. Савидж Уильямс ағайындыларға бизнесті бастау үшін ақша берді және 1823 жылы диірменді $ 6,667.67 сатып алды. 1821 жылы желтоқсанда диқан Савидж Өндірістік Компаниясы ретінде шартты түрде тіркелді. Негізгі өнім - пахталық қаз, ол желкенге және басқа да көптеген мақсаттарға пайдаланылады. 1824 жылы 26 наурызда Балтимор банкі операцияларды кеңейту үшін 12 000 доллар қарыз берді. Дениэл Ламмоттың 1825 жылы Е. И. Ол "елдегі ең жақсы және ең үлкен мекеме" болатынын айтты. Жұмысшылардың көпшілігі әйелдер болды, олар ауысым кезінде жабылып, өрт шыққан жағдайда белгілі бір қауіп төндіреді. Егер байланыс қажет болса, хабаршы хаттар жеткізетін немесе олар кілт есіктегі кішкентай терезе арқылы сөйлесе алатын. 1829 жылы Амос Уильямс "Ақтардың ойласуы", "Бірліктегі бауырлар" және "Уильямс Барлау" бірлестіктерімен бірге диірмен қалашығын 980 акрға кеңейтті. Парцел "Conclusion" деп аталды, ол Чарльз Александр Уорфилдтің "Винкопин мойыны"мен ағыстың жоғары жағында, диірменге іргелес жатқан Кіші Патуксент өзенінде бөгет құрып, қосылды. Ақшаны миссис Дорсидің қосымша жерімен несиеге берген. Ол кезде Амос компанияны Лексингтонның батысындағы Калверт көшесіндегі Балтимордағы кеңседен басқаратын. 1831 жылы мырза Хак, фабриканың механигі, жібекті орауға және бұрауға арналған машинаны жасады, ол патент алу үшін Вашингтонға әкелінді. Сол жылы, кішігірім шаршау кем дегенде 30 адамды соқты. 1832 жылдың қазан айында Амос Уильямс бизнес клиенттерін көңілдету үшін жылына 300 доллар жалақымен диірменге көшіп келді. Бұл кезде мақта зауытында ұнтақ, арақ, машина жасау цехы, құю цехы, темір шеберханасы, дөңгелек шеберханасы, кірпіш жасау зауыты, ферма, жалға берілетін үйлер мен компания дүкені болды. Сол жылы Джозеф Банкрофт сол тегерменнің бөлшектерін пайдаланып, Пенсильвания штатының Рокдейл қаласында тегермен құрды. 1837 жылы диірменнің меншігінде 8000 долларға сатып алынған пеш жұмыс істеді, бірақ оны жеке басқаратын Амос А Уильямс, Камберленд Дуган Уильямс және Томас Лэндсдейл. 1836 жылы маусымда болған құрғақшылықтан кейін компания жаңа B&O теміржолына қосылу үшін арзан вагон жолын пайдалануға шешім қабылдады және суды бұруға Хаммонд тармағындағы Томас Сноуденнің меншігінің бір бөлігі қосылды. Сол жылы компания Харперс-Ферри қару қоймасына, Джон Браунның Харперс-Ферриге шабуыл жасауына арналған қозғалтқыштар, бұрағыш машиналар мен диірмендерді өткізді. 1836 жылдан 1843 жылға дейін Савидж Мәнуфактура Компаниясы 25 цент, 50 цент және бір доллар сомасында өз валютасын бастады. 1839 жылы 6 маусымда Амос А. Уильямс 1844 жылға дейін созылатын аурудың салдарынан компанияны басқаруды ағасы Камберленд Дуган Уильямсқа қалдырып кетті. Оның ауруы кезінде компания "Балдуиннің мақта, сабан және темекі пресін" әзірледі, ол оңтүстік штаттарда сату үшін өндірілді және Рехм планшеткасы. 1843 жылы 28 қарашада отын және кен орнын өндіру үшін Ламберт пен Уиллиам Уортингтоннан 4755 долларға қосымша жер сатып алынды. 1846 жылы Савидж Өндірістік Компания Балтимордағы Поухатан Компаниясына қолданыстағы немесе өндірілген тоқыма станоктарын және бу қозғалтқыштарын сатты. 1848 жылы Амос А. Уильямс Савидж Мәнуфактуринг Компаниясына және оның ағалары Джордж, Камберленд және Натаниелге қарсы арыз жазды. Олар оны ауру кезінде қарыздан кедейлікке итермелеуге тырысты деп мәлімдеді. Темірдендіру зауытының сумен қамтамасыз етілетін көзі бар еді, бірақ өзеннен су жеткізу мүмкін емес еді. Өнімді нарыққа жеткізу үшін жылқы мен қашырлар пайдаланылды. 1835 жылдың наурыз айында Savage Railroad Company компаниясын Amos және Cumberland Williams және басқа инвесторлар акцияларында 15 000 доллармен Балтимор жә...
In December 1821 the mill was chartered as the Savage Manufacturing Company. The main product was cotton duck, used for sailcloth and a wide variety of other uses. On March 26, 1824, $12,000 was loaned from the Bank of Baltimore to expand operations. The mill had established itself early on as a premier site of manufacturing product and machinery for the east coast as noted in an 1825 letter from Daniel Lammott to E. I. Du Pont stating "it would be the best and largest establishment in the country." Most workers were women who were on lockdown throughout their shifts posing a risk of certain peril if a fire broke out. A messenger would deliver notes if communications were needed or they could speak through a small window in the locked door. By 1829 Amos Williams combined "Whites Contrivance", "Brothers In Partnership", and "Williams Discovery" to expand the mill town to 980 acres. The parcel was named "Conclusion", which was joined with Charles Alexander Warfield's "Wincopin Neck" upstream to form a dam on the Little Patuxent River, which runs adjacent to the mill property. Money was loaned to by additional land from Mrs. Dorsey. Amos managed the company at the time from an office in Baltimore on Calvert street just west of Lexington. In 1831, Mr. Hack, a machinist at the mill developed a machine for reeling and twisting silk that was taken to Washington for a patent The same year, a case of Small Pox struck at least 30 persons. In October 1832, Amos Williams moved to the mill site with a salary of $300 a year to entertain business clients. By this time the cotton mill site had a grist mill, saw mill, machine shop, foundry, blacksmith shop, wheelwright shop, brick making facility, farm, rental houses and company store. That year, Joseph Bancroft used parts manufactured by the mill to establish a mill in Rockdale, Pennsylvania. In 1837, a furnace purchased for $8,000 operated on the mill property but managed separately by Amos A Williams, Cumberland Dugan Williams and Thomas Landsdale. After a drought in June 1836, the company decided to operate a lower cost wagon path to connect to the new B&O railroad and a portion of the Thomas Snowden's property on the Hammond Branch was added to divert water. The same year the company provided slabbing engines, turning lathes and gear cutters to the Harpers Ferry Armory, location John Brown's raid on Harpers Ferry. From 1836 to 1843, The Savage Manufacturing Company started its own currency with scrip amounts of 25 cents, 50 cents and one dollar. On June 6, 1839 Amos A. Williams resigned due to a sickness that would last until 1844, leaving control of the company to his brother Cumberland Dugan Williams. During his sickness, the company developed "Baldwin's Cotton, Hay and Tobacco press which was manufactured onsite for sales in the Southern states and the Rechm planing machine. Additional land was purchased by the mill on November 28, 1843, for $4,755 that included property from Mr. Lambert and William Worthington for firewood and ore for the furnace operations. In 1846, The Savage Manufacturing Company sold existing or manufactured looms and steam power engines for the Powhatan Company in Baltimore. In 1848, Amos A. Williams entered ligation against the Savage Manufacturing Company and his brothers George, Cumberland and Nathanial claiming they tried to force him into poverty from indebtedness during his illness. The mill had a good source of water power, but the river was unnavigable for delivery. Horses and mules were used to deliver the product to market. In March 1835 the Savage Railroad Company was incorporated by Amos and Cumberland Williams and other investors with $15,000 in stock to bring a rail spur to the mill off the Patuxent branch of the Baltimore and Ohio Railroad, and in the 1870s a Bollman Truss Bridge was moved to the spur. This bridge survives and is the only one of its kind left. In 1859, William Henry Baldwin Jr. (1821 ) of the Talbot Jones Co. (Woodward Baldwin & Co.) took over operations as the Savage Manufacturing Company, purchasing the land and factory for $42,000. From 1861 to 1862 the mill closed due to lack of raw cotton from the Southern states during the civil war. The mill was managed by William Henry's son Carroll Baldwin from 1905 to 1918 merging with the New York based Baldwin, Leslie and Company. In 1918 the company was renamed Leslie Evans and Company after Baldwin's death. Harry M. Leslie (1880 1945) managed the Savage Mill, the Hart Cotton Mill of Tarboro, North Carolina, Postex Cotton Mills of Post, Texas and Clinchfield Manufacturing Company of Marion, North Carolina. Workers from the factory worked 6 days a week in 10 hours shifts and were issued company scrip in various denominations that were usable in the only store in the village on Commerce street that was also owned by the company. In 1880, steam engines were installed. In 1911 The Savage Manufacturing Company Patented a process for drying paper using its cotton duck product. Notable factory workers at the mill included Horatio Gambrill of Druid Mills, David Carroll of Mt. Vernon Mills, and Baltimore mayor Samuel Hinks. In 1939, Savage still operated as a "company town" under less progressive standards, with the Savage Manufacturing Company stipulating that land it considered donating to the county for a school never be sold for use by an African American, another business, or sales of wine or spirits. Throughout World War II the mill produced heavy duck for canvas, hoses, refining and sails and community power from the waterwheel. The demand for canvas dropped considerably after the war, and the mill was scheduled to be shut down 1 January 1948. At time the 400 acre complex employed 372, consisted of twelve industrial buildings and 98 houses owned and rented by the mill. Although there were early records of using African American apprentices prior to the civil war, the mill remained segregated through most of its industrial history.
Рождестволық ауыл
Тегін зауыты жабылғаннан кейін оны Гарри Хейм 450 000 долларға сатып алды, оны Санта Новелтиге айналдырды, Рождестволық әшекейлер жасады, 1948 жылдың желтоқсан айында ашылған "Санта Хейм" (Сантаның үйі) деп аталатын Рождестволық дисплей ауылы болды. Онда тірі бұғылар, бір шеңберлі цирк және қонақтарды 1-ші магистральдағы көлік тұрағынан диірменге апаратын шағын пойыз көрініс тапқан. Бірінші жол мен Горман жолының бұрышында мұнаралы қамал салынған. Карол Болдуин залы Рождестволық өнімдерді сату үшін пайдаланылды. Операция үшін Балтимор даңғылының бойындағы бірнеше үйлер қиратылды. Өндiрiске 400 жұмысшы қатысқан 65 миллион Рождестволық ағаш глобустары қосылды. Бұл бизнес салыстырмалы түрде қысқа өмір сүрді. Қаланың атын Санта Хейм деп өзгертуге тырысу, қонақ үй мен шарлауығы бар жасанды көл салу жоспары да жүзеге аспады. 1950 жылы диірменді Альберт Винер және оның ағалары Сэмюэл, Хайман және Ефрем сатып алды, оларды Ұлттық дүкендік құрылғылар компаниясы қойма үшін қолданды. Бұл жылдар бойы кеңейтіліп, кешендегі бес үлкен ғимаратты қамтиды. 2010 жылы зауытқа келген туристердің саны бір миллионнан асты. Теміржолдар мен арқан кедергілері тізбегі тері жарысының бойымен Terrapin Adventures құрылды. 2015 жылы "Rams Head" зауытының иесі әйелдерді ванна бөлмесінде бейнелеп түсіргені үшін сотталғаннан кейін, зауыт аймақтық танымалдыққа ие болды.
Бөлімшелер
2013 жылы Говард округінің жоспарлау және аймақ бөлу департаменті аймақ бөлуді өзгертуді "Savage remainder" мүлкі үшін тығыздықты арттыруға мүмкіндік беретін аймақ бөлуді қамтитын кешенді аймақтандыру жаңартуын шығарды. Екі жағында Патуксентке қарай тік түсетін бес акрлық орманды алқап, оны округ Савидж паркі құрамына кіргізбей сатып алған. Buzzutto homes Savage Mill қонысы деп аталатын тұрғын үй жобасын ұсынды, оған маңызды сыныптау өзгерістері мен парктер бөлімі жердің үлесін игерушіге тығыздықты ұлғайту үшін берді, оған референдумдық әрекет қарсы болды. 7000 адам қатысқан референдумға жер иелерінің адвокаты Уильям Эрскин, экономикалық даму агенттігінің мүшесі, сондай-ақ Кен Ульманның әкесі, округтің атқарушысының заңгерлік фирмасы қатысқан.