Кіріспе

Савидж Милл - Мэриленд штатының Савидж қаласында орналасқан тарихи мақта фабрикасы кешені, ол дүкендер мен мейрамханалар кешеніне айналдырылды. Ол 1974 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілді. Мүлікті Александр Уорфилдтің (1677 - 1745) ұлы иеленді, ол оны өзінің ағайындысына, Александр Уорфилдке (Джонның) (1704 - 1740) тапсырды. 1750 жылы Александр өзен бойындағы құламада ертедегі диірменді құрды және оны ұлдары Брайс Уорфилд пен Джон Уортингтонға берді. Тегін зауыты табысты жұмыс істемеді және 1760 жылы Кіші Патуксент бойындағы "Warfields Range" бөліктерімен бірге Фрэнсис Симпсонға (1721 1804) сатылды. Симпсон бірнеше жергілікті плантацияларды сатып алды және 1790 және 1800 жылдардағы Анн Арундел округінің санағында оған жұмыс істейтін 16 17 құл адам бар екендігі айтылды.

Мақта өңдеу зауыты

Комодор Джошуа Барнидің теңізші, саудагер және капер ретінде түрлі-түсті мансабы болды. Ол біз Савидж деп білетін жерді Анна Арундел округіне кірген кезде сатып алды, оны хаттарда "Элкридж" деп атады (Элкридж десантындағы ең жақын порттың аты). 1809 жылы Натаниел Ф. Уильямс (1782-1864) 1760 жылы салынған Джошуа Барни үйінде тұрған Джошуа Барнидің қызы Кэролайн Барниге үйленді. Балқыту зауытын 1810 жылы Барни үйінің жанында ағайынды Натанаэль Ф. Уильямс, Амос Адамс Уильямс (1776), Камберленд Дуган Уильямс (1781) және Джордж Уильямс (1778) бастады. Кәсіпорынды бастағаннан кейін көп ұзамай Джошуа Барни мен Натаниел Уильямс 1812 жылғы соғысқа қатысты. Натаниел Норт-Пойнт шайқасында, ал Барни Бладенсбург шайқасында жарақат алды. Савидж пен Дуганның негізін қалаушылармен жақын отбасылық байланыс Камберленд Дуган Уильямстың атын беруден көрінеді. Савидж Уильямс ағайындыларға бизнесті бастау үшін ақша берді және 1823 жылы диірменді $ 6,667.67 сатып алды. 1821 жылы желтоқсанда диқан Савидж Өндірістік Компаниясы ретінде шартты түрде тіркелді. Негізгі өнім - пахталық қаз, ол желкенге және басқа да көптеген мақсаттарға пайдаланылады. 1824 жылы 26 наурызда Балтимор банкі операцияларды кеңейту үшін 12 000 доллар қарыз берді. Дениэл Ламмоттың 1825 жылы Е. И. Ол "елдегі ең жақсы және ең үлкен мекеме" болатынын айтты. Жұмысшылардың көпшілігі әйелдер болды, олар ауысым кезінде жабылып, өрт шыққан жағдайда белгілі бір қауіп төндіреді. Егер байланыс қажет болса, хабаршы хаттар жеткізетін немесе олар кілт есіктегі кішкентай терезе арқылы сөйлесе алатын. 1829 жылы Амос Уильямс "Ақтардың ойласуы", "Бірліктегі бауырлар" және "Уильямс Барлау" бірлестіктерімен бірге диірмен қалашығын 980 акрға кеңейтті. Парцел "Conclusion" деп аталды, ол Чарльз Александр Уорфилдтің "Винкопин мойыны"мен ағыстың жоғары жағында, диірменге іргелес жатқан Кіші Патуксент өзенінде бөгет құрып, қосылды. Ақшаны миссис Дорсидің қосымша жерімен несиеге берген. Ол кезде Амос компанияны Лексингтонның батысындағы Калверт көшесіндегі Балтимордағы кеңседен басқаратын. 1831 жылы мырза Хак, фабриканың механигі, жібекті орауға және бұрауға арналған машинаны жасады, ол патент алу үшін Вашингтонға әкелінді. Сол жылы, кішігірім шаршау кем дегенде 30 адамды соқты. 1832 жылдың қазан айында Амос Уильямс бизнес клиенттерін көңілдету үшін жылына 300 доллар жалақымен диірменге көшіп келді. Бұл кезде мақта зауытында ұнтақ, арақ, машина жасау цехы, құю цехы, темір шеберханасы, дөңгелек шеберханасы, кірпіш жасау зауыты, ферма, жалға берілетін үйлер мен компания дүкені болды. Сол жылы Джозеф Банкрофт сол тегерменнің бөлшектерін пайдаланып, Пенсильвания штатының Рокдейл қаласында тегермен құрды. 1837 жылы диірменнің меншігінде 8000 долларға сатып алынған пеш жұмыс істеді, бірақ оны жеке басқаратын Амос А Уильямс, Камберленд Дуган Уильямс және Томас Лэндсдейл. 1836 жылы маусымда болған құрғақшылықтан кейін компания жаңа B&O теміржолына қосылу үшін арзан вагон жолын пайдалануға шешім қабылдады және суды бұруға Хаммонд тармағындағы Томас Сноуденнің меншігінің бір бөлігі қосылды. Сол жылы компания Харперс-Ферри қару қоймасына, Джон Браунның Харперс-Ферриге шабуыл жасауына арналған қозғалтқыштар, бұрағыш машиналар мен диірмендерді өткізді. 1836 жылдан 1843 жылға дейін Савидж Мәнуфактура Компаниясы 25 цент, 50 цент және бір доллар сомасында өз валютасын бастады. 1839 жылы 6 маусымда Амос А. Уильямс 1844 жылға дейін созылатын аурудың салдарынан компанияны басқаруды ағасы Камберленд Дуган Уильямсқа қалдырып кетті. Оның ауруы кезінде компания "Балдуиннің мақта, сабан және темекі пресін" әзірледі, ол оңтүстік штаттарда сату үшін өндірілді және Рехм планшеткасы. 1843 жылы 28 қарашада отын және кен орнын өндіру үшін Ламберт пен Уиллиам Уортингтоннан 4755 долларға қосымша жер сатып алынды. 1846 жылы Савидж Өндірістік Компания Балтимордағы Поухатан Компаниясына қолданыстағы немесе өндірілген тоқыма станоктарын және бу қозғалтқыштарын сатты. 1848 жылы Амос А. Уильямс Савидж Мәнуфактуринг Компаниясына және оның ағалары Джордж, Камберленд және Натаниелге қарсы арыз жазды. Олар оны ауру кезінде қарыздан кедейлікке итермелеуге тырысты деп мәлімдеді. Темірдендіру зауытының сумен қамтамасыз етілетін көзі бар еді, бірақ өзеннен су жеткізу мүмкін емес еді. Өнімді нарыққа жеткізу үшін жылқы мен қашырлар пайдаланылды. 1835 жылдың наурыз айында Savage Railroad Company компаниясын Amos және Cumberland Williams және басқа инвесторлар акцияларында 15 000 доллармен Балтимор жә...

Рождестволық ауыл

Тегін зауыты жабылғаннан кейін оны Гарри Хейм 450 000 долларға сатып алды, оны Санта Новелтиге айналдырды, Рождестволық әшекейлер жасады, 1948 жылдың желтоқсан айында ашылған "Санта Хейм" (Сантаның үйі) деп аталатын Рождестволық дисплей ауылы болды. Онда тірі бұғылар, бір шеңберлі цирк және қонақтарды 1-ші магистральдағы көлік тұрағынан диірменге апаратын шағын пойыз көрініс тапқан. Бірінші жол мен Горман жолының бұрышында мұнаралы қамал салынған. Карол Болдуин залы Рождестволық өнімдерді сату үшін пайдаланылды. Операция үшін Балтимор даңғылының бойындағы бірнеше үйлер қиратылды. Өндiрiске 400 жұмысшы қатысқан 65 миллион Рождестволық ағаш глобустары қосылды. Бұл бизнес салыстырмалы түрде қысқа өмір сүрді. Қаланың атын Санта Хейм деп өзгертуге тырысу, қонақ үй мен шарлауығы бар жасанды көл салу жоспары да жүзеге аспады. 1950 жылы диірменді Альберт Винер және оның ағалары Сэмюэл, Хайман және Ефрем сатып алды, оларды Ұлттық дүкендік құрылғылар компаниясы қойма үшін қолданды. Бұл жылдар бойы кеңейтіліп, кешендегі бес үлкен ғимаратты қамтиды. 2010 жылы зауытқа келген туристердің саны бір миллионнан асты. Теміржолдар мен арқан кедергілері тізбегі тері жарысының бойымен Terrapin Adventures құрылды. 2015 жылы "Rams Head" зауытының иесі әйелдерді ванна бөлмесінде бейнелеп түсіргені үшін сотталғаннан кейін, зауыт аймақтық танымалдыққа ие болды.

Бөлімшелер

2013 жылы Говард округінің жоспарлау және аймақ бөлу департаменті аймақ бөлуді өзгертуді "Savage remainder" мүлкі үшін тығыздықты арттыруға мүмкіндік беретін аймақ бөлуді қамтитын кешенді аймақтандыру жаңартуын шығарды. Екі жағында Патуксентке қарай тік түсетін бес акрлық орманды алқап, оны округ Савидж паркі құрамына кіргізбей сатып алған. Buzzutto homes Savage Mill қонысы деп аталатын тұрғын үй жобасын ұсынды, оған маңызды сыныптау өзгерістері мен парктер бөлімі жердің үлесін игерушіге тығыздықты ұлғайту үшін берді, оған референдумдық әрекет қарсы болды. 7000 адам қатысқан референдумға жер иелерінің адвокаты Уильям Эрскин, экономикалық даму агенттігінің мүшесі, сондай-ақ Кен Ульманның әкесі, округтің атқарушысының заңгерлік фирмасы қатысқан.