Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ресей суретшісі (17161795) Алексей Петрович Антропов (Алексей Петрович Антропов; 25 наурыз 1716 [О. С. 14 наурыз 1716] 23 маусым 1795 [О. С. 12 маусым 1795]) негізінен Санкт-Петербургте белсенді ресейлік суретші болды, ол сол жерде туып, қайтыс болды. Ол сондай-ақ Мәскеуде жұмыс істеді және Киевтегі шіркеулерді фрескамен бояды. Ол ең көп майлы бояуларды қолданған, сонымен қатар миниатюралар мен иконаларды да суретке түсірген.
Russian painter (1716–1795)
Aleksey Petrovich Antropov (Алексей Петрович Антропов; 25 March 1716 [O. S. 14 March 1716] – 23 June 1795 [O. S. 12 June 1795]) was a Russian painter active primarily in St. Petersburg, where he was born and died. He also worked in Moscow and frescoed churches in Kiev. His preferred medium was oil, but he also painted miniatures and icons.
Өмір және жұмыс
Алексей қару-жарақ қоймасында және "Канцелярия от строений" (Құрылыс канцеляриясы) жұмыс істеген мемлекеттік қызметкердің отбасында дүниеге келген. 1732 жылдан бастап Алексей канцлерлікте туысы Андрей Матвеевтің қол астында жұмыс істеді. 1739 жылдан кейін Иван Вишняковтың басшылығымен Канцелярияның "суретші командасының" мүшесі болды. Команданың мүшесі ретінде Алексей жазғы сарайдың, қысқы сарайдың, Аничков сарайының және Санкт-Петербургтің басқа да ғимараттарының фрескаларына қатысты. Ол сондай-ақ портрет өнеріне француз суретшісі Луи Каравактан үйренген. 1749 жылы Алексей суретшінің шәкірті атағын алды, ал 1750-ші жылдардың соңында - суретшінің шебері атағын алды. 1752 - 1755 жылдары Киевтегі Андрей шіркеуінің ішкі бөлмелерін жасады. Ол иконостастың орнатылуын, фрескамен сырланған күмбездер мен қабырғаларды қадағалады. Оның шіркеудегі ең көрнекті фрескасы - құрбандық үстеліндегі Соңғы кешкі ас. Ол Киев кезеңінен бұрын сурет салуды бастаған. Оның ең ерте танылған портреттері Ресейдің Елизаветасының портреттері болып табылады. Ол өзінің үлгісін таппады, бірақ суреттерді ұстазы Луи Каравактың шығармаларына негіздеді. 1755 - 1757 жылдары Мәскеуде Головкин сарайының фрескаларын салумен айналысты. Бұл жерде ол Антроповтың өмірінің қалған бөлігінде оның жұмысын қолдаған ханзада Иван Шуваловпен танысты. 1757 жылдан 1759 жылға дейін Антропов Санкт-Петербургке оралып, итальяндық сарай суретшісі Пьетро Ротариден қосымша нұсқау алды. Тарихшылар оның А. М. Измайлованың портреті дипломдық жұмыс деп санайды. 1760 жылдар суретшінің ең өнімді кезеңі болған. Ол көптеген жақсы портреттерге сурет салған, соның ішінде Атаман Краснощековтың портреті, Румянцеваның портреті. Иван Шувалов оны Мәскеуге көшіруді жоспарлады, сондықтан Антропов Мәскеу университетінде өнер сабағын бере алады. Белгісіз бір себептермен бұл жоспар тоқтатылды, ал Антропов оның орнына орыс православие шіркеуінің Синодындағы жұмысқа орналасты, онда ол иконалар суретіне, шіркеулерді безендіруге, шіркеу иелері портреттерін салуға және өнер студенттеріне басшылық етті. Оның шәкірттерінің арасында Дмитрий Левицкий де болды, ол шын мәнінде мұғалімінің үйінде тұратын. 1762 жылы Ресейдің Петр III жаңа император болды. Көп ұзамай Антропов оның сүйікті суретшісі болды. Петр III билік құрған алты ай ішінде Антропов кем дегенде төрт портретті суретке түсірді. Сарайдағы көтерілістен кейін жаңа императрица Екатерина II Антроповтың талантына деген пікірі төмендей түсті. Сол кезде суретшілер салтанатты портреттер үшін жұмсақ түстерді және әсем суреттерді таңдады. Антропов қара түстегі фонға қарама-қарсы түстердің өткір қарама-қайшылығына негізделген дәстүрлі иконалар мен парсуна портреттерін артық көреді. 1789 жылы Антропов өзінің жалғыз үйін тегін мектеп ұйымдастыру үшін Білім департаментіне тапсырып, жеке құрбандық жасады. 1795 жылы Антропов қызбадан қайтыс болды және Санкт-Петербургтегі Александр Невский монастырындағы Лазаревское зиратында жерленді.
Alexei was born to the family of a government official who worked in the Armory and in the "Канцелярия от строений" (Chancellory of Buildings). Beginning in 1732, Alexei worked at the Chancellory under his relative Andrey Matveyev. After 1739 he was a member of the "painting team" of the Chancellory under Ivan Vishnyakov. As a member of the team Alexei took part in the frescoing of the Summer Palace, Winter Palace, Anichkov Palace and other buildings of Saint Petersburg. He also studied portrait art from the court painter Louis Caravaque of France. In 1749 Alexei received the rank of the Painter's Apprentice and at the end of the 1750s the rank of the Master Painter. In 1752 1755, he worked on the interiors of the St Andrew's Church in Kiev. He supervised the installation of the iconostasis and frescoed cupolas and walls. The most prominent of his frescoes in the church is the Last Supper in the altar. He started to paint portraits before his Kiev period. The earliest known portraits of his are portraits of Elizabeth of Russia. He did not meet his model, but based the paintings on the works of his teacher, Louis Caravaque. From 1755 to 1757 he worked in Moscow frescoing the Golovkin palace. Here he met prince Ivan Shuvalov who supported Antropov's work for the rest of his life. From 1757 to 1759 Antropov returned to Saint Petersburg and obtained further instruction from court painter Pietro Rotari of Italy. Historians consider his portrait of A. M. Izmaylova to be a sort of a graduation work. The 1760s were probably the most productive period of the artist. He painted many good portraits among the Portrait of Ataman Krasnoschekov, Portrait of Rumyantseva. Ivan Shuvalov planned to move him to Moscow, so Antropov could teach art the Moscow University. For some reason this plan was cancelled and Antropov instead got the job at the Synod of the Russian Orthodox Church, there he supervised icon painting, decorated the churches, drew the portraits of church hierarchs and supervised art students. Among his apprentices was Dmitry Levitzky, who actually lived in his teacher's house. In 1762 Peter III of Russia became the new Emperor. Antropov soon became his favorite painter. For the six months of Peter III's rule, Antropov painted at least four of his portraits. After the palace revolt, the new Empress, Catherine II had a much lower opinion of Antropov's talents. At that time, artists preferred a soft combinations of colors and some flattering for the ceremonial portraits. Antropov preferred the traditional icon and parsuna portraits, based on a sharp contrast of colors with a dark background. In 1789 Antropov made a personal sacrifice, transferring his only house to the Department of Education for organizing a Free School there. In 1795 Antropov died of a fever and was buried in the Lazarevskoe Cemetery at the Alexander Nevsky Monastery, in Saint Petersburg.