Александр Куприн: Ресейлік суретші және "Бубновый валет" тобының мүшесі
Aleksandr V. Kuprin
Александр Куприн – ресейлік суретші, «Бубенді Валет» тобының негіз қалаушысы. Пейзаждар мен натюрморттарымен танымал. Биографиясы, туған жылы мен өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресей суретшісі Александр Васильевич Куприн (Ланг ру) – ресейлік суретші, "Алмаз құлы" тобының негізін қалаушы мүшесі. Куприн 1880 жылы Борисоглебск қаласында (Воронеж облысы, Ресей) дүниеге келді және 1960 жылы Мәскеуде қайтыс болды. Оның ең танымал туындылары – әртүрлі пейзаждар мен натюрморттар.
Russian painter
the painter
Aleksandr Vasil'evich Kuprin (Lang ru) was a Russian painter, a founding member of the Knave of Diamonds group. Kuprin was born in Borisoglebsk (in Voronezh Oblast, Russia) in 1880 and died in Moscow in 1960. His most famous works are various landscape and still lifes.
Ерте өмір
Александр Куприн 1880 жылы Ресейдің оңтүстігінде, Ворона өзенінің жағасында орналасқан Борисоглебск қаласында дүниеге келді. Оның әкесі аудандық мектепте тарих және география пәнін оқытқан. Жас шағында теміржолда кеңсе қызметкері болып жұмыс істеген кезде, жергілікті өнерсүйерлер қоғамында кешкі сабақтарға қатысты. 1896-1901 жылдары Воронеж қаласында оқыды. 1902 жылы Санкт-Петербургке барып, ресми көркем өнер білімін алуға кірісті.
Aleksandr Kuprin, the child of a district school history and geography teacher, was born in the south of Russia in 1880, in Borisoglebsk, a busy inland port on the Vorona River. As a young man, he took evening classes at the local Society of Art Lovers, while working as a clerk on the railway. He studied in Voronezh ( 1896–1901). In 1902, he traveled to St. Petersburg to commence formal art training.
Ерте оқыту
Куприн 1904 жылы Мәскеуге көшіп келгенге дейін Санкт-Петербургте екі жыл жеке ательелерде оқыды. 1906 жылы ол Мәскеу Сурет, мүсін және сәулет мектебіне Абрам Архипов пен Константин Коровиннің шәкірті ретінде қабылданды, соңғысы – белгілі ресей импрессионисі. Купринның осы кезеңдегі суреттері оның ықпалын көрсетеді, олардың бос мақтаныстары мен көлеңке мен жарыққа жасалған баса назарлары арқылы. 1908 жылы Куприн Мәскеу меценаттарының жеке коллекцияларында француз суретінің жаңа стильдерімен танысты. 1910 жылға қарай ол мектепті тастап, "Бриллианттар құлы" (Бубновый валет) өнер бірлестігінің негіздеуші мүшелерінің бірі болды. Бірлестіктің алғашқы көрмесі – француз суретшілері Анри Ле Фоконьер, Василий Кандинский және ескі ойлау мектептеріне шыдамы жоқ жас ресейліктердің жаңа буынының суреттерін қамтитын, сол кезеңнің авангардтық суретінің жарқын халықаралық жетістігі болды.
Kuprin studied in private ateliers for two years in St. Petersburg before moving to Moscow in 1904, where, by 1906, he was enrolled at the Moscow School of Painting, Sculpture, and Architecture as a student under Abram Arkhipov and Konstantin Korovin, the latter a noted Russian impressionist. Kuprin's paintings of this period reflect this influence, with their loose brush strokes and emphasis on shadow and light. In 1908, Kuprin was exposed to the new styles of French painting in the private collections of Moscow patrons. By 1910, he had dropped out of school to become one of the founding members of the Knave of Diamonds arts association (Бубновый валет, Romanized: Bubnovyi Valet). The association's inaugural exhibition was the explosive international height of avant garde painting of the period, including works by French artists Henri Le Fauconnier, Wassily Kandinsky, and a new generation of paintings by young Russians impatient with old schools of thought.
Пол Сезанн, кубизм және форманың геометриясы
Куприннің Сезаннаға деген құрметі 1910 жылы "Бриллианттар құлы" көрмесіне ұсынған суреттерінде анық байқалады (сол жақтағы суреттерді қараңыз). Осы кезеңдегі ерекше жұмыстары әсемдік принциптерін бейнеленген нысандарды терең талдаумен үйлестірді ("Көк табақты тұрғылықты заттар", 1914; "Мүсіншесі бар тұрғылықты заттар", 1919; "Күзгі гүл шоғыры", 1925 – бәрі Третьяков галереясында сақталады). Бұл сурет өнеріне қатысты мәселелер келесі он жыл бойы оның шығармашылығында басымдыққа ие болды, алайда ол осы тақырыптарды жалғастыра берген сайын формаларының геометриясы біртіндеп жұмсара түсті. 1918 жылы Куприн Санкт-Петербургтегі Свомас және Мәскеудегі Вхутемас (Мемлекеттік жоғары өнер және техникалық студиялар) дизайн мектебінде профессор болып жұмыс істеді, онда ол 1952 жылға дейін лекция оқыды. 1925 жылы ол Мәскеу суретшілер қауымдастығының мүшесі атанды, бұл оны "Бриллианттар құлы" тобымен бұрынғы байланыстарынан алшақтатты.
Kuprin's admiration of Cézanne was very much evident in the paintings he submitted to the 1910 Knave of Diamonds show (see illustrations, left). His characteristic works of this period combined decorative principles with keen analytical insight into the objects being depicted (Still Life With Blue Tray, 1914; Still Life With a Statuette, 1919; Autumn Bouquet, 1925—all in the Tret’iakov Gallery). These were painting questions that would dominate in his work for the next decade, although, as he continued with these themes, the geometry of his forms is gradually smoothed out. In 1918, Kuprin took a post as professor at Svomas in St. Petersburg and also at the Vkhutemas design school in Moscow (State Higher Arts and Technical Studios), where he would continue as lecturer until 1952. In 1925, he became a member of the Moscow Painters Association, a shift that moved him away from the earlier rebellious associations with the Knave group.
Кеңестер ықпалы
1920 жылдардың соңына қарай Куприннің туындыларында реалистік бейімділік күшейді. Ол «Ромбтар тобының» (Jack of Diamonds) әдісінен бас тартып, пленэр сурет салуға көшті, көлем мен кеңістікті берудегі оның ерекшелігін қабылдады. Бұл ресейлік өнердегі жаңалықтарға кедергі келтірген социалистік реализмнің талаптарына сай келді. 1930 жылдары Куприн өзінің ең танымал туындылары саналатын өнеркәсіптік пейзаждарды жасауды бастады. («Топольдер», 1927; «Бесальская аңғары», 1937 – екеуі де Третьяков галереясында). Куприн өнеркәсіптік ландшафт шебері болды («Завод», 1915; «Баку: Биби-Эйбат мұнай алаптары», 1931 – екеуі де Третьяков галереясында).
Toward the end of the 1920s, realistic tendencies became stronger in Kuprin's work. He abandoned the approach of the Jack of Diamonds group for a more direct manner, taking up plein air painting and adopting its characteristic treatment of volume and space. This was in line with the dictates of Socialist Realism that, increasingly, had become a barrier to experimentation in Russian art. In the 1930s Kuprin started producing the industrial landscapes that are considered some of his best known works. (The Poplars, 1927; The Beasal’skaia Valley, 1937—both in the Tret’iakov Gallery). Kuprin was an outstanding master of the industrial landscape (The Plant, 1915; Baku: The Oil Fields of Bibi Eibat, 1931—both in the Tret’iakov Gallery).