HMCS Florence

Кіріспе

HMCS Florence - Канада Корольдік әскери-теңіз флотының бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткен патрульдік кемесі. Бастапқыда ол Czarina яхтасы ретінде іске қосылды, оны 1910 жылы Джон Крейг Итон сатып алды және Флоренс деп атады. Соғыс басталғаннан кейін Итон яхтаны Канаданың Корольдік әскери-теңіз флотына сыйға тартты. Кеме қысқа уақытқа қызмет етті, ол әскери-теңіз жұмысына жарамсыз болып шықты және 1916 жылдың қыркүйегінде төленді. Кеме кейіннен Мартиникадағы сатып алушыларға сатылды және 1917 жылдың қаңтар айында Кариб теңізінде жоғалды деп хабарланды.

Сипаттама

Кеменің ұзындығы - 51 метр, ал тік бұрыштарының аралығы - 44 метр. Кеме құрылысы кезінде жалпы тоннажы 237 тонна, ал Канада Корольдік әскери-теңіз флотында қызмет еткен кезде 257 тонна болды. Болаттан жасалған яхтаның ең жоғары жылдамдығы - 1500 м/с. Алайда Флоренс Канада Корольдік әскери-теңіз флоты қызметіне кіргенде кеме ең жоғары жылдамдығы - 8 м/с.

Құрылыс және мансап

Бұл - АҚШ-тың шығысындағы ірі бизнесмендер үшін салынған көптеген яхталардың бірі. Олар Нью-Йорк немесе Вашингтон сияқты қалаларда өзендерде жүруге арналған. Яхтаны Нью-Джерси штатының Элизабет қаласындағы Крессент кеме жасау зауыты 105-ші нөмірмен салған. Кеме Чарльз С. Брайанға арналып салынған. Кеме 1908 жылы Джон Итонға сатылмас бұрын Emeline деп қайта аталды, ол 1910 жылы яхтаны әйелі Флоренция деп қайта атады. Содан кейін Флоренс Онтарионың Торонто қаласына әкелінді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Канаданың Корольдік әскери-теңіз флотына Сент-Лоуренс шығанағы мен Канаданың Атлантика жағалауында қарауылдау күшін құру міндеті жүктелді. 1914 жылдың тамызында Итон Флоренцияны Канаданың Корольдік әскери-теңіз флотына пайдалануға ұсынды, бірақ қабылданбады. Итон содан кейін Флоренцияны басқа соғыс әрекеттеріне назар аударған кезде жатуды тапсырды. 1915 жылдың маусым айында Канада Корольдік әскери-теңіз флоты патрульдік міндеттерді орындауға қабілетті кемелерді іздестірді және Итон 1915 жылдың 8 шілдесінде Флоренсті әскери-теңіз флотына 1 долларға сыйға тартты. Кеме Монреальда әскери-теңіз флотына тапсырылды. Кейіннен ол Канаданың Викерс кемесі арқылы әскери кемеге айналдырылды. Канаддық әскери-теңіз флоты 1915 жылы 19 шілдеде кемеге тапсырыс берді. Атлант жағалауына бара жатқанда, Флоренс 22 шілдеде сауда кемесімен соқтығысып, зақымдалды. Бастапқыда Фанди шығанағының қарауылдарына тағайындалған Флоренс сонымен қатар Квебектің солтүстік жағалауынан Сент-Лоуренс өзені бойымен Ньюфаундлендтің батыс жағалауына және Сент-Лоуренс шығанағына дейін қарауылдады. Кеме Сиднейде, Новая Шотландияда орналасқан. Алайда Флоренс қатты ауа райында теңізге жарамсыз деп саналды және Нью-Брансуиктегі Сент-Джон қаласында күзет кемесі ретінде пайдаланылды. Қыс айларында Флоренция 22 желтоқсаннан бастап патрульдер кезінде туындаған мәселелерді шешу үшін қайта жөндеуден өтті. Алайда, көктем жақындаған сайын, кемені қайтадан пайдалануға бермеу туралы шешім қабылданды және кемені Итонға қайтару жоспарлары жасалды. Бұл ұсыныстан бас тартылып, оның орнына Канаданың Корольдік әскери-теңіз флоты кемесін сатуды шешті. Келесі бес ай бойы кеме Сент-Джонға тоқтады. Флоренция 1916 жылы 21 қыркүйекте төленді және Мартиникадағы сауда компаниясына сатылды. 1917 жылдың қаңтар айында яхта Кариб теңізінде жоғалып кетті.

One of the many yachts built for tycoons in the eastern United States, the steam yachts were used for commuting on rivers in cities such as New York City or Washington, D. C. They were usually comfortable but fast and were intended to be used for commuting from work to luxurious homes on Long Island or along Chesapeake Bay. The yacht was constructed by Crescent Shipyard in Elizabeth, New Jersey, with the yard number 105 and launched in 1903 as Czarina. The vessel was built for Charles S. Bryan. The vessel was renamed Emeline before being sold to John Eaton in 1908, who again renamed the yacht to Florence, after his wife in 1910. Florence was then brought to Toronto, Ontario. During the First World War the Royal Canadian Navy was tasked with creating a patrol force for the Gulf of St. Lawrence and the Atlantic Coast of Canada. In August 1914, Eaton offered Florence for use by the Royal Canadian Navy but was turned down. Eaton then had Florence laid up while he focused on other war efforts. In June 1915, the Royal Canadian Navy searched for vessels capable of performing patrol duties and Eaton donated Florence to the navy for $1 on 8 July 1915. The vessel was handed over to the navy in Montreal, Quebec and underwent conversion at Canadian Vickers to a warship, having her hull strengthened and receiving her armament. The Royal Canadian Navy commissioned the vessel on 19 July 1915. While in transit to the Atlantic Coast, Florence collided with the merchant vessel on 22 July, suffering some damage. Initially assigned to patrols of the Bay of Fundy, Florence also patrolled from the north shore of Quebec along the Saint Lawrence River to the west coast of Newfoundland and into the Gulf of St. Lawrence. The ship was based out of Sydney, Nova Scotia. However, Florence was considered unseaworthy in heavy weather and was used as a guard ship at Saint John, New Brunswick. During the winter months, Florence was laid up and underwent a refit starting 22 December to fix issues that arose during patrols. However, as spring approached, it was decided to not bring the ship back into service and plans were drawn up to return the vessel to Eaton. This was rejected and instead the Royal Canadian Navy chose to sell the vessel instead. For the next five months, the vessel remained laid up at Saint John. Florence was paid off on 21 September 1916 and sold to a trading company in Martinique. In January 1917, the yacht was lost in the Caribbean Sea.