Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Артур К. Шапиро, М. Д., (11 қаңтар 1923 - 3 маусым 1995) - американдық психиатр және Турет синдромы бойынша сарапшы. Оның "Турет синдромын түсінуге қосқан үлесі осы бұзылысқа қатысты қалыптасқан көзқарасты мүлдем өзгертті"; ол "заманауи тик бұзылысы зерттеулерінің атасы" деп сипатталды және "қауымдастары оны қазіргі заманғы Турет синдромын зерттеушілердің алғашқы деканы ретінде құрметтейді".
Arthur K. Shapiro, M. D., (January 11, 1923 – June 3, 1995) was an American psychiatrist and expert on Tourette syndrome. His "contributions to the understanding of Tourette syndrome completely changed the prevailing view of this disorder"; he has been described as "the father of modern tic disorder research" and is "revered by his colleagues as the first dean of modern Tourette syndrome researchers".
Турет синдромы зерттеулеріне қосқан үлесі
1970-ші жылдардың басына дейін Турет синдромы үшін психоанализ әдісі қолданылды. Шапиро Турет синдромының органикалық ауру екенін және психотерапияның таңдаулы ем еместігін дәлелдегісі келді. Америкалық журналдар оны қабылдамағанымен, 1990 жылдан бастап Турет синдромының биологиялық осалдық пен қолайсыз экологиялық оқиғалар арасындағы өзара әрекеттесуді қамтитын жағдай ретінде бейтарап көзқарас пайда болды. Психиатр Рут Брунның әріптесі Артур Шапироны "әдеттегі догмаларға қарсы шығуға дайын", "динамикалық, сүйкімді және дұрыс деп санайтын нәрсе үшін күрескенде қасарысқан", "жақсы сөйлеуші" және "түрлі қызығушылықтары мен құлшыныстары бар адам" деп сипаттады. Брун сондай-ақ: "Бірнеше зерттеушілердің ауру туралы қалыптасқан көзқарасты мүлдем өзгерткені өте сирек кездеседі, бірақ олар дәл осылай істеді", - деді. Элейн олардың соңғы бірлескен еңбегін жариялады, Құдіретті плацебо: ежелгі діни қызметкерден қазіргі дәрігерге дейін. Шапироның артында әйелі Элейн Шлаффер Шапиро, үш баласы, ағасы және үш немересі қалды.
Until the early 1970s, the preferred intervention for Tourette syndrome was psychoanalysis. Shapiro wanted to prove that Tourette's was an organic disorder, and that psychotherapy was not the treatment of choice. after it was rejected by American journals. Since the 1990s, a more neutral view of Tourette's is emerging as a condition involving an interaction between biological vulnerability and adverse environmental events. A colleague, psychiatrist Ruth Bruun, described Arthur Shapiro as a revolutionary, "willing to challenge the prevailing dogma", "dynamic, charming, and relentlessly stubborn when fighting for what he thought was right", "an engaging speaker", and "a man of diverse interests and enthusiasm". Bruun also said, "It is extremely unusual for a couple of researchers to completely change the prevailing view of a disease, but this is exactly what they did." Elaine published their last joint effort, The Powerful Placebo: From Ancient Priest to Modern Physician. Shapiro was survived by his wife, Elaine Schlaffer Shapiro, three children, a brother, and three grandchildren.
Жарияланымдар
Шапиро, Артур К., Шапиро, Элейн, Джеральд Янг, Дж., және басқалар. (1988 жылдың қаңтары). Жиль Де Ла Туретт синдромы. Raven Press Ltd; екінші басылым. Шапиро, Артур К., Шапиро, Элейн (2000 жылдың 17 қазанында). "Қуатты плацебо": ежелгі діни қызметкерден қазіргі дәрігерге дейін. Джонс Хопкинс университетінің баспасы; Жаңа редакция.
Shapiro, Arthur K., Shapiro, Elaine, Gerald Young, J., et al. (January 1988). Gilles De La Tourette Syndrome. Raven Press Ltd; 2nd edition. Shapiro, Arthur K., Shapiro, Elaine (October 17, 2000). The Powerful Placebo : From Ancient Priest to Modern Physician. The Johns Hopkins University Press; New Ed edition.