Кіріспе

Артур К. Шапиро, М. Д., (11 қаңтар 1923 - 3 маусым 1995) - американдық психиатр және Турет синдромы бойынша сарапшы. Оның "Турет синдромын түсінуге қосқан үлесі осы бұзылысқа қатысты қалыптасқан көзқарасты мүлдем өзгертті"; ол "заманауи тик бұзылысы зерттеулерінің атасы" деп сипатталды және "қауымдастары оны қазіргі заманғы Турет синдромын зерттеушілердің алғашқы деканы ретінде құрметтейді".

Турет синдромы зерттеулеріне қосқан үлесі

1970-ші жылдардың басына дейін Турет синдромы үшін психоанализ әдісі қолданылды. Шапиро Турет синдромының органикалық ауру екенін және психотерапияның таңдаулы ем еместігін дәлелдегісі келді. Америкалық журналдар оны қабылдамағанымен, 1990 жылдан бастап Турет синдромының биологиялық осалдық пен қолайсыз экологиялық оқиғалар арасындағы өзара әрекеттесуді қамтитын жағдай ретінде бейтарап көзқарас пайда болды. Психиатр Рут Брунның әріптесі Артур Шапироны "әдеттегі догмаларға қарсы шығуға дайын", "динамикалық, сүйкімді және дұрыс деп санайтын нәрсе үшін күрескенде қасарысқан", "жақсы сөйлеуші" және "түрлі қызығушылықтары мен құлшыныстары бар адам" деп сипаттады. Брун сондай-ақ: "Бірнеше зерттеушілердің ауру туралы қалыптасқан көзқарасты мүлдем өзгерткені өте сирек кездеседі, бірақ олар дәл осылай істеді", - деді. Элейн олардың соңғы бірлескен еңбегін жариялады, Құдіретті плацебо: ежелгі діни қызметкерден қазіргі дәрігерге дейін. Шапироның артында әйелі Элейн Шлаффер Шапиро, үш баласы, ағасы және үш немересі қалды.

Жарияланымдар

Шапиро, Артур К., Шапиро, Элейн, Джеральд Янг, Дж., және басқалар. (1988 жылдың қаңтары). Жиль Де Ла Туретт синдромы. Raven Press Ltd; екінші басылым. Шапиро, Артур К., Шапиро, Элейн (2000 жылдың 17 қазанында). "Қуатты плацебо": ежелгі діни қызметкерден қазіргі дәрігерге дейін. Джонс Хопкинс университетінің баспасы; Жаңа редакция.