Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кейп класы - Канада Корольдік теңіз флотының екі эскорттық кемесі. Кемелер Канадада Корольдік әскери-теңіз флотына техникалық қызмет көрсету кемелері ретінде салынған, бірақ оларды Канада 1952 жылы сатып алған. Олар 1959 жылы RCN-ге жіберілді және Кейп Скотт 1972 жылға дейін шығыс жағалауда қызмет етті, содан кейін кеме 1975 жылға дейін Новая Шотландияның Галифакс қаласында стационарлық жөндеу кемесі болды. 1978 жылы кеме бөлініп тасталды. Кейп-Бретон 1959 жылы Канаданың батыс жағалауына ауысудан бұрын, бастапқыда шығыс жағалауда мектеп кемесі ретінде қызмет етті. Кеме 1964 жылға дейін қызметте болды, ол британиялық Колумбияның Эскималт қаласында техникалық қызмет көрсету қондырғысы ретінде орнатылды. Кейп-Бретон 1993 жылға дейін осы қызметте болды. Кейін кеме жасанды риф ретінде пайдалануға сатылып, Британдық Колумбияның жағалауында батып кетті.
The Cape class consists of two escort maintenance ships of the Royal Canadian Navy (RCN). The ships were built in Canada as maintenance ships for the Royal Navy, but were acquired by Canada in 1952. They were commissioned into the RCN in 1959 as and Cape Scott served on the east coast until 1972, after which the ship became a stationary repair vessel at Halifax, Nova Scotia until 1975. The vessel was broken up in 1978. Cape Breton served initially as a school ship on the east coast before transferring to the west coast of Canada in 1959. The maintenance ship remained in service until 1964, when she was laid up at Esquimalt, British Columbia as a maintenance facility. Cape Breton remained in this service until 1993. The vessel was then sold for use as an artificial reef and sunk off the coast of British Columbia.
Дизайн және сипаттама
Кемелердің стандартты көлемінде және толықтай жүктелген. Олардың ұзындығы 134 метр, ал тік бұрыштарының аралығы 130 метр, ал ені - 17 метр, су басу тереңдігі 6 метр болатын. Кемелер екі Foster Wheeler қазандықтарының буымен жұмыс істейтін үш есе кеңейтілген бу қозғалтқышымен қозғалатын бір білікпен қозғалады. Бұл кемелерге ең жоғары жылдамдықты берді. Кемеде декомпрессиялық камера орнатылды және инженерлік, дизельді қозғалтқыштарды жөндеу, металл табақтарды дәнекерлеу, мыс жасау және электрондық жөндеу сияқты көптеген кәсіптер үшін дүкендер құрылды. Сонымен қатар кемелерде сегіз орындық аурухана, аурухана, рентген бөлмесі, медициналық зертхана, стоматологиялық клиника және зертхана бар.
The ships of the class had a standard displacement of and fully loaded. They were 441 feet (134 m) long overall and 425 feet (130 m) between perpendiculars with a beam of 57 feet (17 m) and a draught of 20 feet (6 m). The vessels were propelled by one shaft driven by a reciprocating triple expansion steam engine powered by steam from two Foster Wheeler boilers, creating This gave the vessels a maximum speed of
Upon conversion to a mobile repair ship, the vessels were equipped with landing pads for Sikorsky H04S helicopters situated aft. A decompression chamber was installed and shops for multiple trades such as engineering, diesel engine repair, sheet metal welding, coppersmith and electronic repair among others were created within the ship. The vessels were also equipped with an eight berth hospital, sick bay, X ray room, medical lab, dental clinic and lab.
Қызмет тарихы
және екеуі де Ванкувердегі Буррард құрғақ докпен, Британдық Колумбияда, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік флот үшін Beachy Head класының бөлігі ретінде салынған. Екі кеме де соғыстан кейін 1947 жылға дейін Корольдік флотпен қызмет етті, содан кейін Beachy Head 1947 жылы Корольдік Нидерланд флотына берілді және HNLMS Vulkaan деп қайта аталды. Ол 1952 жылға дейін Нидерланд флотында қызмет етті, содан кейін Корольдік флотына қайтарылды және бұрынғы атын қайта алды. 1953 жылы Бичи Хед пен Фламборо Хед Канада Корольдік әскери-теңіз флотына сатылып, тиісінше Скотт мысығы мен Бретон мысығы деп қайта аталды. Кейп-Бретон CFB Esquimalt-қа келгеннен кейін, оны эскортты техникалық қызмет көрсету кемесі ретінде қайта жабдықтады және 1959 жылы 16 қарашада қайтадан іске қосылды. 1964 жылы 10 ақпанда Кейп-Бретон резервіне төленді, бірақ 1993 жылға дейін флотты күтіп ұстау тобының (Тынық мұхит) бөлігі ретінде сүйретілетін жылжымалы қолдау және орналастыру кемесі ретінде қызмет етті. Кеме артқы бөлігі Британдық Колумбияның Солтүстік Ванкувер қаласында жағаға қойылып, жағаға көрініс берді. 2013 жылы қала қақпаны алып тастау туралы дауыс берді және желтоқсанда бөлшектеу басталды.
and were both constructed by Burrard Dry Dock in Vancouver, British Columbia for the Royal Navy during the Second World War as part of the Beachy Head class. Both ships continued in service with the Royal Navy after the war until 1947, when Beachy Head was loaned to the Royal Netherlands Navy in 1947 and renamed HNLMS Vulkaan. She served with the Netherlands navy until 1952 when she was returned to the Royal Navy and resumed her old name. In 1953, both Beachy Head and Flamborough Head were sold to the Royal Canadian Navy and renamed Cape Scott and Cape Breton respectively. Cape Breton upon arrival at CFB Esquimalt, was refitted as an escort maintenance ship and re commissioned 16 November 1959. On 10 February 1964, Cape Breton was paid off into the reserve, but served as a towed mobile support and accommodation vessel until 1993 as part of Fleet Maintenance Group (Pacific). The vessel's stern was kept ashore in North Vancouver, British Columbia and placed on display along the waterfront. In 2013 the city voted to remove the stern assembly and dismantling began in December.