Кіріспе
Италиялық сәулетші Джорджо Грасси (27 қазан 1935 жылы туған) - Италияның ең маңызды заманауи сәулетшілерінің бірі және Италияның рационалистік мектебі деп аталатын, сондай-ақ Ла Тенденца деп аталатын, 1960 жылдары Италияда пайда болған Карло Аймонино мен Алдо Россимен танымал. Людвиг Хилберсеймер, Генрих Тессенов және Адольф Лоостан қатты әсер алған Грассидің сәулеті топтың ең рационалдысы: оның өте формалды жұмысы абсолютті қарапайымдылыққа, анықтыққа және адалдыққа негізделген, әдепсіздік, риторика немесе тамаша пішін жасаусыз; ол форма мен кеңістіктің тарихи архетиптеріне сілтеме жасайды және қалалық кеңістікті құруға қатты мән береді. Осы себептерге байланысты Грасси конформдық емес және дәстүрлі архитектураның сыншысы болып табылады.
Giorgio Grassi (born 27 October 1935) is one of Italy's most important modern architects, and part of the so called Italian rationalist school, also known as La Tendenza, associated most famously with Carlo Aymonino and Aldo Rossi that emerged in Italy in the 1960s. Much influenced by Ludwig Hilberseimer, Heinrich Tessenow and Adolf Loos, Grassi's architecture is the most severely rational of the group: his extremely formal work is predicated on absolute simplicity, clarity, and honesty without ingratiation, rhetoric, or spectacular shape making; it refers to historical archetypes of form and space and has a strong concern with the making of urban space. For these reasons Grassi is a non conformist and a critic of conventional mainstream architecture.
Мансап
Грасси Италияның Милан қаласында дүниеге келген. Милан политехника университетінде сәулет өнері мамандығы бойынша білім алып, 1960 жылы бітірген. Ол 1964 жылға дейін 3 жыл "Casabella continuità" журналында жұмыс істеді және 1965 жылдан бастап Милан политехникалық және басқа да университеттерде профессор болды. Грасси - шығармашылық жазушы және теоретик, оның ішінде "Архитектураның логикалық құрылысы" (1967) атты еңбегі бар. Марксистік сәулет тарихшысы Манфредо Тафуридің еңбегі Грассиге және Ла Тенденца қозғалысына әсер етті. 1973 жылы Милан триенналесі үшін Tendenza көрмесі ұйымдастырылды. 1994 жылы Берлиндегі маңызды ескерткіштердің бірі - 1855 жылы аяқталған Фридрих Август Штулердің жаңа мұражайын (New Museum) қайта жаңарту үшін конкурс ұйымдастырылды. Байқау қатысушыларына ғимаратты жөндеу жұмыстарымен қатар Берлиннің "Музей аралының" бас жоспарын әзірлеуді тапсырды. Қазылар алқасы бірінші орынды Грассиге берді, бірақ Берлин мемлекеттік мұражайлары оның таңдауын қабылдамады. Бұл жағдай үш жылдан кейін ғана шешілді, ол 1994 жылғы байқауда бірінші орын алған бес сәулет фирмасына ашық екінші сәулет конкурсын өткізді, бірақ бұл жолы бағдарлама тек Нейс мұражайын жаңартуға қатысты болды. 1994 жылы Грассидің артында екінші орын алған британдық "Дэвид Чипперфилд Архитекторлар" фирмасы жеңімпаз деп танылды.
Ресурстық материал
Грасси, Джорджо. 1988 жыл. Architettura, lingua morta = Сәулет, өлі тіл. Quaderni di Lotus, 9-шы том. Милано: Электа. Грасси, Джорджо, Пиллар Инсаусти және Тито Ллопис. 1994 жыл. Джорджо Грасси: obras y proyectos 1962 1993: [exposition] 28 enero 20 marzo 1994 . [Милан]: Электа.