Этторе Соттсасс: Итальяндық архитектор және дизайнер
Ettore Sottsass
Этторе Соттсасс (1917-2007) – италияндық сәулетші, дизайнер. Жиһаз, әйнек, интерьерлерді жасаған. Еңбектерінде жарқын түстер басым. Тарихы мен өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Итальяндық сәулетші (1917–2007)
Italian architect (1917–2007)
Этторе Соттсасс (Инсбрук, Австрия, 14 қыркүйек 1917 – Милан, Италия, 31 желтоқсан 2007) – 20 ғасырдың итальяндық сәулетшісі. Ол жиһаз, әшекей бұйымдар, шыны, жарықтандыру, үй және кеңсе заттары, сондай-ақ көптеген ғимараттар мен интерьерлерді жобалаумен белгілі болды – олар көбінесе айқын түстермен ерекшеленеді.
Ettore Sottsass (Innsbruck, Austria 14 September 1917 – Milan, Italy 31 December 2007) was a 20th century Italian architect, noted for also designing furniture, jewellery, glass, lighting, home and office wares, as well as numerous buildings and interiors — often defined by bold colours.
Ерте өмір
Соттсасс Австрияның Инсбрук қаласында дүниеге келді және Туринде өсті, оның әкесі, сондай-ақ аты Этторе Соттсасс, сәулетші болды. Ересек Соттсасс Джузеппе Пагано басқарған модернистік Movimento Italiano per l'Architectura Razionale (MIAR) архитектуралық тобының мүшесі болды. Жас Соттсасс Туриндегі Политехникалық университеттің архитектура факультетін 1939 жылы бітірді. Италияға ағылшын-американдық әскерлерінің басып кіргенінен кейін Соттсасс Бенито Муссолини мен оның Республикалық фашистік партиясы басқарған Италия Республикасының Монтероза дивизиясына шақырылды. Олар Гитлер армиясымен бірге тауларда шайқасты. Соттсасс "Scritto di Notte" автобиографиясында (Adelphi баспасынан шыққан) Монтероза дивизиясының лейтенанты ретіндегі әрекеттерін баяндайды. Әскери қызметтен кейін Соттсасс Италияның Милан қаласында жеке сәулет және дизайн фирмасын ашты. Онда ол жиһаз жасауды бастап, түрлі түстермен, өрнектермен және пішіндермен тәжірибе жасады. Оның туындылары көбінесе поп-мәдениетпен байланысты болды, олардың жарқын түсті, ойшау қылықты заттарымен ерекшеленді. Оның көптеген жұмыстары шыны мен керамикадан жасалған.
Sottsass was born in Innsbruck, Austria, and grew up in Turin, where his father, also named Ettore Sottsass, was an architect. The elder Sottsass belonged to the modernist architecture group Movimento Italiano per l'Architectura Razionale (MIAR), which was led by Giuseppe Pagano. The younger Sottsass was educated at the Politecnico di Torino in Turin and graduated in 1939 with a degree in architecture. After the invasion of Italy by the Anglo Americans, Sottsass enlisted in the Monterosa Division, a division of the Repubblica Sociale Italiana led by Benito Mussolini and his Republican Fascist Party, to fight in the mountains alongside Hitler's army (Sottsass tells his adventures as a Lieutenant of the Monterosa Division in his autobiography "Scritto di Notte" published by Adelphi). After his time in the military, Sottsass opened his own architecture and design firm in Milan, Italy. Here he started designing furniture and experimented with different color, patterns and shapes. His work was often associated with pop culture with his brightly colored whimsical objects. His pieces were often made out of glass and ceramic.
Ерте мансап
Етторе Соттас үйге оралғаннан кейін әкесімен бірге архитектор ретінде жұмыс істеді, көбінесе соғыс кезінде қираған ғимараттардың жаңа модернистік үлгілерін жасады. 1947 жылы Миланда тұрып, ол жеке сәулет және өнеркәсіптік дизайн студиясын ашты, онда түрлі материалдарда жұмыс істей бастады: керамика, кескіндеме, мүсін, жиһаз, фотосурет, зергерлік бұйымдар, сәулет және интерьер дизайны. 1949 жылы Соттас жазушы, журналист, аудармашы және сыншы Фернанда Пиваноға үйленді. 1954 жылдан 1957 жылға дейін ол Халықаралық қиялшыл Баухаус қозғалысының мүшесі болды, қозғалыстың агрессивтілігі мен кәсібилігінің жетіспеуіне байланысты отставкаға шықты. 1956 жылы Соттас Нью-Йоркке сапар шегіп, Джордж Нельсонның кеңсесінде жұмыс істей бастады. Нельсон үшін жұмыс істеген кезінде Пиваномен бірге көп саяхаттап, бірнеше айдан кейін Италияға оралды. Сол жылы Соттасқа американдық кәсіпкер Ирвинг Ричардс өзінің керамикалық туындыларының көрмесін ұйымдастыруды тапсырды. 1957 жылы Италияға оралғаннан кейін Соттас заманауи жиһазды жартылай өнеркәсіптік түрде шығаратын компанияға, көркемдік кеңесші ретінде қосылды. Ол онда жасаған жиһаз көптеген дизайндарына ықпал етті, оларды кейіннен Мемфис Миланомен бірге жасады. 1956 жылы Соттас Адриано Оливеттимен келісім шарт жасап, электрондық құрылғыларды жобалау және Италияның алғашқы мейнфрейм компьютерін, Elea 9003-ті жасау үшін дизайн консультанты ретінде жұмысқа қабылданды. Ол үшін 1959 жылы Compasso d'Oro сыйлығын алды. Ол кеңсе жабдықтарын, теріс машиналарды және жиһазды да жобалады. Осылайша Соттас түс, форма және стиль арқылы кеңсе жабдықтарын танымал мәдениетке енгізген дизайнер ретінде танылды. Оның алғашқы теріс машиналарын, Tekne 3 және Praxis 48, қарапайымдылығымен және тікбұрыштылығымен ерекшеленді. 1969 жылы Перри А. Кингпен бірлесіп Соттас Валентин теріс машинасын жасады, ол бүгінде 20 ғасыр дизайнының маңызды туындысы саналады. Италияның беделді Өнеркәсіптік дизайн қауымдастығы (ADI) 1970 жылы Валентинге Compasso d'Oro сыйлығын табыс етті. 1960 жылдары Оливетти үшін дизайн жасауды жалғастыра отырып, Соттас АҚШ және Үндістанда саяхаттағанда алған жеке тәжірибелерін көрсететін бірқатар туындыларды жасады. Бұл туындылар үлкен алтарь сияқты керамикалық мүсіндерді және оның "Супержәшіктерін" қамтыды, олар тұтыну өнімдерінің аясында ұсынылған радикалды мүсіндік ишаралар, концептуалды мәлімдемелер. Жарқын және түрлі-түсті, имитациялық ламинаттармен жабылған олар Мемфис қозғалысының алғы күші болды, ол он жылдан астам уақыттан кейін пайда болды. Сол кезде Соттас: "Мен енді тұтынушылық өнімдер жасағым келмейді, өйткені тұтынушылық көзқарас өте қауіпті екені анық болды" деді. Осының нәтижесінде, оның 1960 жылдардың соңынан 1970 жылдарға дейінгі жұмысы Superstudio және Archizoom Associati сияқты жас дизайнерлермен тәжірибелік ынтымақтастықтармен және Радикалдық қозғалыспен байланысты болды, бұл онжылдықтың басында Мемфистің құрылуына әкелді. 1970 жылдардың басында ол модульді кеңсе жиһаздары коллекциясын Synthesis 45-ті жобалады. 1970 жылы Соттас пен Фернанда Пивано ажырасып, 1976 жылы Соттас өнер сыншысы және журналист Барбара Радиске үйленді. Роберто Оливетти компанияның басшысы болғаннан кейін, ол Соттасты көркемдік директор етіп тағайындады және оған жоғары жалақы ұсынды, бірақ Соттас бас тартты. Оның орнына ол Оливеттиден тәуелсіз Studio Olivetti-ді құрды және зерттеуді шығармашылық және өнеркәсіптік стратегиямен байланыстыратын ең креативті халықаралық дизайн орталығына айналды. Оның шығармашылығы корпоративтік жұмыста басылып қалуы мүмкін деген алаңдаулығы 1973 жылғы "Мен өте кішкентай болғанда" атты эссесінде жазылған. 1968 жылы Лондонның Корольдік өнер колледжі Соттасқа құрметті докторлық дәрежесін берді.
After returning home, Ettore Sottsass worked as an architect with his father, often on new modernist versions of buildings that were destroyed during the war. In 1947, living in Milan, he set up his own architectural and industrial design studio, where he began to create work in a variety of different media: ceramic, painting, sculpture, furniture, photography, jewelry, architecture and interior design. In 1949 Sottsass married Fernanda Pivano, a writer, journalist, translator and critic. From 1954 to 1957 he was a member of the International Movement for an Imaginist Bauhaus, resigning due to the movement's perceived aggression and its lack of professionalism. In 1956, Sottsass traveled to New York City and began working in the office of George Nelson. He and Pivano traveled widely while working for Nelson, and returned to Italy after a few months. Also in 1956, Sottsass was commissioned by the American entrepreneur Irving Richards on an exhibition of his ceramics. Back in Italy in 1957, Sottsass joined it, a semi industrial producer of contemporary furniture, as an artistic consultant. Much of the furniture he worked on there influenced the design he would create later with Memphis Milano. In 1956, Sottsass was hired by Adriano Olivetti as a design consultant for Olivetti, to design electronic devices and develop the first Italian mainframe computer, the Elea 9003 for which he was awarded the Compasso d'Oro in 1959. He also designed office equipment, typewriters, and furniture. There Sottsass made his name as a designer who, through colour, form and styling, managed to bring office equipment into the realm of popular culture. His first typewriters, the Tekne 3 and the Praxis 48, were characterized by their sobriety and their angularity. With Perry A. King, Sottsass created the Valentine typewriter in 1969 — considered today a milestone in 20th century design Italy's prestigious Association of Industrial Design (ADI) awarded the Valentine its Compasso d'Oro in 1970. While continuing to design for Olivetti in the 1960s, Sottsass developed a range of objects which were expressions of his personal experiences traveling in the United States and India. These objects included large altar like ceramic sculptures and his "Superboxes", radical sculptural gestures presented within a context of consumer product, as conceptual statements. Covered in bold and colorful, simulated custom laminates, they were precursors to Memphis, a movement which came more than a decade later. Around this time, Sottsass said: "I didn't want to do any more consumerist products, because it was clear that the consumerist attitude was quite dangerous." As a result, his work from the late 1960s to the 1970s was defined by experimental collaborations with younger designers such as Superstudio and Archizoom Associati, and association with the Radical movement, culminating in the foundation of Memphis at the turn of the decade. In the early 1970s he designed the modular office equipment collection Synthesis 45. Sottsass and Fernanda Pivano divorced in 1970, and in 1976 Sottsass married Barbara Radice, an art critic and journalist. When Roberto Olivetti succeeded as head of the company, he named Sottsass artistic director and gave him a high salary, but Sottsass refused. Instead he created the Studio Olivetti independent of Olivetti and became instantly the most creative international centre of design associating research with creation and industrial strategy. His concern that his creativity would have been stifled by corporate work is documented in his 1973 essay "When I was a Very Small Boy". In 1968, the Royal College of Art in London granted Sottsass an honorary doctorate.
Мемфис тобы
Жаңа топтардың пайда болуымен (Global tools, Archizoom, Superstudio, UFO, Zzigurat, 9999) қолмен жасалған стиль бірден эксперимент жасаудың жаңа мүмкіндігі ретінде пайда болды, осы жаңа/ескі бағытта көптеген жаңа топтар шығармашылық ізденісте болды. 1980 жылдың қазан айында Соттсасс екі ұсыныс алды: біреуі – жақын досы және шебер ағаш өңдеуші Ренцо Бруголадан, ол «ескі уақыттардағыдай бірге бірдеңе жасағысы келетінін» айтты, екіншісі – Милано дизайн галереясының иелері Марио мен Брунелла Годанидан, олар өз галереялары үшін «жаңа жиһаз» жасауды сұрады. Этторе Соттсасс 1980 жылдың 11 желтоқсанында Миланда «Мемфис» тобын құрды, бұл топтың алғашқы отырысында Боб Диланның «Stuck Inside of Mobile with the Memphis Blues Again» әні ойналғаннан кейін болды. Топ 1981 жылдан 1988 жылға дейін жұмыс істеді. «Мемфис» тобы қалыптасқан жағдайға қарсылық ретінде құрылды. Соттсасс топтың ой-пікірін «радикалды, көңілді және таң қалдыратын» деп белгіледі, яғни сол кездегі «жақсы талғам» деп есептелген нәрселерді елемеді. Олардың жұмысына арт-деко, поп-арттың түс палитрасы және 1950-ші жылдардың кич стилі әсер етті. Олардың жұмыстарында түрлі-түсті ламинат және терраццо жиі кездеседі және едендерге, үстелдерге және шамдарға енгізіледі. Соттсасс өзінің жеке принтерін де жасады. Бұл «Бактерио» деп те аталатын ирек сызықтардан тұратын принт. Принт үшін Соттсасс Үндістанның Мадурай қаласындағы будда ғибадатханасының беткі текстурасы мен пішінінен шабыттанды, содан кейін ол осы детальді «Бактерио» деп атаған ирек сызықтарға айналдырды. Бұл өрнек кейін олардың жиһаз дизайнында қаптама және мата ретінде қолданылды. «Мемфис» тобы – Италияның Милано қаласында Соттсасс құрған постмодернистік, бірлескен сәулет және дизайн тобы. Топ жиһаз дизайнына ерекше назар аударды, сонымен қатар дәстүрден өзгеше үлгілерге баса назар бөлді. Дизайнерлер жарқын және батыл, қарама-қарсы түстердегі туындыларымен танымал болды. Ол кезде жиһаз тек функционалды болуға тиіс болған. Алайда «Мемфис» тобы өзінің әсем жиһаздарымен мұны дәлелдеуге тырысты. Олар күнделікті заттарды пародизациялап, оларды өнер туындыларына айналдырды. Көптеген адамдар оны сынға алып, бұл тек уақытша тренд екенін айтты. Олардың дәстүрден өзгеше идеялары даулы болды, бірақ қазір кеңінен танылып, бағаланады. Бұл жұмыс бүкіл әлемде ықпалды болып келеді және оны Чикаго өнер институтында, Лондондағы дизайн мұражайында, Нью-Йорктегі заманауи өнер мұражайында және тағы да басқаларда көруге болады.
With the rise of new groups (Global tools, Archizoom, Superstudio, UFO, Zzigurat, 9999 ) the handmade style appeared suddenly as the new game for experimentation, a lot of these new groups playing in this new/old path to renew creation. In October 1980, Sottsass was confronted with two proposals, one from Renzo Brugola, a dear old friend and carpenter, telling him his will "to make something together like in the good old times," and the other one from Mario and Brunella Godani, owners of the Design Gallery Milano, who asked him to create "new furniture" for their gallery. Ettore Sottsass founded the Memphis Group in Milan on 11 December 1980, after the Bob Dylan song "Stuck Inside of Mobile with the Memphis Blues Again" played during the group's inaugural meeting. The group was active from 1981 to 1988. The Memphis group was created in a reaction against the status quo. Sottsass centered the group's thinking around "radical, funny, and outrageous"—essentially, disregarding what was considered in "good taste" at that time. Art deco, the color palette of Pop Art and Kitsch theme from the 1950's inspired their work. Colorful laminate and terrazzo were commonly found in their work and incorporated in floors, tables and lamps. Sottsass also designed his own print. This was a squiggles print also known as Bacterio print. For the print, Sottsass used inspiration from the surface texture and form of a Buddhist temple in Madurai, India, he then abstracted this detail into the squiggles he named Bacterio. This pattern was then used on their furniture designs in as veneers and textiles. The Memphis Group was a postmodern, collaborative, architecture and design group founded by Sottsass in Milan Italy. The group focused heavily on furniture design with an emphasis on unconventional types. The designers became well known for their bright and bold pieces with clashing colors. At the time, furniture was solely meant to be functional. However, the Memphis Group sought to prove otherwise with their highly decorative pieces. They poked fun at everyday pieces and turned them into works of art. Many criticized and said it was just a trend that wouldn't last. Their unconventional ideas were controversial but have now become widely recognized and appreciated. The work continues to be influential throughout the world and can be seen in the Art Institute of Chicago, the Design Museum in London, The Museum of Modern Art in New York and many others.
Sottsass Associati компаниясы
1980 жылдары Мемфис қозғалысының энергиясы мен жарқырауы бүкіл әлемнің назарын аударды, содан кейін Этторе Соттсасс ірі дизайн-консалтингтік фирманы құруға кірісті, оған Соттсасс Ассошиати деген ат берді. Соттсасс Ассошиати 1980 жылы құрылды және кең ауқымда архитектуралық жобаларды жүзеге асыруға, сондай-ақ ірі халықаралық компаниялар үшін дизайн жасауға мүмкіндік берді. Этторе Соттсасстың өзінен басқа, фирманың негізін қалаушылар Альдо Чибич, Марко Марабелли, Маттео Тун және Марко Занини болды. Кейіннен Йоханна Граундер, Марко Сузани, Джеймс Ирвин және Майк Райан да осы фирмаға қосылды. 1985 жылы Соттсасс Мемфис тобынан шығып, Соттсасс Ассошиатиға толыққанды назар аударды. Соттсасс Ассошиати, негізінен архитектуралық практика болып табылатын, сонымен қатар Esprit үшін әсем дүкендер мен көрме залдарын, Alessi үшін корпоративтік стильді, көрмелерді, интерьерлерді, Жапониядағы тұтыну электронды құралдарын және түрлі жиһазды жобалады. Студия Этторе Соттсастың мәдени жетекшілігі мен көптеген жас серіктестердің еңбегі негізінде жұмыс істеді, олардың көпшілігі өз студияларын ашу үшін кетіп қалды. Соттсасс Ассошиати қазір Лондонда және Миланда орналасқан, студияның жұмысын, философиясын және мәдениетін сақтап, дамытуда. Студия Мемфистің бұрынғы мүшелерімен, сондай-ақ архитектор Йоханна Граундермен де жұмыс істейді. Ол Apple, Philips, Siemens, Zanotta, Fiat, Alessi сияқты ірі компаниялармен ынтымақтасады, сонымен қатар Esprit (Esprit Holdings) жеке бөлшек сауда дүкендерінің интерьерін жасаумен айналысады.
As the Memphis movement in the 1980s attracted attention worldwide for its energy and flamboyance, Ettore Sottsass began assembling a major design consultancy, which he named Sottsass Associati. Sottsass Associati was established in 1980 and gave the possibility to build architecture on a substantial scale as well as to design for large international industries. Besides Ettore Sottsass, the other founding members were Aldo Cibic, Marco Marabelli, Matteo Thun and Marco Zanini. Later, Johanna Grawunder, Marco Susani, James Irvine, and Mike Ryan would also join the firm. In 1985, Sottsass left the Memphis Group to focus on the Associati. Sottsass Associati, primarily an architectural practice, also designed elaborate stores and showrooms for Esprit, identities for Alessi, exhibitions, interiors, consumer electronics in Japan, and furniture of all kinds. The studio was based on the cultural guidance of Ettore Sottsass and the work conducted by its many young associates, who quite often left to open their own studios. Sottsass Associati is now based in London and Milan and continue to sustain the work, philosophy, and culture of the studio. The studio works with former members of Memphis as well as with the architect Johanna Grawunder. It works for major companies like Apple, Philips, Siemens, Zanotta, Fiat, Alessi, and also realises the interior design of all the retail shops of Esprit (Esprit Holdings).
Басқа жұмыстар
Өнеркәсіптік дизайнер ретінде оның клиенттерінің арасында Fiorucci, Esprit, итальяндық жиһаз компаниясы Poltronova, Knoll International, Serafino Zani, Alessi, Brondi және Brionvega болды. Архитектор ретінде ол Беверли-Хиллстегі Родео-Драйвтегі Mayer Schwarz галереясын, есігі ретсіз бүктемелер мен өткір бұрыштардан тұрғызылған, сондай-ақ Apple компаниясының алғашқы компьютерлік тышқанын жасаған Дэвид М. Келлидің Вудсайдтағы (Калифорния) үйін жобалады. Миландағы Мальпенса әуежайының интерьерін 1990 жылдардың соңында Соттсасс жобалаған, бірақ ол ғимараттың архитекторы болған жоқ. 1990 жылдардың ортасында ол Cal Poly Pomona университетінің кампусындағы W. Keith және Janet Kellogg галереясының мүсін бағы мен кіру қақпаларын жобалады. Ол архитектура және дизайн саласындағы танымал тұлғалармен, соның ішінде Альдо Чибик, Джеймс Ирвин, Маттео Тунмен бірлесіп жұмыс істеді. Соттсасс жиһаз, зергерлік бұйымдар, керамика, шыны, күміс, жарықтандыру, кеңсе машиналарын және ғимараттарды қамтитын кең көлемді туындылар жасады. Ол архитектура мен дизайн саласындағы бірнеше буынға шабыт берді. 2006 жылы Лос-Анджелес округінің өнер мұражайында оның туындыларының алғашқы ауқымды музейлік көрмесі өтті. 2007 жылы Лондонның Дизайн мұражайында «Этторе Соттсасс: Жұмыс процесінде» атты ретроспективті көрме ұйымдастырылды. 2009 жылы Маастрихттегі Marres заманауи мәдениет орталығы 1969 жылы Стокгольмдегі Ұлттық мұражайда өткен Соттсасс көрмесінің «Miljö för en ny planet» («Жаңа планетаға арналған пейзаж») реконструкциясын ұсынды. Оның туындыларының бірі – Дэвид М. Келлимен Brondi үшін жасалған «Telefono Enorme» – MOMA коллекциясына кіреді, сондай-ақ көптеген суреттері де бар. Соттсасс жасаған дизайн объектілері мен суреттері Метрополитен өнер мұражайының, Лондонның Дизайн мұражайының, Vitra Дизайн мұражайының, Бруклин мұражайының, Купер Хьюитт, Смитсонов дизайн мұражайының, Стеделик мұражайының, Лос-Анджелес округінің өнер мұражайының, Париждегі Musée National d'Art Moderne, Филадельфия өнер мұражайының және Хьюстонның Көркем өнер мұражайының тұрақты коллекцияларында сақталады. 1999 жылы ол Сер Миша Блэк сыйлығымен марапатталды және Медалистер алқасына қабылданды. 2023 жылы оның туындылары Chatsworth House-та өткен Mirror Mirror: Reflections on Design көрмесіне қосылды.
As an industrial designer, his clients included Fiorucci, Esprit, the Italian furniture company Poltronova, Knoll International, Serafino Zani, Alessi, Brondi, and Brionvega. As an architect, he designed the Mayer Schwarz Gallery on Rodeo Drive in Beverly Hills, California, with its dramatic doorway made of irregular folds and jagged angles, and the home of David M. Kelley, designer of Apple's first computer mouse, in Woodside, California. The interiors of the Malpensa Airport, in Milan, were designed by Sottsass in the late 1990s, but he did not architect the building. In the mid 1990s, he designed the sculpture garden and entry gates of the W. Keith and Janet Kellogg Gallery at the campus of Cal Poly Pomona. He collaborated with well known figures in the architecture and design field, including Aldo Cibic, James Irvine, Matteo Thun. Sottsass created a vast body of work: furniture, jewelry, ceramics, glass, silver work, lighting, office machine design and buildings. He inspired generations of architects and designers. In 2006 the Los Angeles County Museum of Art held the first major museum survey exhibition of his work in the United States. A retrospective exhibition, Ettore Sottsass: Work in Progress, was held at the Design Museum in London in 2007. In 2009, the Marres Centre for Contemporary Culture in Maastricht presented a re construction of a Sottsass' exhibition 'Miljö för en ny planet' (Landscape for a new planet), which took place in the Nationalmuseum in Stockholm in 1969. One of his works—Telefono Enorme, designed with David M. Kelley for Brondi—is part of the MOMA Collection, as well as many drawings. Design objects and drawings by Sottsass are also in the permanent collections of the Metropolitan Museum of Art, the Design Museum in London, the Vitra Design Museum, the Brooklyn Museum, the Cooper Hewitt, Smithsonian Design Museum, the Stedelijk Museum, Los Angeles County Museum of Art, Musée National d'Art Moderne in Paris, Philadelphia Museum of Art, and the Museum of Fine Arts, Houston. In 1999, he was awarded the Sir Misha Black award and was added to the College of Medallists. In 2023, his work was included in the exhibition Mirror Mirror: Reflections on Design at Chatsworth at Chatsworth House.