Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
HMCS Annapolis - Канаданың Корольдік әскери-теңіз флотында, кейіннен Канада әскерлері құрамында қызмет еткен эсминец. Ол осы атаумен аталған екінші канадалық әскери-теңіз бөлім болды. Жаңа Шотландия арқылы ағатын Аннаполис өзенінің атымен аталған кеме 1964 жылы пайдалануға берілді. Annapolis 1998 жылы суық соғыста қызмет еткеннен кейін, жасанды риф ретінде пайдалану үшін ұзаққа созылған заңдық шайқастан өтті. 2015 жылы Британ Колумбиясының жағалауында суға батып кеткен.
Destroyer of the Royal Canadian Navy
HMCS Annapolis was an that served in the Royal Canadian Navy and later, the Canadian Forces. She was the second Canadian naval unit to carry this name. Named for the Annapolis River that flows through Nova Scotia, the ship entered service in 1964, the last of the design. Serving through the Cold War, Annapolis was decommissioned in 1998 before going through a protracted legal battle for use as an artificial reef. She was finally scuttled as such in 2015 off the coast of British Columbia.
Дизайн және сипаттама
Канаданың Корольдік әскери-теңіз флоты алты кемеге эсминецтермен бірге тапсырыс беруге ниетті болды; алайда жобалау кезеңінде тапсырыс берілген соңғы екі кеме DDH жобасына өзгертілді және жаңа Annapolis атауымен жіктелді. Кемелердің ұзындығы 112 метр, ал арқалығы 13 метр, суға түсу тереңдігі 4 метр болатын. Бастапқыда кемелер 228 адамнан тұратын кемелерді алып кетті. Кемелерді екі валға қосылған екі Бэбкок & Уилкокс қазандығымен қамтамасыз еткен. Вертолеттің қосымша салмағы американдық Mk 33 3 дюймдік пулеметін бұрынғы сыныпта қолданылған 3 дюймдік/70 калибрлі қарудан қайтаруды талап етті. Қарулар Mk 33-ке орнатылған. Монтаждау мылтықтарды -15°-дан 85°-ға дейін көтеруге мүмкіндік берді. Биіктік жылдамдығы секундына 30°, ал пойыз жылдамдығы секундына 24° болды. Жылқылар 360°-ға жаттыға алады. Сонымен қатар, Mk.4 атқылаушы кемелері де болды. және оларға НАТО-ның арнайы топтарының құрамында жұмыс істеуді жалғастыруға мүмкіндік беру. Annapolis класы сенсорлар мен байланыс жүйелерін жаңартты, сонымен қатар жаңа тактикалық деректер жүйесі (ADLIPS), жаңартылған радарлар мен сонарлар, отты басқару және спутниктік навигация орнатылды. Сондай-ақ, олар жаңа Канадалық тактикалық сүйретілетін массивтік сенсорды немесе CANTASS-ты алды, бұл ескі VDS-ті алмастыратын құйрыққа бекітілген ұзақ қашықтықтағы сүйретілетін сонар массиві болды. Кеме 1961 жылы 2 қыркүйекте Halifax Shipyards Ltd. компаниясы арқылы Halifax-те суға салынды. Дигби Анаполис Кингс үшін Джордж Ноуланның әйелі Мириам Ноуланның атынан 1963 жылы 27 сәуірде кемеге түсіруден үш күн бұрын Аннаполис 1964 жылы 19 желтоқсанда 265 сыныптамалық нөмірімен Корольдік Канада Әскери-теңіз күштеріне тапсырылды. 1970 жылы "Анаполис" эсминец және кемемен Манитобаның жүз жылдық мерекесіне қатысып, Черчилль, Ранкин шығанағы, Честерфилд шығанағы және Уэйкхэм шығанағына портқа барды. Annapolis 1985 жылдың 19 тамызынан 1987 жылдың 8 қаңтарына дейін Нью-Брансуиктің Сент-Джон қаласындағы Сент-Джон кеме жасау зауытында DELEX жөндеуден өтті. Аннаполис кемесі қайта жөндеуден өткен соң, НАТО-ның "Океан сафари 87" атты ірі әскери-теңіз жаттығуына қатысып, 1987 жылдың күзінде Ұлы көлдердегі HMY Britannia атты патшалық яхтаға еріп жүрді. 1989 жылы 14 тамызда Аннаполис Тынық мұхит жағалауына көшіріліп, MARPAC-қа қосылды. Ол 25 қыркүйекте Британдық Колумбияның Эскималтқа келді. 1990 жылдың 3-7 маусымында Анаполис қаласында Канаданың арнайы тобы Ресейдің Владивосток қаласына барды. 25 наурызда Гаитиге келіп, 12 сәуірде порттың қазандығында жарылыс болды. Ол тағы 30 күн бойы станцияда қалып, кейін Ескималтқа оралды. Құрлық теңіз түбінде , тереңдігі - 5 метр , кеме түбінің тереңдігі - 5 метр .
The Royal Canadian Navy had intended to place a six ship order under the of destroyer escorts; however, during the design phase, the last two vessels ordered were altered to the DDH design and were classed under the new Annapolis designation. The ships measured 366 feet (112 m) in length, with a beam of 42 feet (13 m) and a draught of 13 feet (4 m). Initially, the ships displaced and had a complement of 228. The ships were powered by two Babcock & Wilcox boilers connected to the two shaft English Electric geared steam turbines providing dual purpose guns mounted in a single turret forward. The extra topweight of the helicopter required the return of the American Mk 33 3 inch gun over the heavier 3 inch/70 caliber guns used on the preceding class. The guns were placed in a Mk 33 mount. The mounting allowed the guns to elevate from −15° to 85°. The elevation rate was 30° per second and train rate was 24° per second. The mounts could train 360°. They also had a Mk.4 thrower with homing torpedoes. and to allow them to continue to operate as part of NATO task forces. The Annapolis class received the same sensor and communications upgrades that others in the St Laurent family of ships received, including the installation of a new tactical data system (ADLIPS), updated radars and sonars, fire control and satellite navigation. They also received the new Canadian Tactical Towed Array Sensor or CANTASS which was a long range towed sonar array that was affixed to the stern, which replaced the older VDS. The ship was laid down on 2 September 1961 by Halifax Shipyards Ltd. at Halifax. Christened by Mrs. Miriam Nowlan, wife of George Nowlan M. P. for Digby—Annapolis—Kings three days before the ship's launch on 27 April 1963, Annapolis was commissioned into the Royal Canadian Navy on 19 December 1964 with the classification number 265. In 1970, Annapolis, with the destroyer and the replenishment ship , participated in Manitoba's centennial celebrations, making port visits at Churchill, Rankin Inlet, Chesterfield Inlet and Wakeham Bay. Annapolis underwent the DELEX refit from 19 August 1985 to 8 January 1987 at the Saint John Shipbuilding yards in Saint John, New Brunswick. Following completion of the refit, Annapolis took part in the large NATO naval exercise, Ocean Safari '87 and in Fall 1987, escorted the royal yacht HMY Britannia on the Great Lakes. On 14 August 1989, Annapolis transferred to the Pacific coast, joining MARPAC. She arrived at Esquimalt, British Columbia on 25 September. From 3–7 June 1990, Annapolis was a Canadian task group that visited Vladivostok, Russia. She arrived off Haiti on 25 March and on 12 April, suffered an explosion in her port boiler. She remained on station for a further 30 days before returning to Esquimalt. The wreck lies upright on the sea floor at a depth of with the top of the ship reaching a depth of .