Кіріспе

1999 жылғы Еуропалық одақ директивасы Қоқыс тастау директивасы, ресми түрде 1999 жылғы 26 сәуірдегі 1999/31/EC Кеңесі директивасы, Еуропалық одақтағы қоқыс тастау орындарының қалдықтарын басқаруды реттейтін Еуропалық одақ директивасы. Оны ЕО елдері 2001 жылдың 16 шілдесіне дейін жүзеге асыруы тиіс еді. 1999 жылғы директиваны 2020 жылғы 5 шілдеден бастап (ЕО) 2018/850 Директивасымен өзгертілді. Директибаның жалпы мақсаты "қоқыс тастаудан қоршаған ортаға, әсіресе жер үсті суларының, жер асты суларының, топырақ пен ауаның ластануына, сондай-ақ қоршаған ортаға, соның ішінде парниктік әсерге, сондай-ақ қалдықтарды жерге тастаудан адам денсаулығына қауіп төндіретін кез келген зиянды әсерді, оның өмірлік циклы бойына, мүмкіндігінше азайту немесе алдын алу". Бұл заңнаманың қалдықтарды өңдеу мен жоюға да маңызды әсері бар.

Іске асыру

Осы директиваны іске асыру туралы есеп беруді әрбір үш жылда бір рет Еуропалық комиссияға тапсыру қажет. Директиваға сәйкес, биологиялық ыдырайтын коммуналдық қалдықтар мөлшері 2009 жылы 50%-ға дейін және 2016 жылы 35%-ға дейін (1995 жылғы деңгеймен салыстырғанда) төмендетілуі тиіс. 2009 жылы, қоқыс тастау туралы директива қабылданғаннан кейін он жыл өткен соң, Еуропалық қоршаған орта агенттігі осы директиваны іске асырудағы жетістіктерді ентекті талдаған баяндама жариялады. Оның мұқият талдауы бес ел мен бір ұлттық аймаққа: Эстония, Финляндия, Бельгияның Фламанд аймағы, Германия, Венгрия және Италияға бағытталған. Осы баяндамаға сәйкес, елеулі жетістіктерге қол жеткізілді, негізінен екі негізгі факторға байланысты: қоқыс тастауды азайту бойынша орта және ұзақ мерзімді мақсаттарды белгілеуге мүмкіндік берді. директиваның икемділігі мүше мемлекеттерге әртүрлі саясатты сынап көруге және "ұлттық және өңірлік шындықтарға сәйкес келетін" тәсілдерді бейімдеуге мүмкіндік берді.