Кіріспе
1999 жылғы Еуропалық одақ директивасы Қоқыс тастау директивасы, ресми түрде 1999 жылғы 26 сәуірдегі 1999/31/EC Кеңесі директивасы, Еуропалық одақтағы қоқыс тастау орындарының қалдықтарын басқаруды реттейтін Еуропалық одақ директивасы. Оны ЕО елдері 2001 жылдың 16 шілдесіне дейін жүзеге асыруы тиіс еді. 1999 жылғы директиваны 2020 жылғы 5 шілдеден бастап (ЕО) 2018/850 Директивасымен өзгертілді. Директибаның жалпы мақсаты "қоқыс тастаудан қоршаған ортаға, әсіресе жер үсті суларының, жер асты суларының, топырақ пен ауаның ластануына, сондай-ақ қоршаған ортаға, соның ішінде парниктік әсерге, сондай-ақ қалдықтарды жерге тастаудан адам денсаулығына қауіп төндіретін кез келген зиянды әсерді, оның өмірлік циклы бойына, мүмкіндігінше азайту немесе алдын алу". Бұл заңнаманың қалдықтарды өңдеу мен жоюға да маңызды әсері бар.
The Landfill Directive, more formally Council Directive 1999/31/EC of 26 April 1999, is a European Union directive which regulates waste management of landfills in the European Union. It was to be implemented by EU Member States by 16 July 2001. Directive (EU) 2018/850 amended the 1999 directive with effect from 5 July 2020. The Directive's overall aim is "to prevent or reduce as far as possible negative effects on the environment, in particular the pollution of surface water, groundwater, soil and air, and on the global environment, including the greenhouse effect, as well as any resulting risk to human health, from the landfilling of waste, during the whole life cycle of the landfill". This legislation also has important implications for waste handling and waste disposal.
Іске асыру
Осы директиваны іске асыру туралы есеп беруді әрбір үш жылда бір рет Еуропалық комиссияға тапсыру қажет. Директиваға сәйкес, биологиялық ыдырайтын коммуналдық қалдықтар мөлшері 2009 жылы 50%-ға дейін және 2016 жылы 35%-ға дейін (1995 жылғы деңгеймен салыстырғанда) төмендетілуі тиіс. 2009 жылы, қоқыс тастау туралы директива қабылданғаннан кейін он жыл өткен соң, Еуропалық қоршаған орта агенттігі осы директиваны іске асырудағы жетістіктерді ентекті талдаған баяндама жариялады. Оның мұқият талдауы бес ел мен бір ұлттық аймаққа: Эстония, Финляндия, Бельгияның Фламанд аймағы, Германия, Венгрия және Италияға бағытталған. Осы баяндамаға сәйкес, елеулі жетістіктерге қол жеткізілді, негізінен екі негізгі факторға байланысты: қоқыс тастауды азайту бойынша орта және ұзақ мерзімді мақсаттарды белгілеуге мүмкіндік берді. директиваның икемділігі мүше мемлекеттерге әртүрлі саясатты сынап көруге және "ұлттық және өңірлік шындықтарға сәйкес келетін" тәсілдерді бейімдеуге мүмкіндік берді.
setting medium and long term targets for reducing landfilling enabled Member States to define waste strategies and monitor their progress continuously. the directive's flexibility allowed Member States to try out different policies and adapt and adjust approaches "to match national and regional realities".