Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фреш Киллс қоқыс полигоны – АҚШ-тың Нью-Йорк қаласындағы Стейтен-Айленд ауданында орналасқан қоқыс полигоны. Атауы полигонның Стейтен аралының батысындағы Фреш-Киллз эстуариясының жағалауындағы орналасқан жерімен байланысты. 1948 жылы уақытша қоқыс тастау орны ретінде ашылған бұл полигон 1955 жылы әлемдегі ең ірі қоқыс полигонына айналды және 2001 жылы жабылғанға дейін солай болып қала берді. 1986 жылы, ең қарқынды жұмыс істеген кезінде, Фреш Киллс күніне тұрғын үй қалдықтарын қабылдады, бұл Нью-Йорк қаласының қалдықтарды басқару жүйесінде маңызды рөл атқарды. 1991 жылдан жабылуына дейін ол Нью-Йорк қаласының тұрғын үй қалдықтарын қабылдаған жалғыз полигон болды. Ол биіктігі әртүрлі болатын төрт үйіндіден тұрады және шамамен қатты қалдықтарды құрайды. Археолог Мартин Джонс оны «әлем тарихындағы ең үлкен адам жасаған құрылымдардың бірі» деп сипаттайды. 2008 жылдың қазан айында 30 жылдық, кезең-кезеңмен қайта құру жобасы аясында полигонның жаңару жұмыстары басталды. Қазір бұл полигон Фрешкиллс паркіне айналды.
The Fresh Kills Landfill was a landfill covering in the New York City borough of Staten Island in the United States. The name comes from the landfill's location along the banks of the Fresh Kills estuary in western Staten Island. The landfill opened in 1948 as a temporary landfill, but by 1955 it had become the largest landfill in the world, and it remained so until its closure in 2001. At the peak of its operation, in 1986, Fresh Kills received of residential waste per day, playing a key part in the New York City waste management system. From 1991 until its closing it was the only landfill to accept New York City's residential waste. It consists of four mounds that range in height from and hold about of solid waste. The archaeologist Martin Jones characterizes it as "among the largest man made structures in the history of the world." In October 2008, reclamation of the site began for a multi phase, 30 year site redevelopment. The landfill has been developed into Freshkills Park.
Басталуы
Нью-Йорктегі қалалық өртеу орындары 1937 жылы 21 нысанмен ең жоғары қуаттылыққа жетті және екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қайта өңдеу және үнемдеу бағдарламалары жанғыш материалдарды пайдалану мен тастауды азайтқанда төмендеді. Нәтижесінде 1944 жылға қарай қаланың тоғыз өртеу орны жабылды және қалдықтарды өртеу көлемі күрт азайды. 1946 жылға қарай тек он өртеу орны жұмыс істеді, ал олардың қуаттылығы 1937 жылдан бері жартысына дейін кеміді. Бұл қаланың сегіз полигонына көбірек қатты қалдықтарды жеткізуді талап етті. Бруклиндегі және Бронкстегі екі полигонның әрқайсысына толуға бір және екі жыл ғана қалды. Тек Куинстегі Эджмере полигоны ғана ұзақ мерзімді перспективаға ие болды, сондықтан баламалы орын табу қажет болды. Бұл жоспарды Триборо көпірлері мен туннельдер басқармасының төрағасы Роберт Мозес қолдады. Ол бұл аймақты Стейтен аралының өнеркәсіптік базасы ретінде дамытуды қалаған, себебі ол Артур Килл арқылы Нью-Джерсидің ауыр өнеркәсібіне қарсы орналасқан. Мозес бұл жобаны аралдың дамуының кілті деп есептеді, сонымен қатар, парктік аймақтардың, тас жолдардың, өнеркәсіптің және тіпті әуежайдың құрылу мүмкіндігін көреді. Стейтен аралының тұрғындары мен олардың өкілдері бұл жоспарға қарсы болды. Ассамблея депутаты Эдмунд П. Радиган заң шығарушы органда бөліну туралы заң жобасын ұсынды. Кейіннен губернатор вето білдірген заң жобасы қабылданды, ол барлық қоқысты полигонға тастаудан бұрын өртеуді талап етті. Фреш-Киллсті үш жыл ғана пайдалану туралы әңгіме Холлға саяси жағынан беделін сақтап қалуға мүмкіндік беру үшін жасалған болуы мүмкін. 1946 жылғы ведомствоаралық есепте былай делінген: "[Фреш-Киллс] учаскесін дайындауға және сатып алуға жұмсалған айтарлықтай қаражатты ескере отырып, [осы шығындарды ақтау үшін] қала осы жерде бірнеше жыл бойы қоқысты тастауы керек". Алғашқы қадамдардың бірі – қоқыс тасымалдау кемелерінің өтуіне мүмкіндік беру үшін батпақты қазу болды. Полигон ашылуға азық қалғанда, қалалық жоспарлау комиссиясы полигонды кеңейту жобасын мақұлдады, ол 13 бөлімнен тұратын жобаны көздейді. 1950 жылы биіктігі арттырылды, ал 1955 жылға қарай Фреш-Киллс Нью-Йоркте жиналған тұрмыстық қоқысқа арналған негізгі полигон ретінде әлемдегі ең ірі полигонға айналды. Көп талқылардан кейін Нью-Йорк қаласы бұрынғы ластанудан келген зиян үшін 1 миллион доллар төлеуге және тазалау жұмыстарын жүргізуге міндеттелді. Джерси жағалауындағы кәсіпкерлерге белсенділік болмаған айларда жоғалған табыс үшін ешқандай өтемақы төленбеді.
New York's municipal incinerators peaked in capacity with 21 plants in 1937 and declined during World War II when salvage and conservation programs reduced the use and discard of combustible materials. The result was the closing of nine of the city's incinerators and a sharp reduction in the combustion of waste by 1944. By 1946, only ten incinerators were in operation, with capacity having declined by half since 1937. This meant more solid waste for the city's eight landfills to handle. The two landfills in Brooklyn and the two in the Bronx had, respectively, just one and two years left before reaching capacity. Only one landfill, Edgemere Landfill in Queens, had a long term future, and as such, an alternative site had to be found. The plan was endorsed by the Triborough Bridge and Tunnel Authority chairman, Robert Moses. He wanted the area to be developed as Staten Island's industrial base, as it was opposite the Arthur Kill from the heavy industry of New Jersey. Moses saw the project as key to the development of the island, and with it, the possibility of more parkland, highways, industry, and possibly even an airport. Staten Island residents and their representatives opposed the plan. Assemblyman Edmund P. Radigan introduced a secession bill in the Legislature. A bill was passed (later vetoed by the governor) requiring all garbage to be incinerated before dumping. The talk of using Fresh Kills for only three years may have been a ploy to allow Hall to save face politically. As described in an inter departmental report from 1946: "Because of the substantial sums involved in the preparation and acquisition of the [Fresh Kills] site, [in order to justify this expense] the City must dispose of refuse at this location for a number of years." One of the first steps taken was the dredging of the marsh to allow the passage of the city's garbage scows. Shortly before the landfill opened, an expansion of the landfill project was approved by the City Planning Commission, which called for a project organized in 13 sections. In 1950, the height was increased to By 1955, Fresh Kills was the largest landfill in the world, serving as the principal landfill for household garbage collected in New York City. After much deliberation, New York City was required to pay $1 million for past pollution damages as well as pay for the cleanup. No reparations were paid to the business owners on the Jersey Shore for revenues lost during the months of inactivity.
Жабылу
Қоғамның күшті қысымы нәтижесінде 1996 жылы штаттық заң қабылданды, ол полигонның 2001 жылдың соңына дейін қатты тұрмыстық қалдықтарды қабылдауын тоқтатуды талап етті. 1997 жылға қарай, полигонның төрт үйіндісінің екеуі жабылып, қалың, су өткізбейтін қақпақпен жабылды. Полигон 2001 жылдың 22 наурызында соңғы қоқыс баржасын қабылдады. 1986-1987 жылдары ең жоғары жұмыс істеген кезеңінде Fresh Kills күніне өте көп мөлшерде қоқыс қабылдады. Егер полигон ашық қалғанда, оның биіктігі 500 футқа (152 метр) немесе одан да жоғары жетер еді деп есептелді. Осы биіктікте ол Тодт төбесінен де биік болар еді, бұл оны Мэн штатындағы Монт-Дезерт аралының оңтүстігіндегі Шығыс жағалаудағы ең биік нүктеге айналдырар еді. Стейтен-Айленд округінің президенті Гай Молинаридің жергілікті қысымымен және қала әкімі Руди Джулиани мен Нью-Йорк штатының губернаторы Джордж Патакидің қолдауымен,
As a result of intense community pressure, a state law was passed in 1996 requiring that the landfill cease accepting solid waste by the end of 2001. By 1997, two of the four landfill mounds were closed and covered with a thick, impermeable cap. The landfill received its last barge of garbage on March 22, 2001. At its peak of operation in 1986–87, Fresh Kills received as much as of trash per day. It was estimated that, if kept open, the landfill would have eventually reached a height of 500 feet (152 m) or more. At this height, it would have been taller than Todt Hill making it the highest point on the East Coast south of Mount Desert Island in Maine. Under local pressure from Staten Island Borough President Guy Molinari, and with the support of mayor Rudy Giuliani, New York state governor George Pataki,
11 қыркүйек шабуылдарынан кейін қолданылуы
2001 жылғы 11 қыркүйектегі шабуылдардан кейін Fresh Kills Ground Zero-дан келген қирандылардың шамамен үштен бір бөлігін сұрыптау үшін уақытша қайта ашылды. Осы кезеңде 1600-ден астам жеке зат табылды. Қирандылардың шамамен бір бөлігі осы жерге сұрыптау үшін жеткізілді. Мыңдаған детектив және криминалистикалық сарапшылар 1,7 миллион сағаттан астам уақыт бойы Fresh Kills полигонында шабуылдарда қаза тапқан адамдардың қалдықтарын табуға тырысты. Соңғы есеп бойынша 4257 адамның дене қалдықтары табылды, бірақ осы қалдықтардан тек 300 адамның ғана жеке басы анықталды. 2011 жылы ескерткіш салынды, ол сонымен қатар қирандылардың ішінде жеке басын анықтау мүмкін болмағандарды да құрметтейді. Қалған қалдықтар полигонның бір бөлігіне жерленді; бұл қирандыларда әлі де дене қалдықтарының фрагменттері болуы мүмкін.
After the September 11, 2001 attacks, Fresh Kills was temporarily reopened as a sorting ground for roughly a third of the rubble from Ground Zero. More than 1,600 personal effects were retrieved during this time. About of rubble came here for sorting. Thousands of detectives and forensic evidence specialists worked for over 1.7 million hours at Fresh Kills Landfill to try to recover remnants of the people killed in the attacks. A final count of 4,257 human remains was retrieved, but only 300 people were identified from these remains. A memorial was built in 2011, which also honors those whose identities were not able to be determined from the debris. The remaining waste was buried in a portion of the landfill; it is highly likely that this debris still contains fragmentary human remains.
Қайта дамыту
Фреш-Киллз алаңы қалпына келтірілген ылғалды жерлерге, демалыс орындарына және көгалдандырылған қоғамдық саябақтарға айналдырылды. Бұл 1890 жылдары Бронкстегі саябақтар тізбегінен бері Нью-Йорк қаласындағы саябақтардың ең маңызды кеңейтілуі болды. Жаңа саябақты «Джеймс Корнер Field Operations» дизайнерлік фирмасы жобалаған, бұл фирма Манхэттендегі High Line саябағын жобалауға да жауапты. 2005 жылдың қаңтар айында Стейтен-Айленд округінің әкімі Джеймс Молинаро бұрынғы қоқыс полигонынан шығатын үш жолды тұрақты қозғалысқа ашу жоспарларын жариялады, бұл жолдардың тығынын азайту мақсатында жасалған. Парктің құрылысы 2008 жылы басталды. Парктің үш кезеңді дамуы, соның ішінде 11 қыркүйекке арналған ескерткіш, 30 жылға созылуы күтілуде. 2008 жылдың мамыр айында қоршаған ортаға әсерін бағалау жөніндегі есеп жобасы жарияланды. Саут Парк бөлігіндегі дамудың бірінші кезеңіне арналған құрылыс жобалары 2011 жылдың ортасында аяқталды. Аяқталғаннан кейін , Фрешкиллс паркі Орталық парктен үш есе үлкен болады. Ол түрлі қоғамдық кеңістіктер мен көптеген іс-шараларға арналған нысандардан тұрады. Алаң табиғат жолдары, атпен саяхаттау, тау велосипедтері, қоғамдық шаралар, ашық ауада тамақтану, спорт алаңдары және каноэ/байдарка сияқты көптеген спорттық және бағдарламаларды қолдауға жеткілікті. Фрешхиллс паркінің бірінші бөлігі – Шмуль паркі 2012 жылы жұртшылыққа ашылды. Парк 2037 жылға дейін аяқталмаса да, Парктер департаменті 2010-2011 жылдары бұрынғы қоқыс полигонында екі жүзге жуық жануарлар түрін көргенін хабарлады. Олардың ішінде қызыл қанатты қарақұстар, американдық алтынқұйрықтар, қызыл құйрықты бүркіттер, американдық кестрельдер, оспрейлер, сақиналы фазандар, ағаш құландар, күріш бүркіттері және солтүстік кескіш тасбақалар бар.
The Fresh Kills site was transformed into reclaimed wetlands, recreational facilities and landscaped public parkland, the most significant expansion of the New York City parks since the development of the chain of parks in the Bronx during the 1890s. The new park was designed by James Corner Field Operations, the landscape architecture firm also responsible for the design of the High Line in Manhattan. In January 2005, Staten Island Borough President James Molinaro announced plans to open three roads leading out of the former landfill to regular traffic, as part of an effort to ease road congestion. Construction on the actual park began in 2008. The three phase development of the park, which includes a September 11 memorial, is expected to last 30 years. The draft Environmental Impact Statement (EIS) was published for public review in May 2008. Construction drawings for the first phase of development in the South Park section were completed in mid 2011. With an eventual size of , Freshkills Park will be three times the size of the Central Park. It consists of a variety of public spaces and facilities for a multitude of activity types. The site is large enough to support many sports and programs including nature trails, horseback riding, mountain biking, community events, outdoor dining, sports fields, and canoeing/kayaking. Schmul Park, the first section of Freshkills Park, opened to the public in 2012. Although the park is not scheduled for completion until 2037, the Parks Department reported that in 2010–11 two hundred species of wildlife had been seen in the former landfill. These included red winged blackbirds, American goldfinches, red tailed hawks, American kestrels, osprey, ring necked pheasants, tree swallows, turkey vultures, and northern snapping turtles.