Кіріспе

Аргентиналық актер, режиссер және продюсер 1957 жылы туған актер Рикардо Альберто Дарин (1957 жылы 16 қаңтарда туған) - Аргентиналық актер, кинорежиссер және кино продюсері, Аргентина киносының ең үздік және ең өнімді актерлерінің бірі. Өз елінің ең үздік және танымал кино жұлдыздарының бірі ретінде танымал болған ол бірнеше жыл бойы телесериалдарда бірнеше рөл ойнады. Оның кино актер ретінде ең танымал рөлдері: Nine Queens (2000), El hijo de la novia (2001), Luna de Avellaneda (2004), The Aura (2005) және La señal (2007), бұл оның режиссерлік дебюті болды. Ол "Оскар" сыйлығын жеңіп алған "Ең үздік шетелдік фильм" сыйлығының лауреаты "Олардың көзіндегі құпия" (2009) фильмінде ойнаған. 2011 жылы Konex Foundation оған Аргентинаның ең беделді наградаларының бірі - Diamond Award сыйлығын берді, ол өзінің елінде соңғы онжылдықта ойын-сауық саласындағы ең маңызды тұлға болды. 2015 жылы "Труман" фильмі үшін "Гойя" сыйлығын алды.

Ерте өмір

Дарьин 1957 жылы 26 қаңтарда Аргентинаның Буэнос-Айрес қаласында актер Рикардо Дарьин аға мен актриса Рене Роксананың отбасында дүниеге келген. Оның отбасы итальяндық және ливандық болып табылады және Аргентинаның шоу-бизнес қауымдастығымен тығыз байланыста болды. Оның ата-анасы 1969 жылы, ол 12 жаста болғанда ажырасып, әкесі 1989 жылы 5 қаңтарда қатерлі ісіктен қайтыс болды.

Алғашқы жылдар

Дарин ата-анасымен бірге театр сахнасына алғаш рет шыққанда он жаста еді. Он алты жасында ол Аргентинаның теледидардағы тұрақты орнын иеленді, ол кезде Аргентинаның ірі телепродюсері Альберто Мигредің қамқорлығымен Alta comedia және Estación Retiro сияқты телешоуларда болды.

Теледидардағы табыстар (1980-ші жылдар)

1980 жылдары, әлі де Мигремен бірге жұмыс істеп жүрген кезде, Дарин жас актерлер тобынан құралған "галанцито" ("осылаушылар" дегенді білдіреді) ретінде танымал болды. Галанцитолар бүкіл Аргентинада өте танымал болды. 1987 жылы Дарин Андреа Дель Бокамен бірге Estrellita mía телешоуында, ал екі жылдан кейін Греция Колменареспен бірге Rebelde шоуында ойнады. 1990 жылдардың басында комедияға ауысты, бұл оның ең үлкен теледидар жетістігіне әкелді. Ол 1970 жылдардағы телешоудың қайта жасалуына қатысқан.

Фильмдік табыстар (1990-шы жылдар)

Теледидардағы табысына қарамастан, Дарин театрдан ешқашан шықпады және "La extraña pareja" (Нил Саймонның "The Odd Couple" романының испандық адаптациясы) (1984), "Taxi" (1985), "Sugar" (19861987), "Rumores" (1990), "Algo en común" (1995) және "Art" (19971999) сияқты қойылымдарда өнер көрсетуді жалғастырды. 1990 жылы театр режиссері ретінде дебют жасады, ол Адриан Суар, Диего Торрес және Леонардо Сбаралья ойнаған "Пажарос ин де наит" қойылымымен. Ол өзінің кинодағы мансабын негізінен жас аудиторияға арналған фильмдерде, мысалы, He nacido en la ribera, Así es la vida, La rabona және Los éxitos del amor, La carpa del amor, La discoteca del amor және La canción de Buenos Aires фильмдерінде ойнаған. Содан кейін ол жетілген рөлдерге ауысты, бұл оған El desquite, Revancha de un amigo және La Rosales сияқты фильмдерде ойнауға мүмкіндік берді. Даринді сыншылар алғаш рет жаңадан келген режиссер Альберто Леккидің "Пердидо пор пордо" фильміндегі рөлі үшін атап өтті және мақтады. Содан кейін ол Эдуардо Миньоньяның "Маяк" (испан тілінде El faro) фильмінде және Хуан Хосе Кампанелланың "Бірдей махаббат, бірдей жаңбыр" (испан тілінде El mismo amor, la misma lluvia) фильмінде ойнаған, бұл оған сыншылардың одан әрі ризашылығын әкелді. Бірақ оның фильмдегі табысы 2000 жылы шыққан "Тоғыз ханыша" (испанша Nueve Reinas) фильмінде Аргентинаның қаржы дағдарысы кезінде алаяқ Маркос рөлін ойнағаннан кейін қалыптасты.

Халықаралық танылу (2000 жылдар)

Nine Queens табысынан кейін Дарьин 2001 жылы Миньонаның La fuga (Қотылу) фильмінде кішігірім рөл ойнады. Сол жылы ол Норма Алеандро мен Гектор Альтериомен бірге "Күйеудің ұлы" (El hijo de la novia) фильмінде ойнады. Фильм коммерциялық және сыншыл табысқа ие болды, нәтижесінде ол "Ең үздік шетел тілі" үшін академиялық сыйлыққа ұсынылды және "Ең үздік фильм" үшін "Күміс кондор" сыйлығын жеңіп алды. Содан кейін 2002 жылы Дарин Энжи Сепедамен бірге Samy y yo комедиялық фильмінде ойнады. Ол сондай-ақ Сесилия Ротпен бірге Камчаткада ойнаған, бұл драма 2002 жылы Аргентинаның ең үздік шетелдік фильм үшін академиялық сыйлыққа ресми ұсынысы болды, бірақ академия оны ұсынған жоқ. 2004 жылы ол Мерседес Моранмен бірге Авельянеданың Ай (Luna de Avellaneda) фильмінде ойнады, онда ол балалық шағындағы клубты банкроттан құтқаруға тырысқан кісінің рөлін ойнады. 2005 жылы "Аура" фильмінде өзі де білмей қылмыс схемасына қатысқан фотосуретке түсірілген естеліктері бар таксидермист рөлін сомдады. Бұл соңғы қойылымы оған Аргентина киносы сыншылары қауымдастығының ең үздік актер сыйлығының күміс кондор сыйлығын және ең үздік актер сыйлығының Кларин сыйлығын әкелді. 2006 жылы ол Хуан Хосе Кампанелламен бірге Испания Корольдігі ерекше еңбегі бар адамдарға берген ерекше жеңілдікпен, Испания азаматтығын алу туралы куәлікпен иеленді. Сол жылы ол испандық "Фейлердің тәрбиесі" (La educación de las hadas) фильмінде Бейбе мен Ирен Джейкобпен бірге ойнады. 2007 жылы ол XXY фильмінде интерсекс жасөспірім қыздың қиындыққа ұшыраған әкесі рөлін ойнады. Сол жылы ол Эдуардо Магнонаның өлімінен кейін аяқталмаған жобасы - La señal (Сигнал) фильмінде кинорежиссер ретінде дебют жасады. 2009 жылы ол Соледад Вилламил және Гильермо Францелламен бірге Хуан Хосе Кампанелланың "Олардың көзіндегі құпия" (El secreto de sus ojos) фильмінде ойнаған. Фильм "Оскар" сыйлығын жеңіп алды және Аргентина киносы тарихында екінші ең көп кассалық табысқа ие болды. Бенджамин Эспосито рөлін орындауы Даринге екінші "Күміс Кондор" сыйлығын ең үздік актер сыйлығына және сол санат бойынша Гойя сыйлығына алғашқы номинациясын берді. Сондай-ақ 2009 жылы ол испандық фильмде пайда болды El baile de la Victoria, бұл оған Гойя сыйлығына номинация берді, бұл жолы қосалқы рөлдегі ең үздік актер.

Дамыған табыстар (2010 жылдар)

2010 жылы ол Пабло Трапероның "Каранчо" фильмінде Мартина Гусманмен бірге ойнады, онда ол адал емес заңгердің рөлін сомдады. 2011 жылы Мюриэль Санта-Ана және Игнасио Хуанмен бірге Себастьян Боренштейннің сәтті қытайлық "Алып кету" (Un cuento chino) фильмінде ойнады. Сол жылы ол екі Konex сыйлығын алды: үздік актер үшін Платиналық Konex және 2001-2010 жылдар аралығында Аргентина шоу-бизнесіндағы ең ықпалды тұлға үшін Bright Konex. 2012 жылы ол "Ақ фил" (Elefante blanco) фильмінде ойнады, тағы да Мартина Гусманмен бірге. Келесі жылы ол кассалық табысқа қол жеткізген "Тесс об уном убийстве" (Тесс туралы кісі өлтіру) және "7-ші қабат" (Séptimo) фильмдерінде ойнады. 2013 жылы театрға оралып, Валериа Бертучеллимен бірге "Escenas de la vida conyugal" (Ингмар Бергманның "Сцены из брака" пьесасының испандық нұсқасы) спектакльінде ойнады. 2015 жылы ол Эрика Риваспен бірге Мар-дель-Платада рөлін қайталады. Оның рөлі үшін драмалық комедиядағы ең үздік актер сыйлығы - Теңіз жұлдызы (Estrella de Mar) сыйлығы берілді. 2014 жылы ол Аргентина кино тарихындағы ең үлкен кассалық хит болған "Жабайы ертегілер" (Relatos salvajes) фильмінде Леонардо Сбаралья, Оскар Мартинес, Эрика Ривас, Рита Кортезе, Дарио Грандинетти және Джульетта Зилбербергпен бірге ойнады. Бұл оның үшінші рет "Оскар" сыйлығына ұсынылған фильмі болды. Оның рөлі үшін үшінші рет Гойя сыйлығына тағайындалды, бұл жолы үздік актер номинациясында. 2015 жылы ол Сеск Гейдің "Труман" фильмінде ойнаған, ол Сан-Себастьян халықаралық кинофестивалінде "Ең үздік актер" номинациясы бойынша Конча-де-Плата сыйлығын иеленді.

Соңғы еңбектері (2020 жылдар)

2022 жылы ол Аргентинада 1985 жылы 1985 жылы Хулио Сесар Страссера ретінде ойнады. 2023 жылға қарай Дарьн "Оскар" сыйлығының үздік халықаралық көркем фильм номинациясына ұсынылған төрт фильмде ойнады: "Күйліге ұлы" (2001), "Олардың көзіндегі құпия" (2009), "Жабайы ертегілер" (2014) және "Аргентина, 1985". Дарьн "The Eternaut" сериалда Хуан Сальвоның рөлін ойнайды.

Жеке өмір

1988 жылы Дарин аргентиналық Флоренсия Басқа үйленді, олардың екі баласы - Чино мен Клара бар. Оның кіші әпкесі Эс - актриса. 2016 жылдан бері Рикардо Дарин халықаралық сценарийшілер қауымдастығы DreamAgo-ның қамқоршысы.

Теледидар

Year Title Role Notes 1968 La pandilla del tranvía 1969 Testimonios de hoy Episode: "La carta" Abelardo Pardales 1970 Las grandes novelas Episode: "Tiempos difíciles" 1974 Alta comedia Episode: "Ayer fue primavera" 1975 Ayer fue mentira 1975–1976 La familia Super Star 1977 Pablo en nuestra piel Bruno El tema es el amor 1978 Vos y yo, toda la vida Federico 1979 Una escalera al cielo Tito 1980 Casa de muñecas Ivar Helmer Un día 32 en San Telmo Fernando 1981 Me caso con vos Ricardo 1982 El conventillo de la Paloma 1982–1983 Nosotros y los miedos 1983 Mi chanta favorito Compromiso Episode: "Adopción" 1984 Historia de un trepador Cuentos para ver Episode: "Esa mujer" Galas de teatro 1984–1985 Los exclusivos del 11 1987 Estrellita mía Juan José "Juanjo" 1990 Rebelde Álex Alonso 1991 Buenos Aires, háblame de amor Bruno Santoro 1992 Mi otro yo The Driver 1993 Mi cuñado Federico "Chiqui" Fornari 1995 Poliladron 1996 Mi cuñado Federico "Chiqui" Fornari 1998 Chiquititas Eduardo 1999 La mujer del presidente Agustín Moyano 2000 Tiempo final Juan Por ese palpitar 2010 Para vestir santos