Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық дворян Шеридан Фредерик Теренс Хэмилтон Темпл Блэквуд, 5-ші маркиз Дафферен және Ава (9 шілде 1938 - 29 мамыр 1988) - британдық өнер меценаты. Әдетте, ол Шерйдан Дафферен деп аталатын.
British noble
Sheridan Frederick Terence Hamilton Temple Blackwood, 5th Marquess of Dufferin and Ava (9 July 1938 – 29 May 1988) was a British patron of the arts. Less formally, he was usually called Sheridan Dufferin.
Балалық шағы мен мұрагерлік
Ол Ульстердің англо-ирландтық аристократиялық отбасында туылған. Ол 4-ші маркиз Дюфферен мен Аваның және оның әйелі Морин Гиннесстің (Артур Эрнест Гиннесстің қызы, 1-ші Ивег графының екінші ұлы) кіші баласы және жалғыз ұлы болды. Оның әпкесі - жазушы Леди Кэролайн Блэквуд. Драматург ата-бабасы Ричард Бринсли Шериданның есімімен аталған, Лорд Дафферен 1945 жылы алты жасында маркизалық атағына ие болғанға дейін әкесінің Ава графы деген лақап атымен белгілі болды. Ол 12 жасында оның атынан әрекет ететін сенімгерлер оның ата-бабаларының орнын 120 000 фунтқа сатып жіберді. Бангордағы Гарт Хаус күндізгі мектебінде оқығаннан кейін, ол Итон колледжіне оқуға түсті. Итоннан кейін Оксфордтың Крайст-Черч шіркеуінде оқыды. Ол спортшы, атушы, Квинс клубында теннис ойнады, бірақ Оксфордта өнерге деген құштарлығын дамытты.
Born into an Anglo Irish aristocratic family from Ulster, he was the youngest child and only son of The 4th Marquess of Dufferin and Ava and his wife, Maureen Guinness (daughter of The Honourable Arthur Ernest Guinness, second son of the 1st Earl of Iveagh). One of his sisters was the novelist Lady Caroline Blackwood. Named after his playwright ancestor Richard Brinsley Sheridan, Lord Dufferin was known by his father's courtesy title Earl of Ava until he succeeded his father in the marquessate in 1945, when he was only six years old. When he was aged 12, trustees acting in his name sold Clandeboye, his ancestral seat, to his estates' company for £120,000 in order "to maintain his station in life", as the trustees allegedly said at the time. After attending the day school Garth House in Bangor, County Down, he went to Eton College. After Eton, he attended Christ Church, Oxford. A keen shot and sportsman, he played championship tennis at the Queen's Club, but it was at Oxford that he developed a passion for the arts.
Өнердің қамқоршысы
Оксфордтан кейін ол Джон Касминмен кездесіп, серіктестік құрды және 1963 жылы Лондондағы Нью-Бонд көшесінде Касмин галереясын ашты. Касмин сол кездегі радикалды галерея болды және британдық және американдық абстрактілік және поп-арт көрмесін көрсетті. Галерея "Арендс, Бертон және Коралек өздері үшін жобалаған Нью-Бонд көшесіндегі әдемі кеңістік, қызықты пішінді ақ төбе, ақ қабырғалар және жасыл хаки түсті резеңке еден. Бұл Касмин "суреттерді көруге арналған машина" деп сипаттаған кеңістік еді; бұл суреттер, сонымен қатар, жаңа өнердің прототиптері болды. Олар музейлерде көрінуі үшін суреттелгендей көрінді: кеңістік алты фут шаршы және одан жоғары панелдерге арналған, олар үлкен бөлмеде оңай жүретін. Осылайша галерея сурет салудың түбегейлі өзгергенін растады: оны енді сурет салу бөлмелеріне орналастыруға болмайды ". Галерея көрсеткен суретшілер арасында Франк Стелла, Кеннет Ноланд, Жюль Олицки, Энтони Каро және ең танымал Дэвид Хокни болды. Касмин галереясы 1972 жылы жабылды, Касмин 1990-шы жылдарға дейін Лондонның басқа саудагерлерімен серіктестікпен жұмыс істеді. Лорд Дафферен 1973 жылы Уоллес Жинағының сенімді өкілі болып тағайындалды, сонымен қатар Лондонның Ұлттық галереясының сенімді өкілі болды және қазіргі британдық суретшілерді қолдауды жалғастырды. Ол сондай-ақ пианист Либерась және Playboy кәсіпкері Хью Хефнер туралы фильмдер жасауға көмектесті, сондай-ақ британдық режиссер Дерек Джарманның 1976 жылғы "Себастьян" атты даулы фильмін қолдады. Ол сондай-ақ, Эдвард Гиннесстің, Івегтің 1-ші графының шөбересі болғандықтан, Гиннес компаниясының кейде директоры болды.
After Oxford, he met and went into partnership with John Kasmin, and opened the Kasmin Gallery on New Bond Street, London in 1963. The Kasmin was a radical gallery for the time and showed British and American abstract and pop art. The gallery was described as "a beautiful space in New Bond Street designed for them by Ahrends, Burton and Koralek, with a curiously shaped white ceiling, white walls and a green khaki rubberised floor. It was a space described by Kasmin as 'a machine for looking at pictures in'; those pictures, moreover, were prototypes of the new art. They looked as if they had been painted to be seen in museums: the space was designed for canvasses six feet square and upwards that would readily carry across a large room. The gallery thereby affirmed that painting had changed fundamentally: it was no longer being made to fit into drawing rooms." Among the artists the gallery showed were Frank Stella, Kenneth Noland, Jules Olitski, Anthony Caro and most famously David Hockney. The Kasmin Gallery closed in 1972, with Kasmin going on to work in partnership with other London dealers up to the 1990s. Lord Dufferin was appointed a trustee of the Wallace Collection in 1973, and was also a trustee of the National Gallery, London and continued to support up and coming contemporary British artists. He also helped in the making of films about the pianist Liberace and the Playboy entrepreneur Hugh Hefner, as well as backing the controversial 1976 film Sebastiane, directed by the British filmmaker Derek Jarman. He was also a sometime director of the Guinness company, being a great grandson of Edward Guinness, 1st Earl of Iveagh.
Жеке өмір
1964 жылы Лорд Дафферен гомосексуалист болғанымен, төртінші туысы Линди Гиннеспен үйленді. Олардың үйлену тойы Вестминстер абатханасында өтті, оған 1 800 қонақ қатысты, оның ішінде принцесса Маргарет пен Сноудон графы. Леди Дафферен де өнерге құштар болды және олар бірге 1960 жылдардың аяғындағы Лондонның сәнді өнер сахнасының орталығында болды. Голландия паркідегі үйлерінде өткен тойлар 1960-шы жылдардың аяғында әйгілі болды. Сіз өзіңізді Маргарет ханшайыммен немесе Дункан Грантпен және Анжелика Гарнетпен, немесе Фрэнсис Бэконмен немесе Стивен Спендермен немесе Король-анамен сөйлесіп жүргендей сезіндіңіз".
Although he was homosexual, in 1964 Lord Dufferin married his fourth cousin Lindy Guinness. Their wedding was at Westminster Abbey where 1,800 guests attended, including Princess Margaret and the Earl of Snowdon. Lady Dufferin was also passionate about art and together they were at the centre of the trendy art scene in late 1960s London. Parties at their house in Holland Park "were legendary in the late 1960s. You would find yourself talking to Princess Margaret or Duncan Grant and Angelica Garnett, or Francis Bacon or Stephen Spender or the Queen Mother."
Мұра
Лорд Дафферен 1988 жылы 29 мамырда 49 жасында СПИД-пен байланысты аурудан қайтыс болды. 1-ші маркизден тікелей еркек желіде басқа тірі ұрпақтары болмағандықтан, маркиздік және 1-ші маркиз үшін құрылған басқа теңгерімдер Біріккен Корольдіктің теңгерімінде жойылып кетті. Ирландияның жұртындағы отбасылық атағы - Дафферен мен Клендбой бароны, алыс туысы сэр Фрэнсис Блэквудқа, 7-ші баронетке, 10-шы Барон Дафферен мен Клендбойға өтті. биологиялық әртүрлілік жобалары, оқу орталығы мен ағаш бақшасы (ескі қоршалған бақта). Woodland Trust Солтүстік Ирландия филиалы 1998 жылы Dufferin Foundation серіктестігімен құрылды, ал Royal Botanic Gardens, Kew 2003 жылдан бері Clandeboye-мен гүлденген қарым-қатынас орнатты. Леди Дафферн де өнер әлеміне оралды және Линди Гиннес деген атпен Лондон мен Нью-Йорктегі галереяларда көрме өткізді. Ол сондай-ақ 2004 жылы Кландбойдегі Ава галереясының ашылуына ықпал етті, онда қазіргі заманғы Солтүстік Ирландия суретшілерінің туындылары және ірі суретшінің немесе суретшілер тобының музейлік стандартты жұмыстарының жыл сайынғы көрмесі қойылады.
Lord Dufferin died on 29 May 1988 from an AIDS related illness, aged 49. As there were no other living descendants in the direct male line from the 1st Marquess, the marquessate and the other peerages created for the 1st Marquess in the Peerage of the United Kingdom became extinct. The Barony of Dufferin and Clandeboye, the family's older title in the Peerage of Ireland, passed to a distant kinsman Sir Francis Blackwood, 7th Baronet who became the 10th Baron Dufferin and Clandeboye. biodiversity projects, training centre and tree nursery (in the old walled garden). The Northern Ireland branch of the Woodland Trust was established in 1998 in partnership with the Dufferin Foundation, and Royal Botanic Gardens, Kew have developed a blossoming relationship with Clandeboye since 2003. Lady Dufferin also returned to the art world and has exhibited in galleries in London and New York under the name Lindy Guinness. She was also the inspiration behind the opening of the Ava Gallery at Clandeboye in 2004, which exhibits works by leading contemporary Northern Irish artists and an annual exhibition of museum standard work by a major artist or group of artists.