Кіріспе

Метаморфоздар - американдық драматург және режиссер Мэри Циммерманның классикалық Овидий поэмасы Метаморфоздан алынған пьесасы. Бұл пьеса 1996 жылы Солтүстік-Батыс университетінде және кейіннен Чикагодағы Lookingglass Theatre Company-де алты аңыз ретінде көрсетілді. Бұл спектакль 2001 жылдың қазан айында Бродвейдің Екінші сахна театрында ашылды. Ол 2002 жылы 21 ақпанда Рой Габей мен Робин Гудман шығарған Circle in the Square театрында Бродвейге көшірілді. Сол жылы ол бірнеше Тони сыйлығын жеңіп алды. Ол 2012 жылдың 19 қыркүйегінде Чикагодағы Lookingglass Theatre Company-де қайта жаңғыртылды және 2013 жылы Вашингтон, DC-де Arena Stage-де шығарылды.

Өмірбаян

Мэри Циммерманның "Метаморфозалары" Дэвид Р. Славитттің "Овидийдің метаморфозалары" атты еркін өлең аудармасына негізделген. Ол 1996 жылы Солтүстік-Батыс университетінің театр және интерпретация орталығында "Алты аңыз" пьесасының алғашқы нұсқасын режиссерлік етті. Циммерманның аяқталған жұмысы "Метаморфоздар" 1998 жылы шығарылды. Циммерманның "Метаморфозаларында" айтылған көптеген әңгімелерден тек кіріспе "Космогония" және Фаэтон туралы әңгіме Овидийдің "Метаморфозаларының" бірінші жартысынан шыққан. Эрос пен Психеяның оқиғасы Овидийдің "Метаморфозаларының" бір бөлігі емес; ол Люциус Апулейдің "Метаморфозалар" романындағы "Алтын есек" деп аталады және Циммерманның "Метаморфозаларына" енгізілген, өйткені Циммерман PBS-дегі "Қазіргі Билл Мойерспен" сұхбатында "Мен оны қатты жақсы көремін, мен оны жай ғана қоюым керек болды" деді. Ол Овидийдің өмірі мен жазбаларына қызығушылықтың қайта жанданған кезеңінде "Метаморфоздарды" жазды және режиссерлік етті. Овидийге байланысты сол жылдары жарық көрген басқа да еңбектерге Дэвид Малуфтың 1978 жылғы "Қиялға толы өмір" романы; Кристоф Рансмайрдың "Соңғы әлем" (1988) (Джон Э. Вудс 1990 жылы ағылшын тіліне аударған) және Джейн Элисонның "Сүйіспеншілік суретшісі" (2001) кіреді. Сонымен қатар, Овидийдің "Метаморфозалары" А. Д. Мелвилл, Аллен Мандельбаум, Дэвид Р. Славит, Дэвид Майкл Хоффман және Джеймс Ласдун, Тед Хьюз тәржімалары бойынша 1986 жылы, 1993, 1994, 1994 және 1997 жылдары. When Metamorphoses - бұл әдеттегі аранжировка емес және сызықтық емес көзқарас. Мириам Чирико бұл шығарманы "мифті қайталау үшін сенуге болатын кейіпкерді емес, белгілі бір, анықталатын адамдық қасиетті көрсететін эмблемалық тұлғаны жасау қажет" деп сипаттады. Орфей мен Эвридиканың оқиғасы екі рет айтылады, әрқайсысы жеке оқиғаларын атап өту үшін және сүйіспеншілік пен жоғалту туралы оқиғаларды бейнелейтін айналар сияқты әрекет етеді; біріншісі Овидийдің 8 жылы жазған әңгімесінен Орфейдің көзқарасынан, содан кейін еуродиканың 1908 жылы неміс ақыны Райнер Мария Рилкеге шабыттанған әңгімесінен. Орфей - адам сезімінің мысалы, ол сезімді поэзия мен музыка арқылы білдіреді. Музыка Орфейдің уақытпен тек алға жылжу қабілетімен, оның сезімдерімен және өлімге деген махаббатымен байланысты. Олар бірнеше рет қайталана алады, бірақ олар бір-біріне мүлдем ұқсай алмайды. Циммерман: "Бұл уақыт тек бір бағытта ғана қозғала алатыны туралы әңгіме ме?" деген жолмен қосады. Ол Орфейдің күресіне жарық түсіреді. Фаэтон өзінің тарихын баяндайды (басқа әңгімелермен салыстырғанда). Фрейдтік психоанализдің бір көрінісін келтірген "Терапевт" арқылы Фаэтонның әкесімен қарым-қатынасын жаңаша түсінуге болады: "Әкеден ұлын қоғамға таныстыру, [және] оны символикалық тәртіпке енгізу үшін бастама рәсімін орындауды сұрайды". Сюжеттің сюжеті бірнеше сюжеттік құрылғылармен қоршалған виньеткалар сериясы ретінде құрылған. Алғашқы көрініс әлемнің жаратылысын көрсетеді, немесе Космогония, келесі кейіпкерлер өмір сүретін әлемді ғана емес, әлемнің өзін де құрастырады. Бастапқы және соңғы оқиғалар ретінде, Мидас патша оларды өзінің ашкөздік тарихымен бастайды және ойынның соңғы сәттерінде құтқарылады. Ол өте өзімшіл адам ретінде таныстырылғаннан кейін, пьесаның басқа оқиғалары айтылып, Мидас оқиғасының шешімінің жоқтығын жасырады. Ақырында, соңында, "бұл уақыттан бері ұмытылған және кез-келген жағдайда күтпеген Мидас, жаңадан іздеуден" өзінің қалпына келтірілген қызымен бірге қайта пайда болады және "мехаббат сыйлығы мен құтқарылған махаббат белгісі бойынша ойын аяқталады". Мириам Чирико Циммерманның пьесаларын "бейнелер театры" деп сипаттап, режиссер Роберт Уилсон, Пина Бауш және Джули Таймордың стилімен салыстырған. Әр әңгіменің ішінде кем дегенде бір мысал бар. Өңдеу тақырыбы пьесаның суды пайдалануымен көрініс табады. Ойын құрамына орталықта орналасқан бассейн кіреді, кейіпкерлер өзгерген сайын оған көшіп-қонып, кетеді. Су Метаморфоздың әр түрлі функциялары үшін қолданылады және ол "элементтердің ең протеині (ағылшынша: әртүрлі немесе әртүрлі) " деп сипатталады. Циммерманның пьесасы адамдардағы өзгерістердің себептерін де қарастырады. Адамды мүлдем басқа нәрсеге айналдыратын не? "Метаморфоз" атты фильмде ең жиі кездесетін себеп - махаббат. Сонымен қатар, "Метаморфоз" махаббатқа көңіл бөлмеген кезде не болатынын ескертеді. Эрисихтоның қасиетті ағашқа шабуымен ол өзін ғана жақсы көретінін көрсетеді, ол аштықтан зардап шегетін адам �...

Авторы туралы

Мэри Циммерман 1960 жылы Небраска штатының Линкольн қаласында дүниеге келген. Бала кезінде ол Едит Гамильтонның "Мифология" кітабы арқылы ежелгі Жерорта теңізі әлемінің әңгімелерімен танысты. Англияда оқып жүргенде мұғалім оған "Одиссея" кітабын оқып береді. Грек мифтеріне балалық шақтағы қызығушылығынан тыс, Циммерман Юнгтік ғалым Джеймс Хиллманды махаббатқа қатысты көптеген идеяларының көзі ретінде қарастырады, мысалы, Эрос пен Психа туралы әңгіменің. Ол сондай-ақ өзінің жұмысында мифологияның ғалымы Джозеф Кэмпбеллдің ықпалын мойындайды. "Метаморфоз" Зиммерманның Бродвейдегі алғашқы қойылымы болды.