Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ньюэлл "Джефф" Крэват (1903-02-03 - 1953-12-10) - американдық футболшы және жаттықтырушы. Ол 1929-1931 жылдары Денвер университетінің бас футбол жаттықтырушысы, 1941 жылы Сан-Франциско университетінде және 1942-1950 жылдары Оңтүстік Калифорния университетінде (USC) болды. Крэваттың басқаруындағы тоғыз маусымда USC Trojans футбол командасы 54288 рекорд жинады, төрт рет Тынық мұхит жағалауы конференциясында жеңімпаз атанды және төрт рет Rose Bowl ойынына қатысты. Крэват Т формациясын USC бағдарламасына енгізді.
American football player and coach (1903–1953)
Newell "Jeff" Cravath (February 3, 1903 – December 10, 1953) was an American football player and coach. He served as the head football coach the University of Denver from 1929 to 1931, at the University of San Francisco in 1941, and at the University of Southern California (USC) from 1942 to 1950, compiling a career college football record of 74–43–9. In nine seasons under Cravath, the USC Trojans football team compiled a 54–28–8 record, won four Pacific Coast Conference titles, and made four appearances in the Rose Bowl Game. Cravath introduced the T formation to the USC program.
Ерте өмір
Крэват Колорадо штатының Брекенридж қаласында дүниеге келген. Анасы бала туғанда қайтыс болды, ал әкесі ол алты жаста болғанда қайтыс болды. Крэватты оның аналық ата-анасы, Аугуст К. және Кейт Сайкс Крэваттар, Санта-Ана, Калифорния, сондай-ақ оның ағасы, баскетбол лигасының аутфилдегі Гавви Крэват және Канзастағы ата-анасы өсірді. Джефф деген лақап аты оған жас кезінде берілген, өйткені ол Джеймс Джеффрис сияқты "жаншыл" болған. Оны "кішкентай Джеффрис" деп атаған.
Cravath was born in Breckenridge, Colorado. His mother died in childbirth and his father died when he was six. Cravath was raised by his maternal grandparents, Augustus K. and Kate Sikes Cravath, of Santa Ana, California, as well as his uncle, Major League Baseball outfielder Gavvy Cravath, and grandparents in Kansas. Jeff was a nickname given to him when he was very young as he was a "fighter" like James J. Jeffries. He was called "little Jeffries".
Ойын мансабы
Крэват Калифорния штатының Санта-Ана қаласындағы Санта-Ана орта мектебін бітіріп, Оңтүстік Калифорния университетіне түсіп, 1924-1926 жылдары футбол командасының орталығында ойнады. Оның командаластары арасында Джон Уэйн мен Уорд Бонд болды. Кравэт сонымен қатар USC-де Sigma Chi мүшесі болды. Өзінің соңғы жылында, ол команда капитаны болған кезде, USC Нотр-Даммен өзара бәсекелестікті бастады. Команда 82 есебімен аяқтады, Стэнфорд пен Нотр-Дамға 1312 есебімен ұтылып қалды. Кейінірек америкалық әріптесі Джесси Хиббс былай деп атап өтті: "Мен Джеффпен Нотр-Дамға қарсы серияны ашқан жылы ойнадым. Ол "Американың" ортасына айналуы керек еді. Сол жылы Нотр-Дам ортасы [Бад Борингер] командаға кірді, ал Джефф оны мүлдем жеңді. Ол алаңның ішінде де, сыртында да чемпион болды". Крэват 1927 жылдың қаңтарында Шығыс-Батыс Shrine ойынында ойнаған.
Cravath graduated from Santa Ana High School in Santa Ana, California, and entered the University of Southern California, starring as a center on the football team from 1924 to 1926. Among his teammates were John Wayne and Ward Bond. Cravath also became a Sigma Chi member at USC. In his senior year, in which he was team captain, USC began its intersectional rivalry with Notre Dame. The team finished 8–2, with losses to Stanford and Notre Dame both coming by 13–12 scores. All American teammate Jesse Hibbs later noted, "I played with Jeff the year we opened the series against Notre Dame. He should have been made All America center. That year the Notre Dame center [Bud Boeringer] made the team and Jeff completely outplayed him. He was a champ on and off the field." Cravath went on to play in the January 1927 East–West Shrine Game.
Жаттықтырушылық мансап
Крэват 1927 және 1928 жылдары Говард Джонстың көмекшісі болып қызмет етті. 1928 жылғы команда ұлттық чемпионатты жеңіп алды. Крэват 1929-1931 жылдары Денвер университетінің бас бапкері болды, 1191 рекордымен, содан кейін бір жыл Чаффи колледжінде көмекші болып қызмет етті. Ол 1933 жылдан 1940 жылға дейін USC-ге көмекші жаттықтырушы ретінде оралды, оның ішінде 1939 жылғы ұлттық чемпионат командасы, ол желілік жаттықтырушы болды, ал 1941 жылы бір жыл бойы Сан-Франциско университетінде бас жаттықтырушы болды, 64 рекордымен. Джонс 1941 жылдың шілдесінде қайтыс болды, көмекші Сэм Барри сол маусымда USC командасын басқарды; бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс басталып, Барри теңізге кірген кезде, ол Крэватты тұрақты негізде лауазымға ұсынды; Барри 1945 жылдан 1950 жылға дейін көмекші болып оралды. Көзінің нашар көруіне байланысты әскери қызметке қабылданбаған жаңа жаттықтырушы бағдарламаны басқаратын алғашқы USC түлегі болды. Тоғыз маусым ішінде Крэват USC-ді 1943, 1944, 1945 және 1947 жылдардағы науқандардан кейін төрт рет Роуз-боулға алып барды. Троялықтар Вашингтонды 29-0-мен 1944 жылғы Роуз-боулда және Теннессиді 25-0-мен 1945 жылғы ойында жеңді, бірақ 1946 жылы Алабамаға және 1948 жылы Мичиганға ұтылып, сегіз жеңістен кейін Роуз-боулда алғашқы жеңіліске ұшырады. Үздік қорғанысымен танымал Крэваттың 1943 жылғы командасы жылды алты рет қатарынан бастады, ал оның жеңілмеген 1944 жылғы командасы маусымды елде жетінші орынға ие болды. 1945 жылғы маусымнан кейін Крэватқа Вашингтон Редскинсінің иесі Джордж Престон Маршалл бес жылдық келісімшарт ұсынды, ол таныстарына қабылдамақшы екенін айтты, бірақ ақыр соңында ол ойынан шығып, USC-мен бес жылдық келісімшартқа қол қойды. Оның артында әйелі Маргарет "Пегги" Колегроув (1907-2010), екі қызы Энн (1930 ж.) және Кэрол (1933 ж.) қалды. Спорт жазушысы Бравен Дайер: "Өмірінің алғашқы кезеңінде жетім қалған адам үшін ол қиын ортадан шыққан, ол әрқашан жұрт алдында дұрыс нәрсені айтатын сияқты. Мен Крэватты 30 жылдай уақыттан бері білемін. Көптеген жағдайларда футбол жаттықтырушыларының қатарында Крэваттан артық спорт жоқ еді". Джим Харди: "Мен тіпті отбасыммен кеңес алмасам да, Крэватқа кеңес алу үшін баратынмын. Ол барлық ойыншылардың досы және жақсы жаттықтырушы болды. Ол соңғы жылы "СК" клубында үлкен қысымға ұшырады, бірақ ойынға деген қызығушылығын ешқашан жоғалтпады және оған ойнаған ер адамдарға деген терең сүйіспеншілігін жоғалтпады". Крэват 2005 жылы USC Атлетика даңқы залына кірді.
Cravath served as an assistant coach under Howard Jones in 1927 and 1928. The 1928 team won a national championship. Cravath next became the head coach at the University of Denver from 1929 to 1931, with a record of 11–9–1, and then served one year as an assistant at Chaffey College. He returned to USC as an assistant coach from 1933 to 1940, including the 1939 national championship team on which he was the line coach, and was head coach at the University of San Francisco for one year in 1941, with a record of 6–4. Jones died in July 1941, with assistant Sam Barry taking over the USC team for that season; but when World War II began and Barry entered the Navy, he recommended Cravath for the position on a permanent basis; ;Barry returned as an assistant from 1945 to 1950. The new coach, rejected for military service due to poor eyesight, became the first USC alumnus to lead the program. In nine seasons Cravath led USC to the Rose Bowl four times, after the 1943, 1944, 1945 and 1947 campaigns. The Trojans defeated Washington, 29–0, in the 1944 Rose Bowl and Tennessee, 25–0, in the 1945 game, but lost to Alabama in 1946 and to Michigan in 1948—USC's first losses in the Rose Bowl after eight victories. Known for their excellent defense, Cravath's 1943 team began the year with six consecutive shutouts, and his undefeated 1944 team ended the season ranked seventh in the nation. After the 1945 season, Cravath was offered a five year contract by Washington Redskins owner George Preston Marshall, and he told acquaintances he was going to accept, but he ultimately changed his mind and signed a five year extension with USC. He was survived by his wife, Margaret "Peggy" Colegrove (1907–2010), and their two daughters, Anne (born 1930) and Carol (born 1933). Sportswriter Braven Dyer noted, "For a man who was orphaned early in life, he grew out of rough surroundings to a point where he seemed always to know the right thing to say in public. I have known Cravath for something like 30 years. In many ways there was no better sport in the football coaching ranks than Cravath." Jim Hardy said, "I would go to Cravath for advice where I would not even have gone to my family. He was a friend of all his players and a good coach. He was subjected to unreasonable pressure in his last year at SC, but he never lost his interest in the game and his deep attachment to the men who played for him." Cravath was a 2005 inductee to the USC Athletic Hall of Fame.