Astrogeology Research Program

Кіріспе

Астрогеология ғылыми орталығы - планеталық геология мен планеталық картографияны зерттеумен айналысатын АҚШ Геологиялық зерттеулер бөлімінің бөлімшесі. Ол Аризона штатының Флагстафф қаласындағы Шоумейкер ғимаратында орналасқан. Орталықты 1963 жылы Юджин Мерл Шумейкер Ай геологиялық картасын жасау және Аполлон бағдарламасының бөлігі ретінде Айға арналған астронавттарды даярлауға көмектесу үшін құрды. Астрогеология ғылыми орталығы құрылғаннан бері Күн жүйесіндегі планеталық денелерге әртүрлі миссиялардан алынған деректерді өңдеуге және талдауға, зерттеу құралдары үшін әлеуетті қону орындарын табуға, көрші планеталар мен олардың айларын картаға түсіруге және осы денелерде жұмыс істейтін шығу тегі, эволюция және геологиялық процестерді жақсы түсіну үшін зерттеулер жүргізуге қатысты.

Алғашқы күндер

Джин Шумейкер 1960 жылы 25 тамызда Астрогеология зерттеу бағдарламасын құрды. Зерттеу бағдарламасы Калифорния штатының Менло Паркіне орналасқан АҚШ Геологиялық зерттеулер орталығында Астрогеологиялық зерттеулер тобы ретінде басталды. Джин Ай рейнджері мен геодезия бағдарламасына қатысып, Аполлон бағдарламасын жалғастырды. 1994 жылы Ай зерттеулерін "Клементина" жобасының жаңа деректерімен аяқтады, ол сол жобаның ғылыми тобының жетекшісі болды. Джин әйелі Каролинмен тығыз жұмыс істеді, ол планеталық астроном. 1994 жылы әріптесі Дэвид Левимен бірге Юпитерге әсер еткен Шоумейкер Леви кометасын табу оларға дүниежүзілік атақ әкелді. Бұл Жиннің көптеген жетістіктерінің бірі ғана. 1963 жылдан бастап Астрогеология ғылыми орталығы Айдың бетін зерттеуге арналған астронавттарды даярлауда және экипажмен және экипажсыз миссиялар үшін жабдықтарды сынақтан өткізуде маңызды рөл атқарды. Астронавттардың оқытуының бір бөлігі ретінде USGS және NASA геоғылымшылары 1960 және 1970 жылдардың басында ғарышкерлерге жер және Ай геологиясының негіздерін үйрету үшін лекциялар және экскурсиялар өткізді. Далалық сапарларға уақыт өте келе геологиялық құрылымның дамуын көрсету үшін Үлкен Каньонға экскурсиялар кірді; Лоуэлл обсерваториясы (Флагстаф), Китт Пик ұлттық обсерваториясы (Тюсон) және Флагстаф станциясындағы әскери-теңіз обсерваториясы, NOFS (Флагстаф); Флагстафтан шығысқа қарай метеор кратері; және Флагстаф ауданындағы Күн бату кратерінің құм шоғыры мен жақын маңдағы лава ағыны. Бұл жаттығу ғарышкерлерге Айдың бетінде не көретінін байқау үшін және Жер бетінде зерттеу үшін үлгілер жинау үшін қажетті дағдылар мен түсінікті беру үшін маңызды болды. Флагстафтың айналасындағы жанартаулық алаңдар әсіресе жабдықтарды сынап, астронавттарды даярлауға пайдалы болып шықты. Сурвейер жобасында пайдалануға жоспарланған камералар Сансет кратер ұлттық паркідегі Бонито ағысында сыналды, өйткені лава ағыны Ай бетіндегі ағынға ұқсас болып көрінді. Флагстаффтың маңында Синдр көлдерінің жанартау алаңында жасанды соққы кратерлері өрісі құрылды, бұл Жер бетінде Айға алғаш рет американдық ұшқышпен қонуға ұқсас жерді құру үшін жасалды. Джек Шмит 1964 жылы Флагстафф ғылым орталығында астрогеология командасына геолог ретінде қосылды, жақында Гарвард университетінен докторлық дәрежесін алды. Айдың геологиялық картасын жасауға көмектесуден басқа, ол Ай өрісінің геологиялық әдістері жобасын басқарды. 1964 жылдың соңында НАСА ғалым астронавттар үшін арнайы жұмысқа қабылдауды жариялағанда, Шмит өтініш берді. 1000-нан астам өтініш берушілердің ішінен алтысы таңдалды. Сол алтының ішінде Джо Кервин, Оуэн Гарриотт және Эдвард Гибсон 1973 және 1974 жылдары Skylab миссиясында ұшатын, ал Шмитт Аполлон 17 миссиясында Айға баратын.

Gene Shoemaker founded the Astrogeology Research Program August 25, 1960. The research program started out as the Astrogeologic Studies Group at the United States Geological Survey center in Menlo Park, California. Gene was involved in the Lunar Ranger and Surveyor programs and continued with the crewed Apollo programs. He culminated his lunar studies in 1994 with new data on the Moon from Project Clementine, for which he was the science team leader. Gene collaborated closely with his wife, Carolyn, a planetary astronomer. The discovery of Comet Shoemaker Levy (which impacted Jupiter in 1994) with colleague David Levy, gained them worldwide fame. This was just one of Gene's many great accomplishments. Starting in 1963, the Astrogeology Science Center played an important role in training astronauts destined to explore the lunar surface and in supporting the testing of equipment for both crewed and uncrewed missions. As part of the astronauts' training, USGS and NASA geoscientists gave lectures and field trips during the 1960s and early 1970s to teach astronauts the basics of terrestrial and lunar geology. Field trips included excursions into the Grand Canyon to demonstrate the development of geologic structure over time; Lowell Observatory (Flagstaff), Kitt Peak National Observatory (Tucson) and the Naval Observatory Flagstaff Station, NOFS (Flagstaff); Meteor Crater east of Flagstaff ; and Sunset Crater cinder cone and nearby lava flows in the Flagstaff area. This training was essential to giving astronauts the skills and understanding to make observations about what they would see on the lunar surface and to collect samples for later study back on Earth. The volcanic fields around Flagstaff have proven particularly useful in testing equipment and training astronauts. Cameras planned for use in the Surveyor project were tested on the Bonito Flow in Sunset Crater National Park because the lava flow appeared to be similar to flows on the lunar surface. A field of artificial impact craters was created in the Cinder Lakes volcanic field near Flagstaff to create a surface similar to the proposed first crewed American landing site on the Moon. Jack Schmitt joined the Astrogeology team as a geologist at the Flagstaff Science Center in 1964, having recently earned a doctorate degree from Harvard University. In addition to assisting in the geologic mapping of the Moon, he led the Lunar Field Geological Methods project. When NASA announced a special recruitment for scientist astronauts in late 1964, Schmitt applied. Out of more than 1,000 applicants, six were chosen. Of those six, Joe Kerwin, Owen Garriott, and Edward Gibson would fly in the Skylab missions in 1973 and 1974, and Schmitt would go to the Moon on the Apollo 17 mission.