Кіріспе
Ұш түрі Helophilus pendulus - Еуропалық ұшқыр. Оның ғылыми атауы "саз сүйіктісі" (грекше helo, "саз", phil, "сүйіспеншілік", латынша pend, "саз") дегенді білдіреді. Бұл Ұлыбританияда өте кең таралған түр, ол жерде ең көп таралған Helophilus түрі болып табылады. Бұл тұқымды бүкіл Еуропада, Жерорта теңізі мен Скандинавиядан бастап батысқа қарай Фарер аралдары мен Исландияға дейін, ал шығысқа қарай Ресей арқылы Кола түбегінен оңтүстікке қарай Қырымға дейін және Сібір арқылы Тынық мұхитына дейін кездеседі. Ол сондай-ақ жалпы аты күн ұшқышы, бірақ бұл, мүмкін, гелио деп гелоның қате оқылуына негізделген.
Helophilus pendulus is a European hoverfly. Its scientific name means "dangling marsh lover" (from Greek helo , "marsh", phil, "love", Latin pend , "hang"). It is a very common species in Britain, where it is the commonest Helophilus species. It is found throughout Europe from the Mediterranean to Scandinavia, westward to the Faroe Islands and Iceland, and through eastward through Russia from the Kola Peninsula south to Crimea and across Siberia to the Pacific Ocean. It also has the common name sun fly, although this is probably based on a mis reading of helo as helio .
Ересектер
Хелофилус тұқымдасының басқа мүшелері сияқты, оның көкіректің жоғарғы бетінде қара және сары бойлық жолақтары бар. Қарынның түсі сары, қара және сұр түсті, сондықтан оны кейде футболшы деп атайды. Оның қара орталық бет жолағы бар. Оның қанатының ұзындығы 2 және 3 тергиттер сары түсті, қара түсті. Қара үлгі тергиттің ұшы арқылы (тек диск бөлігінде, бүйірлеріне қарай созылмай) және тергиттің ортасынан төмен қарай жолақтан және негіздің толық ені бойынша қара жолақтан тұрады. Жоғарыда сипатталған қара үлгіге байланысты, бұл тергиттердің негізгі сары аймақтары жәндіктің бүйірлерінде, бірақ олардың үлкен көлемі мен жарқын түсіне байланысты олар айтарлықтай көрінеді. Бұл тергиттердің базальды жиегінде әдетте жұлдызды жиек болады. Бұл шекара әдетте үшінші тергитте сәл қалың болады, онда ол төртінші тергиттің алдыңғы жағы толығымен қара болғандықтан, ерекшеліктің контрасты арттырады. Бұл сары жиекке ие жалғыз басқа Хелофилус түрі - Хелофилус гибридус, бірақ мұндай түрлердің аталықтары тергиттің екі түбіндегі екі жағына созылмайтын қара жолақта маятник аталықтарынан ерекшеленеді. Мұндағы сары түсті өрнек әдетте жарқын, сәл қызғылт сары түсті (тривиттастың ашық лимон сарысынан айырмашылығы). Төртінші тергит негізінен қара түсті, екі жағында бір-бірінен бөлек сары түстес жарты айлық белгілері бар. Әйелдердегі H. hybridus әйелдерінен айырмашылығы, бесінші тергиттің артқы бөлігінде сары түкті болады, бұл түктер белгілі бір биологиялық бейімделулерге байланысты қара түсті. Аяқтарының үлгілері басқа түрлерден ерекшеленеді. Біріншіден, маятниктің артқы бүйірінің жартысы (әдетте, базальды үштен бірінен басқалары) ашық сары түсті, ал басқа түрлер, мысалы, H. hybridus және H. groenlandicus, ашық сары түсті тек қана үштен бір бөлігі немесе одан аз. Pendulus-тың ортаңғы бүйір сүйегі H. groenlandicus-тан айырмашылығы, түстес. Ортаңғы тарсидің, әдетте, толығымен сарқылған ортаңғы тарсиден айырмашылығы, кем дегенде, олардың дистальды сегменттерінде кең қара таңбалары бар.
The tergites two and three are yellow patterned with black. The black pattern consists of a band across the apex of the tergite (on its discal part only, not extending to the sides), and stripe down the centre of the tergite, and a black band across the full width of the base. Due to the black pattern described above, the main yellow areas on these tergites are at the sides of the insect but they are fairly prominent due to their large size, and their bright colour. At the basal margin of these tergites there is usually a narrow yellow border. This border is usually slightly thicker on the third tergite, where it is also more obvious as the front of tergite four is wholly black, thus enhancing the contrast of the feature. The only other Helophilus species having this yellow border is Helophilus hybridus, but males of such species differs from pendulus males in the black band at base of the tergite two not extending to the sides. The yellow pattern here is usually a bright, slightly orangey yellow (unlike the paler lemon yellow of trivittatus). Tergite four is largely black, with isolated dull yellow crescentic markings on each side. Females have yellow hairs on the hind part of tergite five, unlike H. hybridus females, in which these hairs are black due to certain biological adapments. The legs possess patterning which differ from the other species in the genus. First, the hind tibia of pendulus has at least the apical half (usually all except the basal third) pale yellow, whereas other species, such as H. hybridus and H. groenlandicus have pale yellow only on the apical third or less. The middle tibia of pendulus is wholly pale, unlike H. groenlandicus, on which it has a dark apex. The mid tarsi have extensive dark markings on at least their distal segments, unlike trivittatus which usually has wholly pale mid tarsi.
Экология және мінез-құлық
Бұл су кеңінен сулы көлдер мен өзендерден бастап, арықтар, шағын тоғандар мен саздықтар сияқты шағын сулы жерлерге дейін байланысты. Өрмекшілердің личинкалары сиырдың көмірінде, қатты ылғалданған тыңайтқышта немесе қатты ылғалданған ескі ағаштан жасалған шайырда кездеседі. Бұл түр гүлдерге барады, сонымен қатар жапырақтарға да түседі. Ол жиі тынығатын кезде ыңғырасып тұрады. Бұл ерекше саяхаты бар және судан алыс жерде кездеседі. Ұяшықтардың азығы - қалдықтар.