Кіріспе
Британдық миссионер Энтони Норрис Гроувз (1 ақпан 1795 жыл 20 мамыр 1853 жыл) - ағылшын протестант миссионері, "сенімдік миссионерлік қызметтің атасы" деп аталады. Ол араб тілінде сөйлейтін мұсылмандарға алғашқы протестанттық миссиясын бастады және Бағдадқа, кейіннен Оңтүстік Үндістанға қоныстанды. Оның идеялары Плимут бауырластарының жетекшілері болған достарына әсер етті. Олардың арасында Джордж Мюллер, Гровстың қарындасы Мэриге үйленген, сондай-ақ Джон Нельсон Дарби және Джон Веси Парнелл, 2-ші барон Конглтон болды. Гровс шіркеулер мен миссионерлердің жұмысын жеңілдетуді, Жаңа Келісімде сипатталған Мәсіх пен оның елшілерінің әдістеріне қайта оралуды қалайды. Миссионер ретінде оның мақсаты жергілікті адамдарға шетелдік оқу, рұқсат немесе қаржыға тәуелді болмай, өз шіркеулерін құруға көмектесу болды. Оның идеялары евангелистік қауымдарда кеңінен танылды.
Anthony Norris Groves (1 February 1795 – 20 May 1853) was an English Protestant missionary, who has been called the "father of faith missions". He launched the first Protestant mission to Arabic speaking Muslims, and settled in Baghdad, and later in southern India. His ideas influenced a circle of friends who became leaders in the Plymouth Brethren. Among these were George Müller, who had married Groves's sister Mary, as well as John Nelson Darby and John Vesey Parnell, 2nd Baron Congleton. Groves wished to simplify the task of churches and missions by returning to the methods of Christ and his apostles described in the New Testament. As a missionary, his goal was to help indigenous converts form their own churches without dependence on foreign training, authorisation or finance. His ideas eventually found wide acceptance in evangelical circles.
Өмірбаян
Гроувз Англияның Гэмпшир штатының Ньютон-Валенс қаласында алты баланың жалғыз ұлы болып дүниеге келген. Оның әкесі бизнесмен, ал отбасы - англикан. Тіс дәрігері ретінде оқыған Ол басқа да мәсіхшілермен жеке үйлерде елшілердің ілімін зерттеу, қауымдастық, нан үзу және дұға ету үшін кездесті, өйткені алғашқы шіркеудің әдет-ғұрыптары (Елшілердің істері 2:42), ешқандай тағайындалған діни қызметкердің қатысуын талап етпейді. Дарбидің басшылығымен секталық бағытқа бет бұрды және 1848 жылы ағайындықтар бөлініп, Ашық ағайындықтар мен Эксклюзивті ағайындықтарды құрған кезде Джордж Мюллермен бірікті.
He met with other Christian believers in private houses for study of the apostles' doctrine, for fellowship, breaking of bread, and prayer, as was the custom of the early church (Acts 2:42), without requiring the presence of any ordained minister. towards sectarianism under the leadership of Darby and aligned himself with George Müller when the brethren split in 1848 to form the Open Brethren and Exclusive Brethren.
Бағдадқа жіберілген миссионер
1829 жылы Гроувс әйелі Мэримен бірге екі ұлы Генри мен Фрэнкті алып, Бағдадқа жолға шығады. Келесі жылы оларға екінші топ қосылды, оның ішінде Фрэнсис Уильям Ньюман мен Джон Веси Парнелл. 1831 жылдың наурыз айында Бағдад қатты азапқа ұшырады, азаматтық соғыс, оба, су тасқыны және ашаршылық болды, онда Гроувс әйелі Мэри Даффтың өліміне ұшырады. Британияда болған кезінде Гроувз екінші рет Харриет Бейнске үйленді. Неке 1835 жылы 25 сәуірде Ұлы Малверндегі Сент-Мэри шіркеуінде өтті. 1836 жылы Гровс Үндістанға оралғанда, ол онымен бірге болды. Гровсты Джон Кито, Эдвард Кронин және Джон V Парнел (2-ші барон Конглтон) ертіп жүрді. Бағдадтан келген ұлдары мен басқа адамдармен бірге ол Мадраста миссионерлік команда құрды, көбінесе тіс дәрігері арқылы, кейіннен Читтоурда ферма мен миссионерлік қоныстанды. Ол Үндістанның бірнеше бөлігінде жүргізіліп жатқан жұмыстарға көмектесу үшін және жаңа кәсіпорындарды, әсіресе Годавари дельтасы мен Тамил Надуда ізашарлық қызмет көрсету үшін бірқатар миссионерлерді жалдады. Гровс миссионерлік әдістердің нұсқаулығы ретінде Жаңа Келісімді қабылдауды жақтады. Миссиологтардың арасында примитивист ретінде ол атақты Роланд Алленнен сексен жыл бұрын өмір сүрді. Гровстың үнділік шәкірттерінің бірі Джон Арулаппан оның принциптерін қабылдады. Арлапан толық уақытты уағыздаушы ретінде "сеніммен" өмір сүрді және түпкүллі Үндістандықтардың қауымдастығын құруға ынта берді. Ол өзінің әпкесі Джордж Мюллердің үйінде болған. Ол өз өмірін сәтсіздік деп санады және өзінің идеялары мен үлгісінің 1859 жылғы 60 қайта жанданудан шыққан "сенім миссияларының" жаңа буынына дүниежүзілік әсерін көруге жеткілікті өмір сүрмеді.
Автор
1825 жылы Гроувс "Христиандық құлшыныс" деген кішкентай кітапша жазып, Исаның дүние-мүлікті қалай басқаруға қатысты айтқандарын түсіндірді. Ол барлық мәсіхшілерді Құдайға сенім артып, қажеттіліктерін қанағаттандыруға және табыстарын Ізгі хабарды уағыздауға арнауға шақырды. Бұл кітапша Джордж Мюллерге үлкен әсер етті, ал ол арқылы Джеймс Хадсон Тейлорға (осыдан кейін көп ұзамай Эдвард Кронин жергілікті болған Кеннингтон кездесуіне қатысты) және көптеген басқа да маңызды христиан көшбасшыларына әсер етті. Гроувстың ертедегі журналдарын Бағдадтағы резиденцияның журналы А.Ж. Скотт редакциялады және 1831 және 1832 жылдары Лондонның Дж. Нисбет баспасында жарияланды. Ол қайтыс болғаннан кейін, оның жесірі Харриет Гроувз 1856 жылы "Мемюар марқұм А.Н. Гроувз" деген атпен өзінің хаттары мен журналдарының үзінділерін қамтитын естеліктерін жариялады.
Хаттар
Гровс өмір бойы ертедегі Бауырластар қозғалысының бірнеше көрнекті басшыларымен хат алмасып жүрді. Оның хаттары Плимут бауырластарының тарихшылары үшін маңызды негізгі дереккөз болып табылады.
Сектанттық, Қауымның және діни қызметке тағайындау
Гровс, англикан, шынайы мәсіхшілердің "Нұр емес, Өмірге" негізделген бауырластығын мойындады. Дж.Н. Дарбиге (1836 жылы 10 наурыз) жазған хатында ол былай деп жазды: "Мен біздің одақтасу принципін Құдайдың отбасының ортақ өміріне немесе ортақ қанына ие болу деп түсіндім (негізінде өмір қанда); бұл біздің алғашқы ойларымыз болды және менің ең жетілгенім " және "Мен олардың барлық жамандықтарына шексіз төзуді, содан кейін олардың жақсылығынан бөлек болуды жөн көрдім. Бұл біздің бөлінуіміз бен өзара қарым-қатынасымыздың сол кездегі қағидалары болды". Осылайша ол өзге де осындай ойлы адамдармен қауым болып, діни топтарға бөлінуді елемейтін, тек қана дінге емес, тек қана Исаға деген сенімге негізделген "Ашық қауым" үшін аянба жасайтын. Кейін ол діни қызметке тағайындалудың өзі - қызметтегі билік пен мәртебелерді ресми танудың өзі Киелі кітапқа қайшы екенін түсінді. Бір күні менің ойымда: "Евангелие уағыздау үшін қандай да бір тағайындалу Киелі кітап талаптары емес. Мен үшін бұл таудың жылжыуы сияқты болды". Бұл қағидалар конформистік емес шіркеулерге әсер етті және конфедерациялық емес шіркеулерге әсер етті.
Иман миссионерлерінің атасы
Р.Б. Даннның өмірбаянында Энтони Норрис Гроувсты "сенімдік миссияларының атасы" деп қарастыруға болады, яғни егер миссионерді Киелі Рух шақырып, жіберсе, онда ол өз миссиясына сеніммен, Құдай барлық қажеттіліктерін қамтамасыз етеді деп сеніп, қолдаушылардан қаржы жинамай-ақ бару керек деген қағида. Сондай-ақ, мұндай миссионерлердің қаржылай қажеттіліктері туралы жарияламауы керек, қайта, Құдай оларға қамқорлық жасағанын сеніммен күтулері керек. Өзінің үлгісімен Гроувз Месопотамия мен Үндістанға жасаған сапарлары арқылы миссионерлік міндет туралы бұрынғы (және қазіргі) ойлаудың көп бөлігін сынға алды. Оның орнына, ол Киелі кітап принципін ұстанып, қажеттіліктерін тек Құдайға ғана сеніп, оған арқа сүйеді.